Atos 20

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Di obe wɔ kuudu nwu nkpo ntooloo nii, Paulo lalɛɛ bafũbanutɛ nwu nkpo aasiisa. Aakpee ma osie. Ni aakaalɛ ma osuku, aadie aasifi Makedonia nɛ.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Di osuku nɔɔ ɔkyɛ kamɛ, Paulo lafe di nntɛɛ nwu sekpoo kamɛ, aakpee batii osie ku Yaa ɔlaa, fiɛ nfɛ aalaabuo Akaia.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Aasiɛ ninfa awɛntɛ atiɛ. Di obe wɔ aatoololaa suoto alɛ oosifi ni Siria, ni aatofo alɛ, Yuda batii bawo kɔtɛ nwɔ kalá di osuku alɛ babablo nwɔ. Nioso aabla disibu alɛ, ookple anaafe di Makedonia ansifi.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Nioso obe wɔ aatoosifi nii, batii bawo latikanko nwɔ. Batii nwu niale Sopater wɔ niakye ni Beroia ale ni Piro obi ku Aristarko ku Sekundo baakye ni Tesalonika ku Gaio wɔ niakye ni Derbe ku Tihiko ku Trofimo ba niakye ni Asia ntɛɛ nwu ku Timoteo.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Baale katũ baalaasoko wo di okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Troa.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Nioso obe wɔ di Yuda batii bloblo wɔ ninantaka ni ayi ole lafe nii, buayɔ oklo di Filipi, ni buasifi bualaakyakako ma di Troa di ayi anɔɔ sɛmaa. Ni buasiɛ ninfa ayi akuɛnsĩ nɛ.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Dii kasale di nawɔkyi kamɛ, buasi dikudi di Yaa opunu katũ alesaa ole suoto. Diekye Paulo kɔwa ni ɔbasifi kaleesɛ oso, aakakatɛ diaklɛ, dialadu bia nkyɛntɛɛ.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Nioso baasɔ bakandiɛ kpinwu baabase di ayo ya beetofo beetika ni baawo nle kamɛ buasiɛ ni di osi.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Obe wɔ di Paulo latɔɔkakatɛ ditɔɔklɛ nii, sɛkyɔsĩ layɔ okosopo wɔ baatɔɔlɛɛ ni Eutiko di obe wɔ aasiɛ ni di sɛfle kotoko di ayo nwɔ osi. Obe wɔ atɔɔkyɔsĩi eesifi ni kamɛ, ni aakpa aakye ayo nwu letofo sitiɛ osi aabapɛ kaasɔ nɛ. Baakyɛ baalaakɛnkɛ nwɔ nii, aatookpi.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Kafɔɔ di Paulo lasoo aakyɛ ni kasɔ, aamufũ osuɔtɔbi nwu aakpee di suoto, aabuɛ alɛ, “Bitampɛ kamuntũ! Akpe nkpa!”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Nioso bamuu lɛma baakple baasifi leyo nwu osi. Ni baalaale opunu katũ alesaa nwu nɛ. Paulo lakple aakakatɛ ko ma dialaase di obe wɔ kaale lasɛ ni fiɛ nfɛ aasifi.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Baakpaa okosopo nwu kafɔɔ baasɛnkɛsa ni baasifiko leyo. Nioso otu late ma.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Ninfɛ di Paulo lafe di nkpaa osuku aasifi Aso nɛ. Kafɔɔ awo ba niatoofe ni nfa ku nnwɔɔ, buayɔ oklo buale nwɔ katũ bulɛ bubalaatɔɔkyaka ninfa munkpaa nwɔ fɛ mmle okle aabuɛ nii.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Nioso obe wɔ aabakyakako wo ni di Aso, ni di awo ba dudu buayɔ oklo buasifi Mitilene nɛ.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Kaleesɛ, bualaabuo Kio. Dii nyɔɔfa, bualaabuo Samo. Dii tiɛfa kafɔɔ bualaabuo Mileto.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Paulo lamiɛ alɛ buɔɔwaalɛ Efeso munfe, diekye atamiɛ alɛ ɔɔlalaasa obe kuonwii di Asia kasɔ ninfa. Diekye aamiɛ alɛ nse diaaba nwɔ, abuo Yerusalem fiɛ di Pentekoste dii nwu diwo.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Nioso obe wɔ baalaabuo ni Mileto, Paulo lakpee Efeso bafũbanutɛ banɔɔfotii otii alɛ bawa babakyakako nwɔ.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Obe wɔ baawa nii, aatɔkɔ ma alɛ, “Babiloo, biye mmle okle lasiɛ ye ni di ɔkyɛ obe lele, diayɔ ni di dii kasale, di obe wɔ lababuo ni Asia kasɔ suoto diɛbase ni di nua.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Bianya mmle okle labla ni Saate ɔkpɛ di suoto kasɔ ɔwakosa kamɛ, nu lafe di dibuo ku kaku owi kamɛ diɛ Yuda batii omiɛ wɔ baamiɛ alɛ booloe ni oso.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Kafɔɔ biye bilɛ ninkookaa ye lɛsaa lee nimakyakaako ye nii, nle n-ye ni di Yaa suoto, di Yaa ɔlaa obuɛ ku otuo kamɛ, lɛɛkpaka ku ayo le kamɛ.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Kakɔ lele lakyɛ, laka Yuda batii ku mba ninanle ni Yuda batii osie kanya nlɛ, badiɛ sikpile ɔbla, baakyi basifi Yaa nfũ, baafũ Saate Yesu Kristo kafɔɔ banu.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Nunua kafɔɔ, Yaa Ninwuna kɔtɔkɔ mi alɛ ntɔɔkyɛ Yerusalem, ninye kafɔɔ lɛsaa le nimanawa mi ni di suoto ninfa.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Kafɔɔ lɛsaa le ko n-ye ninle alɛ, di okpoo lele kamɛ, Yaa Ninwuna ntɛɛ letofo alɛ leyo ote ku dibuo nsokoe ninfa.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Nkpa nii diedie lɛsalɛsaa ditɛɛ. Lɛsaa le niefĩ mi ni ninle alɛ kabla lɛsaa le di Saate Yesu lekpee mi alɛ mbla nii. Lɛsaa le di Yesu lekpee mi alɛ mbla ni ninle alɛ, katɔkɔ batii Saate ɔlaa biene nwu fɛ mmle di Yaa lɛnya wo ni nyaami.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Nunua n-ye nlɛ aye ba nianu mi ni asaa otuo di Yaa sɛka kalekɔ nwu suoto, kuonwii lee dilabasinnyɛɛ.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Nioso kɔta ye letofo miɛ wɔ mmle nlɛ, nse onwii lee leyu didiki nɔɔ, blɔbalo mi lɛpɔɔ diidii.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Diekye ninkookaa ye lɛsalɛsa di Yaa komiɛ alɛ biabla nii.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Ta nle mmle oso, bilolaa suoto binyu. Diekye Yaa Ninwuna niɛbla ye batunletɛ alɛ biaklee babi nɔɔ ba ɛɛyɔ eekpee ye ni di nnɛɛ. Bilolaa ma biklee, diekye Yaa lewii Obi nɔɔ ntɔ kaasɔ diisi lɛma eediki ma.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 N-ye kafɔɔ nlɛ, nse ntoosifi, batii mataka ye di suoto mansamiisa ye, blɔbanya ye nyaami. Fɛ mmle okle di ɔkplɛle ntikanko ni bafoso ansamiisa ma nii.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Bia batii bawo kaamɛ le, mataka manyila di nwaako ɔlaa nwu suoto, mankyɔkyɔ ye mintikanko ma.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Bilolaa binyu, bienyuma mmle okle layɔ nnumɛɛ owi kafɔɔ latuo ye ni asaa kakũ ku kakyɛ di alɛɛ atiɛ ya lasiɛ ye ni kaamɛ.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Nunua yi, kɔyɔ ye nkpee di Yaa nnɛɛ kamɛ, alɛ aayɔ ɔlaa nɔɔ anle ye sibualɛ. Ɔlaa nɔɔ wɔ ninkpee ni batii nɔɔ osie ku mmle kubata ye minle ni Yaa kafa asaa ku batii ba bamuu eediki eese lete ɛɛta ni suoto.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Ntasɛɛsa anu di otii kuonwii koto ee awu suoto.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Aye bamu biye bilɛ nnɛɛ nii be mmle layɔ labla ɔkpɛ wɔ labla latoole nii, nwu kafɔɔ layɔ latoonyu batii ba niatikankoe buatɔɔbla ni ɔkpɛ nɛ.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Labla asaa ya mmle amuu layɔ latuo ye mmle okle buatɔɔkyakaa ko ni bapiitɛ. Binyuma kafɔɔ ɔlaa wɔ di Saate Yesu labuɛ ni, ‘Ɔta nwako dikusɛkusɛ ninlenke ofũ.’ ”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Obe wɔ di Paulo laloo ni lɛkakatɛ nɔɔ, ni aapɛ akunkyi kaasɔ, ni manko ma baapɛ ɔlaa baata Yaa nɛ.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Batii nwu bamuu lakpee nwɔ nnɛɛ siimu baawi, baafifiɔ nwɔ akpoo, ta oosifi andiɛ ma ni oso.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Lɛsaa le kafɔɔ niabla ma ni nyaami ninle alɛ, aabuɛ alɛ, blɔbasinkple banyɔɔ. Ninfɛ baatikanko nwɔ baakpaa nwɔ baalaadunko oklo katũ nɛ.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.