Atos 4

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Obe wɔ di Petro ku Yohane n-yɛ bɔɔkakatɛko ni batii nwu yi, Yaa olebatatɛ bawo ku Yaa Olekatakɔ banyuntɛ ɔnɔɔfo ku Saduki batii bawo kafɔɔ lawa nfa.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Obe wɔ baanu alɛ Petro ku Yohane lawɛ ninfa bootuo ni asaa di Yesu Ɔtaka suoto, diotuo alɛ bakpi mataka mansiɛ ni nkpa, ɔblɔ lafiɛ ma osie kanya!
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Nioso baamufũ ma. Ta kaale latooloo ni oso, baatɛ ma leeyo kale lasɛ.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Kafɔɔ, batii ba nianu ni sɛlaa lɛma nwu kasɔ, baafũ ɔlaa biene wɔ mmle baanu. Nioso lɛpɔ lɛma labla fɛ basuɔtɔ nkpe nnɔɔ.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Obe wɔ kaale lasɛ nii, diawa alɛ Yuda batii batunletɛ bawo ku okpoo banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ lakyaka di Yerusalem.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Baawa baabasi ku Yaa Oletatɛ Nɔɔfo Hana ku Kaiafa ku Yohane ku Aleksandro ku Oletatɛ Nɔɔfo batii nɔɔ bawo kafɔɔ.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ninfɛ baakpaa Petro ku Yohane baakyɛnko ma ninfa nɛ. Ninfɛ baakaalɛ ma alɛ, “Ɔmɛnsuku suoto biɛbla nle mmle? Owe leyooto ku osie kamɛ biɛbla lɛsaa le mmle okle?”
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Nfanwu, Petro wɔ nieyii ni ku Yaa Ninwuna Klekle lataka aayila aatɔkɔ ma alɛ, “Batunletɛ loo ku okpoo banɔɔfo,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 se biomiɛ bilɛ bitofo lɛsaa biene le buɔbla buɔta ni otii wɔ ninkpaa lakpi ni ninfũ ku mmle buɔɔyɔɔsɔɔ ni ofiɛ,
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 ni kɔta ye mintofo, aye ku Israel batii bamuu nlɛ, di Yesu Kristo Nasaret Otii leyooto kamɛ, nwɔ di aye biatuna baapɛ baakaasa ni di kowoso suoto, kafɔɔ Yaa lakple aasɛnkɛsa nwɔ aakyeko ni kukpi kamɛ, ni di otii wɔ mmle lɛwɛ osie nɛ.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Nioso Yesu wɔ mmle suoto di Kɔkpana Klekle lakakatɛ alɛ,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Lete nɔɔ ninle batii dikitɛ, diekye nnwɔɔ lete di Yaa lɛta leyooto ku osie di batii bamuu kamɛ alɛ aafuo wo ni nkpa ɔta.”
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Obe wɔ baatunletɛ nwu ku banɔɔfo nwu nkpo lanya mmle okle di Petro ku Yohane lakakatɛ ni ku sɛkambi, banaa ni kayilakɔ kukanwii, manan-ye ni kukũ kafɔɔ yi, diabla ma ɔkpɛ. Nfa nfɛ diabudi ma alɛ Yesu basiɛwo baale.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Kafɔɔ baanya otii wɔ baayɔɔsa ni ofiɛ n-yɛ ni di anu lɛma oso, batafuo ɔlaa kuonwii obuɛ.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Nioso baata ma baadie di kasikɔ lɛma nwu, ninfɛ baakpee asi baawo nɛ.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Bawo lakaalɛ alɛ, “Be lɛsaa buabla batii ba mmle? Bulabafuo osĩ bulɛ lɛsaa le bɛɛbla ni diele lɛsaa le niɛbla ni ɔkpɛ, diekye otii biala di Yerusalem nfɛ n-ye, baatoonu kafɔɔ ɔlaa wɔ mmle.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Kafɔɔ bita bukpee ma kufiofa alɛ blasinkakatɛ bata otii kuonwii di Yesu leyooto kamɛ mmle okle di ɔlaa wɔ mmle dilaasinkpɛ ni.”
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Nioso baakple baalɛɛ ma baawako kasikɔ lɛma, ni baasĩ baata ma alɛ diedie ni di nunua, bataasintɔkɔ otii kuonwii ɔlaa ee batuo asaa di Yesu leyooto kamɛ.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Ninfɛ di Petro ku Yohane ladiki kanya alɛ, “Aye bamu bibu binyu. Lɛmɛnle nimakpee Yaa suoto lɛyɔɔ? Nse buɔkyɔɔ ye kufiofa atoko ɛɛ, sɛɛ nse buɔkyɔɔ Yaa ɔlaa atoko?
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Asaa ya buɔnya ni ku n-ya buonu nii, bulaafuo kanya ɔmaasa osiɛ kloklo.”
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Nioso banɔɔfotii di kasikɔ nwu lafunaa ma osie kanya ni baadiɛ ma nɛ. Diekye batii bamuu latɔɔtansa Yaa di ɔsaabla nwu suoto, nioso batawɛ lɛsaa le suoto baafe mananfi ma ni kootoko.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Otii wɔ baayɔɔsa ni ofiɛ ntoofũ alenke alɛɛ afosi ana.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Di obe wɔ kamɛ baadiɛ ma nii, Petro ku Yohane lasifi bawo lɛma nfũ baalaatɔkɔ ma mmle okle di olebatatɛ banɔɔfo ku okpoo banɔɔfo lɛtɔkɔ ma nii.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Nioso bafũbanutɛ ba mmle bamuu lasi, ni baapɛ ɔlaa baata Yaa alɛ, “O Saate, afɔ wɔ niɛbla ni osi ku kasɔ ku lekpo ku asaa ya amuu ninsi ni kaamɛ.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Afɔ niafe di Ninwuna Klekle lɛfɔ suoto ni di Ɔwa loo kpɛmblatɛ lɛfɔ Dawid labuɛ alɛ,
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Kayi baka ku batunletɛ lɛbla onwii
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Nwaako ɔlaa kule alɛ Herode ku Pontio Pilato ku Israel batii ku mba ninanle ni Yuda batii lesi kanya di okpoo wɔ mmle kamɛ, bɛɛtaka bayɛ di kpɛmblatɛ lɛfɔ klekletɛ Yesu suoto, nwɔ fɛɛpɛ ni ɔfɔɔ.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Kafɔɔ, afɔ, di osie ku ninumbe lɛfɔ kamɛ, faayila faanya falɛ baasi baabla di sɛlaa se faabuɛ faatɛ falɛ sibawa ni kanya.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 O Saate, nunua wɔ mmle nyu lɛyɛkɛ le bɔɔyɔ mankpee wo ni di suoto, faata awo bakpɛmblatɛ lɛfɔ, sɛkambi se buafuo ni ɔlaa lɛfɔ nwu obuɛ.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Kpanko batii fayɔɔsa ma sifiɛ, faabla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ ku atuosaa kpinwu di Yesu Obi Klekle lɛfɔ leyooto kamɛ.”
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Obe wɔ baapɛ ɔlaa baata Yaa baaloo nii, lɛba le baasi ni latũkũ, Yaa Ninwuna layii bamuu lɛma kamɛ pɔ, ninfɛ baakyako ɔlaa biene nwu obuɛ ku sɛkambi nɛ.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Di obe nwu nkpo kamɛ yi, bafũbanutɛ ba mmle bamuu labla onwii di nkpa disiɛbi ku disibu kamɛ, kuonwii lɛma ditanyu lete nɔɔ lele, lɛsaa lele niawɛ olele lɛma diale bamuu lɛma lele.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Batɔkyɛntɛ ba mmle layie Yaa ɔlaa lɛkya ku otu biene ku osie, diekye ni di Saate Yesu ɔtaka okye baakpi kamɛ suoto. Nioso Yaa dikusɛkusɛ kplɛ lasiɛko bamuu lɛma.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Kuonwii ditale piitɛ kaamɛ lɛma, diekye mba niawɛ ni ayo ee nsɔ, baayɔ baasunsũ.
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 Ni baayɔ ato ya baawɛ ni babakpee di batɔkyɛntɛ nnɛɛ, ni baasɛ baata bamuu lɛma fɛ mmle okle diafĩ ma nii.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Ni kafɔɔ osuɔtɔ onwii lawɛ baatɔɔlɛɛ ni Yosef aakye ni Lewi banantii kamɛ diɛ Kipro kasɔ. Batɔkyɛntɛ latɔɔ leyooto alɛ Barnaba, lɛɛsɔdiki kotuo ni alɛ ɔnyɛɛkpeetɛ.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Nnwɔɔ kafɔɔ aalaayɔ kasɔ nɔɔ aasunsũ aayɔ koto aawako batɔkyɛntɛ nwu.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.