Atos 2

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nioso obe wɔ di dii le bɔɔlɛɛ ni Pentekoste dii nwu lawo ni yi, bafũbanutɛ bamuu lakyɛ baalaasi lɛɛba ninwii.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Nfanwu, baanu sɛlɔ sewo lakye osi fɛ mmle di afɛɛfɔ kplɛ nfɛ nii. Ninfɛ sɛɛlɔ nwu nkpo layii leyo le kamɛ baawɛ ni nɛ.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Ni baanya lɛsaa fɛ ɔtɔ ɔkplalomii labasoo di obiala lɛma suoto nɛ.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Ninfɛ di Yaa Ninwuna labuo baamuu lɛma kamɛ nɛ, ni baakyako sele ate ate obuɛ fɛ mmle okle di Ninwuna Klekle lata ma ni osuku nɛ.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Di obe nwu kamɛ, Yuda batii ba ninyɛkɛ ni Yaa niakye ni kayi ka mmle aba aba, lawɛ di Yerusalem.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Nioso baanu ni sɛlɔ kplɛ nwu, batii kpinwu latoso baakyɛ nfa. Obe wɔ di obiala lɛma lanu alɛ, bafũbanutɛ nwu nkpo, nin-yɛ boobuɛ ma ni sele ate ate yi, diabla ma ɔkpɛ.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Nioso, lɛyɛkɛ lapɛ ma, baakpɔkpɔtɔ kafɔɔ, ni baakyako suoto ɔkaalɛ alɛ, “Batii ba mmle bamuu, diele Galilea batii bale?
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 Ni lɛ diɛbla fiɛ buonu ma lɛkakatɛ di sekpoo loo sele kamɛ?
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 — ausente —
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 — ausente —
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 ku Kreta batii ku Arabia batii. Kafɔɔ awo badudu buonu bulɛ boobuɛ Yaa sɛkpɛ kplɛ se ɔɔbla nii, di sele loo kamɛ.”
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Nioso, diabla ma ɔkpɛ baayila ninfa, baatɔɔkaalɛ bawo alɛ, “Ɔmɛnlaa ninle nwɔ nɛ?”
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Kafɔɔ batii bawo niayila ni ninfa lama ma alɛ, “Nta nikosiɛnsa ma diele lɛsalɛsaa.”
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Nfa nfɛ di Petro lataka ayila ku batɔkyɛntɛ lefosi onwii nwu, ni aatakatɛsa sɛlɔ katoo abuɛ alɛ, “Aye Yuda batii ku aye ba ninkpe ni di Yerusalem, komiɛ nlɛ ndiki sɛlaa se mmle kasɔ nta ye, nioso bikyɔɔ mi atoko nwaa.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Diele nta baatii ba mmle kosiɛ. Aye bamu biɔnya bilɛ olesɛ olomu ɛnaasĩ nintɔɔpɛ.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 Kafɔɔ asaa ya biɔnya ni mmle yi, nnya ninle sɛlaa se di Yaa Ɔlaa Buɛtɛtɛ Yoel labuɛ aatɛ nii.
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 Aabuɛ alɛ, ‘Yaa lebuɛ alɛ,
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Nwaako, diɛ ayi nwu nkpo kamɛ, mayɔ Ninwuna nii nkpee di bakpɛmblatɛ nii, basuɔtɔ ku basanko kamɛ.
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Ni kafɔɔ matuo atuosaa di osi,
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Kufĩ makyi kumbla tunutunu,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Di obe nwu kamɛ, otii lele niɛlɛɛ Saate
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Ninfɛ di Petro lakple aabuɛ alɛ, “Israel batii woloo, binu! Yesu Nasaret Otii nwu ninle nwɔ di Yaa ladiki nii. Yaa lafe di suoto nɔɔ aadiki nle mmle aatuo di sɛkpɛ se niabla ni ɔkpɛ ku atuosaa ya aabla aatuo ni ku osie nɔɔ kaamɛ lee, fɛ mmle okle di bamuu lee biye nii.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Kafɔɔ di Ote omu osuku ɔta kamɛ ku mmle ɛɛtɛ ni kanya, aadiɛ nwɔ aata ye, ni biafe di bakpileblatɛ suoto bialo nwɔ di obe wɔ biapɛ nwɔ sibuɛ biakaasa ni di kowoso suoto.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Kafɔɔ Yaa lakple aatakatɛsa nwɔ aakyeko bakpi kamɛ, aadie aakye di kukpi nnɛɛ kamɛ, diekye kukpi nkɔnii ditafuo nwɔ omufũ oklee.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Nioso di Ɔka Dawid labuɛ nwɔ suoto ɔlaa alɛ,
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Ta nle mmle oso, otu nii kamɛ leyii pɔ ku suoto lɛyɔɔ, mayɔ sɛlɔ nii ntansa nwɔ obe lele!
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 Diekye flabadiɛ ninwuna nii kafɔɔ disiɛ kuukpi kamɛ.
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Afɔ nietuo mi nkpa lɛfɔ osuku nwu,
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 “Nioso, babiloo, kɔtɔkɔ ye ntikiti nlɛ, ɔwa loo Dawid lakpi, baakookaa nwɔ, kafɔɔ ɔkya nɔɔ lekple kute wo kaamɛ bia mmiɛ.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Kafɔɔ Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ aale. Aatofo ɔlaa wɔ di Yaa labuɛ aatɛ aaka ntam alɛ, abata Dawid ɔnantii male sɛka fɛ mmle okle di Dawid lale nii.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Diekye Dawid latofo ni nle mmle aalesa ni katũ oso, aabuɛ aatɛ alɛ, Kristo mataka ankye kukpi kamɛ. Blabadiɛ nwɔ aka kukpi kamɛ, nkpo kafɔɔ diɛ suoto sina nɔɔ dilababuu di ɔkya kamɛ nɛ.
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Yesu wɔ mmle di Yaa lɛtakatɛsa eekyeko bakpi kamɛ nɛ. Ta nwaa ɔlaa kule ni oso, ni baamuu loo buoodiki nwu kayi mumbuɛ nɛ.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Nunua wɔ mmle yi, Ote Yaa ntɔɔtakatɛsɔɔ katoo, asi diɛ oletanɛɛkyɛ nɔɔ, ni ɛɛyɔ Ninwuna Klekle nɔɔ ɛɛtɔɔ fɛ mmle okle aabuɛ aatɛ nii. Nni aatɔɔyɔ eekpete wo di suoto nɛ. Nioso biɔnya, minnu ɔsaabla wɔ nikɔbla ni ninfũ nɛ.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 — ausente —
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 — ausente —
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 Nioso komiɛ nlɛ aye Israel batii bamuu biatofo bilɛ, Yaa niɛbla alɛ Yesu, nwɔ di aye biakaasa ni koowoso suoto bialo ni kale Saate ku nwɔ di Yaa lɛpɛ ni ɔfɔɔ.”
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Obe wɔ di batii ba mmle lanu ni Petro sɛlaa se mmle yi, diakpanko ma di situ lɛma kamɛ. Nioso baakaalɛ nwɔ ku batɔkyɛntɛ wo nɔɔ alɛ, “Babiloo, blesaa buɔɔbla?”
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Ni di Petro latɔkɔ ma alɛ, “Dikpe ni beikyi siitu lee kamɛ biediɛ sikpile ɔbla, biemunikĩi biɛwa Saate nwu nfũ, biefũ Yaa ntu okpeesa nwu di Yesu Kristo leyooto kamɛ, di mmle okle di Yaa kamayɔ sikpile lee ankyɛ ye nii, minfũ ni Yaa Ninwuna Klekle fɛ mmle okle di Saate labuɛ aatɛ nii.
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Diekye ntam be mmle nte dita ye ku babi lee ku mba nimakye ni fanfa ku batii ba bamuu di Saate loo Yaa kamalɛɛ anwako ni ɔkyɛ nɔɔ.”
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Petro lakakatɛ ko ma aaklɛsa, aatikiti ma lekoto, aaka ma abuɛ alɛ, “Bidiki suoto lee bikyeko letokonanfi le nikɔwa ni kamɛ, di miɛ bakpileblatɛ suoto!”
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Nle mmle oso, batii kpinwu kaamɛ lɛma lafũ Petro ɔlaa nwu baanu, ni baakpeesa ma Yaa ntu di Yesu leyooto kamɛ nɛ. Lɛpɔ lɛma kate fɛ batii nkpe ntiɛ. Mma niale mba baayɔ baakyakaa ni di mba niefũ beenu ni suoto dii nwu nɛ.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Baayɔ obe lɛma omuu baata batɔkyɛntɛ nwu, baatuo ma asaa, baatɔɔpɛ ɔlaa baatɔɔta Yaa, baatɔɔkpɔtɔ kafɔɔ baatoole alesaa, baasiɛ di onwii ɔbla kamɛ.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Sɛkpɛ kplɛ se di Yaa labla aafenko ni di batɔkyɛntɛ nwu suoto oso, diabla batii nwu bamuu ɔkpɛ, baayɔ dibu baata Yaa.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Bafũbanutɛ ba mmle latɔɔkyaka obe lele, baatɔɔsɛko bawo kafɔɔ asaa lɛma.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 Man-yɔ suoto lɛma asaa mansunsũ, man-yɔ koto nwu mansɛ manta ma fɛ mmle diefĩ ni obiala lɛma.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Baatɔɔkyɛ Yaa Olekatakɔ dii biala, baatoosi kafɔɔ akudi akudi baatoole oko di ayo lɛma ku suoto lɛyɔɔ ku otu biene.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 Baatɔɔpɛ Saate sɛfa, baatɔɔtansa nwɔ kafɔɔ. Nioso batii bamuu layɔ dibu baata ma. Dii biala, Yaa layɔ batii ba niɛwɛ ni didiki aatɔɔkyakaa ma.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.