João 10
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs BKJ
1 Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Nwaako kɔtɔkɔ ye nlɛ, otii lele ninanfe di kayoko abuo lefosoyo nwu nkpo kamɛ, eeyie di kɔba nwu suoto eebuo yi, yu ku asaa lalaasatɛ ale.
1 Na verdade, na verdade, eu vos digo: Aquele que não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outros caminhos, esse é ladrão e salteador.
2 Kafɔɔ otii wɔ nimafe ni di kayoko nwu nkpo ambuo nii, nnwɔɔ ninle bafoso nwu kpatɛ omu nɛ.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Kayoko nyuntɛ nsɛkɛtɛ kayoko antɔɔ. Bafoso nwu nkpo nnu nwɔ sɛlɔ. Nse ɛɛlɛɛ ma ku leyooto le eetika ma nii, ankpaa ma andieko.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama as suas próprias ovelhas pelo nome, e as conduz para fora.
4 Nse ɛɛkpaa ma eedieko yi, anleko ma katũ, bafoso nwu nkpo ntikanko nwɔ, diekye baye nwɔ sɛlɔ.
4 E, quando ele coloca para fora as suas ovelhas, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque elas conhecem a sua voz.
5 Blɔbatikanko otii bamba, babatoso nwɔ, diekye baaye nwɔ sɛlɔ.”
5 E não seguirão um estranho, mas fugirão dele; porque elas não conhecem a voz dos estranhos.
6 Yesu lapɛ ma lɛkpa le mmle, kafɔɔ batanu lɛsaa le aatɔkɔ ma ni kasɔ.
6 Jesus falava-lhes esta parábola; mas eles não compreendiam as coisas que ele lhes falava.
7 Nkpo oso Yesu lakple aatɔkɔ ma alɛ, “Nwaako kɔtɔkɔ ye nlɛ, ami ninle kayoko nwu nkpo lɛta bafoso nwu nɛ.
7 Então disse-lhes Jesus novamente: Na verdade, na verdade, eu vos digo: Eu sou a porta das ovelhas.
8 Batii ba bamuu niale mi katũ baawa nii, bayu ku asaa balalaasatɛ baale. Nkpo oso bafoso nwu nkpo ditanu ma sɛlɔ.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Ami ninle kayoko nwu nkpo. Otii lele niefe di suoto nii eebuo, abawɛ nkpa. Ababuo andie, anwɛ alesaa biene kalekɔ.
9 Eu sou a porta; se algum homem entrar por mim, ele será salvo, e entrará e sairá, e achará pastagens.
10 Yu nnwɔɔ ɔwa anwa amayu, anlo, anlalasa asaa. Kafɔɔ ami ɔwa lɛwa nlɛ batii kawɛ nkpa, nkpa be niewo ni niimu kamɛ.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 “Ami ninle bafosokpatɛ biene nwu letuna nlɛ kokpi ni baafoso nwu nkpo disi nɛ.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Otii wɔ beefũ kooto kanya ɔɔkpa ni bafoso, baafoso nwu nkpo diele nnwɔɔ omu bale oso, nse ɛɛnya ɔkplɛle kɔwa yi, antoso andiɛ bafoso nwu nkpo. Nkpo oso, ɔkplɛle nwu mmufũ bafoso nwu nkpo, ansamiisa ma ta aale ni bafoso nwu nkpo kpatɛ omu omu oso.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vê o lobo vindo, e deixa as ovelhas, e foge; e o lobo as apanha, e dispersa as ovelhas.
13 Otii wɔ mmle ntoso ansifi, diekye koto kanya beefũ nwɔ ɔɔbla ɔkpɛ nwu nkpo. Diekye bafoso nwu nkpo ɔlaa dietika nwɔ di otu.
13 O mercenário foge, porque ele é mercenário, e não cuida das ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom pastor, e conheço as minhas ovelhas, e das minhas sou conhecido.
15 — ausente —
15 Assim como o Pai me conhece, também eu conheço o Pai; e eu dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Bafoso bamba nkpe bale mi ni bale manansi ni di bafoso kɔba ko mmle kamɛ. Dikpe ni lɛkpaa ma lɛwako bɛɛbanu mi sɛlɔ, bamuu lɛma beekple bafoso banwii, beesiɛ di bafosokpatɛ onwii kalɔ.
16 E eu tenho outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho, e um pastor.
17 “Teete mbɔmbɔ mi, diekye letuna nlɛ kɔyɔ nkpa nii nta, sɛmaa, ninkple nfũ mi.
17 Por isto o meu Pai me ama, porque dou a minha vida para que possa tomá-la novamente.
18 Diele otii kuonwii niefũ mi nkpa ninnɛɛ, kafɔɔ ami omu nietuna nlɛ kɔyɔ nta. Nwaako, nkpe osuku n-yɔ nkpa nii nta, nkpe osuku kafɔɔ nkple nfũ mi. Nle mmle di Teemi lekpee mi alɛ mbla nɛ.”
18 Nenhum homem a tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou. Eu tenho poder para a dar, e eu tenho poder para tomá-la novamente. Esse mandamento eu recebi de meu Pai.
19 Yesu sɛlaa se mmle aabuɛ ni oso, kasɛ lakple kaabuo di Yuda batii ntɛɛ.
19 Houve, pois, novamente uma divisão entre os judeus por causa dessas palavras.
20 Batii kpinwu kaamɛ lɛma latoobuɛ alɛ, “Ninwuna kpile ninsi nwɔ kaamɛ. Oobuo afĩi kafɔɔ! Be oso nfɛ buakple munyila muntɔɔkyɔɔ nwɔ atoko?”
20 E muitos deles diziam: Ele tem demônio e é louco, por que o escutais?
21 Kafɔɔ batii bamba latoobuɛ alɛ, “Otii wɔ di ninwuna kpile nsi nii, dilaafuo ɔkakatɛ fɛ mmle! Lɛ nfɛ di ninwuna kpile mafuo ɔta alɛ numbiɛtɛ nnya?”
21 Outros diziam: Essas palavras não são de quem tem demônio. Pode um demônio abrir os olhos dos cegos?
22 Yuda batii latoole dii lɛma le manlɛɛ ni Olekatakɔ Okleklesa Dii, baatɔɔta Yaa di Yerusalem. Lɛwɔɔfɔ obe kamɛ diale.
22 E celebrava-se em Jerusalém a festa da dedicação, e era inverno.
23 Ni di Yesu lakyɛ aatoofe di Yaa Olekatakɔ lɛba le bɔɔlɛɛ ni Salomo ablalakyi nɛ.
23 E Jesus caminhava no templo, no pórtico de Salomão.
24 Ninfɛ di Yuda batii labamana nwɔ baakyi, ni baakaalɛ nwɔ alɛ, “Lɛ oso feediɛ wo buobu diisi nkpo? Tɔkɔ wo! Kubio afɔ ninle Kristo nwu nkpo?”
24 Então, vindo os judeus o rodearam, e disseram-lhe: Até quando tu irás deixar-nos em dúvida? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Ninfɛ di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Ntɔɔtɔkɔ ye ɔlaa wɔ mmle kofokofoko, kafɔɔ biloofũ mi binu. Asaa ya kɔbla nfe ni di Teemi osie kamɛ kodiki mi suoto kanya fiɛ.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vos tenho dito, e não o credes; as obras que eu faço em nome de meu Pai, essas testemunham de mim.
26 Kafɔɔ biloofũ binu, diekye biekye bafoso nii nwu nkpo kamɛ.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas, como eu já vos tenho dito.
27 Bafoso nii nnu mi sɛlɔ. N-ye ma, mma kafɔɔ batikankoe.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Nioso lɛta ma nkpa be ninnaa ni kaloo, blɔbawɔɔ diidii. Kuonwii kafɔɔ dilabafuo ma ɔkpafɛ ofũ mi ninnɛɛ kamɛ.
28 e dou-lhes a vida eterna, e nunca hão de perecer, e nenhum homem as arrancará da minha mão.
29 Teemi niɛyɔ ma eekpee mi di nnɛɛ kamɛ, eemuɔ kafɔɔ alenke lɛsaa biala. Kuonwii kafɔɔ dilabafuo ma ɔkpafɛ ofũ di Teete nnɛɛ kamɛ diidii.
29 Meu Pai, que as deu a mim, é maior do que todos; e nenhum homem pode arrancá-las da mão de meu Pai.
30 Ami ku Teete, onwii bule.”
30 Eu e o meu Pai somos um.
31 Ninfɛ di Yuda batii nwu nkpo lakple baayɔ afuɔ alɛ bɔɔsafɔ Yesu nɛ.
31 Então, os judeus pegaram outra vez pedras para o apedrejarem.
32 Ninfɛ di Yesu labuɛ aatɔkɔ ma alɛ, “Ntɔɔbla sɛkpɛ biene kpinwu di anu lee letuo ye, nse di Teete lekpee mi alɛ mbla nii. Ɔmɛnle suoto oso biomiɛ bilɛ bisafɔ mi afuɔ?”
32 Respondeu-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai eu vos tenho mostrado; por qual dessas obras me apedrejais?
33 Ninfɛ di Yuda batii nwu nkpo ladiki kanya alɛ, “Buloomiɛ bulɛ busafɔ fɔ afuɔ di ɔkpɛ biene kuonwii suoto, kafɔɔ mbusuo ɔlaa wɔ feebuɛ ni oso! Diekye otii ko fale kafɔɔ fɔɔbla suoto falɛ Yaa fale!”
33 Os judeus responderam, dizendo-lhe: Não te apedrejamos por alguma obra boa, mas pela blasfêmia, porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Ninfɛ di Yesu ladiki kanya alɛ, “Bɛɛkpana di kufiofa lee Kukũ kamɛ alɛ, Yaa lebuɛ alɛ, ‘Bite fɛ Yaa.’
34 Respondeu-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 Buye kafɔɔ bulɛ, ɔlaa wɔ Kɔɔkpana Klekle lebuɛ nii, kute nkpo obe lele. Yaa kafɔɔ lalɛɛ batii ba niafũ ni ɔlaa biene nwu alɛ, ‘Bite fɛ Yaa.’
35 Se ele os chamou de deuses a quem veio a palavra de Deus, e a escritura não pode ser anulada,
36 Kafɔɔ ami yi, Teete niediki mi eekpee mi kayi ka mmle. Ni be oso nfɛ buobuɛ bilɛ, lebuɛ mbusuo ɔlaa ta lebuɛ nlɛ Yaa Obi nle?
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Tu blasfemas, porque eu disse: Eu sou filho de Deus?
37 Nse diele lɛsaa le di Teemi komiɛ alɛ mbla ni kɔbla yi, ni bitanfũ mi bianu.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não acrediteis em mim.
38 Kafɔɔ nse nni kɔbla yi, kuntɛ biefũ mi binu yi, ni biefũ sɛkpɛ se kɔbla ni binu. Ni bibatofo, minnu kasɔ kafɔɔ bilɛ, Teete nwu nkpo nsi mi kaamɛ, ami kafɔɔ nsi nwɔ kaamɛ.”
38 Mas, se as faço, ainda que não creiais em mim, crede nas obras; para que saibais e creiais que o Pai está em mim, e eu, nele.
39 Yuda batii nwu nkpo lamiɛ alɛ bookple mammufũ Yesu, kafɔɔ aadie ma kaamɛ aasifi.
39 Por isso, eles procuravam novamente prendê-lo; mas ele escapou de suas mãos,
40 Ni di Yesu lasifi aakple aalaataalɛ Yordan okle, aasifi lɛba le di Yohane Yaa Ntu Kpeesatɛ latookpeesa ni batii Yaa ntu saa, aalaasiɛ ninfa.
40 e retirou-se novamente para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio, e ali ele permaneceu.
41 Batii kpinwu lawa ɔkyɛ nɔɔ bababuɛ alɛ, “Yohane ditabla ɔkpɛ wɔ niabla ni ɔkpɛ kuonwii aatuo. Kafɔɔ sɛlaa se simuu aabuɛ ni di otii wɔ mmle suoto lɛwa kaanya nkpo.”
41 E muitos recorriam a ele e diziam: João não fez milagre algum, mas todas as coisas que João falava sobre este homem eram verdadeiras.
42 Ninfɛ baatii kpinwu lafũ Yesu baanu ninfa nɛ.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.