Lucas 1
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARIB
1 Obiloo Tiofilo, batii kpinwu lekpee ɔnyɛɛ bɛɛbla mmle baafuo nii, bɛɛkpana lɛsaa biala niawa ni kaamɛ loo bɛɛtɛ.
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Baakpana nya baatɛ fɛ mmle baatii ba nianya ni asaa ya mmle ku anu lɛma kaasɔ kakyekɔ latɔkɔ wo nii, ku mba kafɔɔ nia buɛ nwu nii.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Nkpo oso, bienetɛ Tiofilo, ta nntoobuo di asaa ya mmle kamɛ nwaa lɛnyu ni diɛyɔ ni kaasɔ kakyekɔ oso, ntɔɔbla disibu nlɛ, dilɛ alɛ kakpana nya fɛ mmle diawa ni klekle nta fɔ.
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 Kɔbla nle mmle ta mmle faatofo ni onukware omuu wɔ ninsi ni di asaa ya baatootuo fɔ ni suoto.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Di obe wɔ kamɛ di Herode latoole ni sɛka di Yudea kasɔ suoto, Yaa oletatɛ onwii lawɛ baatɔɔlɛɛ nwɔ ni Sakaria. Aakye olebatatɛ dikudi le manlɛɛ ni Abia kamɛ. Sakaria wɔ mmle ɔsɔfɔ baatɔɔlɛɛ Elisabet nɛ. Nnwɔɔ kafɔɔ aakye Yaa oletatɛ wɔ baatɔɔlɛɛ ni Aaron kafaabi kamɛ.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Ɔsa ku ɔsɔfɔ wɔ mmle, baasiɛ nkpa biene di Yaa anu. Baale kafɔɔ Saate afiofa nwu amuu, baakyɛ di sisuku nɔɔ suoto.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Batii ba mmle ditawɛ obi kuonwii, diekye Elisabet ɔlɛma aale. Banyɔ lɛma kafɔɔ batoobe beefũ alɛɛ kpinwu.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Dii ninwii, Sakaria latɔɔbla ɔkpɛ nɔɔ fɛ oletatɛ di Yuda batii Olekatakɔ, diekye dikudi lɛma suoto nfɛ diadu.
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Diekye, di olebatatɛ ɔsaabla kanya, baawii atrebi baadiki Sakaria alɛ akyɛ Yaa Olekatakɔ aalaafiɛ odufii di Yaa oleɔta akyikye suoto.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Obe wɔ aawɛ ni ninfa aatoofiɛ ni odufii nwu, batii dikudi bule kafɔɔ lawɛ kaayi baatɔɔpɛ ɔlaa baatɔɔta Yaa.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ onwii lakyɔɔ di oleɔta akyikye oletanɛɛkyɛ, aadiki suoto aatuo nwɔ di obe wɔ ayɛ ofiɛ ni olufii nwu.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Di Sakaria lanyɔɔ nii, aabla tro, lɛyɛkɛ lapɛ nwɔ osie kanya.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Kafɔɔ Yaa tɔkyɛntɛ nwu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Sakaria, tanyɛkɛ! Yaa ntoonu fɔ ɔlaa ɔpɛ, ɔsɔfɔ lɛfɔ Elisabet malofo obi suɔtɔbi anta fɔ. Faatika nwɔ leyooto falɛ Yohane.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Suoto mayɔɔ fɔ osie kanya se beelofo nwɔ. Nkpo okle kafɔɔ di suoto mayɔɔ batii kpinwu nɛ.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Aba le otii finle di Yaa anu. Atannyi wanyi ee nta siene kunwii. Ni dibayɔ ni di olofobee nɔɔ, Ninwuna Klekle mayii nwɔ kamɛ pɔ.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Nnwɔɔ nimakplesa Israel batii kpinwu anwako Saate Yaa lɛma nfũ nɛ.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Abale Saate katũ anwa di osie ku sɛkambi kamɛ fɛ mmle di Yaa Ɔlaa Buɛtɛtɛ Elia late nii. Di lɛwa nɔɔ kamɛ abalolaa babi ku bate ntɛɛ. Abata batokopĩtɛ disibu nkyi mambu disi fɛ batii klekle. Abalolaa kafɔɔ Saate batii nɔɔ mansiɛ mansoko nwɔ.”
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Ninfɛ di Sakaria lakaalɛ Yaa tɔkyɛntɛ nwu alɛ, “Be nimata nfũ ɔlaa wɔ mmle nnu? Diekye ntoobe kofokofoko, ɔsɔfɔ nii kafɔɔ ntoobe laakpa nwu.”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ nwu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Ami ninle Gabriel wɔ ninyila ni di Yaa anu nɛ. Nnwɔɔ niekpee mi alɛ, matɔkɔ fɔ ɔlaa biene wɔ mmle nɛ.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Kafɔɔ faafũ mi ɔlaa wɔ mmle nimawa ni kaanya di obe biene kamɛ fanu. Ta nkpo oso fabakple omumu flabasinfuo ɔkakatɛ, diɛlase di obe wɔ kamɛ di ɔlaa wɔ mmle kɔtɔkɔ fɔ ni lɛwa ni kaanya.”
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Di obe wɔ kamɛ diɛ asaa ya mmle amuu latɔwa nii, diabla batii ba niayila ni kaayi baasoko ni Sakaria ɔkpɛ. Diekye batatofo lɛsaa le oso aatɔɔklɛ ni di Yaa Olekatakɔ nwu nkpo.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Obe wɔ nfɛ di Sakaria ladie ni di Yaa Olekatakɔ nwu, atafuo ma ɔkakatɛko. Nioso nnɛɛ nfɛ aatoowiwii aayɔ aatɔɔkakatɛko ma. Nioso batatofo alɛ, odiki otuo aanya.Luka 1:22|src="CN01603c.tif" size="span" loc="Luk 1:22" copy="David C. Cook"
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Obe wɔ di Sakaria ɔkpɛ ɔbla ntooloo ni di Yaa Olekatakɔ nwu, aadie ninfa aasifi leyo.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Ni di obe owo kamɛ, ɔsɔfɔ nɔɔ Elisabet labalaka lɛmɛ, aawofasa suoto awɛntɛ anɔɔ amu, atadie kayi.
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Ninfɛ di Elisabet labuɛ alɛ, “Nunua, Yaa ntoole mi sibualɛ, atootekete mi sinunsɔ di suoto di batii anu.”
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Di awɛntɛ akuɔ kamɛ nfɛ di Elisabet nlaka ni lɛmɛ, Yaa lakpee tɔkyɛntɛ nɔɔ Gabriel alɛ akyɛ okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Nasaret, di Galilea kasɔ suoto.
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Yaa tɔkyɛntɛ wɔ mmle layɔ kanya aakyɛnko kakpeelebitɛ ka baakaalɛ baata ni osuɔtɔ wɔ baatɔɔlɛɛ ni Yosef, aakye ni ɔka Dawid kɔna kamɛ. Kakpeelebitɛ nwu leyooto niale Maria nɛ.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Yaa tɔkyɛntɛ nwu lawa Maria nfũ aabatɔkɔ nwɔ alɛ, “Kɔsɛɛsa fɔ! Saate nwu nsiko fɔ, eekusɛkusɛsa fɔ kafɔɔ.”
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Yaa tɔkyɛntɛ wɔ mmle ɔlaa wɔ aatɔkɔ ni Maria latɔɔ disibu, diekye atanu ɔlaa nwu kasɔ.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ latɔkɔ nwɔ alɛ, “Maria, tanyɛkɛ, diekye Yaa ntoole fɔ sibualɛ.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Fabalaka lɛmɛ, fanlofo obi suɔtɔbi, fantika nwɔ leyooto falɛ Yesu.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Abale otii kplɛ, babalɛɛ nwɔ alɛ Yaa wɔ ninlenke ni petee Obi. Saate nɔɔ Yaa mase nwɔ sɛka fɛ mmle aase ni ɔwa nɔɔ Dawid.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Abale sɛka di Yakob kɔna kamɛ obe lele. Diidii sɛka kalekɔ nɔɔ nnaa kaloo.”
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Nfa nfɛ di Maria lakaalɛ Yaa tɔkyɛntɛ nwu alɛ, “Lɛ nfɛ di nle mmle mawa kaanya, ninanye ni osuɔtɔ?”
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Nfa nfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ nwu ladiki kanya alɛ, “Ninwuna Klekle mawafɔ di suoto, Yaa wɔ ninlenke ni osie kafɔɔ matikafɔ di suoto. Ta nkpo oso Obi Klekle nwu fɔɔwa ni ɔbalofo, baalɛɛ nwɔ alɛ, Yaa omu Obi.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Nunua, komiɛ nlɛ fatofo falɛ, leyo lee kamɛ ɔsanko wɔ ninle ni Elisabet bɔɔlɛɛ ni ɔlɛma, nfɛ alaka lɛmɛ, nu atoobe nkpo. Kɔwɛntɛ kuɔnle nɔɔ nfɛ asi ni nɛ.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Diekye lɛsalɛsaa nnaa Yaa osie ku ɔbla.”
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Ninfɛ di Maria latɔkɔ nwɔ alɛ, “Nyu lo, Saate kpɛmblatɛ nle. Abla aatɛɛ fɛ mmle okle feebuɛ ni.” Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ nwu lasifi aadiɛ nwɔ nɛ.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 — ausente —
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 — ausente —
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Diawa alɛ obe wɔ di Elisabet lanu ni Maria lɛsɛɛsa, obi wɔ ninsi nwɔ ni kaafutu kamɛ lakpɛ. Nfanwu Ninwuna Klekle niayii Elisabet kamɛ pɔ.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Ninfɛ aakakatɛ aabuɛ osie kanya alɛ, “Beekusɛkusɛsa fɔ di basanko bamuu kamɛ, beekusɛkusɛsa kafutu lɛfɔ kamɛ obi kafɔɔ!
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Sɛmɛmbualɛ ninle nse, alɛ, Saate nii ɔya kawa amasɛɛsɛɛ?
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Di obe wɔ kamɛ fɛɛkyako mi ni ɔsɛɛsa, nfanwu obi wɔ ninsi mi ni kaafutu kamɛ niɛkyako ɔkpɛ ku suoto lɛyɔɔ.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Suoto siyɔɔ fɔ osie kanya, diekye feefũ feenu falɛ ɔlaa wɔ di Yaa lɛkakatɛ eekyeko ni suoto lɛfɔ mawa kaanya.”
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Maria lataka aabuɛ alɛ,
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Suoto kɔyɔɔ ninwuna nii di Yaa wɔ ninle mi ni Dikitɛ suoto,
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 diekye eenyuma mi,
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Diekye di lɛsaa le di Yaa wɔ ninklenke nii, lɛbla ɛɛtɛɛ ni oso.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Nyaami nɔɔ ɔnya nte diɛta mba ninyɛkɛ nwɔ nii,
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Eediki osie nɔɔ kayi,
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 Ɛɛtakatɛsa baka siene laakpomii lɛma suoto,
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Ɛɛta batii ba di aka nkle ni lele alesaa biene beemiɛ,
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 Eenyuma ntam nɔɔ be
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 Atoonyuma alɛ ootuo nyaami nɔɔ ɔnya di Abraham suoto
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Maria lasiɛ di Elisabet nfũ fɛ awɛntɛ atiɛ fiɛ aakple aasifi leyo nɔɔ.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Di obe lawo alɛ Elisabet kalofo nii, ni aalofo obi suɔtɔbi nɛ.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Ni di Elisabet bawo nɔɔ ku banatii nɔɔ lanu mmle okle di Yaa lele nwɔ ni sibualɛ, ni baamuu lɛma lanyako nwɔ suoto lɛyɔɔ nɛ.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Obe wɔ di obi nwu nkpo lafũ ni ayi anɛ, baawa alɛ bɔɔbabudi nwɔ lɛsɔkɔsɔkɔ, ni baamiɛ alɛ bɔɔyɔ ote Sakaria leyooto mantika nwɔ nɛ.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Kafɔɔ ɔya ditatunako ma, ni aatɔkɔ ma alɛ, “Batika nwɔ leyooto bilɛ, Yohane.”
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Ninfɛ baananfiko nwɔ ɔlaa baakaalɛ nwɔ alɛ, “Ɔnantii lee kuonwii diloole leyooto le mmle okle fiɛ de?”
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Nioso, baawiwii nnɛɛ baakaalɛ obisɔ nwu ote alɛ, lɛmɛnyooto omiɛ alɛ bayɔ batika obi nɔɔ nwu.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Ninfɛ di Sakaria lakaalɛ alɛ batɔɔ lɛkpanafuɔ, ni aakpana aatika alɛ, “Leyooto nɔɔ ninle Yohane.” Diabla bamuu lɛma ɔkpɛ osie kanya.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Nfanwu, Sakaria lakple aakyako ɔkakatɛ, ni aakyako Yaa ɔtansa nɛ.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Lɛyɛkɛ lapɛ manko mba ninsi bakaako ni bawo. Batii labuɛ ɔlaa wɔ mmle baakyakasa sekpoo se simuu ninkpe ni di Yudea kobokotee kamɛ.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Batii ba bamu nianu ni sɛlaa se mmle latoobu diisi baatɔɔkaalɛ alɛ, “Ɔmɛntiikle di obisɔ wɔ mmle kɔwa ɔbale?” Diekye diakpa kɔmɛ alɛ, Yaa otumi ntika nwɔ di suoto.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Diawa alɛ Yaa Ninwuna Klekle layii Yohane ote Sakaria kamɛ, ni aabuɛ Yaa ɔlaa alɛ,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 “Bita butansa Saate, Israel Yaa nwu
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 Atɔɔta wo Dikitɛ wɔ ninkpe ni osie
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 Yaa labuɛ ɔlaa wɔ mmle aatɛ kofokofoko diefe ni di ɔlaa babuɛtɛtɛ nɔɔ suoto alɛ,
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 abadiki wo ankyeko bakpileblatɛ
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Aabuɛ alɛ abanya bawa loo nyaami
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 Aaka ntam aata ɔwa loo Abram osie kanya alɛ,
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 abadiki wo ankyeko bakyiditɛ loo nnɛɛ kamɛ,
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 Alɛ ababla wo klekle, munte tinini di anu nɔɔ di nkpa loo mmuu disiɛbi kamɛ.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Kafɔɔ, afɔ obi nii, babalɛɛfɔ alɛ Yaa wɔ ninlenke ni ɔlaa buɛtɛtɛ.
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 Fabata batii nɔɔ kafɔɔ ntofo alɛ babawɛ didiki,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Yaa loo lɛyɔɔ buɛɛ, annya nyaami.
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 Abata lɛkpa le mmle nwa di batii ba ninsi ni di ditunu kamɛ
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Nioso obisɔ nwu lamuɔ di suoto sina kamɛ ku Yaa Ninwuna kamɛ osie kanya. Aasiɛ di ɔfaafuu di lɛba le baatii diesi ni diaalase di obe wɔ aadiki ni suoto kayi di Israel kafaabi anu.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.