Atos 4
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC
1 Obe wɔ di Petro ku Yohane n-yɛ bɔɔkakatɛko ni batii nwu yi, Yaa olebatatɛ bawo ku Yaa Olekatakɔ banyuntɛ ɔnɔɔfo ku Saduki batii bawo kafɔɔ lawa nfa.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Obe wɔ baanu alɛ Petro ku Yohane lawɛ ninfa bootuo ni asaa di Yesu Ɔtaka suoto, diotuo alɛ bakpi mataka mansiɛ ni nkpa, ɔblɔ lafiɛ ma osie kanya!
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Nioso baamufũ ma. Ta kaale latooloo ni oso, baatɛ ma leeyo kale lasɛ.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Kafɔɔ, batii ba nianu ni sɛlaa lɛma nwu kasɔ, baafũ ɔlaa biene wɔ mmle baanu. Nioso lɛpɔ lɛma labla fɛ basuɔtɔ nkpe nnɔɔ.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Obe wɔ kaale lasɛ nii, diawa alɛ Yuda batii batunletɛ bawo ku okpoo banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ lakyaka di Yerusalem.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Baawa baabasi ku Yaa Oletatɛ Nɔɔfo Hana ku Kaiafa ku Yohane ku Aleksandro ku Oletatɛ Nɔɔfo batii nɔɔ bawo kafɔɔ.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Ninfɛ baakpaa Petro ku Yohane baakyɛnko ma ninfa nɛ. Ninfɛ baakaalɛ ma alɛ, “Ɔmɛnsuku suoto biɛbla nle mmle? Owe leyooto ku osie kamɛ biɛbla lɛsaa le mmle okle?”
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Nfanwu, Petro wɔ nieyii ni ku Yaa Ninwuna Klekle lataka aayila aatɔkɔ ma alɛ, “Batunletɛ loo ku okpoo banɔɔfo,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 se biomiɛ bilɛ bitofo lɛsaa biene le buɔbla buɔta ni otii wɔ ninkpaa lakpi ni ninfũ ku mmle buɔɔyɔɔsɔɔ ni ofiɛ,
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 ni kɔta ye mintofo, aye ku Israel batii bamuu nlɛ, di Yesu Kristo Nasaret Otii leyooto kamɛ, nwɔ di aye biatuna baapɛ baakaasa ni di kowoso suoto, kafɔɔ Yaa lakple aasɛnkɛsa nwɔ aakyeko ni kukpi kamɛ, ni di otii wɔ mmle lɛwɛ osie nɛ.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Nioso Yesu wɔ mmle suoto di Kɔkpana Klekle lakakatɛ alɛ,
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Lete nɔɔ ninle batii dikitɛ, diekye nnwɔɔ lete di Yaa lɛta leyooto ku osie di batii bamuu kamɛ alɛ aafuo wo ni nkpa ɔta.”
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Obe wɔ baatunletɛ nwu ku banɔɔfo nwu nkpo lanya mmle okle di Petro ku Yohane lakakatɛ ni ku sɛkambi, banaa ni kayilakɔ kukanwii, manan-ye ni kukũ kafɔɔ yi, diabla ma ɔkpɛ. Nfa nfɛ diabudi ma alɛ Yesu basiɛwo baale.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Kafɔɔ baanya otii wɔ baayɔɔsa ni ofiɛ n-yɛ ni di anu lɛma oso, batafuo ɔlaa kuonwii obuɛ.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Nioso baata ma baadie di kasikɔ lɛma nwu, ninfɛ baakpee asi baawo nɛ.
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 Bawo lakaalɛ alɛ, “Be lɛsaa buabla batii ba mmle? Bulabafuo osĩ bulɛ lɛsaa le bɛɛbla ni diele lɛsaa le niɛbla ni ɔkpɛ, diekye otii biala di Yerusalem nfɛ n-ye, baatoonu kafɔɔ ɔlaa wɔ mmle.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Kafɔɔ bita bukpee ma kufiofa alɛ blasinkakatɛ bata otii kuonwii di Yesu leyooto kamɛ mmle okle di ɔlaa wɔ mmle dilaasinkpɛ ni.”
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Nioso baakple baalɛɛ ma baawako kasikɔ lɛma, ni baasĩ baata ma alɛ diedie ni di nunua, bataasintɔkɔ otii kuonwii ɔlaa ee batuo asaa di Yesu leyooto kamɛ.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ninfɛ di Petro ku Yohane ladiki kanya alɛ, “Aye bamu bibu binyu. Lɛmɛnle nimakpee Yaa suoto lɛyɔɔ? Nse buɔkyɔɔ ye kufiofa atoko ɛɛ, sɛɛ nse buɔkyɔɔ Yaa ɔlaa atoko?
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Asaa ya buɔnya ni ku n-ya buonu nii, bulaafuo kanya ɔmaasa osiɛ kloklo.”
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Nioso banɔɔfotii di kasikɔ nwu lafunaa ma osie kanya ni baadiɛ ma nɛ. Diekye batii bamuu latɔɔtansa Yaa di ɔsaabla nwu suoto, nioso batawɛ lɛsaa le suoto baafe mananfi ma ni kootoko.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Otii wɔ baayɔɔsa ni ofiɛ ntoofũ alenke alɛɛ afosi ana.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Di obe wɔ kamɛ baadiɛ ma nii, Petro ku Yohane lasifi bawo lɛma nfũ baalaatɔkɔ ma mmle okle di olebatatɛ banɔɔfo ku okpoo banɔɔfo lɛtɔkɔ ma nii.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Nioso bafũbanutɛ ba mmle bamuu lasi, ni baapɛ ɔlaa baata Yaa alɛ, “O Saate, afɔ wɔ niɛbla ni osi ku kasɔ ku lekpo ku asaa ya amuu ninsi ni kaamɛ.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Afɔ niafe di Ninwuna Klekle lɛfɔ suoto ni di Ɔwa loo kpɛmblatɛ lɛfɔ Dawid labuɛ alɛ,
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Kayi baka ku batunletɛ lɛbla onwii
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 Nwaako ɔlaa kule alɛ Herode ku Pontio Pilato ku Israel batii ku mba ninanle ni Yuda batii lesi kanya di okpoo wɔ mmle kamɛ, bɛɛtaka bayɛ di kpɛmblatɛ lɛfɔ klekletɛ Yesu suoto, nwɔ fɛɛpɛ ni ɔfɔɔ.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Kafɔɔ, afɔ, di osie ku ninumbe lɛfɔ kamɛ, faayila faanya falɛ baasi baabla di sɛlaa se faabuɛ faatɛ falɛ sibawa ni kanya.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 O Saate, nunua wɔ mmle nyu lɛyɛkɛ le bɔɔyɔ mankpee wo ni di suoto, faata awo bakpɛmblatɛ lɛfɔ, sɛkambi se buafuo ni ɔlaa lɛfɔ nwu obuɛ.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Kpanko batii fayɔɔsa ma sifiɛ, faabla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ ku atuosaa kpinwu di Yesu Obi Klekle lɛfɔ leyooto kamɛ.”
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Obe wɔ baapɛ ɔlaa baata Yaa baaloo nii, lɛba le baasi ni latũkũ, Yaa Ninwuna layii bamuu lɛma kamɛ pɔ, ninfɛ baakyako ɔlaa biene nwu obuɛ ku sɛkambi nɛ.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Di obe nwu nkpo kamɛ yi, bafũbanutɛ ba mmle bamuu labla onwii di nkpa disiɛbi ku disibu kamɛ, kuonwii lɛma ditanyu lete nɔɔ lele, lɛsaa lele niawɛ olele lɛma diale bamuu lɛma lele.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Batɔkyɛntɛ ba mmle layie Yaa ɔlaa lɛkya ku otu biene ku osie, diekye ni di Saate Yesu ɔtaka okye baakpi kamɛ suoto. Nioso Yaa dikusɛkusɛ kplɛ lasiɛko bamuu lɛma.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Kuonwii ditale piitɛ kaamɛ lɛma, diekye mba niawɛ ni ayo ee nsɔ, baayɔ baasunsũ.
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 Ni baayɔ ato ya baawɛ ni babakpee di batɔkyɛntɛ nnɛɛ, ni baasɛ baata bamuu lɛma fɛ mmle okle diafĩ ma nii.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Ni kafɔɔ osuɔtɔ onwii lawɛ baatɔɔlɛɛ ni Yosef aakye ni Lewi banantii kamɛ diɛ Kipro kasɔ. Batɔkyɛntɛ latɔɔ leyooto alɛ Barnaba, lɛɛsɔdiki kotuo ni alɛ ɔnyɛɛkpeetɛ.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Nnwɔɔ kafɔɔ aalaayɔ kasɔ nɔɔ aasunsũ aayɔ koto aawako batɔkyɛntɛ nwu.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.