Lucas 1

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Obiloo Tiofilo, batii kpinwu lekpee ɔnyɛɛ bɛɛbla mmle baafuo nii, bɛɛkpana lɛsaa biala niawa ni kaamɛ loo bɛɛtɛ.
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Baakpana nya baatɛ fɛ mmle baatii ba nianya ni asaa ya mmle ku anu lɛma kaasɔ kakyekɔ latɔkɔ wo nii, ku mba kafɔɔ nia buɛ nwu nii.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Nkpo oso, bienetɛ Tiofilo, ta nntoobuo di asaa ya mmle kamɛ nwaa lɛnyu ni diɛyɔ ni kaasɔ kakyekɔ oso, ntɔɔbla disibu nlɛ, dilɛ alɛ kakpana nya fɛ mmle diawa ni klekle nta fɔ.
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 Kɔbla nle mmle ta mmle faatofo ni onukware omuu wɔ ninsi ni di asaa ya baatootuo fɔ ni suoto.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Di obe wɔ kamɛ di Herode latoole ni sɛka di Yudea kasɔ suoto, Yaa oletatɛ onwii lawɛ baatɔɔlɛɛ nwɔ ni Sakaria. Aakye olebatatɛ dikudi le manlɛɛ ni Abia kamɛ. Sakaria wɔ mmle ɔsɔfɔ baatɔɔlɛɛ Elisabet nɛ. Nnwɔɔ kafɔɔ aakye Yaa oletatɛ wɔ baatɔɔlɛɛ ni Aaron kafaabi kamɛ.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Ɔsa ku ɔsɔfɔ wɔ mmle, baasiɛ nkpa biene di Yaa anu. Baale kafɔɔ Saate afiofa nwu amuu, baakyɛ di sisuku nɔɔ suoto.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Batii ba mmle ditawɛ obi kuonwii, diekye Elisabet ɔlɛma aale. Banyɔ lɛma kafɔɔ batoobe beefũ alɛɛ kpinwu.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Dii ninwii, Sakaria latɔɔbla ɔkpɛ nɔɔ fɛ oletatɛ di Yuda batii Olekatakɔ, diekye dikudi lɛma suoto nfɛ diadu.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 Diekye, di olebatatɛ ɔsaabla kanya, baawii atrebi baadiki Sakaria alɛ akyɛ Yaa Olekatakɔ aalaafiɛ odufii di Yaa oleɔta akyikye suoto.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Obe wɔ aawɛ ni ninfa aatoofiɛ ni odufii nwu, batii dikudi bule kafɔɔ lawɛ kaayi baatɔɔpɛ ɔlaa baatɔɔta Yaa.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ onwii lakyɔɔ di oleɔta akyikye oletanɛɛkyɛ, aadiki suoto aatuo nwɔ di obe wɔ ayɛ ofiɛ ni olufii nwu.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Di Sakaria lanyɔɔ nii, aabla tro, lɛyɛkɛ lapɛ nwɔ osie kanya.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Kafɔɔ Yaa tɔkyɛntɛ nwu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Sakaria, tanyɛkɛ! Yaa ntoonu fɔ ɔlaa ɔpɛ, ɔsɔfɔ lɛfɔ Elisabet malofo obi suɔtɔbi anta fɔ. Faatika nwɔ leyooto falɛ Yohane.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Suoto mayɔɔ fɔ osie kanya se beelofo nwɔ. Nkpo okle kafɔɔ di suoto mayɔɔ batii kpinwu nɛ.
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 Aba le otii finle di Yaa anu. Atannyi wanyi ee nta siene kunwii. Ni dibayɔ ni di olofobee nɔɔ, Ninwuna Klekle mayii nwɔ kamɛ pɔ.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Nnwɔɔ nimakplesa Israel batii kpinwu anwako Saate Yaa lɛma nfũ nɛ.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Abale Saate katũ anwa di osie ku sɛkambi kamɛ fɛ mmle di Yaa Ɔlaa Buɛtɛtɛ Elia late nii. Di lɛwa nɔɔ kamɛ abalolaa babi ku bate ntɛɛ. Abata batokopĩtɛ disibu nkyi mambu disi fɛ batii klekle. Abalolaa kafɔɔ Saate batii nɔɔ mansiɛ mansoko nwɔ.”
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Ninfɛ di Sakaria lakaalɛ Yaa tɔkyɛntɛ nwu alɛ, “Be nimata nfũ ɔlaa wɔ mmle nnu? Diekye ntoobe kofokofoko, ɔsɔfɔ nii kafɔɔ ntoobe laakpa nwu.”
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ nwu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Ami ninle Gabriel wɔ ninyila ni di Yaa anu nɛ. Nnwɔɔ niekpee mi alɛ, matɔkɔ fɔ ɔlaa biene wɔ mmle nɛ.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Kafɔɔ faafũ mi ɔlaa wɔ mmle nimawa ni kaanya di obe biene kamɛ fanu. Ta nkpo oso fabakple omumu flabasinfuo ɔkakatɛ, diɛlase di obe wɔ kamɛ di ɔlaa wɔ mmle kɔtɔkɔ fɔ ni lɛwa ni kaanya.”
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Di obe wɔ kamɛ diɛ asaa ya mmle amuu latɔwa nii, diabla batii ba niayila ni kaayi baasoko ni Sakaria ɔkpɛ. Diekye batatofo lɛsaa le oso aatɔɔklɛ ni di Yaa Olekatakɔ nwu nkpo.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Obe wɔ nfɛ di Sakaria ladie ni di Yaa Olekatakɔ nwu, atafuo ma ɔkakatɛko. Nioso nnɛɛ nfɛ aatoowiwii aayɔ aatɔɔkakatɛko ma. Nioso batatofo alɛ, odiki otuo aanya.Luka 1:22|src="CN01603c.tif" size="span" loc="Luk 1:22" copy="David C. Cook"
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Obe wɔ di Sakaria ɔkpɛ ɔbla ntooloo ni di Yaa Olekatakɔ nwu, aadie ninfa aasifi leyo.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Ni di obe owo kamɛ, ɔsɔfɔ nɔɔ Elisabet labalaka lɛmɛ, aawofasa suoto awɛntɛ anɔɔ amu, atadie kayi.
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 Ninfɛ di Elisabet labuɛ alɛ, “Nunua, Yaa ntoole mi sibualɛ, atootekete mi sinunsɔ di suoto di batii anu.”
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Di awɛntɛ akuɔ kamɛ nfɛ di Elisabet nlaka ni lɛmɛ, Yaa lakpee tɔkyɛntɛ nɔɔ Gabriel alɛ akyɛ okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Nasaret, di Galilea kasɔ suoto.
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 Yaa tɔkyɛntɛ wɔ mmle layɔ kanya aakyɛnko kakpeelebitɛ ka baakaalɛ baata ni osuɔtɔ wɔ baatɔɔlɛɛ ni Yosef, aakye ni ɔka Dawid kɔna kamɛ. Kakpeelebitɛ nwu leyooto niale Maria nɛ.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Yaa tɔkyɛntɛ nwu lawa Maria nfũ aabatɔkɔ nwɔ alɛ, “Kɔsɛɛsa fɔ! Saate nwu nsiko fɔ, eekusɛkusɛsa fɔ kafɔɔ.”
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Yaa tɔkyɛntɛ wɔ mmle ɔlaa wɔ aatɔkɔ ni Maria latɔɔ disibu, diekye atanu ɔlaa nwu kasɔ.
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ latɔkɔ nwɔ alɛ, “Maria, tanyɛkɛ, diekye Yaa ntoole fɔ sibualɛ.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 Fabalaka lɛmɛ, fanlofo obi suɔtɔbi, fantika nwɔ leyooto falɛ Yesu.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Abale otii kplɛ, babalɛɛ nwɔ alɛ Yaa wɔ ninlenke ni petee Obi. Saate nɔɔ Yaa mase nwɔ sɛka fɛ mmle aase ni ɔwa nɔɔ Dawid.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Abale sɛka di Yakob kɔna kamɛ obe lele. Diidii sɛka kalekɔ nɔɔ nnaa kaloo.”
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Nfa nfɛ di Maria lakaalɛ Yaa tɔkyɛntɛ nwu alɛ, “Lɛ nfɛ di nle mmle mawa kaanya, ninanye ni osuɔtɔ?”
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Nfa nfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ nwu ladiki kanya alɛ, “Ninwuna Klekle mawafɔ di suoto, Yaa wɔ ninlenke ni osie kafɔɔ matikafɔ di suoto. Ta nkpo oso Obi Klekle nwu fɔɔwa ni ɔbalofo, baalɛɛ nwɔ alɛ, Yaa omu Obi.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Nunua, komiɛ nlɛ fatofo falɛ, leyo lee kamɛ ɔsanko wɔ ninle ni Elisabet bɔɔlɛɛ ni ɔlɛma, nfɛ alaka lɛmɛ, nu atoobe nkpo. Kɔwɛntɛ kuɔnle nɔɔ nfɛ asi ni nɛ.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Diekye lɛsalɛsaa nnaa Yaa osie ku ɔbla.”
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Ninfɛ di Maria latɔkɔ nwɔ alɛ, “Nyu lo, Saate kpɛmblatɛ nle. Abla aatɛɛ fɛ mmle okle feebuɛ ni.” Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ nwu lasifi aadiɛ nwɔ nɛ.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 — ausente —
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 — ausente —
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Diawa alɛ obe wɔ di Elisabet lanu ni Maria lɛsɛɛsa, obi wɔ ninsi nwɔ ni kaafutu kamɛ lakpɛ. Nfanwu Ninwuna Klekle niayii Elisabet kamɛ pɔ.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ninfɛ aakakatɛ aabuɛ osie kanya alɛ, “Beekusɛkusɛsa fɔ di basanko bamuu kamɛ, beekusɛkusɛsa kafutu lɛfɔ kamɛ obi kafɔɔ!
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 Sɛmɛmbualɛ ninle nse, alɛ, Saate nii ɔya kawa amasɛɛsɛɛ?
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Di obe wɔ kamɛ fɛɛkyako mi ni ɔsɛɛsa, nfanwu obi wɔ ninsi mi ni kaafutu kamɛ niɛkyako ɔkpɛ ku suoto lɛyɔɔ.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Suoto siyɔɔ fɔ osie kanya, diekye feefũ feenu falɛ ɔlaa wɔ di Yaa lɛkakatɛ eekyeko ni suoto lɛfɔ mawa kaanya.”
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Maria lataka aabuɛ alɛ,
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Suoto kɔyɔɔ ninwuna nii di Yaa wɔ ninle mi ni Dikitɛ suoto,
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 diekye eenyuma mi,
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Diekye di lɛsaa le di Yaa wɔ ninklenke nii, lɛbla ɛɛtɛɛ ni oso.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Nyaami nɔɔ ɔnya nte diɛta mba ninyɛkɛ nwɔ nii,
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Eediki osie nɔɔ kayi,
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Ɛɛtakatɛsa baka siene laakpomii lɛma suoto,
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Ɛɛta batii ba di aka nkle ni lele alesaa biene beemiɛ,
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Eenyuma ntam nɔɔ be
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 Atoonyuma alɛ ootuo nyaami nɔɔ ɔnya di Abraham suoto
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Maria lasiɛ di Elisabet nfũ fɛ awɛntɛ atiɛ fiɛ aakple aasifi leyo nɔɔ.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Di obe lawo alɛ Elisabet kalofo nii, ni aalofo obi suɔtɔbi nɛ.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Ni di Elisabet bawo nɔɔ ku banatii nɔɔ lanu mmle okle di Yaa lele nwɔ ni sibualɛ, ni baamuu lɛma lanyako nwɔ suoto lɛyɔɔ nɛ.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Obe wɔ di obi nwu nkpo lafũ ni ayi anɛ, baawa alɛ bɔɔbabudi nwɔ lɛsɔkɔsɔkɔ, ni baamiɛ alɛ bɔɔyɔ ote Sakaria leyooto mantika nwɔ nɛ.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Kafɔɔ ɔya ditatunako ma, ni aatɔkɔ ma alɛ, “Batika nwɔ leyooto bilɛ, Yohane.”
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Ninfɛ baananfiko nwɔ ɔlaa baakaalɛ nwɔ alɛ, “Ɔnantii lee kuonwii diloole leyooto le mmle okle fiɛ de?”
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Nioso, baawiwii nnɛɛ baakaalɛ obisɔ nwu ote alɛ, lɛmɛnyooto omiɛ alɛ bayɔ batika obi nɔɔ nwu.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Ninfɛ di Sakaria lakaalɛ alɛ batɔɔ lɛkpanafuɔ, ni aakpana aatika alɛ, “Leyooto nɔɔ ninle Yohane.” Diabla bamuu lɛma ɔkpɛ osie kanya.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Nfanwu, Sakaria lakple aakyako ɔkakatɛ, ni aakyako Yaa ɔtansa nɛ.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Lɛyɛkɛ lapɛ manko mba ninsi bakaako ni bawo. Batii labuɛ ɔlaa wɔ mmle baakyakasa sekpoo se simuu ninkpe ni di Yudea kobokotee kamɛ.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Batii ba bamu nianu ni sɛlaa se mmle latoobu diisi baatɔɔkaalɛ alɛ, “Ɔmɛntiikle di obisɔ wɔ mmle kɔwa ɔbale?” Diekye diakpa kɔmɛ alɛ, Yaa otumi ntika nwɔ di suoto.
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Diawa alɛ Yaa Ninwuna Klekle layii Yohane ote Sakaria kamɛ, ni aabuɛ Yaa ɔlaa alɛ,
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 “Bita butansa Saate, Israel Yaa nwu
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Atɔɔta wo Dikitɛ wɔ ninkpe ni osie
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 Yaa labuɛ ɔlaa wɔ mmle aatɛ kofokofoko diefe ni di ɔlaa babuɛtɛtɛ nɔɔ suoto alɛ,
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 abadiki wo ankyeko bakpileblatɛ
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Aabuɛ alɛ abanya bawa loo nyaami
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 Aaka ntam aata ɔwa loo Abram osie kanya alɛ,
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 abadiki wo ankyeko bakyiditɛ loo nnɛɛ kamɛ,
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 Alɛ ababla wo klekle, munte tinini di anu nɔɔ di nkpa loo mmuu disiɛbi kamɛ.
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Kafɔɔ, afɔ obi nii, babalɛɛfɔ alɛ Yaa wɔ ninlenke ni ɔlaa buɛtɛtɛ.
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Fabata batii nɔɔ kafɔɔ ntofo alɛ babawɛ didiki,
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Yaa loo lɛyɔɔ buɛɛ, annya nyaami.
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 Abata lɛkpa le mmle nwa di batii ba ninsi ni di ditunu kamɛ
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Nioso obisɔ nwu lamuɔ di suoto sina kamɛ ku Yaa Ninwuna kamɛ osie kanya. Aasiɛ di ɔfaafuu di lɛba le baatii diesi ni diaalase di obe wɔ aadiki ni suoto kayi di Israel kafaabi anu.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.