Atos 4

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Obe wɔ di Petro ku Yohane n-yɛ bɔɔkakatɛko ni batii nwu yi, Yaa olebatatɛ bawo ku Yaa Olekatakɔ banyuntɛ ɔnɔɔfo ku Saduki batii bawo kafɔɔ lawa nfa.
1 Enquanto falavam ao povo, Pedro e João foram confrontados pelos sacerdotes, pelo capitão da guarda do templo e por alguns saduceus.
2 Obe wɔ baanu alɛ Petro ku Yohane lawɛ ninfa bootuo ni asaa di Yesu Ɔtaka suoto, diotuo alɛ bakpi mataka mansiɛ ni nkpa, ɔblɔ lafiɛ ma osie kanya!
2 Os líderes estavam muito perturbados porque Pedro e João ensinavam ao povo que em Jesus há ressurreição dos mortos.
3 Nioso baamufũ ma. Ta kaale latooloo ni oso, baatɛ ma leeyo kale lasɛ.
3 Eles os prenderam e, como já anoitecia, os colocaram na prisão até a manhã seguinte.
4 Kafɔɔ, batii ba nianu ni sɛlaa lɛma nwu kasɔ, baafũ ɔlaa biene wɔ mmle baanu. Nioso lɛpɔ lɛma labla fɛ basuɔtɔ nkpe nnɔɔ.
4 Muitos que tinham ouvido a mensagem creram, totalizando, agora, cerca de cinco mil homens.
5 Obe wɔ kaale lasɛ nii, diawa alɛ Yuda batii batunletɛ bawo ku okpoo banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ lakyaka di Yerusalem.
5 No dia seguinte, o conselho das autoridades, dos líderes do povo e dos mestres da lei se reuniu em Jerusalém.
6 Baawa baabasi ku Yaa Oletatɛ Nɔɔfo Hana ku Kaiafa ku Yohane ku Aleksandro ku Oletatɛ Nɔɔfo batii nɔɔ bawo kafɔɔ.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, e também Caifás, João, Alexandre e outros parentes do sumo sacerdote.
7 Ninfɛ baakpaa Petro ku Yohane baakyɛnko ma ninfa nɛ. Ninfɛ baakaalɛ ma alɛ, “Ɔmɛnsuku suoto biɛbla nle mmle? Owe leyooto ku osie kamɛ biɛbla lɛsaa le mmle okle?”
7 Mandaram trazer Pedro e João e os interrogaram: “Com que poder, ou em nome de quem, vocês fizeram isso?”.
8 Nfanwu, Petro wɔ nieyii ni ku Yaa Ninwuna Klekle lataka aayila aatɔkɔ ma alɛ, “Batunletɛ loo ku okpoo banɔɔfo,
8 Cheio do Espírito Santo, Pedro lhes respondeu: “Autoridades e líderes do povo,
9 se biomiɛ bilɛ bitofo lɛsaa biene le buɔbla buɔta ni otii wɔ ninkpaa lakpi ni ninfũ ku mmle buɔɔyɔɔsɔɔ ni ofiɛ,
9 estamos sendo interrogados hoje porque realizamos uma boa ação em favor de um aleijado, e os senhores querem saber como ele foi curado.
10 ni kɔta ye mintofo, aye ku Israel batii bamuu nlɛ, di Yesu Kristo Nasaret Otii leyooto kamɛ, nwɔ di aye biatuna baapɛ baakaasa ni di kowoso suoto, kafɔɔ Yaa lakple aasɛnkɛsa nwɔ aakyeko ni kukpi kamɛ, ni di otii wɔ mmle lɛwɛ osie nɛ.
10 Saibam os senhores e todo o povo de Israel que ele foi curado pelo nome de Jesus Cristo, o nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos.
11 Nioso Yesu wɔ mmle suoto di Kɔkpana Klekle lakakatɛ alɛ,
11 Pois é a respeito desse Jesus que se diz: ‘A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram se tornou a pedra angular’.
12 Lete nɔɔ ninle batii dikitɛ, diekye nnwɔɔ lete di Yaa lɛta leyooto ku osie di batii bamuu kamɛ alɛ aafuo wo ni nkpa ɔta.”
12 Não há salvação em nenhum outro! Não há nenhum outro nome debaixo do céu, em toda a humanidade, por meio do qual devamos ser salvos”.
13 Obe wɔ baatunletɛ nwu ku banɔɔfo nwu nkpo lanya mmle okle di Petro ku Yohane lakakatɛ ni ku sɛkambi, banaa ni kayilakɔ kukanwii, manan-ye ni kukũ kafɔɔ yi, diabla ma ɔkpɛ. Nfa nfɛ diabudi ma alɛ Yesu basiɛwo baale.
13 Quando os membros do conselho viram a coragem de Pedro e João, ficaram admirados, pois perceberam que eram homens comuns, sem instrução religiosa formal. Reconheceram também que eles haviam estado com Jesus.
14 Kafɔɔ baanya otii wɔ baayɔɔsa ni ofiɛ n-yɛ ni di anu lɛma oso, batafuo ɔlaa kuonwii obuɛ.
14 Mas não havia nada que pudessem fazer, pois o homem que tinha sido curado estava ali diante deles.
15 Nioso baata ma baadie di kasikɔ lɛma nwu, ninfɛ baakpee asi baawo nɛ.
15 Assim, ordenaram que Pedro e João fossem retirados da sala do conselho e começaram a discutir entre si.
16 Bawo lakaalɛ alɛ, “Be lɛsaa buabla batii ba mmle? Bulabafuo osĩ bulɛ lɛsaa le bɛɛbla ni diele lɛsaa le niɛbla ni ɔkpɛ, diekye otii biala di Yerusalem nfɛ n-ye, baatoonu kafɔɔ ɔlaa wɔ mmle.
16 “Que faremos com esses homens?”, perguntavam uns aos outros. “Não podemos negar que realizaram um sinal, como todos em Jerusalém sabem.
17 Kafɔɔ bita bukpee ma kufiofa alɛ blasinkakatɛ bata otii kuonwii di Yesu leyooto kamɛ mmle okle di ɔlaa wɔ mmle dilaasinkpɛ ni.”
17 Mas, para evitar que espalhem sua mensagem, devemos adverti-los de que não falem nesse nome a mais ninguém.”
18 Nioso baakple baalɛɛ ma baawako kasikɔ lɛma, ni baasĩ baata ma alɛ diedie ni di nunua, bataasintɔkɔ otii kuonwii ɔlaa ee batuo asaa di Yesu leyooto kamɛ.
18 Então os chamaram de volta e ordenaram que nunca mais falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Ninfɛ di Petro ku Yohane ladiki kanya alɛ, “Aye bamu bibu binyu. Lɛmɛnle nimakpee Yaa suoto lɛyɔɔ? Nse buɔkyɔɔ ye kufiofa atoko ɛɛ, sɛɛ nse buɔkyɔɔ Yaa ɔlaa atoko?
19 Pedro e João, porém, responderam: “Os senhores acreditam que Deus quer que obedeçamos a vocês, e não a ele?
20 Asaa ya buɔnya ni ku n-ya buonu nii, bulaafuo kanya ɔmaasa osiɛ kloklo.”
20 Não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos!”.
21 Nioso banɔɔfotii di kasikɔ nwu lafunaa ma osie kanya ni baadiɛ ma nɛ. Diekye batii bamuu latɔɔtansa Yaa di ɔsaabla nwu suoto, nioso batawɛ lɛsaa le suoto baafe mananfi ma ni kootoko.
21 Os membros do conselho fizeram novas ameaças, mas, por fim, os soltaram. Não sabiam como castigá-los sem provocar um tumulto, visto que todos louvavam a Deus pelo ocorrido,
22 Otii wɔ baayɔɔsa ni ofiɛ ntoofũ alenke alɛɛ afosi ana.
22 pois o aleijado que havia sido curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Di obe wɔ kamɛ baadiɛ ma nii, Petro ku Yohane lasifi bawo lɛma nfũ baalaatɔkɔ ma mmle okle di olebatatɛ banɔɔfo ku okpoo banɔɔfo lɛtɔkɔ ma nii.
23 Assim que foram libertos, Pedro e João voltaram ao lugar onde estavam os outros irmãos e lhes contaram o que os principais sacerdotes e líderes tinham dito.
24 Nioso bafũbanutɛ ba mmle bamuu lasi, ni baapɛ ɔlaa baata Yaa alɛ, “O Saate, afɔ wɔ niɛbla ni osi ku kasɔ ku lekpo ku asaa ya amuu ninsi ni kaamɛ.
24 Ao ouvir o relato, todos os presentes levantaram juntos a voz e oraram a Deus: “Ó Soberano Senhor, Criador dos céus e da terra, do mar e de tudo que neles há,
25 Afɔ niafe di Ninwuna Klekle lɛfɔ suoto ni di Ɔwa loo kpɛmblatɛ lɛfɔ Dawid labuɛ alɛ,
25 falaste muito tempo atrás pelo Espírito Santo, nas palavras de nosso antepassado Davi, teu servo: ‘Por que as nações se enfureceram tanto? Por que perderam tempo com planos inúteis?
26 Kayi baka ku batunletɛ lɛbla onwii
26 Os reis da terra se prepararam para guerrear; os governantes se uniram contra o Senhor e contra seu Cristo’.
27 Nwaako ɔlaa kule alɛ Herode ku Pontio Pilato ku Israel batii ku mba ninanle ni Yuda batii lesi kanya di okpoo wɔ mmle kamɛ, bɛɛtaka bayɛ di kpɛmblatɛ lɛfɔ klekletɛ Yesu suoto, nwɔ fɛɛpɛ ni ɔfɔɔ.
27 “De fato, isso aconteceu aqui, nesta cidade, pois Herodes Antipas, o governador Pôncio Pilatos, os gentios e o povo de Israel se uniram contra Jesus, teu santo Servo, a quem ungiste.
28 Kafɔɔ, afɔ, di osie ku ninumbe lɛfɔ kamɛ, faayila faanya falɛ baasi baabla di sɛlaa se faabuɛ faatɛ falɛ sibawa ni kanya.
28 Tudo que fizeram, porém, havia sido decidido de antemão pela tua vontade.
29 O Saate, nunua wɔ mmle nyu lɛyɛkɛ le bɔɔyɔ mankpee wo ni di suoto, faata awo bakpɛmblatɛ lɛfɔ, sɛkambi se buafuo ni ɔlaa lɛfɔ nwu obuɛ.
29 E agora, Senhor, ouve as ameaças deles e concede a teus servos coragem para anunciar tua palavra.
30 Kpanko batii fayɔɔsa ma sifiɛ, faabla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ ku atuosaa kpinwu di Yesu Obi Klekle lɛfɔ leyooto kamɛ.”
30 Estende tua mão com poder para curar, e que sinais e maravilhas sejam realizados por meio do nome de teu santo Servo Jesus”.
31 Obe wɔ baapɛ ɔlaa baata Yaa baaloo nii, lɛba le baasi ni latũkũ, Yaa Ninwuna layii bamuu lɛma kamɛ pɔ, ninfɛ baakyako ɔlaa biene nwu obuɛ ku sɛkambi nɛ.
31 Depois dessa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu, e todos ficaram cheios do Espírito Santo e pregavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Di obe nwu nkpo kamɛ yi, bafũbanutɛ ba mmle bamuu labla onwii di nkpa disiɛbi ku disibu kamɛ, kuonwii lɛma ditanyu lete nɔɔ lele, lɛsaa lele niawɛ olele lɛma diale bamuu lɛma lele.
32 Todos os que creram estavam unidos em coração e mente. Não se consideravam donos de seus bens, de modo que compartilhavam tudo que tinham.
33 Batɔkyɛntɛ ba mmle layie Yaa ɔlaa lɛkya ku otu biene ku osie, diekye ni di Saate Yesu ɔtaka okye baakpi kamɛ suoto. Nioso Yaa dikusɛkusɛ kplɛ lasiɛko bamuu lɛma.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e sobre todos eles havia grande graça.
34 Kuonwii ditale piitɛ kaamɛ lɛma, diekye mba niawɛ ni ayo ee nsɔ, baayɔ baasunsũ.
34 Entre eles não havia necessitados, pois quem possuía terras ou casas vendia o que era seu
35 Ni baayɔ ato ya baawɛ ni babakpee di batɔkyɛntɛ nnɛɛ, ni baasɛ baata bamuu lɛma fɛ mmle okle diafĩ ma nii.
35 e levava o dinheiro aos apóstolos, para que dessem aos que precisavam de ajuda.
36 Ni kafɔɔ osuɔtɔ onwii lawɛ baatɔɔlɛɛ ni Yosef aakye ni Lewi banantii kamɛ diɛ Kipro kasɔ. Batɔkyɛntɛ latɔɔ leyooto alɛ Barnaba, lɛɛsɔdiki kotuo ni alɛ ɔnyɛɛkpeetɛ.
36 José, a quem os apóstolos deram o nome Barnabé, que significa “Filho do encorajamento”, era da tribo de Levi e tinha nascido na ilha de Chipre.
37 Nnwɔɔ kafɔɔ aalaayɔ kasɔ nɔɔ aasunsũ aayɔ koto aawako batɔkyɛntɛ nwu.
37 Ele vendeu um campo que possuía e entregou o dinheiro aos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.