Lucas 23

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nfanwu batii dikudi nwu lataka baakpaa Yesu baasifiko Pilato nfũ.
1 E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.
2 Nfa baakyako nwɔ kanya obudi alɛ, “Buomufũ osuɔtɔ wɔ mmle ɔɔkyɔnkyɔ batii loo anfenko di osuku lalaale suoto. Ɔɔtɔkɔ ma alɛ batanta akpooto lɛma baata Roma Batii Ɔka Kplɛ, ni aatɔkɔ ma kafɔɔ alɛ nnwɔɔ ninle Kristo wɔ bɛɛpɛ ni ɔfɔɔ, ni ɔka ale.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.
3 Ni di Pilato lakaalɛ nwɔ alɛ, “Afɔ ninle Yuda batii Ɔka nwu nɛ?”
3 Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
4 Ni di Pilato latɔkɔ olebatatɛ ku batii dikudi nwu nkpo alɛ, “Ninya okpile kuonwii di osuɔtɔ wɔ mmle suoto baalo nwɔ ni lɛpɔɔ.”
4 Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e às multidões: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Kafɔɔ baayila osie kanya baabuɛ alɛ, “Asaa otuo nɔɔ kokpee kudu di Yuda batii kamɛ. Aakye kasɔ di Galilea, ni atɔɔwa ɛɛbadu nfũ kafɔɔ nɛ.”
5 Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Obe wɔ di Pilato lanu ni ɔlaa wɔ mmle, aakaalɛ alɛ, “Ni osuɔtɔ wɔ mmle Galilea otii ale?”
6 Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;
7 Nkpo oso obe wɔ aatofo alɛ Yesu lekye ni Galilea kale kakyɛ ka di Herode kole ni sɛka, ni aakyesee nwɔ Herode nfũ nɛ. Herode wɔ mmle lawɛ di Yerusalem di obe nwu kamɛ.
7 e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Suoto layɔɔ Herode di obe wɔ aanya ni Yesu. Diekye atoonu nwɔ leyooto kofokofoko, aatoomiɛ kafɔɔ alɛ aanyɔɔ. Aatoonyu osuku kafɔɔ alɛ aanya Yesu kɔbla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ.
8 Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;
9 Nkpo oso Herode lakaalɛ Yesu sɛlaa kpinwu, kafɔɔ Yesu ditadiki ɔlaa kuonwii kanya.
9 e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.
10 Nioso olebatatɛ ku kufiofa batuotɛ ladie baawa sitũ bababudi Yesu kanya, osie kanya.
10 Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Herode ku bakpɛtɛ nɔɔ lama Yesu osie kanya baatufa nwɔ. Ni baayɔ awukyɔ biene biene anwii baakpee nwɔ, ni baakplesɔɔ baasifiko Pilato nfũ nɛ.
11 Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Dii nkpo kale, Herode ku Pilato lakple basiɛwo. Diekye saa, bawo balo baale.
12 Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.
13 Pilato lalɛɛ olebatatɛ, okpoo banɔɔfo ku batii bamuu aasiisa.
13 Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Biɛkpaa osuɔtɔ wɔ mmle biɛwakoe bilɛ, ɔɔkyɔnkyɔ ye afenko di osuku lalaale suoto. Ntoowolaa ɔlaa nwu kamɛ di anu lee. Kafɔɔ ninnya okpile kuonwii di sɛlaa se biebuɛ bietika nwɔ ni di suoto.
14 e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;
15 Herode kafɔɔ diɛnya okpile kuonwi di suoto nɔɔ fiɛ ɛɛkplesa nwɔ eekyesee wo. Otii wɔ mmle diɛbla okpile kuonwii baalo nwɔ lɛpɔɔ manta ni kukpi.
15 nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.
16 Nkpo oso mata mampɛ nwɔ, nindiɛ nwɔ ansifi.”
16 Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
17 Di Okpi Diisi Ofe Dii ole biala kamɛ, Pilato lɛblasaa dile andiɛ leyotentɛ onwii anta ma.
17 {E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.}
18 Nfa nfɛ baamuu lɛma baayiisa kudu osie kanya alɛ, “Lo nwɔ! Faadiɛ Baraba fata wo!”
18 Mas todos clamaram à uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!
19 Baraba wɔ mmle, baatɛ nwɔ leeyo di kudu kowo aakpee ni di okpoo kplɛ kamɛ aalo ni batii bawo oso.
19 Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Pilato lamiɛ alɛ oodiɛ ni Yesu oso, aakple aalaakakatɛ aata batii nwu nkpo.
20 Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Kafɔɔ baakple baayiisa kudu baalenkeesa kɔkasale alɛ, “Pɛ nwɔ sibuɛ fakaasa koowoso suoto! Pɛ nwɔ sibuɛ fakaasa koowoso suoto!”
21 Eles, porém, bradavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!
22 Ninfɛ di Pilato lakple aakaalɛ ma ditiɛfa alɛ, “Ɔmɛnkpile ɛɛbla fiɛ? Ninnya lɛsaa le ɛɛbla ni oso kalo nwɔ lɛpɔɔ alɛ aakpi nii! Mata mampɛ nwɔ kowesee nindiɛ nwɔ ansifi.”
22 Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
23 Kafɔɔ mia nfɛ baakple baatɔɔfaa osie kanya baatoobuɛ alɛ, “Dikpe nii fɛɛta bɛɛpɛ Yesu sibuɛ bɛɛkaasa koowoso suoto.” Lɛyɛntɛle kudu lɛma nwu labalenkee Pilato nnɛɛ.
23 Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.
24 Nkpo oso Pilato lababudisa ɔlaa nwu nkpo fɛ mmle baatii nwu komiɛ nii.
24 Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;
25 Ni aadiɛ otii wɔ boomiɛ ni aata ma nɛ. Nwɔ baatɛ ni leeyo ta kudu ko aakpee, aalo ni batii oso. Ni aadiɛ Yesu aakpee ma ninnɛɛ kamɛ alɛ balaabla nwɔ fɛ mmle boomiɛ ni.
25 e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Bakpɛtɛ lakpaa Yesu baasifiko. Ni di obe wɔ bakyɛ di osuku boofe nii, baakyakako Kirene otii onwii baatɔɔlɛɛ ni Simon aakye kakpaayotũ ɔɔwa Yerusalem. Ni baayilasa nwɔ, baanyinka nwɔ alɛ afũ Yesu kowoso nwu atuka. Ni aafũ aatikanko Yesu nɛ.
26 Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Batii dikudi lewo latikanko Yesu di nkpaamaa, basanko bawo kafɔɔ lasiɛ ma kaamɛ baatoowi kaku baatɔɔtɔɔ.
27 Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.
28 Ninfɛ di Yesu lamunikĩi aatɔkɔ ma alɛ, “Yerusalem basanko, bitanwi biatɛɛ, kafɔɔ biwi bita suoto ku babilee.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Diekye ayi awo kɔwa baatii mabuɛ alɛ, ‘Suoto siyɔɔ ɔlɛma ku olofofɔtɔ wɔ kamɛ di obi didie ni diidii ku lɛnyɛɛ le manayinyɛɛfu ni diidii!’
29 Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Obe nwu ninle obe wɔ batii matɔkɔ abokote alɛ, ‘Bibiɛ bikpete wo!’ Mantɔkɔ kobokotee kafɔɔ alɛ, ‘Biwofasa wo!’
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Diekye nse kowoso kɔɔnle kofiɛ mmle okle mɔ, ni lɛ kookosole mafiɛ?”
31 Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?
32 Di obe nwu nkpo kamɛ, bakpɛtɛ nwu lakpaa basuɔtɔ banyɔ banwii ninle ni bakpileblatɛ baakyakaa di Yesu, boofenko olo.
32 E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.
33 Obe wɔ baadu ni lɛba le bɔɔlɛɛ ni Otii Disi Dikufi, baapɛ Yesu sibuɛ baakaasa koowoso suoto ninfa, ku bakpileblatɛ banyɔ. Baapɛ onwii baakaasa di Yesu oletanɛɛkyɛ, ɔnyɔɔfa kafɔɔ di ɔmɛntukyɛ.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Ni di Yesu labuɛ alɛ, “Teete, yɔ fakyɛ ma, diekye baaye lɛsaa le bɔɔbla nii.” Nni kamaa, baayɔ awu nɔɔ baasɛ bawo di obe wɔ baawii ni atrebi baatofo n-ya di obiala lɛma kayɔ nii.
34 Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.
35 Batii dikudi nwu nkpo layila baatoonyu nwɔ. Ni di Yuda batii batunletɛ nwu kafɔɔ layila baatɔɔma Yesu baatoobuɛ alɛ, “Aafũ batii bamba nkpa, bita afũ suoto nɔɔ kafɔɔ, nse nnwɔɔ ninle Kristo wɔ di Yaa lɛpɛ ni ɔfɔɔ!”
35 E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Nkpo okle di bakpɛtɛ nwu kafɔɔ lama Yesu nɛ. Baayɔ nta nyankale baakyɛnko nwɔ alɛ anyi.
36 Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,
37 Ni baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Nse afɔ ninle Yuda batii ɔka, faafũ suoto lɛfɔ nkpa buonyu!”
37 e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Di lɛkantosi nɔɔ, baakpana sɛlaa se mmle alɛ, “Nnya Yuda Batii Ɔka ninle nwɔ nɛ.”
38 Por cima dele estava esta inscrição {em letras gregas, romanas e hebraicas:} ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Bakpileblatɛ banyɔ ba baapɛ baakasa ni koowoso suoto onwii lɛma latufa Yesu alɛ, “Diele afɔ ninle Kristo wɔ bɛɛpɛ ni ɔfɔɔ? Diki suoto faadiki wo kafɔɔ ɛɛ!”
39 Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Kafɔɔ ɔnyɔɔfa lasĩ ɔlaa aatɔɔ aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Fɔlɔɔyɛkɛ Yaa? Beelo fɔ lɛpɔɔ fɛ mmle okle beelo nwɔ ni lɛpɔɔ.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Kafɔɔ awo lɛpɔɔ le beelo wo nii, lesiɛko wo. Diekye lɛsaa le buɔbla ni letokonanfi buofũ nɛ. Kafɔɔ nnwɔɔ aabla okpile kuonwii.”
41 E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Ninfɛ aatɔkɔ Yesu alɛ, “Yesu, nyuma mi nse feebuo sɛka lɛfɔ ole kamɛ.”
42 Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Ni di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Nwaako kɔtɔkɔ fɔ nlɛ, miɛ wɔ mmle, munko fɔ bubabuo Paradiso kamɛ.”
43 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Di obe wɔ diapɛ ni fɛ kakũ lefosi elomu ɛnyɔ, kufĩ ladiɛ ɔpɛ, kayi kamuu lawɔfɔ, dialaase di kɔtɔɔfɔ elomu etiɛ kamɛ.
44 Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;
45 Ni di dibula le niasaka ni di Yaa Olekatakɔ labɛ di nkyɛ nnyɔ nɛ.
45 e rasgou-se ao meio o véu do santuário.
46 Ni di Yesu lafaa osie kanya aabuɛ alɛ, “Teete, leyɔ ninwuna nii, lekpee di nnɛɛ lɛfɔ kamɛ.” Obe wɔ aabuɛ ɔlaa wɔ mmle aaloo nii, ni aakpi nɛ.
46 Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Baakpɛtɛ ɔnɔɔfo nwu lanya lɛsaa le niawa nii, ni aatansa Yaa aabuɛ alɛ, “Nwaako otii wɔ mmle, otii biene ale.”
47 Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Obe wɔ baatii ba niawa ni nfa alɛ bɔɔbaanyu lɛsaa le nikɔwa ni lanya ni lɛsaa le niawa nii, baakple baasifi ayo, baayɔ nnɛɛ baatika nintɛɛ ku sɛyaami.
48 E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.
49 Batii ba bamuu ninye ni Yesu ku basanko ba niatikanko nwɔ baakye ni Galilea layila kaakyonkɔ baatoonyu asaa.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Osuɔtɔ onwii lawɛ baatɔɔlɛɛ ni Yosef. Aakye Arimatea di Yudea kasɔ suoto. Aale otii biene wɔ baatii mbu ni osie kanya. Aasiɛ aatoonyu osuku obe wɔ di Yaa sɛka kalekɔ mawa nii.
50 Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,
51 Mintɛ aale Yuda batii Bakantɛ onwii lɛma yi, atatunako ma di disibu le baabla ni ku lɛsaa le baabla ni suoto.
51 o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,
52 Aakyɛ Pilato nfũ aalaafũ Yesu kpi.
52 chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;
53 Ni aasoosa kpi nwu nkpo di kowoso suoto aayɔ dibula fututu aamiminisa nwɔ di suoto. Ni aayɔ nwɔ aalaakookaa di ofuɔnntuu ɔkya wɔ kamɛ manayikookaa ni otii kuonwii kaamɛ diidii nɛ.
53 e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Dii nwu nkpo Fiida diale, baatoololaa suoto baatɔɔta Lɛnyɛɛtɛyi kale ɔsɛ.
54 Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.
55 Basanko ba niatikanko Yesu baakye ni Galilea latikanko Yosef baakyɛ baalaanyu ɔkya nwu ku mmle baayɔ Yesu baakookaa ni kaamɛ.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.
56 Ni baakple baasifi leyo, baalaabla kɔfa kɔnɔkɔnɔ ku nnɔnyi be man-yɔ manfifia ni di kpi suoto baatɛ. Ni baatɛ ɔnyɛɛ di Lɛnyɛɛtɛyi suoto fɛ mmle di Yuda batii kufiofa nwu letuo ni nɛ.
56 Então voltaram e prepararam especiarias e ungüentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.