Atos 13

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Di Antiokia, Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ bawo ku basaatuotɛ lawɛ di bafũbanutɛ dikudi nwu kamɛ. Mma niale Barnaba ku Simeon, nwɔ manlɛɛ ni otii wɛɛfɛɛ ku Lukio wɔ niekye ni Kirene ku Manaen, obisɔ wɔ baananfi ni di Ɔka Herode leyo ku sibisɔ ku Saulo.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Obe wɔ baatoosumu ni Saate, baatoonii ni kanya, Ninwuna Klekle latɔkɔ ma alɛ, “Bidiki Barnaba ku Saulo bise lete bitɛɛ, alɛ baabla ɔkpɛ wɔ oso lɛlɛɛ ma ni.”
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Nioso baanii kanya, baatika ma nnɛɛ baapɛ ɔlaa baadiki Yaa diisi lɛma, ni baata ma osuku baasifi nɛ.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Yaa Ninwuna Klekle latuo ma osuku, baasifi okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Seleukia. Nfa baayɔ oklo baataalɛ baasifi kasɔ ka nintu lɛmana diekyi ni bɔɔlɛɛ ni Kipro nɛ.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Obe wɔ baabuo ni okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Salami, baasifi Yuda batii kasiisakɔ baalaabuɛ Saate ɔlaa nwu. Marko Yohane kafɔɔ latikanko ma fɛ kyakaakotɛ.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Nle mmle sɛmaa, baataalɛ baasifi baalabuo okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Pafo. Nfa baakyakako Yuda otii onwii niale ni fatɛ bɔɔlɛɛ ni Bar-Yesu. Aabla suoto alɛ ale Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Fatɛ wɔ mmle ku okpoo nwu kanyayilatɛ wɔ bɔɔlɛɛ ni Sergio Paulo niale basiɛwo. Nioso kanyayilatɛ wɔ mmle niale ni numbentɛ lalɛɛ Barnaba ku Saulo alɛ bawa, diekye aamiɛ alɛ onu Yaa ɔlaa nwu.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Kafɔɔ baakyɛ nii, fatɛ wɔ mmle bɔɔlɛɛ ni di Griki sele kamɛ alɛ Elima, lananfiko ma ɔlaa. Aamiɛ alɛ oodiki kanyayilatɛ nwu disibu ku ofũ onu ankyeko ɔlaa wɔ di Saulo ku Barnaba latoobuɛ nii.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 — ausente —
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 — ausente —
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Ni aatɔkɔ nwɔ alɛ Yaa mananfi fɔ kootoko. Anu mabiɛ fɔ flabanya kufĩ kafɔɔ diɛlaase ni di obe owo kamɛ!”
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Di obe wɔ di okpoo kanyayilatɛ nwu lanya ni lɛsaa le mmle diabla nwɔ ɔkpɛ, nioso aafũ Saate ɔlaa nwu aanu. Diekye lɛsaa le baatuo nwɔ ni di Saate suoto labla nwɔ ɔkpɛ.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Nni sɛmaa, Paulo ku mba niatikanko nwɔ ni labuo di oklo kamɛ, baadie di Pafo baasifi Perge wɔ ninkpe ni di Panfilia. Nfa di Yohane Marko lakple ma sɛɛmaa, aakple aasifi Yerusalem nɛ.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Nni sɛmaa, baadie di Perge baasifi Antiokia di Pisidia kɔmɛ suoto. Di Lɛnyɛɛtɛyi suoto, baakyɛ Yuda batii kasiisakɔ baalaasiɛ kaasɔ baatii nwu kamɛ.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Di obe wɔ batɔɔka asaa di Mose kufiofa kukũ ku Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ akpanasaa beeloo nii, kasiisakɔ nwu ɔnɔɔfo labuɛ aatɔkɔ ma alɛ, “Babiloo, nse onwii lee nkpe ɔlaa wɔ nimakpee wo ni osie, ni aawa ababuɛ.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Nioso Paulo lataka aakplesa kɔnɛɛ alɛ balo. Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Israel batii ku aye ba ninanle ni Israel batii biobu ni Yaa, bikyɔɔ mi atoko!
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Awo Israel batii Yaa ladiki bawa loo, aabla ma kale kplɛ di obe wɔ baale ni bafɔɔ di Egipte kasɔ suoto. Yaa lakpaa ma aadieko di Egipte kasɔ suoto ku osie nɔɔ.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Aanyu ma di ɔfaafuu kamɛ di obe wɔ bakyɛ bookyi nii di alɛɛ afosi ana kamɛ.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Aawɔɔsa nnle nkuɛnsĩ di Kanaan kasɔ suoto, ni aayɔ ma kasɔ aata Israel batii keekple ma kale nɛ.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Ɔsaabla wɔ mmle lafũ alɛɛ alafa ana afosi anɔɔ.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Ni baakaalɛ nwɔ alɛ ase ɔka ata ma. Ni di Yaa lata ma Kis obi Saul wɔ niakye ni Benyamin kɔna kamɛ, aale sɛka alɛɛ afosi ana nɛ.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Kafɔɔ Yaa latakatɛsa nwɔ di sɛɛka suoto, ni aayɔ Dawid aase sɛka nwu nɛ. Dawid wɔ mmle niale otii wɔ suoto di Yaa labuɛ alɛ, ‘Yese obi Dawid ninle otii wɔ di otu nii mbɔmbɔ nii, diekye ababla mi abiesaa amuu.’
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 “Di Dawid kɔna kamɛ, ni di Yaa ladiki Dikitɛ wɔ ninle ni Yesu aata Israel batii fɛ mmle abuɛ aatɛ ni nɛ.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Nioso fiɛ di Yesu mawa nii, Ntu Kpeesatɛ Yohane lawa aabatɔkɔ Israel batii bamuu alɛ, bakyi di sikpile lɛma kamɛ, baatika Yaa anu, baakpeesa ma Yaa ntu.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Di obe wɔ di Yohane ɔkpɛ nfɛ kɔwa ni kaloo, aakaalɛ alɛ, ‘Owe bienyu bilɛ nnle? Diele ami ninle otii wɔ bionyu osuku bilɛ abawa ni? Oowo! Otii nwu nkpi mi kamaa ɔɔwa. Otii wɔ ninansiɛko alɛ kabla ɔkpɛ kuonwii nta nii.’
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 “Babiloo, aye ba ninle ni Abraham babi ku aye ba ninanle ni Yuda batii biɔyɛkɛ ni Yaa, didiki le mmle bamuu loo bɛɛyɔ bɛɛta!
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Batii ba ninkpe ni di Yerusalem ku banɔɔfo lɛma ditatofo alɛ Yesu ninle Dikitɛ nwu. Batanu Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ ɔlaa wɔ baabuɛ baatɛ ni kasɔ, bɔɔka ni obe lele di Lɛnyɛɛtɛyi nwu suoto. Kafɔɔ di obe wɔ baalo nwɔ ni lɛpɔɔ, bɛɛta alɛ Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ ɔlaa ntɔɔwa kaanya.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Batanya okpile kuonwii di suoto nɔɔ eesiɛko ni kukpi, kafɔɔ baatɔkɔ Pilato alɛ ata balo nwɔ.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Di obe wɔ batɔɔbla asaa ya di Yaa Kɔkpana Klekle Kukũ labuɛ ni di kukpi nɔɔ suoto beeloo nii, baadiki nwɔ koowoso suoto, baalaakookaa nwɔ di ɔkya kamɛ.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Kafɔɔ Yaa lasɛnkɛsa nwɔ aakyeko bakpi kamɛ, aawako nkpa kamɛ.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Nni sɛmaa, aadiki suoto kpinwu aatuo batii ba niakyɛ ni ku nnwɔɔ baakye Galilea baawa ni Yerusalem. Mma ninle batii ba nikodiki nwɔ ɔlaa mambuɛ ni nɛ.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 — ausente —
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 — ausente —
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Nya ɔlaa wɔ di Yaa labuɛ ni di ɔtaka nɔɔ okye di kukpi kamɛ, diidii alaabuu di ɔkya kamɛ.
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Nioso aakple aabuɛ di Dawid onu bamba kamɛ alɛ,
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 “Ɔlaa wɔ mmle diele Dawid kulaka, diekye Dawid lasiɛ aabla Yaa ɔkpɛ obe lele fɛ mmle okle di Yaa komiɛ nii, aakpi nii baakookaa nwɔ, abuu kafɔɔ di ɔkya kamɛ.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Kafɔɔ otii wɔ di Yaa latakatɛsa aakyeko ni kukpi kamɛ, suoto nɔɔ sina ditabuu.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 “Babiloo, binu! Nioso di Yesu wɔ mmle leyooto kamɛ, ni di Yaa mayɔ sikpile lee ankyɛ ye nɛ.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Otii lele niefũ Yesu eenu, Yaa matɔɔ lɛbɛ, di sikpile se simuu di Mose kufiofa diefuo wo ni odiki diidii.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Nioso bilolaa binyu! Bitanta sɛlaa se di Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ labuɛ ni lawa ye di suoto.
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 Diekye Yaa labuɛ alɛ,
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Di obe wɔ di Paulo ku Barnaba nfɛ kodie kaasiikɔ lɛma nwu mansifi nii, batii nwu latɔkɔ ma alɛ bakple bawa, baakple babakakatɛ bata ma di ɔlaa wɔ mmle suoto di Lɛnyɛɛtɛyi le nikɔwa ni kamɛ.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Obe wɔ baatii ntoodie ni kaasikɔ nwu, Yuda batii ku mba nintookyi bɛɛbla ni Yuda batii bɔɔyɛkɛ ni Yaa, latikanko Paulo ku Barnaba. Batɔkyɛntɛ nwu lakakatɛ baakpee ma osie alɛ bakpee ɔnyɛɛ baasiɛ di Yaa sibualɛ nwu kamɛ.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Lɛnyɛɛtɛyi le niatikanko nii, kɛɛkɛɛ niabu se batii bamuu di okpoo nwu lawa baabanu Saate ɔlaa wɔ baabuɛ nii.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Di obe wɔ di Yuda batii banɔɔfo lanya ni batii dikudi le niawa ni kasikɔ nwu, diakple ma ninunsɛɛ, baananfiko Paulo ɔlaa di sɛlaa se aatoobuɛ nii, baatufa nwɔ kafɔɔ.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Kafɔɔ Paulo ku Barnaba lakpee otu baatɔkɔ ma alɛ, “Dikaatɛ alɛ baabuɛ Yaa ɔlaa biene wɔ mmle manta Yuda batii lɛkasale. Kafɔɔ biesĩ nwu ni oso, minoobu suoto bilɛ biawɛ ni nkpa be ninnaa ni kaloo oso, bubadiɛ ye munsifi batii ba ninanle ni Yuda batii nfũ.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Diekye nkpo ninle kufiofa ko di Yaa lata wo ni alɛ,
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Nioso obe wɔ di mba ninanle ni Yuda batii lanu ni ɔlaa wɔ mmle, suoto layɔɔ ma, baatansa Yaa ɔlaa nwu. Nioso batii ba di Yaa ladiki ɛɛta ni nkpa be ninnaa ni kaloo lakple bafũbanutɛ.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Nioso Yaa ɔlaa nwu lakyaka kasɔ nwu kamuu suoto.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Kafɔɔ Yuda batii lata basanko ba diibu ntika ni di suoto, baye ni Yaa ku okpoo banɔɔfo lataka baayila di Paulo ku Barnaba suoto, baatososa ma di okpoo nwu kamɛ.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Nioso di obe wɔ boodie ni di okpoo nwu kamɛ, baafɛntɛ nkpaasɔ lɛma kɔtɛ baatɛ di okpoo nwu diotuo alɛ, okpoo nwu batii diefũ ma nii. Nni nkpo sɛmaa, baadie baasifi Ikonion.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Bafũbanutɛ ba mmle lanya suoto lɛyɔɔ, Yaa Ninwuna kafɔɔ layii ma kamɛ pɔ.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.