Atos 23
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NTLH
1 Paulo lakyako Bakantɛ nwu niasi ni onyu di anu tuwĩi, ni aabuɛ alɛ, “Babiloo, otu nii diloolo mi lɛpɔɔ di mmle okle nsi ni nkpa di Yaa anu diɛbase bia miɛ.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Nioso Anania wɔ ninle ni Yuda batii Yaa Oletatɛ Nɔɔfo labuɛ aatɔkɔ batii ba niayila baakaako ni Paulo alɛ bapɛ nwɔ kaanya.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Nfanwu, Paulo latɔkɔ nwɔ alɛ, “Yaa mapɛ fɔ! Afɔ oyiyiɛ wɔ beekpiitaa ni ku akaaloo fututu, ɔmɛ kanktɛ fale! Fasi ninfa fɔɔkankoe di kufiofa kanya, kafɔɔ, afɔ fatɔɔtaalɛ kufiofa fɛɛta osuku falɛ bapɛ mi!”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Batii ba niayila ni di Paulo ɔlɔɔkɔ lakaalɛ nwɔ alɛ, “Yaa Oletatɛ Nɔɔfo footufa?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Nioso Paulo ladiki kanya alɛ, “Babiloo, ninye nlɛ Yaa Oletatɛ Nɔɔfo ale, se ninkakatɛko nwɔ nkpo. Diekye di Kɔkpana Klekle Kukũ kamɛ, beebuɛ alɛ, ‘Bitambuɛ ɔlaa kpile kuonwii di batunletɛ lee suoto.’ ”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Obe wɔ di Paulo latofo alɛ batii ba niasi ni bawo nle ni Saduki batii, baawo kafɔɔ nle ni Farisi batii yi, nioso aabuɛ osie kanya alɛ, “Babiloo, Farisi otii nnle! Farisi otii kafɔɔ nielofo mi! Bɔɔkankoe ninfũ miɛ ta lefũ lenu nlɛ, bakpi makple mantaka ni oso!”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Nioso obe di Paulo laloo ni ɔlaa wɔ mmle obuɛ, ni kaananfi labuo di Saduki ku Farisi batii nntɛɛ, ni baasɛ di akyuu anyɔ nɛ.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Diekye Saduki batii kobuɛ alɛ bakpi dilabasintaka, ni Yaa batɔkyɛntɛ ku anwuna kafɔɔ nnaa. Kafɔɔ Farisi batii lefũ asaa nwu atiɛ beenu.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Nfa di kakpɔkpɔtɔ kplɛ labuo ma nintɛɛ nɛ. Ni kuufiofa batuotɛ ba ninle ni Farisi batii layila Paulo ɔlaa kamaa nɛ. Ni baatakatɛsa kanya katoo baabuɛ alɛ, “Buɔnya okpile kuonwii di osuɔtɔ wɔ mmle suoto! Loobia Yaa tɔkyɛntɛ ee ninwuna lewo niɛkakatɛ diɛtɔɔ kubio!”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Kananfi labawɛ osie, ta nkpo oso bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu layɛkɛ alɛ babananfi Paulo mambɛbɛɛ. Nioso aatɔkɔ bakpɛtɛ nɔɔ alɛ bakyɛ baalaakpaa nwɔ baatii nwu kamɛ basifiko leyo katenkɔ.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Dii nwu nkpo kakyɛ, Saate Yesu labayila di Paulo ɔlɔɔkɔ ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Paulo, kpee osie! Fɛ mmle okle feebuɛ mi ni ɔlaa di Yerusalem ninfũ, dikpe nii fɛɛbla nkpo di Roma kafɔɔ.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Kaleesɛ, Yuda batii bawo labasi baaka ntam alɛ, nse bayilo Paulo, blɔbale alesaa ee banyi lɛsalɛsaa!
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Batii ba niabla ni lɛsaa nwu mawo fɛ batii afosi ana ku kamaa.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Ni baakyɛ di Yaa olebatatɛ banɔɔfo ku batunletɛ lɛma nfũ baalaabuɛ alɛ, “Buɔka ntam bulɛ bulɔbale ee bunyi lɛsalɛsaa, diɛlase di obe wɔ buolo ni Paulo.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Nioso aye ku Bakantɛ bikple bikpee bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nɔɔfo otii bilɛ, akple akpaa Paulo awako ye. Biɛbla fɛle biomiɛ bilɛ biɔkaalɛ nwɔ sɛlaa sewo minkyakaa. Nse nfɛ bɔɔkpaa nwɔ manwako, awo bubalo nwɔ di osuku fiɛ abadu nfũ.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Kafɔɔ Paulo ɔfa nɔɔ suɔtɔbi lanu kanwumbe ka baatookũ ni di Paulo suoto, nioso aakyɛ leyo katenkɔ aalaatɔkɔ nwɔ.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Nioso Paulo lalɛɛ bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nwu onwii lɛma aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Akpaa okosopo wɔ mmle akyɛnko ɔnɔɔfo nɔɔfo lɛma. Akpe ɔlaa finle onwii alɛ ɔɔtɔkɔ nwɔ.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Nioso, bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nwu lakpaa okosopo wɔ mmle aakyɛnko ɔnɔɔfo nɔɔfo lɛma nfũ. Ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Paulo wɔ bɛɛtɛ ni leeyo niɛlɛɛ mi ɛɛtɔkɔ alɛ, nkpaa okosopo wɔ mmle nwako fɔ aatɔkɔ fɔ ɔlaa onwii.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Nioso bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nɔɔfo wɔ mmle lamufũ okosopo nwu kɔɔnɛɛ aakpaa nwɔ aasifiko ɔlɔɔkɔ, ni aakaalɛ nwɔ alɛ, “Be ɔlaa foomiɛ falɛ fatɔkɔ mi?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Yuda batii bawo lɛbla onwii ku banɔɔfo lɛma alɛ babawa mankaalɛ fɔ alɛ faakpaa Paulo fanwako kakankɔ lɛma kɔsɛɛ fɛle boomiɛ alɛ bakaalɛ nwɔ sɛlaa sewo.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Kafɔɔ tannu ma ɔlaa, diekye batii bawo ninlenke ni batii afosi ana lewofa basi di osuku bɔɔtɛ nwɔ kala alɛ babalo nwɔ. Batii ba mmle lɛka ntam alɛ babalo Paulo fiɛ babale ee manyi ntu. Nioso nfɛ basi di osuku nunua wɔ mmle alɛ bababla nkpo.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo wɔ mmle latɔkɔ obisɔ nwu alɛ, “Tanta kuonwii latofo alɛ fɛbatɔkɔ mi ɔlaa wɔ mmle, feenu!” Ninfɛ aata okosopo nwu lasifi nɛ.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Nioso bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo wɔ mmle lalɛɛ bakpɛtɛ banɔɔfo banyɔ, ni aatɔkɔ ma alɛ, “Bidiki bakpɛtɛ alafa anyɔ, balolaa suoto babasifi Kaesarea di miɛ kakyɛ ɛlomu ɛnaasĩ kamɛ. Biediki bapɔnkɔ basiɛtɛ afosi akuɛnsĩ ku akplɔ bakleetɛ alafa anyɔ bikyakaa.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Bita Paulo bapɔnkɔ asiɛ, biɛkpaa nwɔ bisifiko Ɔka Felike nfũ, bienyu bilɛ eebuo nfa buɛɛ.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Ninfɛ di bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nɔɔfo nwu lakpana kukũ fɛ mmle aata ma baasifiko nɛ.
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Ami Klaudio Lisia niɛkpana kukũ ko mmle kokyesee afɔ Ɔka Biene Felike ku lɛsɛɛsa.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Yuda batii lamufũ osuɔtɔ wɔ mmle baamiɛ alɛ boolo nwɔ fiɛ munko bakpɛtɛ nii buakyɛ buaalafũ nwɔ, diekye lanu alɛ Roma otii ale ni oso.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Nioso lakpaa nwɔ lawako kakankɔ lɛma nlɛ konu lɛsaa le ɛɛbla nii.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Kafɔɔ labanya nlɛ diɛkaatɛ alɛ baalo nwɔ ee baatɛ nwɔ leeyo, diekye ɔlaa wɔ bɛɛyɔ ni di suoto nɔɔ n-yɛ di mma bamu afiofa suoto.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Kafɔɔ obe wɔ di otii onwii layu aakpee mi ni kootoko alɛ bookũ nwɔ ni kanwumbe alɛ babalo nwɔ nii, nfanwu, labla nlɛ kɔyɔ nwɔ nkyesee fɔ nkpaa nkpaa. Nintɔkɔ batii ba niɛyɔ ni ɔlaa di suoto nɔɔ nlɛ, ɔlaa lele bakpe di suoto nɔɔ bayɔ bawako anu lɛfɔ bababuɛ ninfa.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Nioso bakpɛtɛ ba mmle labla fɛ mmle baatɔkɔ ma nii. Kakyɛ nwu baakpaa Paulo baasifiko Antipatri.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Ni kaaleesɛ, kasɔ bakpɛtɛ lakple baawa leyo katenkɔ nwu, kafɔɔ baata bapɔnkɔ basiɛtɛ lakpaa Paulo baasifiko Keasarea.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Obe wɔ baabuo nii, baayɔ Paulo ku kukũ ko baata ma nii, baata Ɔka nwu.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Nioso aaka kukũ nwu, ni aakaalɛ Paulo lɛba le eekye nii. Obe wɔ aatofo alɛ Kilikia eekye nii,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Kama nu kanya lɛfɔ ɔlaa, nse batii ba niɛyɔ ni ɔlaa di suoto lɛfɔ lɛwa.” Nioso aata baayɔ Paulo baakpee di Ɔka Herode leyo katenkɔ. Ni aata kafɔɔ bakpɛtɛ layila baatoonyu nwɔ nɛ.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.