Atos 1

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Em minha primeira narração, ó Teófilo, contei toda a seqüência das ações e dos ensinamentos de Jesus,
2 — ausente —
2 desde o princípio até o dia em que, depois de ter dado pelo Espírito Santo suas instruções aos apóstolos que escolhera, foi arrebatado {ao céu}.
3 Diɛ ayi afosi ana kamɛ kuukpi nɔɔ kamaa, aadiki suoto aatuo ma siisuku ate ate suoto diatuo alɛ nwaako akpe ni nkpa. Mma nianyɔɔ nii, aakakatɛko ma di Yaa sɛka kalekɔ suoto.
3 E a eles se manifestou vivo depois de sua Paixão, com muitas provas, aparecendo-lhes durante quarenta dias e falando das coisas do Reino de Deus.
4 Di obe wɔ baasi nii, aakpee ma kufiofa aabuɛ alɛ, “Bitandie di Yerusalem, kafɔɔ yi, bisiɛ bisoko Yaa Ninwuna le nikɔwa ni, nle suoto latɔkɔ ye nlɛ Teemi labuɛ aatɛ alɛ abata ye nii.
4 E comendo com eles, ordenou-lhes que não se afastassem de Jerusalém, mas que esperassem o cumprimento da promessa de seu Pai, que ouvistes, disse ele, da minha boca;
5 Yohane nnwɔɔ yi, ntu, mmi aayɔ aakpeesa batii Yaa Ntu nɛ. Kafɔɔ di ayi asɛɛ kamɛ yi, Yaa mayɔ Ninwuna Klekle nɔɔ ankpeesa ye.”
5 porque João batizou na água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo daqui há poucos dias.
6 Obe wɔ di batɔkyɛntɛ ku Yesu lakple baakyaka nii yi, baakaalɛ nwɔ alɛ, “Saate, nunua foomiɛ falɛ fakplesa sɛka kalekɔ nwu nkpo fata Israel?”
6 Assim reunidos, eles o interrogavam: Senhor, é porventura agora que ides instaurar o reino de Israel?
7 Ni di Yesu latɔkɔ ma alɛ, “Diefĩ alɛ biatofo obe wɔ ee ayi ya di Teemi labuɛ ee ɛɛtɛ ni di osie nɔɔ kanya alɛ nle mmle mawa nii.
7 Respondeu-lhes ele: Não vos pertence a vós saber os tempos nem os momentos que o Pai fixou em seu poder,
8 Kafɔɔ se Ninwuna Klekle nwu nkpo lɛwa ye di suoto yi, abakpee ye osie minle mi suoto ɔlaa babuɛtɛ di Yerusalem ku Yudea kasɔ kamuu ku Samaria sekpoo, diɛlaase ni di kasɔ kayɛntɛlekɔ.”
8 mas descerá sobre vós o Espírito Santo e vos dará força; e sereis minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judéia e Samaria e até os confins do mundo.
9 Diɛ lɛkakatɛ le mmle sɛmaa, Yaa lakpaa nwɔ aasifiko osi, ni baayila baatoonyu nwɔ tuwĩi dialaase di obe wɔ aayu ma ni di anu di alokoonkyɛ kamɛ nɛ.
9 Dizendo isso elevou-se da {terra} à vista deles e uma nuvem o ocultou aos seus olhos..
10 Baayila baatoonyu ni osi tuwĩi oosifi ni yi, nfanwu basuɔtɔ banyɔ banwii lakpee asaa fututu baayila ma di ɔlɔɔkɔ,
10 Enquanto o acompanhavam com seus olhares, vendo-o afastar-se para o céu, eis que lhes apareceram dois homens vestidos de branco, que lhes disseram:
11 ni baasuɔtɔ nwu nkpo latɔkɔ ma alɛ, “Galilea batii, be oso biyɛ bionyu osi nkpo? Yesu wɔ di Yaa lɛkpaa eekyeko ni ɔkyɛ lee eesifiko ni osi yi, nkpo okle kafɔɔ abakple ankye osi anwa fɛ mmle bienyɔɔ eesifi ni osi nɛ.”
11 Homens da Galiléia, por que ficais aí a olhar para o céu? Esse Jesus que acaba de vos ser arrebatado para o céu voltará do mesmo modo que o vistes subir para o céu.
12 Nni kamaa, batɔkyɛntɛ nwu nkpo lakple di kobokote ko bɔɔlɛɛ ni nnɔnyi awoso kobokote osi baasifi Yerusalem okpoo kamɛ. Diedie ni ninfa diɛlaabuo ni okpoo lewo lɛkɔ ninwii.
12 Voltaram eles então para Jerusalém do monte chamado das Oliveiras, que fica perto de Jerusalém, distante uma jornada de sábado.
13 Obe wɔ baalaabuo ni okpoo kamɛ, baayie baasifi baalaabuo leyo le mansiɛ nii. Batii ba niawɛ ni ninfa niale Petro ku Yohane ku Yakobo ku Andrea ku Filipo ku Toma ku Bartolomeo ku Mateo ku Yakobo nwɔ ninle ni Alfeo obi ku Simon wɔ niabɔmbɔ ni kale nɔɔ osie kanya ku Yakobo obi Yuda.
13 Tendo entrado no cenáculo, subiram ao quarto de cima, onde costumavam permanecer. Eram eles: Pedro e João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelador, e Judas, irmão de Tiago.
14 Batii ba mmle latoosi obe lele ku basanko bawo ku Yesu ɔya Maria ku Yesu basuɔtɔbi lɛma ku disibu ninwii baatɔɔpɛ ɔlaa baatɔɔta Yaa.
14 Todos eles perseveravam unanimemente na oração, juntamente com as mulheres, entre elas Maria, mãe de Jesus, e os irmãos dele.
15 Diɛ ayi nwu nkpo kamɛ yi, mba niafũ baanu ni labasi, lɛpɔ lɛma lawo fɛ batii kɔlafa afosi anyɔ. Ninfɛ di Petro lataka aayila aatɔkɔ ma alɛ,
15 Num daqueles dias, levantou-se Pedro no meio de seus irmãos, na assembléia reunida que constava de umas cento e vinte pessoas, e disse:
16 “Babiloo, asaa ya baakpana ni di Kɔkpana Klekle Kukũ kamɛ yi, dikpe nii ɛɛwa kanya fɛ mmle di Yaa Ninwuna lafe ni di Ɔka Dawid suoto aabuɛ aatɛ ni di Yuda suoto, otii wɔ nialeko ni batii ba niamufũ ni Yesu katũ.
16 Irmãos, convinha que se cumprisse o que o Espírito Santo predisse na escritura pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 Yuda lasiɛ diikudi loo le mmle kamɛ, di Yesu ladiki nwɔ alɛ, se aabla ni batɔkyɛntɛ ɔkpɛ.”
17 Ele era um dos nossos e teve parte no nosso ministério.
18 Kafɔɔ aabla okpile, aafũ koto ko baata baaya ni kasɔ ka suoto aalaakpi nii. Lɛba le aakpa aapɛ ni kaasɔ, aabiɛ diɛ sɛfɔtɔ nɔɔ ladie siawii ni kaayi.
18 Este homem adquirira um campo com o salário de seu crime. Depois, tombando para a frente, arrebentou-se pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Kukpi nɔɔ ko mmle ɔlaa lakyaka Yerusalem, batii bamuu lanu. Nioso bɔɔlɛɛ lɛba le aakpi ni seele lɛma alɛ Akeldama, lɛsɔdiki nɔɔ kotuo alɛ ntɔ kasɔ.
19 {Tornou-se este fato conhecido dos habitantes de Jerusalém, de modo que aquele campo foi chamado na língua deles Hacéldama, isto é, Campo de Sangue.}
20 Nioso Petro lakakatɛ abuɛ kafɔɔ alɛ, “Bɛɛkpana di Dawid Sinu Kukũ kamɛ alɛ,
20 Pois está escrito no livro dos Salmos: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e ainda mais: Que outro receba o seu cargo {Sl 68,26; 108,8}.
21 — ausente —
21 Convém que destes homens que têm estado em nossa companhia todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,
22 — ausente —
22 a começar do batismo de João até o dia em que do nosso meio foi arrebatado, um deles se torne conosco testemunha de sua Ressurreição.
23 Nioso baadiki batii banyɔ, mma niale Matias ku Yosef wɔ baatɔɔlɛɛ ni Barsaba, baakple baatɔɔlɛɛ nwɔ ni kafɔɔ Yusto.
23 Propuseram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome Justo, e Matias.
24 — ausente —
24 E oraram nestes termos: Ó Senhor, que conheces os corações de todos, mostra-nos qual destes dois escolheste
25 — ausente —
25 para tomar neste ministério e apostolado o lugar de Judas que se transviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 Ninfɛ baawii atrebi di batii ba mmle banyɔ disi alɛ boonyu alɛ, owe suoto di batika, ni diatika di Matias suoto nɛ. Nioso baayɔ nwɔ baakyakaa di batii lefosi onwii nwu suoto.
26 Deitaram sorte e caiu a sorte em Matias, que foi incorporado aos onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.