Lucas 1

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Obiloo Tiofilo, batii kpinwu lekpee ɔnyɛɛ bɛɛbla mmle baafuo nii, bɛɛkpana lɛsaa biala niawa ni kaamɛ loo bɛɛtɛ.
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 Baakpana nya baatɛ fɛ mmle baatii ba nianya ni asaa ya mmle ku anu lɛma kaasɔ kakyekɔ latɔkɔ wo nii, ku mba kafɔɔ nia buɛ nwu nii.
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Nkpo oso, bienetɛ Tiofilo, ta nntoobuo di asaa ya mmle kamɛ nwaa lɛnyu ni diɛyɔ ni kaasɔ kakyekɔ oso, ntɔɔbla disibu nlɛ, dilɛ alɛ kakpana nya fɛ mmle diawa ni klekle nta fɔ.
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 Kɔbla nle mmle ta mmle faatofo ni onukware omuu wɔ ninsi ni di asaa ya baatootuo fɔ ni suoto.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Di obe wɔ kamɛ di Herode latoole ni sɛka di Yudea kasɔ suoto, Yaa oletatɛ onwii lawɛ baatɔɔlɛɛ nwɔ ni Sakaria. Aakye olebatatɛ dikudi le manlɛɛ ni Abia kamɛ. Sakaria wɔ mmle ɔsɔfɔ baatɔɔlɛɛ Elisabet nɛ. Nnwɔɔ kafɔɔ aakye Yaa oletatɛ wɔ baatɔɔlɛɛ ni Aaron kafaabi kamɛ.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Ɔsa ku ɔsɔfɔ wɔ mmle, baasiɛ nkpa biene di Yaa anu. Baale kafɔɔ Saate afiofa nwu amuu, baakyɛ di sisuku nɔɔ suoto.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Batii ba mmle ditawɛ obi kuonwii, diekye Elisabet ɔlɛma aale. Banyɔ lɛma kafɔɔ batoobe beefũ alɛɛ kpinwu.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Dii ninwii, Sakaria latɔɔbla ɔkpɛ nɔɔ fɛ oletatɛ di Yuda batii Olekatakɔ, diekye dikudi lɛma suoto nfɛ diadu.
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 Diekye, di olebatatɛ ɔsaabla kanya, baawii atrebi baadiki Sakaria alɛ akyɛ Yaa Olekatakɔ aalaafiɛ odufii di Yaa oleɔta akyikye suoto.
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Obe wɔ aawɛ ni ninfa aatoofiɛ ni odufii nwu, batii dikudi bule kafɔɔ lawɛ kaayi baatɔɔpɛ ɔlaa baatɔɔta Yaa.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ onwii lakyɔɔ di oleɔta akyikye oletanɛɛkyɛ, aadiki suoto aatuo nwɔ di obe wɔ ayɛ ofiɛ ni olufii nwu.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Di Sakaria lanyɔɔ nii, aabla tro, lɛyɛkɛ lapɛ nwɔ osie kanya.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Kafɔɔ Yaa tɔkyɛntɛ nwu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Sakaria, tanyɛkɛ! Yaa ntoonu fɔ ɔlaa ɔpɛ, ɔsɔfɔ lɛfɔ Elisabet malofo obi suɔtɔbi anta fɔ. Faatika nwɔ leyooto falɛ Yohane.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Suoto mayɔɔ fɔ osie kanya se beelofo nwɔ. Nkpo okle kafɔɔ di suoto mayɔɔ batii kpinwu nɛ.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Aba le otii finle di Yaa anu. Atannyi wanyi ee nta siene kunwii. Ni dibayɔ ni di olofobee nɔɔ, Ninwuna Klekle mayii nwɔ kamɛ pɔ.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Nnwɔɔ nimakplesa Israel batii kpinwu anwako Saate Yaa lɛma nfũ nɛ.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Abale Saate katũ anwa di osie ku sɛkambi kamɛ fɛ mmle di Yaa Ɔlaa Buɛtɛtɛ Elia late nii. Di lɛwa nɔɔ kamɛ abalolaa babi ku bate ntɛɛ. Abata batokopĩtɛ disibu nkyi mambu disi fɛ batii klekle. Abalolaa kafɔɔ Saate batii nɔɔ mansiɛ mansoko nwɔ.”
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Ninfɛ di Sakaria lakaalɛ Yaa tɔkyɛntɛ nwu alɛ, “Be nimata nfũ ɔlaa wɔ mmle nnu? Diekye ntoobe kofokofoko, ɔsɔfɔ nii kafɔɔ ntoobe laakpa nwu.”
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ nwu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Ami ninle Gabriel wɔ ninyila ni di Yaa anu nɛ. Nnwɔɔ niekpee mi alɛ, matɔkɔ fɔ ɔlaa biene wɔ mmle nɛ.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Kafɔɔ faafũ mi ɔlaa wɔ mmle nimawa ni kaanya di obe biene kamɛ fanu. Ta nkpo oso fabakple omumu flabasinfuo ɔkakatɛ, diɛlase di obe wɔ kamɛ di ɔlaa wɔ mmle kɔtɔkɔ fɔ ni lɛwa ni kaanya.”
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Di obe wɔ kamɛ diɛ asaa ya mmle amuu latɔwa nii, diabla batii ba niayila ni kaayi baasoko ni Sakaria ɔkpɛ. Diekye batatofo lɛsaa le oso aatɔɔklɛ ni di Yaa Olekatakɔ nwu nkpo.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Obe wɔ nfɛ di Sakaria ladie ni di Yaa Olekatakɔ nwu, atafuo ma ɔkakatɛko. Nioso nnɛɛ nfɛ aatoowiwii aayɔ aatɔɔkakatɛko ma. Nioso batatofo alɛ, odiki otuo aanya.Luka 1:22|src="CN01603c.tif" size="span" loc="Luk 1:22" copy="David C. Cook"
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Obe wɔ di Sakaria ɔkpɛ ɔbla ntooloo ni di Yaa Olekatakɔ nwu, aadie ninfa aasifi leyo.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Ni di obe owo kamɛ, ɔsɔfɔ nɔɔ Elisabet labalaka lɛmɛ, aawofasa suoto awɛntɛ anɔɔ amu, atadie kayi.
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 Ninfɛ di Elisabet labuɛ alɛ, “Nunua, Yaa ntoole mi sibualɛ, atootekete mi sinunsɔ di suoto di batii anu.”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Di awɛntɛ akuɔ kamɛ nfɛ di Elisabet nlaka ni lɛmɛ, Yaa lakpee tɔkyɛntɛ nɔɔ Gabriel alɛ akyɛ okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Nasaret, di Galilea kasɔ suoto.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Yaa tɔkyɛntɛ wɔ mmle layɔ kanya aakyɛnko kakpeelebitɛ ka baakaalɛ baata ni osuɔtɔ wɔ baatɔɔlɛɛ ni Yosef, aakye ni ɔka Dawid kɔna kamɛ. Kakpeelebitɛ nwu leyooto niale Maria nɛ.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Yaa tɔkyɛntɛ nwu lawa Maria nfũ aabatɔkɔ nwɔ alɛ, “Kɔsɛɛsa fɔ! Saate nwu nsiko fɔ, eekusɛkusɛsa fɔ kafɔɔ.”
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Yaa tɔkyɛntɛ wɔ mmle ɔlaa wɔ aatɔkɔ ni Maria latɔɔ disibu, diekye atanu ɔlaa nwu kasɔ.
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ latɔkɔ nwɔ alɛ, “Maria, tanyɛkɛ, diekye Yaa ntoole fɔ sibualɛ.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Fabalaka lɛmɛ, fanlofo obi suɔtɔbi, fantika nwɔ leyooto falɛ Yesu.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Abale otii kplɛ, babalɛɛ nwɔ alɛ Yaa wɔ ninlenke ni petee Obi. Saate nɔɔ Yaa mase nwɔ sɛka fɛ mmle aase ni ɔwa nɔɔ Dawid.
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 Abale sɛka di Yakob kɔna kamɛ obe lele. Diidii sɛka kalekɔ nɔɔ nnaa kaloo.”
33 e o seu reino não terá fim.
34 Nfa nfɛ di Maria lakaalɛ Yaa tɔkyɛntɛ nwu alɛ, “Lɛ nfɛ di nle mmle mawa kaanya, ninanye ni osuɔtɔ?”
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Nfa nfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ nwu ladiki kanya alɛ, “Ninwuna Klekle mawafɔ di suoto, Yaa wɔ ninlenke ni osie kafɔɔ matikafɔ di suoto. Ta nkpo oso Obi Klekle nwu fɔɔwa ni ɔbalofo, baalɛɛ nwɔ alɛ, Yaa omu Obi.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Nunua, komiɛ nlɛ fatofo falɛ, leyo lee kamɛ ɔsanko wɔ ninle ni Elisabet bɔɔlɛɛ ni ɔlɛma, nfɛ alaka lɛmɛ, nu atoobe nkpo. Kɔwɛntɛ kuɔnle nɔɔ nfɛ asi ni nɛ.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Diekye lɛsalɛsaa nnaa Yaa osie ku ɔbla.”
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Ninfɛ di Maria latɔkɔ nwɔ alɛ, “Nyu lo, Saate kpɛmblatɛ nle. Abla aatɛɛ fɛ mmle okle feebuɛ ni.” Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ nwu lasifi aadiɛ nwɔ nɛ.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 — ausente —
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 — ausente —
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Diawa alɛ obe wɔ di Elisabet lanu ni Maria lɛsɛɛsa, obi wɔ ninsi nwɔ ni kaafutu kamɛ lakpɛ. Nfanwu Ninwuna Klekle niayii Elisabet kamɛ pɔ.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ninfɛ aakakatɛ aabuɛ osie kanya alɛ, “Beekusɛkusɛsa fɔ di basanko bamuu kamɛ, beekusɛkusɛsa kafutu lɛfɔ kamɛ obi kafɔɔ!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Sɛmɛmbualɛ ninle nse, alɛ, Saate nii ɔya kawa amasɛɛsɛɛ?
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Di obe wɔ kamɛ fɛɛkyako mi ni ɔsɛɛsa, nfanwu obi wɔ ninsi mi ni kaafutu kamɛ niɛkyako ɔkpɛ ku suoto lɛyɔɔ.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Suoto siyɔɔ fɔ osie kanya, diekye feefũ feenu falɛ ɔlaa wɔ di Yaa lɛkakatɛ eekyeko ni suoto lɛfɔ mawa kaanya.”
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Maria lataka aabuɛ alɛ,
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 Suoto kɔyɔɔ ninwuna nii di Yaa wɔ ninle mi ni Dikitɛ suoto,
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 diekye eenyuma mi,
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 Diekye di lɛsaa le di Yaa wɔ ninklenke nii, lɛbla ɛɛtɛɛ ni oso.
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 Nyaami nɔɔ ɔnya nte diɛta mba ninyɛkɛ nwɔ nii,
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 Eediki osie nɔɔ kayi,
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 Ɛɛtakatɛsa baka siene laakpomii lɛma suoto,
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Ɛɛta batii ba di aka nkle ni lele alesaa biene beemiɛ,
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Eenyuma ntam nɔɔ be
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 Atoonyuma alɛ ootuo nyaami nɔɔ ɔnya di Abraham suoto
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Maria lasiɛ di Elisabet nfũ fɛ awɛntɛ atiɛ fiɛ aakple aasifi leyo nɔɔ.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Di obe lawo alɛ Elisabet kalofo nii, ni aalofo obi suɔtɔbi nɛ.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Ni di Elisabet bawo nɔɔ ku banatii nɔɔ lanu mmle okle di Yaa lele nwɔ ni sibualɛ, ni baamuu lɛma lanyako nwɔ suoto lɛyɔɔ nɛ.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Obe wɔ di obi nwu nkpo lafũ ni ayi anɛ, baawa alɛ bɔɔbabudi nwɔ lɛsɔkɔsɔkɔ, ni baamiɛ alɛ bɔɔyɔ ote Sakaria leyooto mantika nwɔ nɛ.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Kafɔɔ ɔya ditatunako ma, ni aatɔkɔ ma alɛ, “Batika nwɔ leyooto bilɛ, Yohane.”
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Ninfɛ baananfiko nwɔ ɔlaa baakaalɛ nwɔ alɛ, “Ɔnantii lee kuonwii diloole leyooto le mmle okle fiɛ de?”
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Nioso, baawiwii nnɛɛ baakaalɛ obisɔ nwu ote alɛ, lɛmɛnyooto omiɛ alɛ bayɔ batika obi nɔɔ nwu.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Ninfɛ di Sakaria lakaalɛ alɛ batɔɔ lɛkpanafuɔ, ni aakpana aatika alɛ, “Leyooto nɔɔ ninle Yohane.” Diabla bamuu lɛma ɔkpɛ osie kanya.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Nfanwu, Sakaria lakple aakyako ɔkakatɛ, ni aakyako Yaa ɔtansa nɛ.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Lɛyɛkɛ lapɛ manko mba ninsi bakaako ni bawo. Batii labuɛ ɔlaa wɔ mmle baakyakasa sekpoo se simuu ninkpe ni di Yudea kobokotee kamɛ.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Batii ba bamu nianu ni sɛlaa se mmle latoobu diisi baatɔɔkaalɛ alɛ, “Ɔmɛntiikle di obisɔ wɔ mmle kɔwa ɔbale?” Diekye diakpa kɔmɛ alɛ, Yaa otumi ntika nwɔ di suoto.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Diawa alɛ Yaa Ninwuna Klekle layii Yohane ote Sakaria kamɛ, ni aabuɛ Yaa ɔlaa alɛ,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 “Bita butansa Saate, Israel Yaa nwu
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 Atɔɔta wo Dikitɛ wɔ ninkpe ni osie
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 Yaa labuɛ ɔlaa wɔ mmle aatɛ kofokofoko diefe ni di ɔlaa babuɛtɛtɛ nɔɔ suoto alɛ,
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 abadiki wo ankyeko bakpileblatɛ
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 Aabuɛ alɛ abanya bawa loo nyaami
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 Aaka ntam aata ɔwa loo Abram osie kanya alɛ,
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 abadiki wo ankyeko bakyiditɛ loo nnɛɛ kamɛ,
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 Alɛ ababla wo klekle, munte tinini di anu nɔɔ di nkpa loo mmuu disiɛbi kamɛ.
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 Kafɔɔ, afɔ obi nii, babalɛɛfɔ alɛ Yaa wɔ ninlenke ni ɔlaa buɛtɛtɛ.
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 Fabata batii nɔɔ kafɔɔ ntofo alɛ babawɛ didiki,
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 Yaa loo lɛyɔɔ buɛɛ, annya nyaami.
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 Abata lɛkpa le mmle nwa di batii ba ninsi ni di ditunu kamɛ
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Nioso obisɔ nwu lamuɔ di suoto sina kamɛ ku Yaa Ninwuna kamɛ osie kanya. Aasiɛ di ɔfaafuu di lɛba le baatii diesi ni diaalase di obe wɔ aadiki ni suoto kayi di Israel kafaabi anu.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.