Atos 24
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVT
1 Di ayi anɔɔ sɛmaa, Yaa Oletatɛ Nɔɔfo Anania ku Yuda batii banɔɔfo bawo ku kanyadikitɛ wɔ bɔɔlɛɛ ni Tertulo baakyɛ Kaesarea. Baawa Felike nfũ alɛ bɔɔbadiki Paulo sikpile mantɔkɔ nwɔ.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias chegou com alguns dos líderes do povo e um advogado chamado Tértulo para exporem ao governador sua causa contra Paulo.
2 Nioso obe wɔ baalɛɛ Paulo bawako nii, Tertulo lakye kasɔ ku lɛkakatɛ alɛ, “Ɔnɔɔfo loo wɔ buobu ni, obe kpinwu ditɔɔwa alɛ busi ni di atoko ɔkyɛ ole kamɛ nɛ, diekye di ninumbe ku lɛsaatofo le fɛɛyɔ fɔɔkpaa wo ni oso. Butɔɔnya kafɔɔ kakyi kpinwu biene ka nintɔɔwa ni di kasɔ loo ka mmle suoto.
2 Quando Paulo foi chamado, Tértulo apresentou as acusações: “Excelentíssimo Félix, o senhor tem proporcionado a nós, judeus, um longo período de paz e, com perspicácia, tem realizado reformas que muito nos beneficiam.
3 Lɛsaa le mmle nle lɛsaa le niebuo ni awo Yuda batii bamuu anu. Nioso buɔpɛ fɔ sɛfa.
3 Por todas essas coisas nós lhe somos extremamente gratos.
4 Noomiɛ nlɛ nlalaasa fɔ obe, nioso buotikitifɔ lekoto bulɛ faale wo sibualɛ fankyɔɔ wo kotoko di ɔlaa kakui wɔ bukle ni di osuɔtɔ wɔ mmle suoto.
4 Contudo, não desejo tomar seu tempo, por isso peço sua atenção apenas por um momento.
5 “Diekye butɔɔnya bulɛ kudu kpeetɛ ale, akyɛ ookyi aba aba ookpee kudu di Yuda batii nntɛɛ di kayi kamuu. Eekple ale kafɔɔ dikudi le ninle ni Nasaret batii dikudi lalaale tunletɛ.
5 Constatamos que este homem é um perturbador, que vive causando tumultos entre os judeus de todo o mundo. É o principal líder da seita conhecida como os Nazarenos.
6 Diɛkyakaa nii, aamiɛ alɛ ɔɔkpɔnɔnfɔsa Yuda batii Yaa Olekatakɔ, ninfɛ buamufũ nwɔ nɛ. Buamiɛ bulɛ buɔkanko nwɔ di kufiofa loo kanya fiɛ.
6 Quando o prendemos, estava tentando profanar o templo. Nós queríamos julgá-lo de acordo com nossa lei,
7 Kafɔɔ bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo Lisia lawa aabafũ nwɔ di nnɛɛ loo kamɛ ku osie. Ni aabuɛ alɛ, batii ba niɛyɔ ni ɔlaa di Paulo suoto bawa di anu lɛfɔ nɛ.
7 mas Lísias, o comandante do regimento, usou de força e o tirou de nossas mãos,
8 Nse afɔ omu lɛfɔ fɛɛkaalɛ nwɔ sɛlaa yi, fabanya falɛ sɛlaa se buobuɛ ni di suoto nɔɔ simuu nte nkpo.”
8 e ordenou a nós, os acusadores, que nos apresentássemos perante o senhor. Nossas acusações poderão ser confirmadas quando o senhor interrogar Paulo pessoalmente”.
9 Ni di Yuda batii bamuu lasi kanya baabuɛ alɛ, sɛlaa se simuu di Tertulo lebuɛ ni di suoto nɔɔ site nkpo.
9 Os outros judeus concordaram e declararam ser verdadeiro o que Tértulo tinha dito.
10 Obe wɔ di Ɔka wɔ mmle lawii ni Paulo kɔnɛɛ alɛ akakatɛ nii, Paulo labuɛ alɛ, “Teete, n-ye nlɛ fatɔɔka Yuda batii sɛlaa di alɛɛ kpinwu kamɛ. Nioso suoto kɔyɔɔ mi alɛ madiki suoto kanya di anu lɛfɔ.
10 Quando Paulo recebeu um sinal do governador para falar, disse: “Sei que o senhor tem julgado questões dos judeus há muitos anos e, portanto, apresento-lhe minha defesa de bom grado.
11 Fɛ mmle faye nii, diɛbla fɛ lefosi ayi anyɔ nɛ, lɛkyɛ Yerusalem nlɛ kɔlata ole di Yuda batii Yaa Olekatakɔ kamɛ.
11 O senhor poderá verificar com facilidade que cheguei a Jerusalém não mais que doze dias atrás para adorar no templo.
12 Yuda batii diɛnyɛɛ alɛ kɔnanfi ɔlaa ku otii di Yaa Olekatakɔ, ee banyɛɛ kokpee kudu di Yuda batii kasiisakɔ ee lɛkpaka lɛba lewo.
12 Meus acusadores não me encontraram discutindo com ninguém no templo, nem causando tumulto em nenhuma sinagoga, nem nas ruas da cidade.
13 Batii ba mmle nnaa lɛsalɛsaa babayila ni di suoto mambuɛ alɛ, sɛlaa se boobuɛ mi ni di suoto nte ni nkpo.
13 Eles não podem provar as acusações que fazem contra mim.
14 Kafɔɔ, lefũ lekpee nlɛ, kosumu bawa loo Yaa di osuku wɔ boobuɛ alɛ diɛlɛ nii. Kafɔɔ lefũ asaa ya amuu bɛɛkpana ni di Mose kufiofa kamɛ ku Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ akũ kamɛ lenu.
14 “Reconheço, porém, que sou seguidor do Caminho, que eles chamam de seita. Adoro o Deus de nossos antepassados e creio firmemente na lei judaica e em tudo que está escrito nos profetas.
15 Nkpe osuku onyu fɛ mmle di mma kafɔɔ bakpe ni osuku onyu alɛ batii biene ku bakpiletɛ, Yaa masɛnkɛsa ma ankyeko bakpi kamɛ.
15 Tenho em Deus a mesma esperança destes homens, de que ele ressuscitará tanto os justos como os injustos.
16 Ta nle mmle oso, kokpee osie nlɛ disibu biene kawɛ mi di Yaa ku batii anu.
16 Por isso, procuro sempre manter a consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17 “Alɛɛ kpinwu nsinnaa in di Yerusalem nɛ. Ninfɛ lɛkyɛ nlɛ kɔlaata bapiitɛ asaa, ninta ole kafɔɔ nta Yaa.
17 “Depois de estar ausente por vários anos, voltei a Jerusalém com dinheiro para ajudar meu povo e apresentar ofertas.
18 Obe wɔ latɔɔbla ni disi ɔkpaasu amanle nwu, ni di Yuda batii bawo labanyɛɛ di Yaa Olekatakɔ ninfa nɛ. Diele munko adu bakpeetɛ niawɛ ninfa. Kudu kuninwii kafɔɔ ditawɛ ninfa.
18 Meus acusadores me viram no templo depois que completei minha cerimônia de purificação. Não havia multidão nenhuma ao meu redor e nenhum tumulto.
19 Yuda batii bawo niakye ni Asia kasɔ niawɛ ninfa. Nse mma dikaatɛ alɛ manwa ɔkyɛ lɛfɔ ninfũ, nse ɔlaa owo nkpe ma di suoto nii, mambuɛ.
19 Só estavam ali alguns judeus da Ásia, e são eles que deveriam estar aqui diante do senhor para me acusar, se têm algo contra mim.
20 Ee batii ba ninsi ni ninfũ, ta ma babuɛ okpile wɔ lɛpɔɔ baalo mi ni, di obe wɔ di Yuda batii bakantɛ banɔɔfo lakankoe ni.
20 Pergunte a estes homens que aqui estão de que crimes o conselho dos líderes do povo me considerou culpado,
21 Ɔlaa wɔ ko latakatɛsa sɛlɔ katoo labuɛ ni ninle alɛ, ‘Bɔɔkankoe ninfũ miɛ ta lefũ lenu nlɛ bakpi mataka ni oso.’ Kaalɛ ma nse nle mmle ninle mi okpile wɔ lɛbla ni.”
21 exceto pela ocasião em que gritei: ‘Estou sendo julgado diante dos senhores porque creio na ressurreição dos mortos!’”.
22 Nioso Felike wɔ ninye ni ofũ onu osuku nwu nwaa, latɔkɔ Yuda batii ba mmle alɛ, “Bidiɛ biesoko dilaase di obe wɔ di bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo Lisia mawa ni fiɛ nimbudisa ɔlaa wɔ mmle.”
22 Nesse momento, Félix, que tinha bastante conhecimento sobre o Caminho, interrompeu a audiência e disse: “Esperem até Lísias, o comandante do regimento, chegar. Então decidirei o caso de vocês”.
23 Ni aatɔkɔ bakpɛtɛ ɔnɔɔfo alɛ baakpaa Paulo baalaakpee leeyo nɛ. Kafɔɔ batambla nwɔ amumu, baalolaa nwɔ banyu, bata kafɔɔ basiɛwo nɔɔ osuku se lɛsaa lewo lefĩ nwɔ baabla batɔɔ.
23 Ordenou que um oficial mantivesse Paulo sob custódia, mas lhe deu certa liberdade e permitiu que seus amigos o visitassem e providenciassem aquilo de que ele precisava.
24 Di ayi awo sɛmaa, Felike ku ɔsɔfɔ nɔɔ Drusila wɔ ninle ni Yuda otii lawa, ni aata baakpaa Paulo baawako, ni aatɔkɔ ma Yesu Kristo ofũ onu ɔlaa nɛ.
24 Alguns dias depois, Félix voltou com sua esposa, Drusila, que era judia. Mandou chamar Paulo, e os dois ouviram enquanto ele lhes falava a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Di obe wɔ di Paulo lasiɛ aatoodiki sɛlaa kasɔ di nkpa biene osiɛ suoto aatɔɔtɔɔ nii, ku suoto omufũ oklee ku Yaa lɛkanko le nikɔwa nii, lɛyɛkɛ lapɛ Felike. Ni aatɔkɔ Paulo alɛ, “Taka faatɔɔkyɛ. Nse lɛwɛ obe nwaa makple nlɛɛ fɔ.”
25 Quando Paulo passou a falar da justiça divina, do domínio próprio e do dia do juízo que estava por vir, Félix teve medo e disse: “Pode ir, por enquanto. Quando for mais conveniente, mandarei chamá-lo outra vez”.
26 Aabu kafɔɔ alɛ Paulo matɔkɔ alɛ, oomiɛ koto kowo ammufũ nwɔ kɔɔkpaa, nioso obe lele anta manlɛɛ Paulo mantɔɔ manko nwɔ mankakatɛ.
26 Félix também esperava que Paulo lhe oferecesse dinheiro, de modo que mandava buscá-lo com frequência e conversava com ele.
27 Di alɛɛ anyɔ sɛmaa, baadiki Felike, ni baayɔ Porkio Festo baawako kasiɛkɔ nɔɔ nɛ. Kafɔɔ ta Felike lamiɛ alɛ Yuda batii babɔmbɔ nwɔ ni ɔlaa oso, aata Paulo lakple aasiɛ di leeyo katenkɔ.
27 Assim se passaram dois anos, e Félix foi sucedido por Pórcio Festo. E, uma vez que Félix desejava obter a simpatia dos judeus, manteve Paulo na prisão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.