Lucas 18

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesu Lapɛ lɛkpa aatuo basaateketetɛ nɔɔ lɛsaa alɛ, dikpe nii, obe lele, bɛɛtɔɔpɛ ɔlaa bɛɛtɔɔta Yaa di nnɛɛ ɔtanfeesa kamɛ.
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 Aatɔkɔ ma alɛ, “Kantɛ onwii lawɛ di okpoo onwii kamɛ, ananyɛkɛ ni Yaa ee otii.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Kpisɔfɔ onwii kafɔɔ lawɛ di okpoo nwu nkpo kamɛ, aatɔɔkyɛ kantɛ nwu nkpo nfũ wlawla aalaatootikiti nwɔ lekoto alɛ, ‘Kyakaakoe ta balo nii oso.’
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 “Diaklɛ, kantɛ nwu nkpo ditatookpee ɔlaa nwu kanya. Kafɔɔ sɛmaa aabatɔkɔ suoto alɛ, ‘Kuntɛ ninyɛkɛ Yaa ee labu otii yi,
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 ta kubuɛ ko di kpisɔfɔ wɔ mmle kokpee mi ni oso, manyu nlɛ lɛtɔɔ lɛbɛ. Se diele nkpo, obe lele abatɔɔwa nfũ amatoodiki mi ninwuna.’ ”
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Ninfɛ di Saate nwu lakple aabuɛ aatɔkɔ ma alɛ, “Binu ɔlaa wɔ di kantɛ wɔ mmle kpile labuɛ ni.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Ni, Yaa dilɔbatuna ata batii nɔɔ ba bamuu ninpɛ ɔlaa mantɔɔ ni kakũ ku kakyɛ? Sɛɛ bienyu bilɛ ɔlɔbapɛsɛwa akyakaako ma?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Nwaako kɔtɔkɔ ye nlɛ Yaa matuna ma wla. Kafɔɔ nse Otii Obi nwu lɛwa, abanya batii ba niefũ beenu ni kaasɔ ka mmle?”
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Yesu lakple aapɛ lɛkpa ninwii di batii ba ninnyu alɛ bate ni tinini, mannyu ni batii bamba alɛ baate ni fɛ mma.
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Obe onwii kamɛ, batii banyɔ banwii lakyɛ Yaa Olekatakɔ alɛ bɔɔlaapɛ ɔlaa manta Yaa. Onwii lale Farisi otii, ɔnyɔɔfa kafɔɔ lale akpooto funtɛ.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Farisi otii nwu lablasa suoto aayila aapɛ ɔlaa aata Yaa aabuɛ alɛ, ‘Yaa, kɔpɛ fɔ sɛfa, diekye nnaa koto onumbɛbɛɛ, ninle otii kpile, ninle sɔnɔkpeetɛ fɛ mmle baatii bamba mbla nii. Kɔpɛ fɔ sɛfa kafɔɔ alɛ, ninte fɛ akpooto funtɛ nwu nkpo nin-yɛ ni ninfa.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Nnii kanya ayi anyɔ di osuku kaanya kamɛ. N-yɔ kafɔɔ asaa ya amuu ninwɛ ni lefosile nwako fɔ.’
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 “Kafɔɔ akpooto funtɛ nwu nkpo layila fanfa, atakplesa bia anu aanyu osi. Ni aayɔ kɔnɛɛ aatika nintɛɛ aabuɛ alɛ, ‘Yaa, kpileblatɛ nle, nyɛɛ nyaami!’ ”
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Kɔtɔkɔ ye nlɛ, akpooto funtɛ nwu nkpo lakple aasifi leyo, klekle di Yaa anu aalenkee Farisi otii nwu nkpo. Diekye otii lele niɛtakatɛsa suoto katoo, Yaa mawakosa nwɔ kasɔ. Kafɔɔ otii lele niɛwakosa suoto kasɔ, Yaa matakatɛsa nwɔ katoo.”
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Batii bawo lakpaa babi lɛma baawako Yesu nfũ alɛ atika ma nnɛɛ di asi. Obe wɔ di Yesu batɔkyɛntɛ lanya ni batii nwu nkpo, baasĩ ɔlaa baata ma ta lɛsaa nwu oso.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Kafɔɔ Yesu lalɛɛ babisɔ nwu nkpo aawako ɔkyɛ nɔɔ, ni aabuɛ alɛ, “Bita babisɔ bawa ɔkyɛ nii, bitantĩi ma osuku. Diekye batii fɛ babisɔ ba mmle okle kale ninle Yaa sɛka kalekɔ nwu nkpo nɛ.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Binyuma nle mmle, otii lele ninanfũ Yaa kafa nwu fɛ obisɔ, dilɔbabuo nfa diidii.”
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Yuda batii tunletɛ onwii lakaalɛ Yesu alɛ, “Saatuotɛ biene, be kabla fiɛ kawɛ nkpa be ninnaa ni kaloo?”
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Ninfɛ di Yesu lakaalɛ nwɔ alɛ, “Be oso fɔɔlɛɛ mi otii biene? Otii kuonwii nnaa ale ni bienetɛ, diediki Yaa lete.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Faye Yaa afiofa amuu. ‘Tanlo otii, tankpee asɔnɔ, tan-yu, tanlaa faatika di otii suoto, bu teefɔ ku Yaafɔ.’ ”
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Ninfɛ di ɔnɔɔfo nwu labuɛ alɛ, “Diɛyɔ ni bia sibisɔ nii obe, lɛkyako afiofa ya mmle nwu nkpo ole.”
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Obe wɔ di Yesu lanu ni ɔlaa wɔ mmle, ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Diebu fɔ lɛsaa ninwii dikpe ni fɛɛbla nii. Laayɔ asaa lɛfɔ amuu fasunsũ, faayɔ koto nwu fata bapiitɛ, ni fabawɛ asaa di Yaa kafa. Nni kamaa faawa fabatikankoe.”
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Kafɔɔ obe wɔ di osuɔtɔ wɔ mmle lanu ni sɛlaa se mmle, suoto ditayɔɔ nwɔ, diekye saawɛntɛ aatɛ aale.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Yesu lanya alɛ suoto ditayɔɔ nwɔ, nioso aabuɛ alɛ, “Dikpe osie diɛta basaawɛntɛ fiɛ bababuo Yaa kafa!
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Diɛbla lɛsaa le niɛyɔɔ diɛta ni kapupunkɔ alɛ aafe di paniɛ dituɛ, dilenke alɛ saawɛntɛ kabuo ni Yaa sɛka kalekɔ.”
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Batii ba nianu ni sɛlaa se mmle lakaalɛ Yesu alɛ, “Ni owe nfɛ nimawɛ didiki?”
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Ninfɛ di Yesu labuɛ alɛ, “Lɛsaa le di otii dilɔbafuo ni ɔbla diidii, Yaa nnwɔɔ abafuo ni ɔbla.”
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Ninfɛ di Petro latɔkɔ Yesu alɛ, “Nyu! Awo buodiɛ ayo loo buɔtɛ buɔwa butikanko fɔ.”
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Nwaako dile. Kafɔɔ kɔta ye mintofo nlɛ otii lele niediɛ leyo nɔɔ ɛɛtɛ, ee ɔsɔfɔ nɔɔ ɛɛtɛ, ee babilɛma suɔtɔbi ɛɛtɛ, ee ote ku ɔya ɛɛtɛ, ee babi nɔɔ ɛɛtɛ, ta Yaa sɛka kalekɔ oso,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 abawɛ asaa nwu nkpo ampɔɔsa di nkpa be mmle kamɛ ku nkpa be nikɔwa dinnaa ni kaloo kafɔɔ kamɛ.”
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Yesu lalɛɛ batɔkyɛntɛ nɔɔ lefosi batii banyɔ nwu di ɔlɔɔkɔ ni aatɔkɔ ma alɛ, “Binu lo! Nfɛ buofe Yerusalem, nfũ di asaa ya di Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ lɛkpana bɛɛtɛ ni di ami, Otii Obi nwu, suoto mawa ni kaanya.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Batii mayɔ mi mankpee di batii ba ninanle ni Yuda batii nnɛɛ kamɛ, babama mi, mantufa mi, mantufa sita kafɔɔ mankpete mi di suoto.
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 Babapɛ mi, manlo mi, kafɔɔ dii tiɛfa kamaa, makple ntaka nkye bakpi kamɛ.”
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Kafɔɔ basaateketetɛ nɔɔ ditanu sɛlaa se mmle kuonwii kasɔ. Sɛlaa se mmle lɛsɔnu lawofa ma. Nioso batanu ɔlaa wɔ di Yesu latoobuɛ ni kasɔ.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Obe wɔ nfɛ di Yesu latɔɔtɛɛtɛɛ ni Yeriko, numbiɛtɛ onwii lasiɛ di osukulɔɔkɔ aatɔɔkaalɛ asaa.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Obe wɔ aanu batii kpinwu kofe nii, aakaalɛ alɛ, “Ɔmɛnlaa kule?”
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Ninfɛ baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Yesu Nasaret Otii nikofe.”
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Ninfɛ aafaa osie kanya aabuɛ alɛ, “Yesu, Ɔka Dawid Obi ee! Nyɛɛ nyaami!”
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Nioso batii ba niale ni katũ lamuɛ nwɔ alɛ, alo kanana. Kafɔɔ mianfɛ aakple aafaa osie kanya aakyakaa alɛ, “Dawid Obi ee! Nyɛɛ nyaami!”
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Nkpo oso Yesu layila, ni aatɔkɔ ma alɛ, bakpaa numbiɛtɛ nwu nkpo bawako nwɔ nɛ. Obe wɔ di numbiɛtɛ nwu ladu ni Yesu nfũ, ninfɛ aakaalɛ nwɔ alɛ,
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 “Be foomiɛ falɛ mbla nta fɔ?”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Ni nyaɛ! Ofũonu lɛfɔ ntoodiki fɔ.”
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Nfanwu, osuɔtɔ nwu lakyako ɔnya, ninfɛ aatikanko Yesu sɛɛmaa aatɔɔtansa Yaa nɛ. Obe wɔ baatii dikudi nwu nkpo kafɔɔ lanya ni nle mmle, bamuu lɛma baatansa Yaa.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.