Atos 23
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC
1 Paulo lakyako Bakantɛ nwu niasi ni onyu di anu tuwĩi, ni aabuɛ alɛ, “Babiloo, otu nii diloolo mi lɛpɔɔ di mmle okle nsi ni nkpa di Yaa anu diɛbase bia miɛ.”
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Nioso Anania wɔ ninle ni Yuda batii Yaa Oletatɛ Nɔɔfo labuɛ aatɔkɔ batii ba niayila baakaako ni Paulo alɛ bapɛ nwɔ kaanya.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Nfanwu, Paulo latɔkɔ nwɔ alɛ, “Yaa mapɛ fɔ! Afɔ oyiyiɛ wɔ beekpiitaa ni ku akaaloo fututu, ɔmɛ kanktɛ fale! Fasi ninfa fɔɔkankoe di kufiofa kanya, kafɔɔ, afɔ fatɔɔtaalɛ kufiofa fɛɛta osuku falɛ bapɛ mi!”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Batii ba niayila ni di Paulo ɔlɔɔkɔ lakaalɛ nwɔ alɛ, “Yaa Oletatɛ Nɔɔfo footufa?”
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Nioso Paulo ladiki kanya alɛ, “Babiloo, ninye nlɛ Yaa Oletatɛ Nɔɔfo ale, se ninkakatɛko nwɔ nkpo. Diekye di Kɔkpana Klekle Kukũ kamɛ, beebuɛ alɛ, ‘Bitambuɛ ɔlaa kpile kuonwii di batunletɛ lee suoto.’ ”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Obe wɔ di Paulo latofo alɛ batii ba niasi ni bawo nle ni Saduki batii, baawo kafɔɔ nle ni Farisi batii yi, nioso aabuɛ osie kanya alɛ, “Babiloo, Farisi otii nnle! Farisi otii kafɔɔ nielofo mi! Bɔɔkankoe ninfũ miɛ ta lefũ lenu nlɛ, bakpi makple mantaka ni oso!”
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Nioso obe di Paulo laloo ni ɔlaa wɔ mmle obuɛ, ni kaananfi labuo di Saduki ku Farisi batii nntɛɛ, ni baasɛ di akyuu anyɔ nɛ.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Diekye Saduki batii kobuɛ alɛ bakpi dilabasintaka, ni Yaa batɔkyɛntɛ ku anwuna kafɔɔ nnaa. Kafɔɔ Farisi batii lefũ asaa nwu atiɛ beenu.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Nfa di kakpɔkpɔtɔ kplɛ labuo ma nintɛɛ nɛ. Ni kuufiofa batuotɛ ba ninle ni Farisi batii layila Paulo ɔlaa kamaa nɛ. Ni baatakatɛsa kanya katoo baabuɛ alɛ, “Buɔnya okpile kuonwii di osuɔtɔ wɔ mmle suoto! Loobia Yaa tɔkyɛntɛ ee ninwuna lewo niɛkakatɛ diɛtɔɔ kubio!”
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Kananfi labawɛ osie, ta nkpo oso bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu layɛkɛ alɛ babananfi Paulo mambɛbɛɛ. Nioso aatɔkɔ bakpɛtɛ nɔɔ alɛ bakyɛ baalaakpaa nwɔ baatii nwu kamɛ basifiko leyo katenkɔ.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Dii nwu nkpo kakyɛ, Saate Yesu labayila di Paulo ɔlɔɔkɔ ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Paulo, kpee osie! Fɛ mmle okle feebuɛ mi ni ɔlaa di Yerusalem ninfũ, dikpe nii fɛɛbla nkpo di Roma kafɔɔ.”
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Kaleesɛ, Yuda batii bawo labasi baaka ntam alɛ, nse bayilo Paulo, blɔbale alesaa ee banyi lɛsalɛsaa!
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Batii ba niabla ni lɛsaa nwu mawo fɛ batii afosi ana ku kamaa.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Ni baakyɛ di Yaa olebatatɛ banɔɔfo ku batunletɛ lɛma nfũ baalaabuɛ alɛ, “Buɔka ntam bulɛ bulɔbale ee bunyi lɛsalɛsaa, diɛlase di obe wɔ buolo ni Paulo.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Nioso aye ku Bakantɛ bikple bikpee bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nɔɔfo otii bilɛ, akple akpaa Paulo awako ye. Biɛbla fɛle biomiɛ bilɛ biɔkaalɛ nwɔ sɛlaa sewo minkyakaa. Nse nfɛ bɔɔkpaa nwɔ manwako, awo bubalo nwɔ di osuku fiɛ abadu nfũ.”
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Kafɔɔ Paulo ɔfa nɔɔ suɔtɔbi lanu kanwumbe ka baatookũ ni di Paulo suoto, nioso aakyɛ leyo katenkɔ aalaatɔkɔ nwɔ.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Nioso Paulo lalɛɛ bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nwu onwii lɛma aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Akpaa okosopo wɔ mmle akyɛnko ɔnɔɔfo nɔɔfo lɛma. Akpe ɔlaa finle onwii alɛ ɔɔtɔkɔ nwɔ.”
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Nioso, bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nwu lakpaa okosopo wɔ mmle aakyɛnko ɔnɔɔfo nɔɔfo lɛma nfũ. Ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Paulo wɔ bɛɛtɛ ni leeyo niɛlɛɛ mi ɛɛtɔkɔ alɛ, nkpaa okosopo wɔ mmle nwako fɔ aatɔkɔ fɔ ɔlaa onwii.”
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Nioso bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nɔɔfo wɔ mmle lamufũ okosopo nwu kɔɔnɛɛ aakpaa nwɔ aasifiko ɔlɔɔkɔ, ni aakaalɛ nwɔ alɛ, “Be ɔlaa foomiɛ falɛ fatɔkɔ mi?”
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Yuda batii bawo lɛbla onwii ku banɔɔfo lɛma alɛ babawa mankaalɛ fɔ alɛ faakpaa Paulo fanwako kakankɔ lɛma kɔsɛɛ fɛle boomiɛ alɛ bakaalɛ nwɔ sɛlaa sewo.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Kafɔɔ tannu ma ɔlaa, diekye batii bawo ninlenke ni batii afosi ana lewofa basi di osuku bɔɔtɛ nwɔ kala alɛ babalo nwɔ. Batii ba mmle lɛka ntam alɛ babalo Paulo fiɛ babale ee manyi ntu. Nioso nfɛ basi di osuku nunua wɔ mmle alɛ bababla nkpo.”
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo wɔ mmle latɔkɔ obisɔ nwu alɛ, “Tanta kuonwii latofo alɛ fɛbatɔkɔ mi ɔlaa wɔ mmle, feenu!” Ninfɛ aata okosopo nwu lasifi nɛ.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Nioso bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo wɔ mmle lalɛɛ bakpɛtɛ banɔɔfo banyɔ, ni aatɔkɔ ma alɛ, “Bidiki bakpɛtɛ alafa anyɔ, balolaa suoto babasifi Kaesarea di miɛ kakyɛ ɛlomu ɛnaasĩ kamɛ. Biediki bapɔnkɔ basiɛtɛ afosi akuɛnsĩ ku akplɔ bakleetɛ alafa anyɔ bikyakaa.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Bita Paulo bapɔnkɔ asiɛ, biɛkpaa nwɔ bisifiko Ɔka Felike nfũ, bienyu bilɛ eebuo nfa buɛɛ.”
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Ninfɛ di bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nɔɔfo nwu lakpana kukũ fɛ mmle aata ma baasifiko nɛ.
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 Ami Klaudio Lisia niɛkpana kukũ ko mmle kokyesee afɔ Ɔka Biene Felike ku lɛsɛɛsa.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Yuda batii lamufũ osuɔtɔ wɔ mmle baamiɛ alɛ boolo nwɔ fiɛ munko bakpɛtɛ nii buakyɛ buaalafũ nwɔ, diekye lanu alɛ Roma otii ale ni oso.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Nioso lakpaa nwɔ lawako kakankɔ lɛma nlɛ konu lɛsaa le ɛɛbla nii.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Kafɔɔ labanya nlɛ diɛkaatɛ alɛ baalo nwɔ ee baatɛ nwɔ leeyo, diekye ɔlaa wɔ bɛɛyɔ ni di suoto nɔɔ n-yɛ di mma bamu afiofa suoto.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Kafɔɔ obe wɔ di otii onwii layu aakpee mi ni kootoko alɛ bookũ nwɔ ni kanwumbe alɛ babalo nwɔ nii, nfanwu, labla nlɛ kɔyɔ nwɔ nkyesee fɔ nkpaa nkpaa. Nintɔkɔ batii ba niɛyɔ ni ɔlaa di suoto nɔɔ nlɛ, ɔlaa lele bakpe di suoto nɔɔ bayɔ bawako anu lɛfɔ bababuɛ ninfa.
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Nioso bakpɛtɛ ba mmle labla fɛ mmle baatɔkɔ ma nii. Kakyɛ nwu baakpaa Paulo baasifiko Antipatri.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Ni kaaleesɛ, kasɔ bakpɛtɛ lakple baawa leyo katenkɔ nwu, kafɔɔ baata bapɔnkɔ basiɛtɛ lakpaa Paulo baasifiko Keasarea.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Obe wɔ baabuo nii, baayɔ Paulo ku kukũ ko baata ma nii, baata Ɔka nwu.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Nioso aaka kukũ nwu, ni aakaalɛ Paulo lɛba le eekye nii. Obe wɔ aatofo alɛ Kilikia eekye nii,
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 Ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Kama nu kanya lɛfɔ ɔlaa, nse batii ba niɛyɔ ni ɔlaa di suoto lɛfɔ lɛwa.” Nioso aata baayɔ Paulo baakpee di Ɔka Herode leyo katenkɔ. Ni aata kafɔɔ bakpɛtɛ layila baatoonyu nwɔ nɛ.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.