Lucas 18
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARIB
1 Yesu Lapɛ lɛkpa aatuo basaateketetɛ nɔɔ lɛsaa alɛ, dikpe nii, obe lele, bɛɛtɔɔpɛ ɔlaa bɛɛtɔɔta Yaa di nnɛɛ ɔtanfeesa kamɛ.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 Aatɔkɔ ma alɛ, “Kantɛ onwii lawɛ di okpoo onwii kamɛ, ananyɛkɛ ni Yaa ee otii.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Kpisɔfɔ onwii kafɔɔ lawɛ di okpoo nwu nkpo kamɛ, aatɔɔkyɛ kantɛ nwu nkpo nfũ wlawla aalaatootikiti nwɔ lekoto alɛ, ‘Kyakaakoe ta balo nii oso.’
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 “Diaklɛ, kantɛ nwu nkpo ditatookpee ɔlaa nwu kanya. Kafɔɔ sɛmaa aabatɔkɔ suoto alɛ, ‘Kuntɛ ninyɛkɛ Yaa ee labu otii yi,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 ta kubuɛ ko di kpisɔfɔ wɔ mmle kokpee mi ni oso, manyu nlɛ lɛtɔɔ lɛbɛ. Se diele nkpo, obe lele abatɔɔwa nfũ amatoodiki mi ninwuna.’ ”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Ninfɛ di Saate nwu lakple aabuɛ aatɔkɔ ma alɛ, “Binu ɔlaa wɔ di kantɛ wɔ mmle kpile labuɛ ni.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Ni, Yaa dilɔbatuna ata batii nɔɔ ba bamuu ninpɛ ɔlaa mantɔɔ ni kakũ ku kakyɛ? Sɛɛ bienyu bilɛ ɔlɔbapɛsɛwa akyakaako ma?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Nwaako kɔtɔkɔ ye nlɛ Yaa matuna ma wla. Kafɔɔ nse Otii Obi nwu lɛwa, abanya batii ba niefũ beenu ni kaasɔ ka mmle?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Yesu lakple aapɛ lɛkpa ninwii di batii ba ninnyu alɛ bate ni tinini, mannyu ni batii bamba alɛ baate ni fɛ mma.
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Obe onwii kamɛ, batii banyɔ banwii lakyɛ Yaa Olekatakɔ alɛ bɔɔlaapɛ ɔlaa manta Yaa. Onwii lale Farisi otii, ɔnyɔɔfa kafɔɔ lale akpooto funtɛ.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Farisi otii nwu lablasa suoto aayila aapɛ ɔlaa aata Yaa aabuɛ alɛ, ‘Yaa, kɔpɛ fɔ sɛfa, diekye nnaa koto onumbɛbɛɛ, ninle otii kpile, ninle sɔnɔkpeetɛ fɛ mmle baatii bamba mbla nii. Kɔpɛ fɔ sɛfa kafɔɔ alɛ, ninte fɛ akpooto funtɛ nwu nkpo nin-yɛ ni ninfa.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Nnii kanya ayi anyɔ di osuku kaanya kamɛ. N-yɔ kafɔɔ asaa ya amuu ninwɛ ni lefosile nwako fɔ.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 “Kafɔɔ akpooto funtɛ nwu nkpo layila fanfa, atakplesa bia anu aanyu osi. Ni aayɔ kɔnɛɛ aatika nintɛɛ aabuɛ alɛ, ‘Yaa, kpileblatɛ nle, nyɛɛ nyaami!’ ”
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Kɔtɔkɔ ye nlɛ, akpooto funtɛ nwu nkpo lakple aasifi leyo, klekle di Yaa anu aalenkee Farisi otii nwu nkpo. Diekye otii lele niɛtakatɛsa suoto katoo, Yaa mawakosa nwɔ kasɔ. Kafɔɔ otii lele niɛwakosa suoto kasɔ, Yaa matakatɛsa nwɔ katoo.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Batii bawo lakpaa babi lɛma baawako Yesu nfũ alɛ atika ma nnɛɛ di asi. Obe wɔ di Yesu batɔkyɛntɛ lanya ni batii nwu nkpo, baasĩ ɔlaa baata ma ta lɛsaa nwu oso.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Kafɔɔ Yesu lalɛɛ babisɔ nwu nkpo aawako ɔkyɛ nɔɔ, ni aabuɛ alɛ, “Bita babisɔ bawa ɔkyɛ nii, bitantĩi ma osuku. Diekye batii fɛ babisɔ ba mmle okle kale ninle Yaa sɛka kalekɔ nwu nkpo nɛ.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Binyuma nle mmle, otii lele ninanfũ Yaa kafa nwu fɛ obisɔ, dilɔbabuo nfa diidii.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Yuda batii tunletɛ onwii lakaalɛ Yesu alɛ, “Saatuotɛ biene, be kabla fiɛ kawɛ nkpa be ninnaa ni kaloo?”
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Ninfɛ di Yesu lakaalɛ nwɔ alɛ, “Be oso fɔɔlɛɛ mi otii biene? Otii kuonwii nnaa ale ni bienetɛ, diediki Yaa lete.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Faye Yaa afiofa amuu. ‘Tanlo otii, tankpee asɔnɔ, tan-yu, tanlaa faatika di otii suoto, bu teefɔ ku Yaafɔ.’ ”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ninfɛ di ɔnɔɔfo nwu labuɛ alɛ, “Diɛyɔ ni bia sibisɔ nii obe, lɛkyako afiofa ya mmle nwu nkpo ole.”
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Obe wɔ di Yesu lanu ni ɔlaa wɔ mmle, ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Diebu fɔ lɛsaa ninwii dikpe ni fɛɛbla nii. Laayɔ asaa lɛfɔ amuu fasunsũ, faayɔ koto nwu fata bapiitɛ, ni fabawɛ asaa di Yaa kafa. Nni kamaa faawa fabatikankoe.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Kafɔɔ obe wɔ di osuɔtɔ wɔ mmle lanu ni sɛlaa se mmle, suoto ditayɔɔ nwɔ, diekye saawɛntɛ aatɛ aale.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Yesu lanya alɛ suoto ditayɔɔ nwɔ, nioso aabuɛ alɛ, “Dikpe osie diɛta basaawɛntɛ fiɛ bababuo Yaa kafa!
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Diɛbla lɛsaa le niɛyɔɔ diɛta ni kapupunkɔ alɛ aafe di paniɛ dituɛ, dilenke alɛ saawɛntɛ kabuo ni Yaa sɛka kalekɔ.”
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Batii ba nianu ni sɛlaa se mmle lakaalɛ Yesu alɛ, “Ni owe nfɛ nimawɛ didiki?”
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Ninfɛ di Yesu labuɛ alɛ, “Lɛsaa le di otii dilɔbafuo ni ɔbla diidii, Yaa nnwɔɔ abafuo ni ɔbla.”
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Ninfɛ di Petro latɔkɔ Yesu alɛ, “Nyu! Awo buodiɛ ayo loo buɔtɛ buɔwa butikanko fɔ.”
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Nwaako dile. Kafɔɔ kɔta ye mintofo nlɛ otii lele niediɛ leyo nɔɔ ɛɛtɛ, ee ɔsɔfɔ nɔɔ ɛɛtɛ, ee babilɛma suɔtɔbi ɛɛtɛ, ee ote ku ɔya ɛɛtɛ, ee babi nɔɔ ɛɛtɛ, ta Yaa sɛka kalekɔ oso,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 abawɛ asaa nwu nkpo ampɔɔsa di nkpa be mmle kamɛ ku nkpa be nikɔwa dinnaa ni kaloo kafɔɔ kamɛ.”
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Yesu lalɛɛ batɔkyɛntɛ nɔɔ lefosi batii banyɔ nwu di ɔlɔɔkɔ ni aatɔkɔ ma alɛ, “Binu lo! Nfɛ buofe Yerusalem, nfũ di asaa ya di Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ lɛkpana bɛɛtɛ ni di ami, Otii Obi nwu, suoto mawa ni kaanya.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Batii mayɔ mi mankpee di batii ba ninanle ni Yuda batii nnɛɛ kamɛ, babama mi, mantufa mi, mantufa sita kafɔɔ mankpete mi di suoto.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Babapɛ mi, manlo mi, kafɔɔ dii tiɛfa kamaa, makple ntaka nkye bakpi kamɛ.”
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Kafɔɔ basaateketetɛ nɔɔ ditanu sɛlaa se mmle kuonwii kasɔ. Sɛlaa se mmle lɛsɔnu lawofa ma. Nioso batanu ɔlaa wɔ di Yesu latoobuɛ ni kasɔ.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Obe wɔ nfɛ di Yesu latɔɔtɛɛtɛɛ ni Yeriko, numbiɛtɛ onwii lasiɛ di osukulɔɔkɔ aatɔɔkaalɛ asaa.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Obe wɔ aanu batii kpinwu kofe nii, aakaalɛ alɛ, “Ɔmɛnlaa kule?”
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Ninfɛ baatɔkɔ nwɔ alɛ, “Yesu Nasaret Otii nikofe.”
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Ninfɛ aafaa osie kanya aabuɛ alɛ, “Yesu, Ɔka Dawid Obi ee! Nyɛɛ nyaami!”
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Nioso batii ba niale ni katũ lamuɛ nwɔ alɛ, alo kanana. Kafɔɔ mianfɛ aakple aafaa osie kanya aakyakaa alɛ, “Dawid Obi ee! Nyɛɛ nyaami!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Nkpo oso Yesu layila, ni aatɔkɔ ma alɛ, bakpaa numbiɛtɛ nwu nkpo bawako nwɔ nɛ. Obe wɔ di numbiɛtɛ nwu ladu ni Yesu nfũ, ninfɛ aakaalɛ nwɔ alɛ,
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Be foomiɛ falɛ mbla nta fɔ?”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Ni nyaɛ! Ofũonu lɛfɔ ntoodiki fɔ.”
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Nfanwu, osuɔtɔ nwu lakyako ɔnya, ninfɛ aatikanko Yesu sɛɛmaa aatɔɔtansa Yaa nɛ. Obe wɔ baatii dikudi nwu nkpo kafɔɔ lanya ni nle mmle, bamuu lɛma baatansa Yaa.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.