Lucas 1

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Obiloo Tiofilo, batii kpinwu lekpee ɔnyɛɛ bɛɛbla mmle baafuo nii, bɛɛkpana lɛsaa biala niawa ni kaamɛ loo bɛɛtɛ.
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Baakpana nya baatɛ fɛ mmle baatii ba nianya ni asaa ya mmle ku anu lɛma kaasɔ kakyekɔ latɔkɔ wo nii, ku mba kafɔɔ nia buɛ nwu nii.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Nkpo oso, bienetɛ Tiofilo, ta nntoobuo di asaa ya mmle kamɛ nwaa lɛnyu ni diɛyɔ ni kaasɔ kakyekɔ oso, ntɔɔbla disibu nlɛ, dilɛ alɛ kakpana nya fɛ mmle diawa ni klekle nta fɔ.
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Kɔbla nle mmle ta mmle faatofo ni onukware omuu wɔ ninsi ni di asaa ya baatootuo fɔ ni suoto.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Di obe wɔ kamɛ di Herode latoole ni sɛka di Yudea kasɔ suoto, Yaa oletatɛ onwii lawɛ baatɔɔlɛɛ nwɔ ni Sakaria. Aakye olebatatɛ dikudi le manlɛɛ ni Abia kamɛ. Sakaria wɔ mmle ɔsɔfɔ baatɔɔlɛɛ Elisabet nɛ. Nnwɔɔ kafɔɔ aakye Yaa oletatɛ wɔ baatɔɔlɛɛ ni Aaron kafaabi kamɛ.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Ɔsa ku ɔsɔfɔ wɔ mmle, baasiɛ nkpa biene di Yaa anu. Baale kafɔɔ Saate afiofa nwu amuu, baakyɛ di sisuku nɔɔ suoto.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Batii ba mmle ditawɛ obi kuonwii, diekye Elisabet ɔlɛma aale. Banyɔ lɛma kafɔɔ batoobe beefũ alɛɛ kpinwu.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Dii ninwii, Sakaria latɔɔbla ɔkpɛ nɔɔ fɛ oletatɛ di Yuda batii Olekatakɔ, diekye dikudi lɛma suoto nfɛ diadu.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Diekye, di olebatatɛ ɔsaabla kanya, baawii atrebi baadiki Sakaria alɛ akyɛ Yaa Olekatakɔ aalaafiɛ odufii di Yaa oleɔta akyikye suoto.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Obe wɔ aawɛ ni ninfa aatoofiɛ ni odufii nwu, batii dikudi bule kafɔɔ lawɛ kaayi baatɔɔpɛ ɔlaa baatɔɔta Yaa.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ onwii lakyɔɔ di oleɔta akyikye oletanɛɛkyɛ, aadiki suoto aatuo nwɔ di obe wɔ ayɛ ofiɛ ni olufii nwu.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Di Sakaria lanyɔɔ nii, aabla tro, lɛyɛkɛ lapɛ nwɔ osie kanya.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Kafɔɔ Yaa tɔkyɛntɛ nwu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Sakaria, tanyɛkɛ! Yaa ntoonu fɔ ɔlaa ɔpɛ, ɔsɔfɔ lɛfɔ Elisabet malofo obi suɔtɔbi anta fɔ. Faatika nwɔ leyooto falɛ Yohane.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Suoto mayɔɔ fɔ osie kanya se beelofo nwɔ. Nkpo okle kafɔɔ di suoto mayɔɔ batii kpinwu nɛ.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Aba le otii finle di Yaa anu. Atannyi wanyi ee nta siene kunwii. Ni dibayɔ ni di olofobee nɔɔ, Ninwuna Klekle mayii nwɔ kamɛ pɔ.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Nnwɔɔ nimakplesa Israel batii kpinwu anwako Saate Yaa lɛma nfũ nɛ.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Abale Saate katũ anwa di osie ku sɛkambi kamɛ fɛ mmle di Yaa Ɔlaa Buɛtɛtɛ Elia late nii. Di lɛwa nɔɔ kamɛ abalolaa babi ku bate ntɛɛ. Abata batokopĩtɛ disibu nkyi mambu disi fɛ batii klekle. Abalolaa kafɔɔ Saate batii nɔɔ mansiɛ mansoko nwɔ.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Ninfɛ di Sakaria lakaalɛ Yaa tɔkyɛntɛ nwu alɛ, “Be nimata nfũ ɔlaa wɔ mmle nnu? Diekye ntoobe kofokofoko, ɔsɔfɔ nii kafɔɔ ntoobe laakpa nwu.”
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ nwu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Ami ninle Gabriel wɔ ninyila ni di Yaa anu nɛ. Nnwɔɔ niekpee mi alɛ, matɔkɔ fɔ ɔlaa biene wɔ mmle nɛ.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Kafɔɔ faafũ mi ɔlaa wɔ mmle nimawa ni kaanya di obe biene kamɛ fanu. Ta nkpo oso fabakple omumu flabasinfuo ɔkakatɛ, diɛlase di obe wɔ kamɛ di ɔlaa wɔ mmle kɔtɔkɔ fɔ ni lɛwa ni kaanya.”
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Di obe wɔ kamɛ diɛ asaa ya mmle amuu latɔwa nii, diabla batii ba niayila ni kaayi baasoko ni Sakaria ɔkpɛ. Diekye batatofo lɛsaa le oso aatɔɔklɛ ni di Yaa Olekatakɔ nwu nkpo.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Obe wɔ nfɛ di Sakaria ladie ni di Yaa Olekatakɔ nwu, atafuo ma ɔkakatɛko. Nioso nnɛɛ nfɛ aatoowiwii aayɔ aatɔɔkakatɛko ma. Nioso batatofo alɛ, odiki otuo aanya.Luka 1:22|src="CN01603c.tif" size="span" loc="Luk 1:22" copy="David C. Cook"
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Obe wɔ di Sakaria ɔkpɛ ɔbla ntooloo ni di Yaa Olekatakɔ nwu, aadie ninfa aasifi leyo.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Ni di obe owo kamɛ, ɔsɔfɔ nɔɔ Elisabet labalaka lɛmɛ, aawofasa suoto awɛntɛ anɔɔ amu, atadie kayi.
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 Ninfɛ di Elisabet labuɛ alɛ, “Nunua, Yaa ntoole mi sibualɛ, atootekete mi sinunsɔ di suoto di batii anu.”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Di awɛntɛ akuɔ kamɛ nfɛ di Elisabet nlaka ni lɛmɛ, Yaa lakpee tɔkyɛntɛ nɔɔ Gabriel alɛ akyɛ okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Nasaret, di Galilea kasɔ suoto.
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Yaa tɔkyɛntɛ wɔ mmle layɔ kanya aakyɛnko kakpeelebitɛ ka baakaalɛ baata ni osuɔtɔ wɔ baatɔɔlɛɛ ni Yosef, aakye ni ɔka Dawid kɔna kamɛ. Kakpeelebitɛ nwu leyooto niale Maria nɛ.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Yaa tɔkyɛntɛ nwu lawa Maria nfũ aabatɔkɔ nwɔ alɛ, “Kɔsɛɛsa fɔ! Saate nwu nsiko fɔ, eekusɛkusɛsa fɔ kafɔɔ.”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Yaa tɔkyɛntɛ wɔ mmle ɔlaa wɔ aatɔkɔ ni Maria latɔɔ disibu, diekye atanu ɔlaa nwu kasɔ.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ latɔkɔ nwɔ alɛ, “Maria, tanyɛkɛ, diekye Yaa ntoole fɔ sibualɛ.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Fabalaka lɛmɛ, fanlofo obi suɔtɔbi, fantika nwɔ leyooto falɛ Yesu.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Abale otii kplɛ, babalɛɛ nwɔ alɛ Yaa wɔ ninlenke ni petee Obi. Saate nɔɔ Yaa mase nwɔ sɛka fɛ mmle aase ni ɔwa nɔɔ Dawid.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Abale sɛka di Yakob kɔna kamɛ obe lele. Diidii sɛka kalekɔ nɔɔ nnaa kaloo.”
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Nfa nfɛ di Maria lakaalɛ Yaa tɔkyɛntɛ nwu alɛ, “Lɛ nfɛ di nle mmle mawa kaanya, ninanye ni osuɔtɔ?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Nfa nfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ nwu ladiki kanya alɛ, “Ninwuna Klekle mawafɔ di suoto, Yaa wɔ ninlenke ni osie kafɔɔ matikafɔ di suoto. Ta nkpo oso Obi Klekle nwu fɔɔwa ni ɔbalofo, baalɛɛ nwɔ alɛ, Yaa omu Obi.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Nunua, komiɛ nlɛ fatofo falɛ, leyo lee kamɛ ɔsanko wɔ ninle ni Elisabet bɔɔlɛɛ ni ɔlɛma, nfɛ alaka lɛmɛ, nu atoobe nkpo. Kɔwɛntɛ kuɔnle nɔɔ nfɛ asi ni nɛ.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Diekye lɛsalɛsaa nnaa Yaa osie ku ɔbla.”
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Ninfɛ di Maria latɔkɔ nwɔ alɛ, “Nyu lo, Saate kpɛmblatɛ nle. Abla aatɛɛ fɛ mmle okle feebuɛ ni.” Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ nwu lasifi aadiɛ nwɔ nɛ.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 — ausente —
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 — ausente —
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Diawa alɛ obe wɔ di Elisabet lanu ni Maria lɛsɛɛsa, obi wɔ ninsi nwɔ ni kaafutu kamɛ lakpɛ. Nfanwu Ninwuna Klekle niayii Elisabet kamɛ pɔ.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Ninfɛ aakakatɛ aabuɛ osie kanya alɛ, “Beekusɛkusɛsa fɔ di basanko bamuu kamɛ, beekusɛkusɛsa kafutu lɛfɔ kamɛ obi kafɔɔ!
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Sɛmɛmbualɛ ninle nse, alɛ, Saate nii ɔya kawa amasɛɛsɛɛ?
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Di obe wɔ kamɛ fɛɛkyako mi ni ɔsɛɛsa, nfanwu obi wɔ ninsi mi ni kaafutu kamɛ niɛkyako ɔkpɛ ku suoto lɛyɔɔ.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Suoto siyɔɔ fɔ osie kanya, diekye feefũ feenu falɛ ɔlaa wɔ di Yaa lɛkakatɛ eekyeko ni suoto lɛfɔ mawa kaanya.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Maria lataka aabuɛ alɛ,
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Suoto kɔyɔɔ ninwuna nii di Yaa wɔ ninle mi ni Dikitɛ suoto,
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 diekye eenyuma mi,
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Diekye di lɛsaa le di Yaa wɔ ninklenke nii, lɛbla ɛɛtɛɛ ni oso.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Nyaami nɔɔ ɔnya nte diɛta mba ninyɛkɛ nwɔ nii,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Eediki osie nɔɔ kayi,
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Ɛɛtakatɛsa baka siene laakpomii lɛma suoto,
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Ɛɛta batii ba di aka nkle ni lele alesaa biene beemiɛ,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Eenyuma ntam nɔɔ be
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Atoonyuma alɛ ootuo nyaami nɔɔ ɔnya di Abraham suoto
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Maria lasiɛ di Elisabet nfũ fɛ awɛntɛ atiɛ fiɛ aakple aasifi leyo nɔɔ.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Di obe lawo alɛ Elisabet kalofo nii, ni aalofo obi suɔtɔbi nɛ.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Ni di Elisabet bawo nɔɔ ku banatii nɔɔ lanu mmle okle di Yaa lele nwɔ ni sibualɛ, ni baamuu lɛma lanyako nwɔ suoto lɛyɔɔ nɛ.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Obe wɔ di obi nwu nkpo lafũ ni ayi anɛ, baawa alɛ bɔɔbabudi nwɔ lɛsɔkɔsɔkɔ, ni baamiɛ alɛ bɔɔyɔ ote Sakaria leyooto mantika nwɔ nɛ.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Kafɔɔ ɔya ditatunako ma, ni aatɔkɔ ma alɛ, “Batika nwɔ leyooto bilɛ, Yohane.”
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Ninfɛ baananfiko nwɔ ɔlaa baakaalɛ nwɔ alɛ, “Ɔnantii lee kuonwii diloole leyooto le mmle okle fiɛ de?”
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Nioso, baawiwii nnɛɛ baakaalɛ obisɔ nwu ote alɛ, lɛmɛnyooto omiɛ alɛ bayɔ batika obi nɔɔ nwu.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Ninfɛ di Sakaria lakaalɛ alɛ batɔɔ lɛkpanafuɔ, ni aakpana aatika alɛ, “Leyooto nɔɔ ninle Yohane.” Diabla bamuu lɛma ɔkpɛ osie kanya.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Nfanwu, Sakaria lakple aakyako ɔkakatɛ, ni aakyako Yaa ɔtansa nɛ.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Lɛyɛkɛ lapɛ manko mba ninsi bakaako ni bawo. Batii labuɛ ɔlaa wɔ mmle baakyakasa sekpoo se simuu ninkpe ni di Yudea kobokotee kamɛ.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Batii ba bamu nianu ni sɛlaa se mmle latoobu diisi baatɔɔkaalɛ alɛ, “Ɔmɛntiikle di obisɔ wɔ mmle kɔwa ɔbale?” Diekye diakpa kɔmɛ alɛ, Yaa otumi ntika nwɔ di suoto.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Diawa alɛ Yaa Ninwuna Klekle layii Yohane ote Sakaria kamɛ, ni aabuɛ Yaa ɔlaa alɛ,
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Bita butansa Saate, Israel Yaa nwu
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Atɔɔta wo Dikitɛ wɔ ninkpe ni osie
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Yaa labuɛ ɔlaa wɔ mmle aatɛ kofokofoko diefe ni di ɔlaa babuɛtɛtɛ nɔɔ suoto alɛ,
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 abadiki wo ankyeko bakpileblatɛ
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Aabuɛ alɛ abanya bawa loo nyaami
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Aaka ntam aata ɔwa loo Abram osie kanya alɛ,
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 abadiki wo ankyeko bakyiditɛ loo nnɛɛ kamɛ,
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Alɛ ababla wo klekle, munte tinini di anu nɔɔ di nkpa loo mmuu disiɛbi kamɛ.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 Kafɔɔ, afɔ obi nii, babalɛɛfɔ alɛ Yaa wɔ ninlenke ni ɔlaa buɛtɛtɛ.
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Fabata batii nɔɔ kafɔɔ ntofo alɛ babawɛ didiki,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Yaa loo lɛyɔɔ buɛɛ, annya nyaami.
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Abata lɛkpa le mmle nwa di batii ba ninsi ni di ditunu kamɛ
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Nioso obisɔ nwu lamuɔ di suoto sina kamɛ ku Yaa Ninwuna kamɛ osie kanya. Aasiɛ di ɔfaafuu di lɛba le baatii diesi ni diaalase di obe wɔ aadiki ni suoto kayi di Israel kafaabi anu.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.