Lucas 9

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nni kamaa, Yesu lalɛɛ basaateketetɛ nɔɔ lefosi banyɔ nwu asiisa, ni aadiki ma osuku aata ma kafɔɔ otumi alɛ baayɔ mantososa anwuna kpile amuu, manyɔɔsa sifiɛ ate ate kafɔɔ.
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 Ninfɛ aakpee ma alɛ batɔɔkyɛ baalaabuɛ Yaa sɛka kalɛkɔ sɛlaa bata batii, baayɔɔsa bafiɛtɛ sifiɛ.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 Fiɛ nfɛ babasifi nii, Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Bitan-yɔ lɛsalɛsaa biaklee di osuku nwu biofe ni kamɛ. Bitanklee ɔkyɛnwoso, ee asaa ɔkaalɛ kotofo ee alesaa ee koto. Bitanklee bia osi awo nyɔɔfa.
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Kakɔ lele beefũ ye, biesiɛ leeyo nwu nkpo dilaase di dii le bibadie ni di okpoo nwu nkpo kamɛ.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 Nse baafũ ye di okpoo owo kamɛ, nfɛ biodie ninfa minsifi, biɛfɛntɛ nkpaasɔ lee kɔtɛ bitɛ ma. Nni nimatuo alɛ baasĩ ye ofũ nɛ.”
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Ninfɛ di basaateketetɛ nwu nkpo lasifi, baakyɛ baalaakyi nkpayotũ mmuu kamɛ, baabuɛ Yaa ɔlaa biene nwu baayɔɔsa kafɔɔ batii sifiɛ kaakɔ biala.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Obe wɔ di Herode wɔ niatoole ni sɛka di Galilea kasɔ lanu ni asaa ya niatɔɔwa nii, aakpɔkpɔtɔ. Diekye batii bawo latoobuɛ alɛ, Ntu Kpeesatɛ Yohane nintookple ɛɛtaka eekye bakpi kamɛ ɛɛwa.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 Batii bamba kafɔɔ latoobuɛ alɛ, Elia ntookple ɛɛwa. Ni baawo kafɔɔ latoobuɛ alɛ Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ owo nintookple ɛɛtaka ɛɛwa ninkpa.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Ni di Herode labuɛ alɛ, “Ami niata baabudi Yohane disi, ni owe ninle otii wɔ mmle suoto konu sɛlaa se mmle nkyeko ni?” Nkpo oso Herode latoomiɛ osuku wɔ abafe annya ni Yesu.
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Obe wɔ baasaateketetɛ nwu nkpo lakple baawa nii, baatɔkɔ Yesu asaa ya amuu baabla nii. Ninfɛ di Yesu lakpaa lete lama aasifiko okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Betsaida nɛ.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Obe wɔ baatii kpinwu lanu nii, ni baatikanko nwɔ baakyɛ nfa nɛ. Yesu kafɔɔ lafũ ma, ni aakakatɛ aata ma di Yaa sɛka kalekɔ suoto nɛ. Ni aayɔɔsa mba niatoofiɛ ni kaamɛ lɛma sifiɛ nɛ.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Obe wɔ kuufĩ nfɛ kofe ni ɔmɛɛ, ninfɛ di basaateketetɛ nɔɔ lefosi banyɔ nwu nkpo lawa Yesu nfũ baabatɔkɔ nwɔ alɛ, “Ta batii nwu nkpo batɔɔkyɛ nkpayotũ ku afe ya baatii nte ni, ɛɛtɛtɛɛ wo ni kamɛ, baalaamiɛ alesaa ku ntenkɔ. Diekye lɛba le bukpe nii ayo nnaa ninfũ.”
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Kafɔɔ Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Aye bamu bimiɛ alesaa bita ma bale.”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Basuɔtɔ ba niawɛ ni ninfa kabla fɛ nkpe nnɔɔ.
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 Di basaateketetɛ nwu labla nkpo baalo nii,
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 ninfɛ di Yesu layɔ bloblo akudi anɔɔ ku kɔkpaku kɔnyɔ nwu nkpo, ni aatakatɛsa anu aanyu osi nɛ. Ninfɛ aapɛ Yaa sɛfa diisi lɛnya nɛ. Ninfɛ abɛbɛɛ nya aayɔ aata basaateketetɛ nɔɔ alɛ basɛ bata batii nwu nɛ.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Bamuu lɛma baale baamiɛ, ni basaateketetɛ nwu lasiisa kɔkyɛɛ kɔkyɛɛ ko niabu ni nɛ. Kuayii lefosi nkyikyɛ nnyɔ.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Dii ninwii obe wɔ di Yesu lete latɔɔpɛ ɔlaa aatɔɔta ni Yaa, basaateketetɛ nɔɔ lawa ɔkyɛ nɔɔ. Ni aakaalɛ ma alɛ, “Owe baatii kobuɛ alɛ nnle?”
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Ninfɛ baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Batii bawo kobuɛ alɛ Ntu Kpeesatɛ Yohane fale. Bawo kafɔɔ kobuɛ alɛ, Elia fale. Fiɛ baawo kafɔɔ kobuɛ alɛ, aaa Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ onwii nintookple ɛɛtaka ɛɛwa ninkpa.”
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 Ninfɛ aakaalɛ ma alɛ, “Ni aye mɔ, owe biobuɛ bilɛ nnle?”
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Ninfɛ di Yesu laakpee ma kufiofa osie kanya alɛ, batantɔkɔ otii kuonwii ɔlaa wɔ mmle.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 Yesu lakple aatɔkɔ ma alɛ, “Dikpe ni, ami, Otii Obi nwu, lefe di dibuo kamɛ di okpoo banɔɔfo ku olebatatɛ banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ nnɛɛ kamɛ, beesĩ mi, beelo mi. Kafɔɔ di dii tiɛfa kamɛ, Yaa makple ansɛnkɛsɛɛ ankyeko bakpi kamɛ anwako nkpa.”
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ bamuu lɛma alɛ, “Nse otii owo komiɛ alɛ awa abatikankoe, ni dikpe nii ansĩ suoto nɔɔ, an-yɔ aatoo nɔɔ, antikankoe dii biala.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Diekye otii lele nikomiɛ alɛ ata nkpa nɔɔ, abayu mi. Kafɔɔ otii lele nieyu nkpa nɔɔ ta ami otikanko oso, nwaako, abawɛ nkpa.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 Lɛmɛntota biene di otii mawɛ nse ɛɛwɛ kayi ka mmle asa amuu eeyu nkpa nɔɔ?
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 Nse ami ku asaatuo nii ya kotuo ni amuu lɛkpɛ otii owo sinunsɔ, otii nwu kafɔɔ makpɛ, ami, Otii Obi nwu, sinunsɔ di obe wɔ mawa ni lɛɛkpa nii kamɛ ku Yaa batɔkyɛntɛ klekle bamuu lɛkpa kamɛ.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Nwaako, kɔtɔkɔ ye nlɛ batii bawo nsi kaamɛ lee ninfũ, bɔlɔɔwa ɔbakpi diɛlase di obe wɔ di Yaa lediki sɛka nɔɔ kalekɔ eetuo ma nii.”
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Fɛ nanwɔkyĩ sɛmaa di Yesu labuɛ ni sɛlaa se mmle, aakpaa Petro ku Yohane ku Yakobo aasifiko kabokotee kanwii osi alɛ, bɔɔlaapɛ ɔlaa manta Yaa.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Obe wɔ ɔɔpɛ ɔlaa anta ni Yaa, anu nɔɔ lakyi. Awu nɔɔ kafɔɔ lapu fututu aatoosese di anu.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 Nfanwu, ni baasuɔtɔ banyɔ banwii labayila baatɔɔkakatɛ ko nwɔ nɛ. Basuɔtɔ nwu niale Mose ku Elia nɛ.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Baakyɔɔ di Yaa kafɔɔ leklekle kamɛ, ni bakakatɛko Yesu di osuku wɔ suoto abafe anyɛntɛ lɛsaa le di Yaa komiɛ ni kuukpi nɔɔ kamɛ di Yerusalem nɛ.
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 Petro ku bawo nɔɔ labuo sɛɛkyɔsi kamɛ osie kanya, kafɔɔ baasɛnkɛ baanya leklekle le kamɛ di Yesu lasiɛ nii ku batii banyɔ ba niayila nwɔ ni di ɔlɔɔkɔ.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Obe wɔ baatii nwu nkpo latoosifi nii, Petro latɔkɔ Yesu alɛ, “Saate, nwaako nfũ mmle loo ɔwa lɛtɛ dilɛ! Ta bupɛ akpanta atiɛ ninfũ. Anwii alefɔ, anwii Mose ale, anwii kafɔɔ Elia ale.” Atatɛ aatofo bia ɔlaa wɔ aatoobuɛ nii.
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Di obe wɔ eekple ayɛ ɔɔkakatɛ nii, dituntũ ninwii lasoo diawa, diablɛfɛ diatĩi ma suoto. Basaateketetɛ nwu nkpo layɛkɛ obe wɔ diituntũ le mmle lakyɔɔ ma ni di suoto.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Ninfɛ di sɛlɔ ladie di dituntũ nwu kamɛ siabuɛ alɛ, “Nnya Obi nii ninle nnwɔ nɛ. Nnwɔ lediki nii bikyɔɔ nwɔ atoko!”
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Obe wɔ sɛɛlɔ nwu laloo ni ɔkakatɛ, baanya nii, Yesu lete nfɛ niabu aayila. Basaateketetɛ nwu layɔ asaa ya baanya ni ninfa baakookaa, batabɛ kanya baatɔkɔ otii kuonwii di obe nwu nkpo kamɛ.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Kaleesɛ, Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ nwu batiɛ lasoo baakye kabokotee nwu nkpo osi baawa. Ninfɛ baatii kpinwu lawa babakyaka ko nwɔ nɛ.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Ninfɛ di osuɔtɔ onwii lafaa osie kanya aabuɛ alɛ, “Saatuotɛ! Kotikiti fɔ lekoto, nyu obi nii! Obi nwu onwii Pɛ!
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 Ninwuna kpile ninwii nkpɛko nwɔ, ninta alɛ nfanwu, anyiisa kudu osie kanya. Ambensa suoto anfuki nwɔ anlaasa kaasɔ, afuuta ntoodie nwɔ kaanya. Nse diɔkpɛko nwɔ nkpo ninwɛ osie fiɛ niinwuna nwu ndiɛ nwɔ.
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 Letikiti basaateketetɛ lɛfɔ lekoto nlɛ batososa ninwuna kpile nwu batɛɛ, kafɔɔ baafuo ni otososa.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Aye, miɛ akyɛnfɔɔle, be oso biloofũ mi binu, biɔbla otokopĩ nkpo? Ɔmɛmbe okle biomiɛ bilɛ nsiɛko ye naase? Ɔmɛmbe okle kakpee otu nnanfi ye nnaase?” Ni aatɔkɔ osuɔtɔ nwu alɛ, “Kpaa obi lɛfɔ nwu fawako ninfũ.”
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Obe wɔ di ote kɔkpaa nwɔ aanwako nii, nfanwu, ninwuna kpile nwu niapɛ nwɔ diatɛ kaasɔ aakyako ɔnananfi tii. Ninfɛ di Yesu lamuɛ ninwuna nwu aadiki di obisɔ nwu nkpo kamɛ, aayɔɔsɔɔ ofiɛ, aakpaa nwɔ aata ote nɛ.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Diabla batii nwu bamuu ɔkpɛ di Yaa otumi kplɛ wɔ mmle suoto.
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Bitanyee lɛsaa le lakye kasɔ latɔɔtɔkɔ ye nii! Babayɔ ami, Otii Obi nwu, mankpee di batii nnɛɛ kamɛ.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Kafɔɔ basaateketetɛ ba mmle ditanu ɔlaa wɔ mmle kasɔ. Dile lɛsaa le baayɔ baawofasa ma nii, kafɔɔ baayɛkɛ nwɔ ɔlaa ɔkaalɛ di ɔlaa nwu suoto.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Kananfi kanwii labuo di basateketetɛ nwu ntɛɛ alɛ, owe niefũ kɔya kaamɛ lɛma alenke.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Di Yesu latofo lɛsaa le disi baatoobu ni oso aayɔ obisɔ onwii aase diɛ anu lɛma di katũ nɔɔ.
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 Ninfɛ aatɔkɔ ma alɛ, “Otii wɔ niefũ obisɔ wɔ mmle leeyooto nii kamɛ, ami eefũ. Otii wɔ kafɔɔ niefũ mi nii, eefũ otii wɔ niekpee mi ni kɔtɔ. Diekye otii wɔ niɛwakosa ni suoto kasɔ nnwɔɔ niefũ kɔya alenke bamuu nɛ.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Ninfɛ di Yohane latɔkɔ Yesu alɛ, “Ɔnɔɔfo, buanya osuɔtɔ onwii kotososa anwuna kpile baatii suoto leeyoto lɛfɔ kamɛ, ni buatɔkɔ nwɔ bulɛ adiɛ, diekye aasi wo kaamɛ.”
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Bitantĩi nwɔ osuku. Diekye otii wɔ ninantaka ayila wo ni di suoto, bitofo bilɛ, ni ayɛ wo kamaa.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Di obe ntɔɔtɛɛtɛɛ alɛ Yaa kakpaa Yesu ansifiko ni osi, aabla disibu, aadie aayefe osuku aatoofe Yerusalem.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Aakyesee batɔkyɛntɛ bawo alɛ balekatũ basɔ kakpayotũ kanwii kamɛ di Samaria, balaalolaa asaa batɛ bata ɔwa nɔɔ.
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 Kafɔɔ di okpoo nwu batii latofo alɛ ɔwaalɛ ɔɔwalɛ anfe ni Yerusalem oso, batatuna alɛ boofũ nwɔ.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 Di obe wɔ di basaateketetɛ nɔɔ ba ninle ni Yohane ku Yakobo latofo nii, baalɛɛ Yesu alɛ, “Saate, foomiɛ falɛ bulɛɛ ɔtɔ kuookye osi kuwa kubawɔɔsa ma?”
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Ninfɛ di Yesu lamunikĩi aasĩ ɔlaa aata ma nɛ.
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 Ninfɛ di Yesu ku basaateketetɛ nɔɔ lawaalɛ baasifi kakpayotũ bamba nɛ.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 Obe wɔ bakyɛ di osuku boofe nii, osuɔtɔ onwii lawa aabatɔkɔ Yesu alɛ, “Saatuotɛ, kakɔ lele fabakyɛ, matikanko fɔ.”
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Nkpikiti nkpe atuɛ ya kamɛ mansiɛ nii, bakansiɛ nkpe ayo mante nii. Kafɔɔ ami Otii Obi, nnaa lɛba katɛ ni disi.”
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Ni di Yesu latɔkɔ otii bamba alɛ, “Tikankoe.”
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ “Ta batii ba ninte ni fɛ bakpi bakookaa mma bamu bakpi lɛma. Kafɔɔ afɔ yi, tɔɔkyɛ falaabuɛ Yaa sɛka kalekɔ ɔlaa nwu.”
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Otii bamba kafɔɔ latɔkɔ Yesu alɛ, “Saate, matikanko fɔ. Kafɔɔ tɛɛ osuku ninkyɛ naata batii nii bamu letofo fiɛ.”
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Otii wɔ nfɛ ninkle ni lɛnwa ayɛ ni katũ, ookple annyu ni sɛmaa, diesiɛko ata Yaa sɛka kalekɔ nwu ɔkpɛ.”
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.