Atos 23
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVT
1 Paulo lakyako Bakantɛ nwu niasi ni onyu di anu tuwĩi, ni aabuɛ alɛ, “Babiloo, otu nii diloolo mi lɛpɔɔ di mmle okle nsi ni nkpa di Yaa anu diɛbase bia miɛ.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Nioso Anania wɔ ninle ni Yuda batii Yaa Oletatɛ Nɔɔfo labuɛ aatɔkɔ batii ba niayila baakaako ni Paulo alɛ bapɛ nwɔ kaanya.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Nfanwu, Paulo latɔkɔ nwɔ alɛ, “Yaa mapɛ fɔ! Afɔ oyiyiɛ wɔ beekpiitaa ni ku akaaloo fututu, ɔmɛ kanktɛ fale! Fasi ninfa fɔɔkankoe di kufiofa kanya, kafɔɔ, afɔ fatɔɔtaalɛ kufiofa fɛɛta osuku falɛ bapɛ mi!”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Batii ba niayila ni di Paulo ɔlɔɔkɔ lakaalɛ nwɔ alɛ, “Yaa Oletatɛ Nɔɔfo footufa?”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Nioso Paulo ladiki kanya alɛ, “Babiloo, ninye nlɛ Yaa Oletatɛ Nɔɔfo ale, se ninkakatɛko nwɔ nkpo. Diekye di Kɔkpana Klekle Kukũ kamɛ, beebuɛ alɛ, ‘Bitambuɛ ɔlaa kpile kuonwii di batunletɛ lee suoto.’ ”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Obe wɔ di Paulo latofo alɛ batii ba niasi ni bawo nle ni Saduki batii, baawo kafɔɔ nle ni Farisi batii yi, nioso aabuɛ osie kanya alɛ, “Babiloo, Farisi otii nnle! Farisi otii kafɔɔ nielofo mi! Bɔɔkankoe ninfũ miɛ ta lefũ lenu nlɛ, bakpi makple mantaka ni oso!”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Nioso obe di Paulo laloo ni ɔlaa wɔ mmle obuɛ, ni kaananfi labuo di Saduki ku Farisi batii nntɛɛ, ni baasɛ di akyuu anyɔ nɛ.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Diekye Saduki batii kobuɛ alɛ bakpi dilabasintaka, ni Yaa batɔkyɛntɛ ku anwuna kafɔɔ nnaa. Kafɔɔ Farisi batii lefũ asaa nwu atiɛ beenu.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Nfa di kakpɔkpɔtɔ kplɛ labuo ma nintɛɛ nɛ. Ni kuufiofa batuotɛ ba ninle ni Farisi batii layila Paulo ɔlaa kamaa nɛ. Ni baatakatɛsa kanya katoo baabuɛ alɛ, “Buɔnya okpile kuonwii di osuɔtɔ wɔ mmle suoto! Loobia Yaa tɔkyɛntɛ ee ninwuna lewo niɛkakatɛ diɛtɔɔ kubio!”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Kananfi labawɛ osie, ta nkpo oso bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu layɛkɛ alɛ babananfi Paulo mambɛbɛɛ. Nioso aatɔkɔ bakpɛtɛ nɔɔ alɛ bakyɛ baalaakpaa nwɔ baatii nwu kamɛ basifiko leyo katenkɔ.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Dii nwu nkpo kakyɛ, Saate Yesu labayila di Paulo ɔlɔɔkɔ ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Paulo, kpee osie! Fɛ mmle okle feebuɛ mi ni ɔlaa di Yerusalem ninfũ, dikpe nii fɛɛbla nkpo di Roma kafɔɔ.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Kaleesɛ, Yuda batii bawo labasi baaka ntam alɛ, nse bayilo Paulo, blɔbale alesaa ee banyi lɛsalɛsaa!
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Batii ba niabla ni lɛsaa nwu mawo fɛ batii afosi ana ku kamaa.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Ni baakyɛ di Yaa olebatatɛ banɔɔfo ku batunletɛ lɛma nfũ baalaabuɛ alɛ, “Buɔka ntam bulɛ bulɔbale ee bunyi lɛsalɛsaa, diɛlase di obe wɔ buolo ni Paulo.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Nioso aye ku Bakantɛ bikple bikpee bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nɔɔfo otii bilɛ, akple akpaa Paulo awako ye. Biɛbla fɛle biomiɛ bilɛ biɔkaalɛ nwɔ sɛlaa sewo minkyakaa. Nse nfɛ bɔɔkpaa nwɔ manwako, awo bubalo nwɔ di osuku fiɛ abadu nfũ.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Kafɔɔ Paulo ɔfa nɔɔ suɔtɔbi lanu kanwumbe ka baatookũ ni di Paulo suoto, nioso aakyɛ leyo katenkɔ aalaatɔkɔ nwɔ.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Nioso Paulo lalɛɛ bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nwu onwii lɛma aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Akpaa okosopo wɔ mmle akyɛnko ɔnɔɔfo nɔɔfo lɛma. Akpe ɔlaa finle onwii alɛ ɔɔtɔkɔ nwɔ.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Nioso, bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nwu lakpaa okosopo wɔ mmle aakyɛnko ɔnɔɔfo nɔɔfo lɛma nfũ. Ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Paulo wɔ bɛɛtɛ ni leeyo niɛlɛɛ mi ɛɛtɔkɔ alɛ, nkpaa okosopo wɔ mmle nwako fɔ aatɔkɔ fɔ ɔlaa onwii.”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Nioso bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nɔɔfo wɔ mmle lamufũ okosopo nwu kɔɔnɛɛ aakpaa nwɔ aasifiko ɔlɔɔkɔ, ni aakaalɛ nwɔ alɛ, “Be ɔlaa foomiɛ falɛ fatɔkɔ mi?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Yuda batii bawo lɛbla onwii ku banɔɔfo lɛma alɛ babawa mankaalɛ fɔ alɛ faakpaa Paulo fanwako kakankɔ lɛma kɔsɛɛ fɛle boomiɛ alɛ bakaalɛ nwɔ sɛlaa sewo.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Kafɔɔ tannu ma ɔlaa, diekye batii bawo ninlenke ni batii afosi ana lewofa basi di osuku bɔɔtɛ nwɔ kala alɛ babalo nwɔ. Batii ba mmle lɛka ntam alɛ babalo Paulo fiɛ babale ee manyi ntu. Nioso nfɛ basi di osuku nunua wɔ mmle alɛ bababla nkpo.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo wɔ mmle latɔkɔ obisɔ nwu alɛ, “Tanta kuonwii latofo alɛ fɛbatɔkɔ mi ɔlaa wɔ mmle, feenu!” Ninfɛ aata okosopo nwu lasifi nɛ.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Nioso bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo wɔ mmle lalɛɛ bakpɛtɛ banɔɔfo banyɔ, ni aatɔkɔ ma alɛ, “Bidiki bakpɛtɛ alafa anyɔ, balolaa suoto babasifi Kaesarea di miɛ kakyɛ ɛlomu ɛnaasĩ kamɛ. Biediki bapɔnkɔ basiɛtɛ afosi akuɛnsĩ ku akplɔ bakleetɛ alafa anyɔ bikyakaa.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Bita Paulo bapɔnkɔ asiɛ, biɛkpaa nwɔ bisifiko Ɔka Felike nfũ, bienyu bilɛ eebuo nfa buɛɛ.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Ninfɛ di bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nɔɔfo nwu lakpana kukũ fɛ mmle aata ma baasifiko nɛ.
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 Ami Klaudio Lisia niɛkpana kukũ ko mmle kokyesee afɔ Ɔka Biene Felike ku lɛsɛɛsa.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Yuda batii lamufũ osuɔtɔ wɔ mmle baamiɛ alɛ boolo nwɔ fiɛ munko bakpɛtɛ nii buakyɛ buaalafũ nwɔ, diekye lanu alɛ Roma otii ale ni oso.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Nioso lakpaa nwɔ lawako kakankɔ lɛma nlɛ konu lɛsaa le ɛɛbla nii.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Kafɔɔ labanya nlɛ diɛkaatɛ alɛ baalo nwɔ ee baatɛ nwɔ leeyo, diekye ɔlaa wɔ bɛɛyɔ ni di suoto nɔɔ n-yɛ di mma bamu afiofa suoto.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Kafɔɔ obe wɔ di otii onwii layu aakpee mi ni kootoko alɛ bookũ nwɔ ni kanwumbe alɛ babalo nwɔ nii, nfanwu, labla nlɛ kɔyɔ nwɔ nkyesee fɔ nkpaa nkpaa. Nintɔkɔ batii ba niɛyɔ ni ɔlaa di suoto nɔɔ nlɛ, ɔlaa lele bakpe di suoto nɔɔ bayɔ bawako anu lɛfɔ bababuɛ ninfa.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Nioso bakpɛtɛ ba mmle labla fɛ mmle baatɔkɔ ma nii. Kakyɛ nwu baakpaa Paulo baasifiko Antipatri.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Ni kaaleesɛ, kasɔ bakpɛtɛ lakple baawa leyo katenkɔ nwu, kafɔɔ baata bapɔnkɔ basiɛtɛ lakpaa Paulo baasifiko Keasarea.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Obe wɔ baabuo nii, baayɔ Paulo ku kukũ ko baata ma nii, baata Ɔka nwu.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Nioso aaka kukũ nwu, ni aakaalɛ Paulo lɛba le eekye nii. Obe wɔ aatofo alɛ Kilikia eekye nii,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Kama nu kanya lɛfɔ ɔlaa, nse batii ba niɛyɔ ni ɔlaa di suoto lɛfɔ lɛwa.” Nioso aata baayɔ Paulo baakpee di Ɔka Herode leyo katenkɔ. Ni aata kafɔɔ bakpɛtɛ layila baatoonyu nwɔ nɛ.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.