Lucas 23

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nfanwu batii dikudi nwu lataka baakpaa Yesu baasifiko Pilato nfũ.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Nfa baakyako nwɔ kanya obudi alɛ, “Buomufũ osuɔtɔ wɔ mmle ɔɔkyɔnkyɔ batii loo anfenko di osuku lalaale suoto. Ɔɔtɔkɔ ma alɛ batanta akpooto lɛma baata Roma Batii Ɔka Kplɛ, ni aatɔkɔ ma kafɔɔ alɛ nnwɔɔ ninle Kristo wɔ bɛɛpɛ ni ɔfɔɔ, ni ɔka ale.”
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Ni di Pilato lakaalɛ nwɔ alɛ, “Afɔ ninle Yuda batii Ɔka nwu nɛ?”
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Ni di Pilato latɔkɔ olebatatɛ ku batii dikudi nwu nkpo alɛ, “Ninya okpile kuonwii di osuɔtɔ wɔ mmle suoto baalo nwɔ ni lɛpɔɔ.”
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Kafɔɔ baayila osie kanya baabuɛ alɛ, “Asaa otuo nɔɔ kokpee kudu di Yuda batii kamɛ. Aakye kasɔ di Galilea, ni atɔɔwa ɛɛbadu nfũ kafɔɔ nɛ.”
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Obe wɔ di Pilato lanu ni ɔlaa wɔ mmle, aakaalɛ alɛ, “Ni osuɔtɔ wɔ mmle Galilea otii ale?”
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Nkpo oso obe wɔ aatofo alɛ Yesu lekye ni Galilea kale kakyɛ ka di Herode kole ni sɛka, ni aakyesee nwɔ Herode nfũ nɛ. Herode wɔ mmle lawɛ di Yerusalem di obe nwu kamɛ.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Suoto layɔɔ Herode di obe wɔ aanya ni Yesu. Diekye atoonu nwɔ leyooto kofokofoko, aatoomiɛ kafɔɔ alɛ aanyɔɔ. Aatoonyu osuku kafɔɔ alɛ aanya Yesu kɔbla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Nkpo oso Herode lakaalɛ Yesu sɛlaa kpinwu, kafɔɔ Yesu ditadiki ɔlaa kuonwii kanya.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Nioso olebatatɛ ku kufiofa batuotɛ ladie baawa sitũ bababudi Yesu kanya, osie kanya.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Herode ku bakpɛtɛ nɔɔ lama Yesu osie kanya baatufa nwɔ. Ni baayɔ awukyɔ biene biene anwii baakpee nwɔ, ni baakplesɔɔ baasifiko Pilato nfũ nɛ.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Dii nkpo kale, Herode ku Pilato lakple basiɛwo. Diekye saa, bawo balo baale.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Pilato lalɛɛ olebatatɛ, okpoo banɔɔfo ku batii bamuu aasiisa.
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Biɛkpaa osuɔtɔ wɔ mmle biɛwakoe bilɛ, ɔɔkyɔnkyɔ ye afenko di osuku lalaale suoto. Ntoowolaa ɔlaa nwu kamɛ di anu lee. Kafɔɔ ninnya okpile kuonwii di sɛlaa se biebuɛ bietika nwɔ ni di suoto.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Herode kafɔɔ diɛnya okpile kuonwi di suoto nɔɔ fiɛ ɛɛkplesa nwɔ eekyesee wo. Otii wɔ mmle diɛbla okpile kuonwii baalo nwɔ lɛpɔɔ manta ni kukpi.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Nkpo oso mata mampɛ nwɔ, nindiɛ nwɔ ansifi.”
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 Di Okpi Diisi Ofe Dii ole biala kamɛ, Pilato lɛblasaa dile andiɛ leyotentɛ onwii anta ma.
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Nfa nfɛ baamuu lɛma baayiisa kudu osie kanya alɛ, “Lo nwɔ! Faadiɛ Baraba fata wo!”
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Baraba wɔ mmle, baatɛ nwɔ leeyo di kudu kowo aakpee ni di okpoo kplɛ kamɛ aalo ni batii bawo oso.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Pilato lamiɛ alɛ oodiɛ ni Yesu oso, aakple aalaakakatɛ aata batii nwu nkpo.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Kafɔɔ baakple baayiisa kudu baalenkeesa kɔkasale alɛ, “Pɛ nwɔ sibuɛ fakaasa koowoso suoto! Pɛ nwɔ sibuɛ fakaasa koowoso suoto!”
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Ninfɛ di Pilato lakple aakaalɛ ma ditiɛfa alɛ, “Ɔmɛnkpile ɛɛbla fiɛ? Ninnya lɛsaa le ɛɛbla ni oso kalo nwɔ lɛpɔɔ alɛ aakpi nii! Mata mampɛ nwɔ kowesee nindiɛ nwɔ ansifi.”
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Kafɔɔ mia nfɛ baakple baatɔɔfaa osie kanya baatoobuɛ alɛ, “Dikpe nii fɛɛta bɛɛpɛ Yesu sibuɛ bɛɛkaasa koowoso suoto.” Lɛyɛntɛle kudu lɛma nwu labalenkee Pilato nnɛɛ.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Nkpo oso Pilato lababudisa ɔlaa nwu nkpo fɛ mmle baatii nwu komiɛ nii.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Ni aadiɛ otii wɔ boomiɛ ni aata ma nɛ. Nwɔ baatɛ ni leeyo ta kudu ko aakpee, aalo ni batii oso. Ni aadiɛ Yesu aakpee ma ninnɛɛ kamɛ alɛ balaabla nwɔ fɛ mmle boomiɛ ni.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Bakpɛtɛ lakpaa Yesu baasifiko. Ni di obe wɔ bakyɛ di osuku boofe nii, baakyakako Kirene otii onwii baatɔɔlɛɛ ni Simon aakye kakpaayotũ ɔɔwa Yerusalem. Ni baayilasa nwɔ, baanyinka nwɔ alɛ afũ Yesu kowoso nwu atuka. Ni aafũ aatikanko Yesu nɛ.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Batii dikudi lewo latikanko Yesu di nkpaamaa, basanko bawo kafɔɔ lasiɛ ma kaamɛ baatoowi kaku baatɔɔtɔɔ.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Ninfɛ di Yesu lamunikĩi aatɔkɔ ma alɛ, “Yerusalem basanko, bitanwi biatɛɛ, kafɔɔ biwi bita suoto ku babilee.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Diekye ayi awo kɔwa baatii mabuɛ alɛ, ‘Suoto siyɔɔ ɔlɛma ku olofofɔtɔ wɔ kamɛ di obi didie ni diidii ku lɛnyɛɛ le manayinyɛɛfu ni diidii!’
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Obe nwu ninle obe wɔ batii matɔkɔ abokote alɛ, ‘Bibiɛ bikpete wo!’ Mantɔkɔ kobokotee kafɔɔ alɛ, ‘Biwofasa wo!’
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Diekye nse kowoso kɔɔnle kofiɛ mmle okle mɔ, ni lɛ kookosole mafiɛ?”
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Di obe nwu nkpo kamɛ, bakpɛtɛ nwu lakpaa basuɔtɔ banyɔ banwii ninle ni bakpileblatɛ baakyakaa di Yesu, boofenko olo.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Obe wɔ baadu ni lɛba le bɔɔlɛɛ ni Otii Disi Dikufi, baapɛ Yesu sibuɛ baakaasa koowoso suoto ninfa, ku bakpileblatɛ banyɔ. Baapɛ onwii baakaasa di Yesu oletanɛɛkyɛ, ɔnyɔɔfa kafɔɔ di ɔmɛntukyɛ.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Ni di Yesu labuɛ alɛ, “Teete, yɔ fakyɛ ma, diekye baaye lɛsaa le bɔɔbla nii.” Nni kamaa, baayɔ awu nɔɔ baasɛ bawo di obe wɔ baawii ni atrebi baatofo n-ya di obiala lɛma kayɔ nii.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Batii dikudi nwu nkpo layila baatoonyu nwɔ. Ni di Yuda batii batunletɛ nwu kafɔɔ layila baatɔɔma Yesu baatoobuɛ alɛ, “Aafũ batii bamba nkpa, bita afũ suoto nɔɔ kafɔɔ, nse nnwɔɔ ninle Kristo wɔ di Yaa lɛpɛ ni ɔfɔɔ!”
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Nkpo okle di bakpɛtɛ nwu kafɔɔ lama Yesu nɛ. Baayɔ nta nyankale baakyɛnko nwɔ alɛ anyi.
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 Ni baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Nse afɔ ninle Yuda batii ɔka, faafũ suoto lɛfɔ nkpa buonyu!”
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Di lɛkantosi nɔɔ, baakpana sɛlaa se mmle alɛ, “Nnya Yuda Batii Ɔka ninle nwɔ nɛ.”
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Bakpileblatɛ banyɔ ba baapɛ baakasa ni koowoso suoto onwii lɛma latufa Yesu alɛ, “Diele afɔ ninle Kristo wɔ bɛɛpɛ ni ɔfɔɔ? Diki suoto faadiki wo kafɔɔ ɛɛ!”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Kafɔɔ ɔnyɔɔfa lasĩ ɔlaa aatɔɔ aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Fɔlɔɔyɛkɛ Yaa? Beelo fɔ lɛpɔɔ fɛ mmle okle beelo nwɔ ni lɛpɔɔ.
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Kafɔɔ awo lɛpɔɔ le beelo wo nii, lesiɛko wo. Diekye lɛsaa le buɔbla ni letokonanfi buofũ nɛ. Kafɔɔ nnwɔɔ aabla okpile kuonwii.”
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Ninfɛ aatɔkɔ Yesu alɛ, “Yesu, nyuma mi nse feebuo sɛka lɛfɔ ole kamɛ.”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Ni di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Nwaako kɔtɔkɔ fɔ nlɛ, miɛ wɔ mmle, munko fɔ bubabuo Paradiso kamɛ.”
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Di obe wɔ diapɛ ni fɛ kakũ lefosi elomu ɛnyɔ, kufĩ ladiɛ ɔpɛ, kayi kamuu lawɔfɔ, dialaase di kɔtɔɔfɔ elomu etiɛ kamɛ.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Ni di dibula le niasaka ni di Yaa Olekatakɔ labɛ di nkyɛ nnyɔ nɛ.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Ni di Yesu lafaa osie kanya aabuɛ alɛ, “Teete, leyɔ ninwuna nii, lekpee di nnɛɛ lɛfɔ kamɛ.” Obe wɔ aabuɛ ɔlaa wɔ mmle aaloo nii, ni aakpi nɛ.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Baakpɛtɛ ɔnɔɔfo nwu lanya lɛsaa le niawa nii, ni aatansa Yaa aabuɛ alɛ, “Nwaako otii wɔ mmle, otii biene ale.”
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Obe wɔ baatii ba niawa ni nfa alɛ bɔɔbaanyu lɛsaa le nikɔwa ni lanya ni lɛsaa le niawa nii, baakple baasifi ayo, baayɔ nnɛɛ baatika nintɛɛ ku sɛyaami.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Batii ba bamuu ninye ni Yesu ku basanko ba niatikanko nwɔ baakye ni Galilea layila kaakyonkɔ baatoonyu asaa.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Osuɔtɔ onwii lawɛ baatɔɔlɛɛ ni Yosef. Aakye Arimatea di Yudea kasɔ suoto. Aale otii biene wɔ baatii mbu ni osie kanya. Aasiɛ aatoonyu osuku obe wɔ di Yaa sɛka kalekɔ mawa nii.
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 Mintɛ aale Yuda batii Bakantɛ onwii lɛma yi, atatunako ma di disibu le baabla ni ku lɛsaa le baabla ni suoto.
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Aakyɛ Pilato nfũ aalaafũ Yesu kpi.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Ni aasoosa kpi nwu nkpo di kowoso suoto aayɔ dibula fututu aamiminisa nwɔ di suoto. Ni aayɔ nwɔ aalaakookaa di ofuɔnntuu ɔkya wɔ kamɛ manayikookaa ni otii kuonwii kaamɛ diidii nɛ.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Dii nwu nkpo Fiida diale, baatoololaa suoto baatɔɔta Lɛnyɛɛtɛyi kale ɔsɛ.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Basanko ba niatikanko Yesu baakye ni Galilea latikanko Yosef baakyɛ baalaanyu ɔkya nwu ku mmle baayɔ Yesu baakookaa ni kaamɛ.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Ni baakple baasifi leyo, baalaabla kɔfa kɔnɔkɔnɔ ku nnɔnyi be man-yɔ manfifia ni di kpi suoto baatɛ. Ni baatɛ ɔnyɛɛ di Lɛnyɛɛtɛyi suoto fɛ mmle di Yuda batii kufiofa nwu letuo ni nɛ.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.