Atos 4
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NAA
1 Obe wɔ di Petro ku Yohane n-yɛ bɔɔkakatɛko ni batii nwu yi, Yaa olebatatɛ bawo ku Yaa Olekatakɔ banyuntɛ ɔnɔɔfo ku Saduki batii bawo kafɔɔ lawa nfa.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Obe wɔ baanu alɛ Petro ku Yohane lawɛ ninfa bootuo ni asaa di Yesu Ɔtaka suoto, diotuo alɛ bakpi mataka mansiɛ ni nkpa, ɔblɔ lafiɛ ma osie kanya!
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Nioso baamufũ ma. Ta kaale latooloo ni oso, baatɛ ma leeyo kale lasɛ.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Kafɔɔ, batii ba nianu ni sɛlaa lɛma nwu kasɔ, baafũ ɔlaa biene wɔ mmle baanu. Nioso lɛpɔ lɛma labla fɛ basuɔtɔ nkpe nnɔɔ.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 Obe wɔ kaale lasɛ nii, diawa alɛ Yuda batii batunletɛ bawo ku okpoo banɔɔfo ku kufiofa batuotɛ lakyaka di Yerusalem.
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 Baawa baabasi ku Yaa Oletatɛ Nɔɔfo Hana ku Kaiafa ku Yohane ku Aleksandro ku Oletatɛ Nɔɔfo batii nɔɔ bawo kafɔɔ.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ninfɛ baakpaa Petro ku Yohane baakyɛnko ma ninfa nɛ. Ninfɛ baakaalɛ ma alɛ, “Ɔmɛnsuku suoto biɛbla nle mmle? Owe leyooto ku osie kamɛ biɛbla lɛsaa le mmle okle?”
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Nfanwu, Petro wɔ nieyii ni ku Yaa Ninwuna Klekle lataka aayila aatɔkɔ ma alɛ, “Batunletɛ loo ku okpoo banɔɔfo,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 se biomiɛ bilɛ bitofo lɛsaa biene le buɔbla buɔta ni otii wɔ ninkpaa lakpi ni ninfũ ku mmle buɔɔyɔɔsɔɔ ni ofiɛ,
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 ni kɔta ye mintofo, aye ku Israel batii bamuu nlɛ, di Yesu Kristo Nasaret Otii leyooto kamɛ, nwɔ di aye biatuna baapɛ baakaasa ni di kowoso suoto, kafɔɔ Yaa lakple aasɛnkɛsa nwɔ aakyeko ni kukpi kamɛ, ni di otii wɔ mmle lɛwɛ osie nɛ.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Nioso Yesu wɔ mmle suoto di Kɔkpana Klekle lakakatɛ alɛ,
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Lete nɔɔ ninle batii dikitɛ, diekye nnwɔɔ lete di Yaa lɛta leyooto ku osie di batii bamuu kamɛ alɛ aafuo wo ni nkpa ɔta.”
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Obe wɔ baatunletɛ nwu ku banɔɔfo nwu nkpo lanya mmle okle di Petro ku Yohane lakakatɛ ni ku sɛkambi, banaa ni kayilakɔ kukanwii, manan-ye ni kukũ kafɔɔ yi, diabla ma ɔkpɛ. Nfa nfɛ diabudi ma alɛ Yesu basiɛwo baale.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Kafɔɔ baanya otii wɔ baayɔɔsa ni ofiɛ n-yɛ ni di anu lɛma oso, batafuo ɔlaa kuonwii obuɛ.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Nioso baata ma baadie di kasikɔ lɛma nwu, ninfɛ baakpee asi baawo nɛ.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Bawo lakaalɛ alɛ, “Be lɛsaa buabla batii ba mmle? Bulabafuo osĩ bulɛ lɛsaa le bɛɛbla ni diele lɛsaa le niɛbla ni ɔkpɛ, diekye otii biala di Yerusalem nfɛ n-ye, baatoonu kafɔɔ ɔlaa wɔ mmle.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Kafɔɔ bita bukpee ma kufiofa alɛ blasinkakatɛ bata otii kuonwii di Yesu leyooto kamɛ mmle okle di ɔlaa wɔ mmle dilaasinkpɛ ni.”
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Nioso baakple baalɛɛ ma baawako kasikɔ lɛma, ni baasĩ baata ma alɛ diedie ni di nunua, bataasintɔkɔ otii kuonwii ɔlaa ee batuo asaa di Yesu leyooto kamɛ.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Ninfɛ di Petro ku Yohane ladiki kanya alɛ, “Aye bamu bibu binyu. Lɛmɛnle nimakpee Yaa suoto lɛyɔɔ? Nse buɔkyɔɔ ye kufiofa atoko ɛɛ, sɛɛ nse buɔkyɔɔ Yaa ɔlaa atoko?
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Asaa ya buɔnya ni ku n-ya buonu nii, bulaafuo kanya ɔmaasa osiɛ kloklo.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Nioso banɔɔfotii di kasikɔ nwu lafunaa ma osie kanya ni baadiɛ ma nɛ. Diekye batii bamuu latɔɔtansa Yaa di ɔsaabla nwu suoto, nioso batawɛ lɛsaa le suoto baafe mananfi ma ni kootoko.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Otii wɔ baayɔɔsa ni ofiɛ ntoofũ alenke alɛɛ afosi ana.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Di obe wɔ kamɛ baadiɛ ma nii, Petro ku Yohane lasifi bawo lɛma nfũ baalaatɔkɔ ma mmle okle di olebatatɛ banɔɔfo ku okpoo banɔɔfo lɛtɔkɔ ma nii.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Nioso bafũbanutɛ ba mmle bamuu lasi, ni baapɛ ɔlaa baata Yaa alɛ, “O Saate, afɔ wɔ niɛbla ni osi ku kasɔ ku lekpo ku asaa ya amuu ninsi ni kaamɛ.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Afɔ niafe di Ninwuna Klekle lɛfɔ suoto ni di Ɔwa loo kpɛmblatɛ lɛfɔ Dawid labuɛ alɛ,
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Kayi baka ku batunletɛ lɛbla onwii
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 Nwaako ɔlaa kule alɛ Herode ku Pontio Pilato ku Israel batii ku mba ninanle ni Yuda batii lesi kanya di okpoo wɔ mmle kamɛ, bɛɛtaka bayɛ di kpɛmblatɛ lɛfɔ klekletɛ Yesu suoto, nwɔ fɛɛpɛ ni ɔfɔɔ.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Kafɔɔ, afɔ, di osie ku ninumbe lɛfɔ kamɛ, faayila faanya falɛ baasi baabla di sɛlaa se faabuɛ faatɛ falɛ sibawa ni kanya.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 O Saate, nunua wɔ mmle nyu lɛyɛkɛ le bɔɔyɔ mankpee wo ni di suoto, faata awo bakpɛmblatɛ lɛfɔ, sɛkambi se buafuo ni ɔlaa lɛfɔ nwu obuɛ.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Kpanko batii fayɔɔsa ma sifiɛ, faabla sɛkpɛ se niɛbla ni ɔkpɛ ku atuosaa kpinwu di Yesu Obi Klekle lɛfɔ leyooto kamɛ.”
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Obe wɔ baapɛ ɔlaa baata Yaa baaloo nii, lɛba le baasi ni latũkũ, Yaa Ninwuna layii bamuu lɛma kamɛ pɔ, ninfɛ baakyako ɔlaa biene nwu obuɛ ku sɛkambi nɛ.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Di obe nwu nkpo kamɛ yi, bafũbanutɛ ba mmle bamuu labla onwii di nkpa disiɛbi ku disibu kamɛ, kuonwii lɛma ditanyu lete nɔɔ lele, lɛsaa lele niawɛ olele lɛma diale bamuu lɛma lele.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Batɔkyɛntɛ ba mmle layie Yaa ɔlaa lɛkya ku otu biene ku osie, diekye ni di Saate Yesu ɔtaka okye baakpi kamɛ suoto. Nioso Yaa dikusɛkusɛ kplɛ lasiɛko bamuu lɛma.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Kuonwii ditale piitɛ kaamɛ lɛma, diekye mba niawɛ ni ayo ee nsɔ, baayɔ baasunsũ.
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 Ni baayɔ ato ya baawɛ ni babakpee di batɔkyɛntɛ nnɛɛ, ni baasɛ baata bamuu lɛma fɛ mmle okle diafĩ ma nii.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Ni kafɔɔ osuɔtɔ onwii lawɛ baatɔɔlɛɛ ni Yosef aakye ni Lewi banantii kamɛ diɛ Kipro kasɔ. Batɔkyɛntɛ latɔɔ leyooto alɛ Barnaba, lɛɛsɔdiki kotuo ni alɛ ɔnyɛɛkpeetɛ.
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 Nnwɔɔ kafɔɔ aalaayɔ kasɔ nɔɔ aasunsũ aayɔ koto aawako batɔkyɛntɛ nwu.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.