Atos 20

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Di obe wɔ kuudu nwu nkpo ntooloo nii, Paulo lalɛɛ bafũbanutɛ nwu nkpo aasiisa. Aakpee ma osie. Ni aakaalɛ ma osuku, aadie aasifi Makedonia nɛ.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Di osuku nɔɔ ɔkyɛ kamɛ, Paulo lafe di nntɛɛ nwu sekpoo kamɛ, aakpee batii osie ku Yaa ɔlaa, fiɛ nfɛ aalaabuo Akaia.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Aasiɛ ninfa awɛntɛ atiɛ. Di obe wɔ aatoololaa suoto alɛ oosifi ni Siria, ni aatofo alɛ, Yuda batii bawo kɔtɛ nwɔ kalá di osuku alɛ babablo nwɔ. Nioso aabla disibu alɛ, ookple anaafe di Makedonia ansifi.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Nioso obe wɔ aatoosifi nii, batii bawo latikanko nwɔ. Batii nwu niale Sopater wɔ niakye ni Beroia ale ni Piro obi ku Aristarko ku Sekundo baakye ni Tesalonika ku Gaio wɔ niakye ni Derbe ku Tihiko ku Trofimo ba niakye ni Asia ntɛɛ nwu ku Timoteo.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Baale katũ baalaasoko wo di okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Troa.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Nioso obe wɔ di Yuda batii bloblo wɔ ninantaka ni ayi ole lafe nii, buayɔ oklo di Filipi, ni buasifi bualaakyakako ma di Troa di ayi anɔɔ sɛmaa. Ni buasiɛ ninfa ayi akuɛnsĩ nɛ.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 Dii kasale di nawɔkyi kamɛ, buasi dikudi di Yaa opunu katũ alesaa ole suoto. Diekye Paulo kɔwa ni ɔbasifi kaleesɛ oso, aakakatɛ diaklɛ, dialadu bia nkyɛntɛɛ.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 Nioso baasɔ bakandiɛ kpinwu baabase di ayo ya beetofo beetika ni baawo nle kamɛ buasiɛ ni di osi.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Obe wɔ di Paulo latɔɔkakatɛ ditɔɔklɛ nii, sɛkyɔsĩ layɔ okosopo wɔ baatɔɔlɛɛ ni Eutiko di obe wɔ aasiɛ ni di sɛfle kotoko di ayo nwɔ osi. Obe wɔ atɔɔkyɔsĩi eesifi ni kamɛ, ni aakpa aakye ayo nwu letofo sitiɛ osi aabapɛ kaasɔ nɛ. Baakyɛ baalaakɛnkɛ nwɔ nii, aatookpi.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Kafɔɔ di Paulo lasoo aakyɛ ni kasɔ, aamufũ osuɔtɔbi nwu aakpee di suoto, aabuɛ alɛ, “Bitampɛ kamuntũ! Akpe nkpa!”
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 Nioso bamuu lɛma baakple baasifi leyo nwu osi. Ni baalaale opunu katũ alesaa nwu nɛ. Paulo lakple aakakatɛ ko ma dialaase di obe wɔ kaale lasɛ ni fiɛ nfɛ aasifi.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Baakpaa okosopo nwu kafɔɔ baasɛnkɛsa ni baasifiko leyo. Nioso otu late ma.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Ninfɛ di Paulo lafe di nkpaa osuku aasifi Aso nɛ. Kafɔɔ awo ba niatoofe ni nfa ku nnwɔɔ, buayɔ oklo buale nwɔ katũ bulɛ bubalaatɔɔkyaka ninfa munkpaa nwɔ fɛ mmle okle aabuɛ nii.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Nioso obe wɔ aabakyakako wo ni di Aso, ni di awo ba dudu buayɔ oklo buasifi Mitilene nɛ.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Kaleesɛ, bualaabuo Kio. Dii nyɔɔfa, bualaabuo Samo. Dii tiɛfa kafɔɔ bualaabuo Mileto.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Paulo lamiɛ alɛ buɔɔwaalɛ Efeso munfe, diekye atamiɛ alɛ ɔɔlalaasa obe kuonwii di Asia kasɔ ninfa. Diekye aamiɛ alɛ nse diaaba nwɔ, abuo Yerusalem fiɛ di Pentekoste dii nwu diwo.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 Nioso obe wɔ baalaabuo ni Mileto, Paulo lakpee Efeso bafũbanutɛ banɔɔfotii otii alɛ bawa babakyakako nwɔ.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Obe wɔ baawa nii, aatɔkɔ ma alɛ, “Babiloo, biye mmle okle lasiɛ ye ni di ɔkyɛ obe lele, diayɔ ni di dii kasale, di obe wɔ lababuo ni Asia kasɔ suoto diɛbase ni di nua.
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Bianya mmle okle labla ni Saate ɔkpɛ di suoto kasɔ ɔwakosa kamɛ, nu lafe di dibuo ku kaku owi kamɛ diɛ Yuda batii omiɛ wɔ baamiɛ alɛ booloe ni oso.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 Kafɔɔ biye bilɛ ninkookaa ye lɛsaa lee nimakyakaako ye nii, nle n-ye ni di Yaa suoto, di Yaa ɔlaa obuɛ ku otuo kamɛ, lɛɛkpaka ku ayo le kamɛ.
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 Kakɔ lele lakyɛ, laka Yuda batii ku mba ninanle ni Yuda batii osie kanya nlɛ, badiɛ sikpile ɔbla, baakyi basifi Yaa nfũ, baafũ Saate Yesu Kristo kafɔɔ banu.
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 “Nunua kafɔɔ, Yaa Ninwuna kɔtɔkɔ mi alɛ ntɔɔkyɛ Yerusalem, ninye kafɔɔ lɛsaa le nimanawa mi ni di suoto ninfa.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Kafɔɔ lɛsaa le ko n-ye ninle alɛ, di okpoo lele kamɛ, Yaa Ninwuna ntɛɛ letofo alɛ leyo ote ku dibuo nsokoe ninfa.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Nkpa nii diedie lɛsalɛsaa ditɛɛ. Lɛsaa le niefĩ mi ni ninle alɛ kabla lɛsaa le di Saate Yesu lekpee mi alɛ mbla nii. Lɛsaa le di Yesu lekpee mi alɛ mbla ni ninle alɛ, katɔkɔ batii Saate ɔlaa biene nwu fɛ mmle di Yaa lɛnya wo ni nyaami.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 “Nunua n-ye nlɛ aye ba nianu mi ni asaa otuo di Yaa sɛka kalekɔ nwu suoto, kuonwii lee dilabasinnyɛɛ.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 Nioso kɔta ye letofo miɛ wɔ mmle nlɛ, nse onwii lee leyu didiki nɔɔ, blɔbalo mi lɛpɔɔ diidii.
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 Diekye ninkookaa ye lɛsalɛsa di Yaa komiɛ alɛ biabla nii.
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 Ta nle mmle oso, bilolaa suoto binyu. Diekye Yaa Ninwuna niɛbla ye batunletɛ alɛ biaklee babi nɔɔ ba ɛɛyɔ eekpee ye ni di nnɛɛ. Bilolaa ma biklee, diekye Yaa lewii Obi nɔɔ ntɔ kaasɔ diisi lɛma eediki ma.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 N-ye kafɔɔ nlɛ, nse ntoosifi, batii mataka ye di suoto mansamiisa ye, blɔbanya ye nyaami. Fɛ mmle okle di ɔkplɛle ntikanko ni bafoso ansamiisa ma nii.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Bia batii bawo kaamɛ le, mataka manyila di nwaako ɔlaa nwu suoto, mankyɔkyɔ ye mintikanko ma.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Bilolaa binyu, bienyuma mmle okle layɔ nnumɛɛ owi kafɔɔ latuo ye ni asaa kakũ ku kakyɛ di alɛɛ atiɛ ya lasiɛ ye ni kaamɛ.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 “Nunua yi, kɔyɔ ye nkpee di Yaa nnɛɛ kamɛ, alɛ aayɔ ɔlaa nɔɔ anle ye sibualɛ. Ɔlaa nɔɔ wɔ ninkpee ni batii nɔɔ osie ku mmle kubata ye minle ni Yaa kafa asaa ku batii ba bamuu eediki eese lete ɛɛta ni suoto.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Ntasɛɛsa anu di otii kuonwii koto ee awu suoto.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Aye bamu biye bilɛ nnɛɛ nii be mmle layɔ labla ɔkpɛ wɔ labla latoole nii, nwu kafɔɔ layɔ latoonyu batii ba niatikankoe buatɔɔbla ni ɔkpɛ nɛ.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Labla asaa ya mmle amuu layɔ latuo ye mmle okle buatɔɔkyakaa ko ni bapiitɛ. Binyuma kafɔɔ ɔlaa wɔ di Saate Yesu labuɛ ni, ‘Ɔta nwako dikusɛkusɛ ninlenke ofũ.’ ”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Obe wɔ di Paulo laloo ni lɛkakatɛ nɔɔ, ni aapɛ akunkyi kaasɔ, ni manko ma baapɛ ɔlaa baata Yaa nɛ.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Batii nwu bamuu lakpee nwɔ nnɛɛ siimu baawi, baafifiɔ nwɔ akpoo, ta oosifi andiɛ ma ni oso.
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 Lɛsaa le kafɔɔ niabla ma ni nyaami ninle alɛ, aabuɛ alɛ, blɔbasinkple banyɔɔ. Ninfɛ baatikanko nwɔ baakpaa nwɔ baalaadunko oklo katũ nɛ.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.