Lucas 12
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC
1 Obe wɔ baatii nkpe nkpe bawo labasi ni dikudi, baakyako ni bia bawo ɔnanafũ, Yesu lakye kasɔ aatɔɔtɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Bilolaa binyu di Farisi batii mmɔle nyankale le suoto, dile ni sɛlaa kuafunu ɔsaabla lɛma.
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Lɛsaa lele baatii lɛbla beekookaa, dibadie kayi klekle. Ee owofalaa kuonwii nnaa alɛ blɔbanu ni diidii.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 Nkpo oso ɔlaa lele biebuɛ diitunu kamɛ, kubadie kayi kakũ kpanamantãa. Ɔlaa lele kafɔɔ biebuɛ sɛɛwɛɛwɛɛ leeyo kamɛ, kubadie kayi manyie nwu lɛkya lɛɛkpaka.
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 “Basiɛwo, kɔtɔkɔ ye nlɛ, bitanyɛkɛ batii ba ninlo ni suoto sina, ninni kamaa, lɛsalɛsaa nsinnaa ma babakple manfuo ni ɔbla.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Kamatuo ye otii wɔ biayɛkɛ nii, biyɛkɛ Yaa wɔ nse atoolo eeloo, eekple akpe ni osie an-yɔ anfuki ankpee ni di ɔtɔ wɔ nikofiɛ ni kunaa ni kaloo kamɛ. Nwaako kɔtɔ ye nlɛ, nnwɔɔ ninle otii wɔ biayɛkɛ ni nɛ.
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 Diele mplɛ nnyɔ pɛ man-ya kutĩitĩi kɔnɔɔ? Kafɔɔ Yaa ninyee kukanwii.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 Bia disi lee sinwini yi, Yaa n-ye sĩ lɛpɔɔ. Nkpo oso yi, bitanyɛkɛ. Diekye biefũ kɔya bilenke kutĩitĩi.
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 “Nwaako kɔtɔkɔ ye nlɛ, otii lele nimadiki ambuɛ baatii anu alɛ ole mi ale ami, Otii Obi nwu, kafɔɔ madiki mbuɛ di Yaa batɔkyɛntɛ anu nlɛ ole mi ale.
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 Kafɔɔ otii wɔ nimasĩ mi ni di batii anu, ami, Otii Obi, kafɔɔ mansĩ nwɔ di Yaa batɔkyɛntɛ anu.
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 Otii lele nimabuɛ ɔlaa kpile owo anyila di Otii Obi nwu suoto, Yaa mayɔ ankyɛ nwɔ. Kafɔɔ otii wɔ nimabuɛ ni ɔlaa kpile diɛ Ninwuna Klekle suoto, Yaa dilabayɔ akyɛ nwɔ.
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 “Nse bɛɛkpaa ye bɛɛkyɛnko Yuda batii nsiisakɔ ee banɔɔfo ku baka anu alɛ bɔɔkanko ye yi, bitambu diisi di ɔlaa wɔ bibabuɛ mindiki ni suoto kanya.
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 Diekye Yaa Ninwuna Klekle nimatuo ye ɔlaa wɔ biabuɛ ni di obe nwu nkpo kamɛ.”
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Osuɔtɔ onwii lasiɛ baatii dikudi nwu kamɛ, ni aatɔkɔ Yesu alɛ, “Saatuotɛ, tɔkɔ obiloo aasɛ atesaa ya di teewo lediɛ ɛɛtɛ ni aatɛɛ ale mi.”
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Osuɔtɔ, owe niɛtɛɛ osuku kakanko ee kasɛ atesaa lee nta batii lee banyɔ?”
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 Ninfɛ aatɔkɔ bamuu lɛma alɛ, “Bilolaa binyu, di onumbɛbɛɛ lele suoto, diekye otii nkpa nwaa diesi di lɛsaawɛ le ninkpe nwɔ ni lɛɛpɔ kanya.”
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Ninfɛ di Yesu lapɛ ma lɛkpa le mmle alɛ, “Fekpɛntɛ saawɛntɛ onwii lawɛ, kaasɔ nɔɔ lalɛ ni alesaa osie kanya.
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 Nioso aabu diisi aabuɛ alɛ, ‘Lɛ mabla? Diekye nnaa lɛba le mayɔ alesaa ya mmle ntɛ nii.
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 “ ‘Ninfɛ aabuɛ aatɔkɔ suoto alɛ, lɛsaa le kamabla ni ninle alɛ, kama biɛ alesaa katɛkɔ kofole nwu. Nintofo lɛfɔle le niemuɔ dilenke nii. Nfa matɛ alesaa ya lɛwɛ ni ku asaa bamba nɛ.
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 Ni kamatɔkɔ suoto nlɛ, disi nlɛ fɔ! Fakpe asaa biene ya mmle amuu alɛɛ kpinwu. Nioso tɛ ɔnyɛɛ, faale, faanyi, faale nkpa.’
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 “Kafɔɔ Yaa latɔkɔ nwɔ alɛ, ‘Afɔ buutɛ! Miɛ kakyɛ ka mmle babafũ fɔ nkpa ninnɛɛ. Ni owe nfɛ nimale asaa ya mmle fesiisa fɛɛtɛ fɛɛta ni suoto?’ ”
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 Ninfɛ di Yesu layɛntɛ alɛ, “Nkpo dibate ninta batii ba niesiisa asaa bɛɛta ni suoto kaasɔ ka mmle suoto nɛ, kafɔɔ banaa ni lɛsalɛsaa di Yaa anu nɛ.”
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ basaateketetɛ nɔɔ alɛ, “Nkpo oso kɔtɔkɔ ye nlɛ, bitankpɛ sikitii di nle biale minsiɛ ni nkpa suoto ee nle biakpee ee minklee ni suoto.
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Nkpa lefũ kɔya dilenke alesaa, nkpo kafɔɔ di suoto lefũ kɔya silenke akleesaa nɛ.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 Binyu bakwakwalobi. Mankpɛ kofe, manfiɛlɛ kafɔɔ. Banaa alesaa katɛkɔ ee siwu, kafɔɔ Yaa nta ma alesaa! Aye yi, biefũ kɔya bilenke bakansiɛ fanfanfa!
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 Owe nimafuo dii ninwii ɔyɔ ɔkyakaa ninkpa nɔɔ suoto, nse eebu nkpa nɔɔ disi osie kanya?
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 Ni, di obe wɔ minoofuo ni asaa pitipiti ɔbla, be oso biodiki suoto ninwuna di asaa bamba suoto?
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 “Binyu mmle okle di atoto leepoo kamɛ mmuɔ anlɛ ni onyu. Ántaa oleteku ee aloso awu ata suoto. Kafɔɔ kɔtɔkɔ ye nlɛ Ɔka Salomo omu, di lɛsaawɛ nɔɔ nimuu kamɛ, atakpee awu alɛ onyu awo lepoo kamɛ atoto kpeele ya mmle kaamɛ lɛma onwii.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Ni nse Yaa lekpee sɛfa se mmle okle ninkpe ni nkpa sekpeele miɛ, kɔɔsɛɛ babayɔ mankpee ni di ɔtɔ kamɛ sinfiɛ nii. Ni Yaa nwu nkpo dilaanyuma ye ata ye akleesaa lee alenkee sɛfa nwu nkpo? Ofũ onu lee diɛpɔ.
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 Nkpo oso bitankpɛ sikitii di nle bibale ku nle bibanyi ni suoto. Bitambu kafɔɔ disi sikitii.
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 Diekye n-ya mmle di kayi batii bamuu ntikanko obe lele nɛ. Teeye n-ye alɛ asaa ya mmle amuu lefĩ ye.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 Kafɔɔ, biwolaa Yaa sɛka kalekɔ, ni abayɔ asaa ya mmle amuu anta ye.
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 “Bafoso nii dikudi biibii, bitanyɛkɛ! Diekye dilɛ Teeye alɛ ɔɔyɔ sɛka kalekɔ nɔɔ anta ye.
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 Biyɔ suoto lee asaa bisunsũ, biɛyɔ koto nwu bita bapiitɛ. Biemiɛ kotontofo ko ninamalalaa ni bita suoto, biekookaa lɛsaawɛ lee di Yaa kafa ninfũ abate anta ye ni. Diekye yu kuonwii dilabafuo ɔkyɛ ɔlaayɔ, bakunsũ kafɔɔ dilabafuo ɔkyɛ ɔlawee.
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 Diekye nfũ di lɛsaawɛ lɛfɔ nte nii, nfa kafɔɔ di otu lɛfɔ nwɛ nɛ.
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 “Bilolaa suoto bita lɛsaa lele nimawa, biɛta bakandiɛ lee batɔɔkpa.
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 Bite fɛ batii ba nikonyu osuku manta ni saate lɛma alɛ, abakye ɔsanko kayɔkɔ anwa ni. Nse ɛɛwa ɛbapɛ kokoloo kɔnɛɛ, nfanwu, baasɛkɛtɛ nwɔ.
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Suoto mayɔɔ bakpɛmblatɛ ba di saate lɛma manya ma basi boonyu ni osuku nse eekple ɛɛwa! Kɔtɔkɔ ye nlɛ, abadiki awu antɛ ampɛ lɛtapo d iɔtɔ, antɔkɔ ma alɛ basiɛ kaasɔ, nnwɔɔ omu nɔɔ anse ma opunu anta ma alesaa manle.
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 Nse nkyɛntɛɛ ee kolesɛtũ di saate nwu lɛwa, ɛɛbatũ ma basi boonyu osuku, suoto matɛ sinyɔɔ ma lo!
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 Biye bilɛ nse leyo saate matofo obe wɔ kamɛ di yu mawa amayu nwɔ nii, see atabatɔɔ osuku abiɛ nwɔ leyo abuo.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 Nkpo oso ayee bisiɛ bitoonyu osuku, diekye ami, Otii Obi nwu, mawa di obe wɔ minoonyu osuku bitɛɛ nii.”
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Ninfɛ di Petro lakaalɛ Yesu alɛ, “Saate, lɛkpa le mmle lete loo falaka ɛɛ, sɛɛ ku batii bamuu falaka?”
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Kpɛmblatɛ wɔ nimbla ni lɛsaa di osuku kanya, nnwɔɔ di saate nɔɔ n-yɔ anse di bakpɛmblatɛ bule kanya nɛ. Nnwɔɔ nimata bakpɛmblatɛ bule alesaa fɛ mmle diesiɛko ni di obe biene kamɛ.
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Babakusɛkusɛsa kpɛmblatɛ nwu nkpo nse saate nɔɔ lɛwa ɛba nyɔɔ ɔbla ɔkpɛ wɔ eekpee nwɔ ni ninnɛɛ!
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 Nwaako kɔtɔkɔ ye nlɛ, saate nwu nkpo mayɔ kpɛmblatɛ nwu anse di asaa nɔɔ amuu kanya.
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 “Kafɔɔ nse kpɛmblatɛ nwu nkpo lebuɛ alɛ, ‘Saate nii maklɛ di osuku nwu fiɛ abawa.’ Nkpo oso ɛɛkyako bakpɛmblatɛ bule ɔpɛ dile ni basanko ku basuɔtɔ, ɛɛkyako suoto lɛyɔɔ ɔnya, anle, anwee, annyi nta ansiɛ,
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 saate nɔɔ nwu mawa di dii le ku obe wɔ kamɛ onoonyu osuku atɔɔ nii. Saate nɔɔ nwu mananfi nwɔ kootoko osie kanya, antɔɔ kasiɛkɔ di batokopĩtɛ kamɛ.
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 “Kpɛmblatɛ wɔ ninye lɛsaa le di saate nɔɔ komiɛ alɛ abla atɔɔ ni fiɛ eesĩ ni ɔbla, ta áalolaa suoto alɛ ɔɔbla ni oso, lɛpɛ le mampɛ nwɔ ni mpɔ.
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 Kafɔɔ kpɛmblatɛ wɔ ninanye lɛsaa le di saate nɔɔ komiɛ alɛ abla nii, kafɔɔ ɛɛbla lɛsaa le baananfi nwɔ ni kootoko, letokonanfi nɔɔ kɛɛkɛɛ ninle. Otii wɔ bɛɛta ni asaa kpinwu, nkpo okle kafɔɔ mamiɛ asaa kpinwu mankyeko ɔkyɛ nɔɔ nɛ. Kafɔɔ otii wɔ beekple bɛɛta balenke nii, nkpo okle babafũ manlenkeesa di ɔkyɛ nɔɔ nɛ.
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 “Ɔtɔ lɛwa okpee kaasɔ ka mmle suoto, komiɛ kafɔɔ nlɛ kuakɛsɛɛ wla.
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Yaa ntu okpeesa onwii nkpe babakpeesɛɛ nii. Nioso ninwɛ onwu nwuna diɛlase di obe wɔ beekpeesɛɛ mi nii.
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 Bienyu bilɛ atoko ɔkyɛ ole lɛwako kayi ka mmle? Oowo! Diele atoko ɔkyɛ ole, kafɔɔ kasɛ.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 Diɛyɔ ni nua diesifi nii, batii banɔɔ leeyo ninwii kamɛ ntɛɛ masɛ. Batii batiɛ mataka manyila baanyɔ suoto, banyɔ bule kafɔɔ mataka manyila baatiɛ suoto.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Obi ote mataka anyila di obi suɔtɔbi suoto, obi suɔtɔbi kafɔɔ mataka anyila di ote suoto. Obi ɔya mataka anyila di obi sankobi suoto, obi sankobi kafɔɔ mataka anyila di ɔya suoto. Ɔmaato mataka anyila di obisɔfɔ suoto, obisɔfɔ kafɔɔ mataka anyila di ɔmaato suoto.”
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 Yesu latɔkɔ batii nwu nkpo kafɔɔ alɛ, “Nse biɛnya alokonkyɛ di kufĩ kamɛɛkɔ, bilɛ kanto manɔɔ. Ninwa kafɔɔ kanya.
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 Nse biɛnya kɔfɛɛfɔ kɔfɛ kunkye kala kasɔ, mimbuɛ bilɛ difila nfɛ kɔwa. Ninwa kafɔɔ kaanya.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 Aye balaatɛ! Minfuo osi ku kasɔ onyu mintofo lɛsaa le nimawa ni mimbuɛ, ni be oso minoonu obe wɔ mmle kasɔ?
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 “Be oso minaabuo sɛɛla kamɛ bitofo lɛsaa biene le dikpe ni biɛbla ni?
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 Nse otii owo lɛlɛɛfɔ lɛka di bakantɛ nfũ, fe di osuku biala suoto bilolaa ɔlaa nwu bita baawo fiɛ biɛlaadu kakankɔ. Nse diele nkpo, abayɔ fɔ ankpee di kantɛ nnɛɛ, kantɛ nwu n-yɔ fɔ ankpee di bamufũtɛ nnɛɛ mantɛfɔ leeyo.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 Kɔta fɔ fantofo nlɛ, nfa fɔɔwa ɔbasiɛ yiɛlaase di obe wɔ fatɔɔta ni letokonanfi lɛfɔ koto yɛntɛle nɛ.”
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.