Atos 23
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARC
1 Paulo lakyako Bakantɛ nwu niasi ni onyu di anu tuwĩi, ni aabuɛ alɛ, “Babiloo, otu nii diloolo mi lɛpɔɔ di mmle okle nsi ni nkpa di Yaa anu diɛbase bia miɛ.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Nioso Anania wɔ ninle ni Yuda batii Yaa Oletatɛ Nɔɔfo labuɛ aatɔkɔ batii ba niayila baakaako ni Paulo alɛ bapɛ nwɔ kaanya.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Nfanwu, Paulo latɔkɔ nwɔ alɛ, “Yaa mapɛ fɔ! Afɔ oyiyiɛ wɔ beekpiitaa ni ku akaaloo fututu, ɔmɛ kanktɛ fale! Fasi ninfa fɔɔkankoe di kufiofa kanya, kafɔɔ, afɔ fatɔɔtaalɛ kufiofa fɛɛta osuku falɛ bapɛ mi!”
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Batii ba niayila ni di Paulo ɔlɔɔkɔ lakaalɛ nwɔ alɛ, “Yaa Oletatɛ Nɔɔfo footufa?”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Nioso Paulo ladiki kanya alɛ, “Babiloo, ninye nlɛ Yaa Oletatɛ Nɔɔfo ale, se ninkakatɛko nwɔ nkpo. Diekye di Kɔkpana Klekle Kukũ kamɛ, beebuɛ alɛ, ‘Bitambuɛ ɔlaa kpile kuonwii di batunletɛ lee suoto.’ ”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Obe wɔ di Paulo latofo alɛ batii ba niasi ni bawo nle ni Saduki batii, baawo kafɔɔ nle ni Farisi batii yi, nioso aabuɛ osie kanya alɛ, “Babiloo, Farisi otii nnle! Farisi otii kafɔɔ nielofo mi! Bɔɔkankoe ninfũ miɛ ta lefũ lenu nlɛ, bakpi makple mantaka ni oso!”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Nioso obe di Paulo laloo ni ɔlaa wɔ mmle obuɛ, ni kaananfi labuo di Saduki ku Farisi batii nntɛɛ, ni baasɛ di akyuu anyɔ nɛ.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Diekye Saduki batii kobuɛ alɛ bakpi dilabasintaka, ni Yaa batɔkyɛntɛ ku anwuna kafɔɔ nnaa. Kafɔɔ Farisi batii lefũ asaa nwu atiɛ beenu.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Nfa di kakpɔkpɔtɔ kplɛ labuo ma nintɛɛ nɛ. Ni kuufiofa batuotɛ ba ninle ni Farisi batii layila Paulo ɔlaa kamaa nɛ. Ni baatakatɛsa kanya katoo baabuɛ alɛ, “Buɔnya okpile kuonwii di osuɔtɔ wɔ mmle suoto! Loobia Yaa tɔkyɛntɛ ee ninwuna lewo niɛkakatɛ diɛtɔɔ kubio!”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Kananfi labawɛ osie, ta nkpo oso bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo nwu layɛkɛ alɛ babananfi Paulo mambɛbɛɛ. Nioso aatɔkɔ bakpɛtɛ nɔɔ alɛ bakyɛ baalaakpaa nwɔ baatii nwu kamɛ basifiko leyo katenkɔ.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Dii nwu nkpo kakyɛ, Saate Yesu labayila di Paulo ɔlɔɔkɔ ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Paulo, kpee osie! Fɛ mmle okle feebuɛ mi ni ɔlaa di Yerusalem ninfũ, dikpe nii fɛɛbla nkpo di Roma kafɔɔ.”
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Kaleesɛ, Yuda batii bawo labasi baaka ntam alɛ, nse bayilo Paulo, blɔbale alesaa ee banyi lɛsalɛsaa!
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Batii ba niabla ni lɛsaa nwu mawo fɛ batii afosi ana ku kamaa.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Ni baakyɛ di Yaa olebatatɛ banɔɔfo ku batunletɛ lɛma nfũ baalaabuɛ alɛ, “Buɔka ntam bulɛ bulɔbale ee bunyi lɛsalɛsaa, diɛlase di obe wɔ buolo ni Paulo.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Nioso aye ku Bakantɛ bikple bikpee bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nɔɔfo otii bilɛ, akple akpaa Paulo awako ye. Biɛbla fɛle biomiɛ bilɛ biɔkaalɛ nwɔ sɛlaa sewo minkyakaa. Nse nfɛ bɔɔkpaa nwɔ manwako, awo bubalo nwɔ di osuku fiɛ abadu nfũ.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Kafɔɔ Paulo ɔfa nɔɔ suɔtɔbi lanu kanwumbe ka baatookũ ni di Paulo suoto, nioso aakyɛ leyo katenkɔ aalaatɔkɔ nwɔ.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Nioso Paulo lalɛɛ bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nwu onwii lɛma aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Akpaa okosopo wɔ mmle akyɛnko ɔnɔɔfo nɔɔfo lɛma. Akpe ɔlaa finle onwii alɛ ɔɔtɔkɔ nwɔ.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Nioso, bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nwu lakpaa okosopo wɔ mmle aakyɛnko ɔnɔɔfo nɔɔfo lɛma nfũ. Ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Paulo wɔ bɛɛtɛ ni leeyo niɛlɛɛ mi ɛɛtɔkɔ alɛ, nkpaa okosopo wɔ mmle nwako fɔ aatɔkɔ fɔ ɔlaa onwii.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Nioso bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nɔɔfo wɔ mmle lamufũ okosopo nwu kɔɔnɛɛ aakpaa nwɔ aasifiko ɔlɔɔkɔ, ni aakaalɛ nwɔ alɛ, “Be ɔlaa foomiɛ falɛ fatɔkɔ mi?”
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Yuda batii bawo lɛbla onwii ku banɔɔfo lɛma alɛ babawa mankaalɛ fɔ alɛ faakpaa Paulo fanwako kakankɔ lɛma kɔsɛɛ fɛle boomiɛ alɛ bakaalɛ nwɔ sɛlaa sewo.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Kafɔɔ tannu ma ɔlaa, diekye batii bawo ninlenke ni batii afosi ana lewofa basi di osuku bɔɔtɛ nwɔ kala alɛ babalo nwɔ. Batii ba mmle lɛka ntam alɛ babalo Paulo fiɛ babale ee manyi ntu. Nioso nfɛ basi di osuku nunua wɔ mmle alɛ bababla nkpo.”
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo wɔ mmle latɔkɔ obisɔ nwu alɛ, “Tanta kuonwii latofo alɛ fɛbatɔkɔ mi ɔlaa wɔ mmle, feenu!” Ninfɛ aata okosopo nwu lasifi nɛ.
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Nioso bakpɛtɛ banɔɔfo ɔnɔɔfo wɔ mmle lalɛɛ bakpɛtɛ banɔɔfo banyɔ, ni aatɔkɔ ma alɛ, “Bidiki bakpɛtɛ alafa anyɔ, balolaa suoto babasifi Kaesarea di miɛ kakyɛ ɛlomu ɛnaasĩ kamɛ. Biediki bapɔnkɔ basiɛtɛ afosi akuɛnsĩ ku akplɔ bakleetɛ alafa anyɔ bikyakaa.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Bita Paulo bapɔnkɔ asiɛ, biɛkpaa nwɔ bisifiko Ɔka Felike nfũ, bienyu bilɛ eebuo nfa buɛɛ.”
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Ninfɛ di bakpɛtɛ ɔnɔɔfo nɔɔfo nwu lakpana kukũ fɛ mmle aata ma baasifiko nɛ.
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 Ami Klaudio Lisia niɛkpana kukũ ko mmle kokyesee afɔ Ɔka Biene Felike ku lɛsɛɛsa.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Yuda batii lamufũ osuɔtɔ wɔ mmle baamiɛ alɛ boolo nwɔ fiɛ munko bakpɛtɛ nii buakyɛ buaalafũ nwɔ, diekye lanu alɛ Roma otii ale ni oso.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Nioso lakpaa nwɔ lawako kakankɔ lɛma nlɛ konu lɛsaa le ɛɛbla nii.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Kafɔɔ labanya nlɛ diɛkaatɛ alɛ baalo nwɔ ee baatɛ nwɔ leeyo, diekye ɔlaa wɔ bɛɛyɔ ni di suoto nɔɔ n-yɛ di mma bamu afiofa suoto.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Kafɔɔ obe wɔ di otii onwii layu aakpee mi ni kootoko alɛ bookũ nwɔ ni kanwumbe alɛ babalo nwɔ nii, nfanwu, labla nlɛ kɔyɔ nwɔ nkyesee fɔ nkpaa nkpaa. Nintɔkɔ batii ba niɛyɔ ni ɔlaa di suoto nɔɔ nlɛ, ɔlaa lele bakpe di suoto nɔɔ bayɔ bawako anu lɛfɔ bababuɛ ninfa.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Nioso bakpɛtɛ ba mmle labla fɛ mmle baatɔkɔ ma nii. Kakyɛ nwu baakpaa Paulo baasifiko Antipatri.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Ni kaaleesɛ, kasɔ bakpɛtɛ lakple baawa leyo katenkɔ nwu, kafɔɔ baata bapɔnkɔ basiɛtɛ lakpaa Paulo baasifiko Keasarea.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Obe wɔ baabuo nii, baayɔ Paulo ku kukũ ko baata ma nii, baata Ɔka nwu.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Nioso aaka kukũ nwu, ni aakaalɛ Paulo lɛba le eekye nii. Obe wɔ aatofo alɛ Kilikia eekye nii,
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 Ni aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Kama nu kanya lɛfɔ ɔlaa, nse batii ba niɛyɔ ni ɔlaa di suoto lɛfɔ lɛwa.” Nioso aata baayɔ Paulo baakpee di Ɔka Herode leyo katenkɔ. Ni aata kafɔɔ bakpɛtɛ layila baatoonyu nwɔ nɛ.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.