Atos 27

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Di obe wɔ baabuɛ alɛ butɔɔkyɛ ni Roma di Italia, baayɔ Paulo ku leyo batentɛ bawo baakpee di bakpɛtɛ ɔnɔɔfo wɔ baatɔɔlɛɛ ni Yulio nnɛɛ kamɛ. Nnwɔɔ ninnyu batii ba ninyila mannyu ni Roma bakpɛtɛ dikudi le bɔɔlɛɛ ni Ɔka Kplɛ Dikudi nɛ.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Ni buayɔ oklo wɔ niakye ni Adramitio, kuatoofe ni Asia kasɔ. Nioso awo ku Makedonia otii wɔ bɔɔlɛɛ ni Aristarko niekye ni Tesalonika niasiɛ di oklo nwu kamɛ.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Kaleesɛ, bualaabuo Sidon lekpo kotoko. Yulio lale Paulo sifutulɛ, aatɔɔ osuku di okpoo nwu kamɛ alɛ, akyɛ aalaanya basiɛwo nɔɔ alɛ baatɔɔ asaa ya niefĩ nwɔ ni abayɔ anklee ni osuku.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Buakple buadie ninfa ku oklo, kafɔɔ ta kɔfɛɛfɔ siene lafɛ kuatɔɔkyakako wo ni oso, buafe di Kipro kalɔ nɔɔ lɛkyɛ buatoso kɔfɛɛfɔ nwu.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Nioso buafe di Kilikia lekpo osi ku Panfilia lekpo osi buawa Mira lekpo kotoko di Likia kasɔ suoto.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Nfa di bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nwu nikɔkpaa wo ni lanya oklo onwii niakye ni Aleksandria, latoofe Italia kasɔ suoto. Ni aayɔ bamuu loo aakpee di oklo nwu kamɛ nɛ.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Di ayi kpinwu kamɛ, osuku nwu ɔkyɛ labawɛ osie fiɛ buafuo Knido okpoo obuo. Kɔfɛɛfɔ siene nwu niatɔɔfɛ ni ninfa oso, batafuo ɔkyɛ tinini. Nioso obe wɔ buabuo ni Salmone, buakɛ buafe di Kreta, nfa kasɔ ntĩi kɔfɛɛfɔ siene kanya.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Butakyo di lekpo kotoko, sebe fiɛ buabadu lɛba le bɔɔlɛɛ ni oklo kayilakɔ nwaa. Ditakyo di okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Lesea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Buale obe kpinwu di osuku nwu ɔkyɛ kamɛ, kanya onii bee kafɔɔ ntoofe. Osuku ɔkyɛ di ntu osi di obe nwu kamɛ kafɔɔ labawɛ osie nwaa. Nioso Paulo laka ma aatɔkɔ ma alɛ,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Teete anɛ, ntɔɔnya nlɛ osuku loo wɔ mmle ɔkyɛ diɛyɔ ni di nunua wɔ mmle mawɛ osie nwaa, diekye oklo wɔ mmle kamalalaa, ku asaa kpinwu, batii nkpa kafɔɔ kamawɔɔ.”
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Kafɔɔ bakpɛtɛ ɔnɔɔfo wɔ mmle lafũ oklo kanyayilatɛ ku oklo saate kɔka aalenkee nwɔ di Paulo labuɛ nii.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Nioso obe wɔ di oklo kayilakɔ nwu diɛlɛ alɛ baasiɛ ni di lɛwɔɔfɔ obe kamɛ oso, osuku bakyɛntɛ nwu mba ninlenke nii baatuna alɛ boosifi, baatoonyu alɛ loo bababuo Foinike. Ni, babafuo osiɛ ninfa di lɛwɔɔfɔ obe. Diekye Foinike nle okpoo di Kreta kasɔ suoto ninkpe ni seklo nnyilakɔ, nintĩi ni kɔfɛɛfɔ kanya di kufĩ katunkɔ.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Di obe nwu kamɛ, kɔfɛɛfɔ kunwii latɔɔfɛ buɛɛ kuokye nkpaalɔ lɛkyɛ kuatɔɔwa, nioso diate oklo bawantɛ nwu fɛ osuku nwu ɔkyɛ malɛ ma. Nioso baafukuti oklo lekpo, ni baatu baafe di kasɔ ka bɔɔlɛɛ ni Kreta lekpo kotoko nɛ.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Ditaklɛ kɔfɛɛfɔ siene ko manlɛɛ ni, Katoo kufĩ katunkɔ kɔfɛɛfɔ, lakyako ɔfɛ okye Kreta kasɔ suoto.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Ni kɔɔfɛɛfɔ nwu labalɛ oklo nwu nɛ. Ditaba wo buamunikĩisa oklo nwu buakyɔɔ kɔfɛɛfɔ nwu anu. Nioso buata kɔfɛɛfɔ nwu osuku kuatuka wo kuatɔɔkyɛnko.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Sɛmaa fiɛ, buawɛ kawofakɔ kawo di kasɔ ka di ntu lɛmana diekyi ni bɔɔlɛɛ ni Kauda, di sɛmaa lɛkyɛ. Diawɛ osie fiɛ buafuo oklo biibii wɔ bukle ni di oklo kplɛ kamɛ onii ɔkaasa di lɛsaa suoto.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Di obe wɔ baamufũ nwu nii, baayɔ okũ baanii oklo kplɛ nwu kafɔɔ. Baatɔɔyɛkɛ alɛ kɔfɛɛfɔ mafɛ nwu kunsifiko apatapata lɛba di Libia lekpo kotoko. Nioso baasoosa abula ya ninta oklo nkyɛ nii. Nle mmle oso kɔfɛɛfɔ ko mmle laklee oklo nwu aakyɛ aatookyiko.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Kɔfɛɛfɔ siene nwu latɔɔfɛ ɔfɛ, nioso kaleesɛ, baakyako oklo kamɛ asaa ya aatuka ni odiki oyu di lekpo kamɛ.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Dii tiɛfa, baayɔ oklo akpɛmblasaa awo baayu di ntu kamɛ.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Kɔfɛɛfɔ siene ko mmle lafɛ ayi kpi. Nioso kufĩ ee awɛntrɛbi ɔnya ditawɛ. Butasinwɛ osuku onyu bulɛ bubawɛ nkpa!
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Obe wɔ baatii ntoosiɛ ayi kpinwu alesaa ɔtanle ni yi, Paulo lataka aayila di anu lɛma, aatɔkɔ ma alɛ, “Babiloo, nse minnu mi ɔlaa, bitantu di Kreta yi, se dibuo le mmle diɛwa wo di suoto, se asaa loo kafɔɔ dieyu.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Kafɔɔ lekoto kotikiti ye, binya otu! Kuonwii loo dilɔbayu nkpa nɔɔ, oklo lete nimalalaa.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Diekye kɔsa ku kakyɛ, Yaa wɔ ole nle nii, nwɔ kosumu ni tɔkyɛntɛ nɔɔ lawa mi ɔkyɛ.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Ni aatɔkɔ mi alɛ, ‘Paulo, tanyɛkɛ. Dikpe ni fɛɛyɔ ɔlaa lɛfɔ fɛɛtɛ di Kaesare anu. Yaa sifutulɛ se akpe ata fɔ ni oso, atɔɔnya minko batii ba ninkyɛ ni osuku wɔ mmle nyaami. Kuonwii lɛma dilɔba kpi.’
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Nioso basuɔtɔ, binya otu! Lefũ Yaa lenu nlɛ, dibawa kaanya fɛ mmle aatɔkɔ mi nii.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Kafɔɔ, kɔfɛɛfɔ makpaa wo kunta munaaka di kasɔ kawo suoto di ntu lɛmana diekyi ni kɔtɛ kamɛ.”
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Kɔfɛɛfɔ siene ko mmle laklee wo kuatɔɔpɛ kuatoofenko katoo ku kala di Adria lekpo suoto lefosi ayi ana. Di lefosi dii naafa nkyɛntɛɛ, oklo loo bakpɛmblatɛ latofo alɛ nfɛ bɔɔtɛɛtɛɛ kasɔ kawo suoto.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Ninfɛ baayɔ ntu lɛkpapoosaa baakpee baanyu ntu nwu lekyofo, ni baanya alɛ ntu nwu lekyofo fɛ nkpaa kɔlafa afosi anyɔ. Obe wɔ baakple baakyɛ ni sitũ kɛɛkɛ, baakple baaklapoosa ntu nwu baanyu, ni baanya alɛ lekyofo nimi nfɛ nte fɛ nkpaa afosi anaasĩ.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Nioso baayɛkɛ alɛ oklo manaasa di afuɔ kplɛ awo suoto, nkpo oso baasoosa abɔɔsaa ya ninkpe ni onutũ nwaa ana, beekpee ni okũ akle ni di oklo suoto diamufũ oklo nwu anse ni baakpee di ntu kasɔ di oklo sɛmaa, ni baapɛ ɔlaa baata Yaa alɛ, akyakaako kaasɛ ma nɛ.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Ni di oklo nwu bakpɛmblatɛ lamiɛ alɛ bootoso mandie ni di oklo nwu kamɛ oso, baasoosa oklo biibii nwu baakpee di ntu kamɛ, baabla fɛ omiɛ boomiɛ alɛ balaasoosa abɔɔsaa nutũle awo bakpee di oklo kplɛ sitũ.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Kafɔɔ, Paulo latɔkɔ bakpɛtɛ ku ɔnɔɔfo lɛma alɛ, “Nse bamuu lee bíekple bisiɛ di oklo wɔ mmle kamɛ, bibakpi.”
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Nioso bakpɛtɛ ba mmle, baabudi oklo biibii nwu okũ wɔ ninkle nwu nii, baata nwu kuasifi ntu nwu kamɛ.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Ni koolesɛtũ, Paulo latikiti bamuu lɛma lekoto alɛ, bale alesaa awo. Ni aakple aabuɛ alɛ, “Lefosi ayi ana buobuo ni di nimiina le mmle kamɛ nɛ. Kuonwii lee diimufũ lelesaa ale.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Nioso lekoto kotikiti ye, bimufũ alesaa bile mmle biawɛ ni osie minaakpi ni. Diekye kuonwii lee disi nɔɔ onwini bia dilabayu.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Di Paulo labuɛ ɔlaa nwu aaloo nii, ninfɛ aayɔ bloblo aapɛ Yaa sɛfa di bamuu lɛma anu, ni aabɛ, aakyako ole nɛ.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Nfanwu, bamuu lɛma baakpee situ, ni baakyako alesaa ole nɛ.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Awo ba niasiɛ ni di oklo nwu kamɛ, buawo fɛ batii alafa anyɔ afosi akuɛnsĩ batii bakuɔ.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Di obe wɔ batoloo ni alesaa ole, batii ba mmle lakple baadiki alesaa ya di oklo nwu ntuka nii baakpete di ntu kamɛ, mmle di oklo nwu kabla ni fɛnflɛ.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Di obe wɔ kaale lasɛ ni kɛsɛɛ, oklo bawantɛ ditatofo lekpo nwu kotoko. Kafɔɔ baanya kayilakɔ kanwii di lekpo nwu kotoko ninfa. Ni baanyu alɛ nse dialɛ bataawa oklo nwu anu manakpee ninfa.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Nkpo oso baabudi sikũ se ninkle ni abɔɔsaa nutũle ya ninkle ni oklo nwu, ni baadiki sewoso se man-yɔ mantooyilasa ni oklo sɛɛmaa nse kukyɛ. Ni baatakatɛsa dibula le kɔɔfɛɛfɔ mbuo ninta oklo nkyɛ ni kafɔɔ katoo alɛ kɔfɛɛfɔ katuka ma kuntɔɔkyɛnko nɛ.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Obe wɔ baakyɛ ni sitũ kɛɛkɛ, oklo nwu anu lalaasa di kɔtɛ ditufu suoto kuaka kaamɛ, nioso kutasinfuo ɔtɔɔkyɛ. Ni kɔɔfɛɛfɔ siene nwu kafɔɔ latɔɔsa di sɛmaa lɛkyɛ, kuabiɛ kuadie nɛ.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Nioso bakpɛtɛ nwu lanyu alɛ leyo batentɛ nwu kɔwa ɔbatoso, nse beekpe ntu bɛɛlaadu lekpo kotoko, nkpo oso baamiɛ alɛ boolo ma.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Kafɔɔ ɔnɔɔfo lɛma lamiɛ alɛ oodiki ni Paulo nkpa oso, atatunako ma. Nioso aadiki kanya di suoto lɛma alɛ, mba nikafuo nii, bayefe babuo di ntu kamɛ baafia ntu basifi lekpo kotoko.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Mba kafɔɔ niebu ni matikanko ye, bawo lasaka di oklo aba ya niɛbibiɛ ni ku asaa nintika ni di ntu osi. Nle mmle oso, bamuu loo buadu lekpo kotoko, kuonwii ditakpi.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.