Marcos 14
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARC
1 Ditoobu ayi anyɔ fiɛ di Yuda batii male ni ayi lɛma ya manlɛɛ ni Okpi Diisi Ofe Dii ku Bloblo wɔ Ninantaka Ni Olebee, man-yɔ mannyuma ni odie lɛma di Egipte. Olebatatɛ banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ lawɛ ninfa baatoomiɛ osuku wɔ baawofa mamufũ Yesu manlo nii.
1 E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.
2 Ni baabuɛ baatɔkɔ bawo alɛ, “Ditanwa alɛ buɔbla lɛsaa le mmle di ayi ya buole ni kamɛ. Se diele nkpo, batii manya ɔblɔ mantaka wo di suoto.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.
3 Yesu lawɛ di Betania okpoo diɛ Simon wɔ niafiɛ ni ofiɛ sɛɛle leyo. Ɔbe wɔ di Yesu lasiɛ aatoole ni alesaa, ɔsanko onwii lawa nfa. Aaklee difuɔ kylɔkylɔ lebo ninwii di nnɔnyi kɔnɔkɔnɔ be niefũ ni kɔya osie kanya lasiɛ ni kaamɛ. Ɔsanko wɔ mmle latikiti lebo nwu aanyɛɛnɛ nnɔnyi nwu aakpete di Yesu disi.
3 E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Lɛsaa nwu lafiɛ batii ba niayila ni ninfa bawo ɔblɔ diata baabuɛ alɛ, “Be lɛsaa oso ɛɛlalaasa nnɔnyi be mmle, nkpo okle?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?
5 Aafuo ɔyɔ osunsũ anwɛ lɛlɛɛ nɔɔ ɔkpɛ koto an-yɔ anta bapiitɛ.” Ta nnle mmle oso, baasĩ ɔlaa baatɔɔ ninfa osie kanya.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Kafɔɔ Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Bidiɛ nwɔ! Be oso biokpee ɔsanko wɔ mmle kubuɛ? Lɛsaa biene ninle nle mmle ɛɛbla ɛɛtɛɛ nii nɛ.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Bapiitɛ nsi ye kaamɛ obe lele. Obe lele mimbɔ biafuo ma ɔkyakaako. Kafɔɔ ami, diele obe lele kamawɛ ye kaamɛ.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ɔsanko wɔ lɛbla lɛsaa le aafuo ni ɔbla. Ɛɛyɔ nnɔnyi kɔnɔkɔnɔ be mmle eekpete mi, oololaa mi anta okookaa bee nii.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Nwaako kɔtɔkɔ ye nlɛ, kakɔ lele beeyie ɔlaa biene wɔ mmle lɛkya di kayi ka mmle kamɛ yi, lɛsaa le di ɔsanko wɔ mmle lɛbla nii, bababuɛ nwu man-yɔ mannyuma nwɔ.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Ninfɛ di Yuda Iskariot, dile ni Yesu basaateketetɛ onwii lɛma, lakyɛ olebatatɛ banɔɔfo nfũ aalaatɔkɔ ma alɛ abadiki Yesu anta ma nɛ.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Suoto layɔɔ ma nwaa diɛ ɔlaa wɔ aabatɔkɔ ma ni oso, mma kafɔɔ baabuɛ alɛ babatɔɔ koto. Nioso Yuda nfɛ lawɛ ninfa aatoomiɛ osuku wɔ suoto abafe andiki Yesu anta ma nii.
11 E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Diɛ Bloblo wɔ Ninantaka ni Dii ole kamɛ, di dii kasale le suoto manlo ni Okpi Diisi Ofe lefosobi, Yesu basaateketetɛ nɔɔ lakaalɛ nwɔ alɛ, “Ɔfɛ foomiɛ falɛ bulaawa Okpi Diisi Ofe Dii ole alesaa nwu buta fɔ?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?
13 Ninfɛ di Yesu ladiki banyɔ kaamɛ lɛma aatɔkɔ ma alɛ, “Bikyɛ okpoo, osuɔtɔ onwii mawa amakyakako ye atuka ntu dibukii. Bitikanko nwɔ biɛlaabuo leyo le kamɛ ababuo ni.
13 E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.
14 Biɛkaalɛ leyo nwu saate bilɛ, ‘Saatuotɛ alɛ bukaalɛ fɔ nii, lɛmɛnyo kamɛ di ami ku basaateketetɛ nii, bubasiɛ munle Okpi Diisi Ofe alesaa?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Abatuo ye leyo dibinte ninwii beetofo beetika ni di osi, nfũ beelolaa, beese ni asiɛsaa. Biwa mmiɛ dii nwu alesaa ninfa bita wo.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado
16 Basaateketetɛ ba ladie baasifi okpoo nwu, baalaanya lɛsaa biala fɛ mmle di Yesu latɔkɔ ma ni. Ni baawa Okpi Diisi Ofe alesaa nwu ninfa baase nɛ.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.
17 Obe wɔ di kɔtɔɔfɔ lawo nii, Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ nwu lefosi banyɔ lasifi baalaabuo nfa.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Obe wɔ nfɛ baasiɛ baatoole ni alesaa di opunu katũ, Yesu labuɛ alɛ, “Nwaako kɔtɔkɔ ye nlɛ otii onwii kaamɛ lee madiki mi anta, nũ busi buole alesaa mmle.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ɔlaa nwu lata ma disibu, ninfɛ baatɔɔkaalɛ nwɔ onwii onwii alɛ, “Nwaa, n-ye nlɛ diele ami falaka, sɛɛ ami dile?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?
20 Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Onwii leefosi banyɔ lee kamɛ dile. Munko nwɔ niekpee kɔnɛɛ kaasɛfɛ ninfũ nɛ.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Ami, Otii Obi nwu nkpo, makpi fɛ mmle okle di Kɔkpana Klekle Kukũ labuɛ nii. Kafɔɔ otii wɔ nimadiki ami, Otii Obi nwu nkpo, anta nii, ayɔɔsa. Nse bia batanlofo nwɔ, nse dilɛ nwɔ dilenke!”
21 Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Di obe wɔ di Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ nsi boole ni alesaa yi, ni aayɔ bloblo nɛ. Ni aapɛ Yaa sɛfa, aafee nwɔ, aayɔ aata basaateketetɛ nɔɔ, aatɔkɔ ma alɛ, “Bifũ bile. Nle mmle ninle suoto nii sina nɛ.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Ninfɛ aayɔ opũ, ni aapɛ Yaa sɛfa, aayɔ aata bamuu lɛma baanyi.
23 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.
24 Ninfɛ aatɔkɔ ma alɛ, “Nle mmle ninle ntɔ nii be bɛɛyɔ beese ni kaanya di Yaa kanya ninii le eenii ni ku batii nɛ. Beewii mi kaasɔ di batii kpinwu disi.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o
25 Nwaako kɔtɔkɔ ye nlɛ, noosinwa nta be mmle onyi diɛlase di dii le makple nyi ni nta fɔle diɛ Yaa sɛka kalekɔ.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.
26 Ninfɛ baasa onu onwii baatansa Yaa, ni baadie baasifi Nnɔnyi Awoso Kobokote suoto nɛ.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Nfa di Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Bamuu lee bibatoso mindiɛ mi. Diekye Kɔkpana Klekle Kukũ labuɛ alɛ,
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Kafɔɔ nse beekple bɛɛsɛnkɛsɛɛ bɛɛwako nkpa kamɛ yi, male ye katũ nsifi Galilea.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Ninfɛ di Petro latɔkɔ Yesu alɛ, “Mintɛ bawo nii bamuu matoso mandiɛ fɔ yi, ami diidii namatoso ndiɛ fɔ!”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Ni di Yesu latɔkɔ Petro alɛ, “Kɔta fɔ fantofo nwaa nlɛ miɛ kakyɛ fiɛ di kɔɔkɔ mabo ni sɛnyɔ afɔ omu fababuɛ sitiɛ simu falɛ faaye mi.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Petro lakple aatɔkɔ nwɔ osie kanya aalenkee lɛkasale alɛ, “Nse bia olo alɛ booloe munko fɔ yi, diidii namabuɛ nlɛ ninye fɔ.” Basaateketetɛ bule bamuu kafɔɔ labuɛ nkpo.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Nni kamaa baalaadu lɛba le bɔɔlɛɛ ni Getsemane. Ni di Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Bisiɛ ninfũ ninaapɛ ɔlaa nta Yaa.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ni aakpaa Petro ku Yakobo ku Yohane aasifiko nɛ. Otu latɔɔpɛ nwɔ, aakyako otũtũkũ kpakpa.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Konu dibuo di otu nii kamɛ osie kanya fɛle kukpi ninkle mi. Aye bisiɛ ninfũ bietoonyu.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Aakyɛ ni sitũ kɛɛkɛ, aapɛ akunkyi, ni aafuusa anu kaasɔ aatikiti Ote lekoto alɛ, “Se dialɛ, ni, dibuo obe wɔ mmle dife mi.”
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ni aabuɛ alɛ, “Teete nii! Fanfuo asaa amuu ɔbla. Se feetuna, faatekete dibuo opũ wɔ mmle di suoto nii. Kafɔɔ tambla nle ninlɛ mi nii, bla dibiesaa lɛfɔ.”
36 E disse: Aba, Pai, todas
37 Ninfɛ aakple aawa basaateketetɛ nɔɔ batiɛ nwu nfũ, aabatũ ma bɔɔkyɔsĩi. Ni aatɔkɔ Petro alɛ, “Simon, sɛkyɔsĩ bikle? Ni bilaafuo osiɛ otoonyunkoe lebombo ninwii pɛ?”
37 E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Ni aakple aatɔkɔ ma alɛ, “Bita anu lee ate kesekese biɛpɛ ɔlaa bita Yaa mmle minaabuo ni diɛ ɔsɔ onyu kamɛ. Ninwuna komiɛ ɔbla, kafɔɔ suoto sina nnaa osie.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,
39 Aakple aasifi aalaapɛ ɔlaa aata Yaa fɛ mmle aabuɛ ni lɛkasale.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Obe wɔ aakple aawa ni basaateketetɛ nɔɔ nwu nkpo nfũ, aabanya ma baatɔɔkyɔsĩi, batafuo bia anu otikiti. Nioso batafuo ɔlaa kuonwii obuɛ ɔtɔkɔ Yesu.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Aakple aawa ni ditiɛfa, aakaalɛ ma alɛ, “Sɛkyɔsĩ biɔkyɔsĩi mintɛ ɔnyɛɛ nkpo nɛ? Nfɛ dilɛ! Obe ntoowo! Batɔɔyɔ ami, Otii Obi nwu, beekpee diɛ bakpileblatɛ nnɛɛ kamɛ. Binyu, nfɛ bakyɛ diɛ osuku bɔɔwa.
41 E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Bitaka buɔlaakyakako ma. Binyu! Otii wɔ niediki mi ɛɛta ni nleko ma katũ.”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Yesu lakple aayila aatɔɔkakatɛ ko ma fiɛ di Yuda wɔ ninle ni lefosi batii banyɔ nwu nkpo onwii lɛma lawa. Batii dikudi le di olebatatɛ banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ ku okpoo banɔɔfo ladiki ni latikanko nwɔ baatɔɔwa. Baaklee nwosoku ku mpamii.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.
44 Otii wɔ niadiki Yesu aata ni latɔkɔ ma aatɛ alɛ, “Otii wɔ kamaminiko mbla ni atuu yi, nnwɔɔ ninle nwɔ biowolaa ni nɛ. Biemufũ nwɔ, biɛkpaa nwɔ bisifiko, biɛta anu lee atika nwɔ di suoto.”
44 Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.
45 Obe wɔ diɛ Yuda labadu ni nfa, ni aakpukuti aatɛɛtɛ Yesu, aalɛɛ nwɔ alɛ, “Saatuotɛ!” Ni aaminiko nwɔ aabla nwɔ aatuu nɛ.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Ninfɛ baamufũ Yesu nɛ, baakle nwɔ kpinkpĩ.
46 E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Kafɔɔ batii ba niayila ni di Yesu ɔlɔɔkɔ onwii lɛma ladiki kapamii nɔɔ aasafɔ Oletatɛ Nɔɔfo kpɛmblatɛ onwii kotoko aakpa nɛ.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Be oso di mpamii ku nwosoku bikle biɛwa mi omufũ fɛle kpileblatɛ nɔɔfo nle?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?
49 Lasiɛ di Yaa Olekatakɔ nwu nkpo dii biala latootuo batii asaa, kafɔɔ bitatɔkɔ bilɛ biomufũ mi. Kafɔɔ fɛ mmle di Yaa Kɔkpana Klekle lebuɛ nii, dikpe nii, ninwa kaanya.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Ninfɛ diɛ basaateketetɛ nɔɔ bamuu latoso baadiɛ nwɔ nɛ.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Di obe wɔ mmle kamɛ, okosopo onwii lakpa kabulɛɛ fututu lete aatikanko Yesu aatoonyu ɔsaabla nwu omuu. Basaanyuntɛ nwu lamiɛ alɛ boomufũ okosopo nwu. Kafɔɔ kabulɛɛ fututu nɔɔ nwu ko baafuo ɔwɛ. Diekye aasikitisa suoto,
51 E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,
52 aadie ma ninnɛɛ. Ninfɛ aatoso aasifi ku lɛkyɔtɔ nɛ. Aadiɛko ma kabulɛɛ nɔɔ nwu.
52 mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Ninfɛ baakpaa Yesu baasifiko Oletatɛ Nɔɔfo leyo nɛ. Nfa diɛ Yaa olebatatɛ ku okpoo banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ lasi nɛ.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Petro latikanko nwɔ sɛɛmaa fanfa aalaabuo Yaa Oletatɛ Nɔɔfo nwu leyo kaflɔnkɔ di bawo kalɛɛkɔ. Aalaasiɛ di asaa banyuntɛ ɔlɔɔkɔ, aatɔɔwɔfɔ ɔtɔ.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Olebatatɛ banɔɔfo ku bakantɛ nwu nkpo niawɛ ni ninfa bamuu lamiɛ alɛ boobudi kanya mantika di Yesu suoto mmle baafuo nwɔ ni olo. Kafɔɔ batawɛ ɔlaa kuonwii di suoto nɔɔ.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Batii kpinwu lababuɛ sɛlaa baatika nwɔ di suoto kafɔɔ nnya lɛma ditabla kanwii.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Batii bawo kafɔɔ labayila baalaa sɛlaa kuafunu baatika di Yesu suoto alɛ,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:
58 “Buanu aabuɛ alɛ, ‘Mabiɛ Yaa Olekatakɔ ka mmle bɛɛyɔ nnɛɛ beetofo nii. Diɛ ayi atiɛ kamaa, makple ntofo lɛbamba ninanle batii nietofo nii.’ ”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Batii ba mmle kafɔɔ, nnya lɛma ditabla kanwii di sɛlaa se baabuɛ ni di suoto nɔɔ.
59 E nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Ninfɛ di Oletatɛ Nɔɔfo lataka aayila siitũ lɛma aakaalɛ Yesu alɛ, “Feenu ɔlaa wɔ beebuɛ ni di suoto lɛfɔ? Ɔmɛnlaa ninkpe fɔ fambuɛ?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Kafɔɔ Yesu lamaasa kanya atabuɛ ɔlaa kuonwii.
61 Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Ami nɛ. Diɛyɔ di nua diesifi nii, bibanya Otii Obi nwu nkpo nsi di Yaa wɔ ninlenke ni oletanɛɛkyɛ. Bibanyɔɔ kafɔɔ eekye osi ɔɔwa di alokonkyɛ kamɛ!”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Ninfa nwu, Yaa Oletatɛ Nɔɔfo niabɛ awu nɔɔ ku ɔblɔ aabuɛ alɛ, “Falɛ obee ye? Diesinfĩ alɛ otii kuonwii kayila ɔlaa owo kamaa!
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Bienu mbusuo ɔlaa wɔ eebuɛ ni di Yaa suoto? Ɔmɛnlaa ninkpe ye mimbuɛ?”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Batii bawo kaamɛ lɛma lakyako sita otufa okpete Yesu. Baanii nwɔ anu, baakyako nwɔ ɔpɛ ku nnɛɛ lɛma. Ni baatɔɔtɔkɔ nwɔ alɛ, “Faye ni lɛsaa biala, tɔkɔ wo otii wɔ niɛpɛ fɔ ni!” Ninfɛ di basaanyuntɛ nwu kafɔɔ lakpaa nwɔ baalaapɛ nɛ.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Di obe nwu kamɛ Petro lakple aawɛ di bawo kalɛɛkɔ nwu fiɛ di Yaa Oletatɛ Nɔɔfo kpɛmblatɛ sankobi nɔɔ onwii lawa nfa.
66 E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Obe wɔ aanya alɛ Petro nsi ɔɔwɔfɔ ni ɔtɔ, ni aakyako nwɔ onyu tuwĩi aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Afɔɔ faatikanko Yesu Nasaret Otii nwu!”
67 e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Ninfɛ di Petro labɛ ɔnyasie aabuɛ alɛ, “Obeeye? Ami noonu ɔlaa wɔ foobuɛ ni ninfũ kasɔ!” Ninfɛ aataka aadie di kayoko nɛ. Nfanwu aadu ni kayoko, kɔɔkɔ niabo.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Okpeele wɔ mmle lakple aabanya Petro ninfa, ni aakple aatɔɔtɔkɔ batii ba niayila ni ninfa alɛ, “Onwii lɛma ale!”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Kafɔɔ Petro lakple abe ɔnyasie.
70 Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.
71 Ninfɛ di Petro labuɛ alɛ, “Lɛka nlɛ nwaako kobuɛ! Yaa ananfi mi kootoko nse ɔlaa kɔlaa! Ninye osuɔtɔ wɔ mmle ɔlaa biobuɛ nii!”
71 E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Nfanwu kɔɔkɔ niabo lɛnyɔɔfa, ninfɛ di Petro lanyuma mmle di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Fiɛ di kɔɔkɔ mabo ni sɛnyɔ, fababuɛ sitiɛ falɛ faaye mi.” Obe wɔ diabudi nwɔ nii, aawi kaku.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.