Atos 13
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NVT
1 Di Antiokia, Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ bawo ku basaatuotɛ lawɛ di bafũbanutɛ dikudi nwu kamɛ. Mma niale Barnaba ku Simeon, nwɔ manlɛɛ ni otii wɛɛfɛɛ ku Lukio wɔ niekye ni Kirene ku Manaen, obisɔ wɔ baananfi ni di Ɔka Herode leyo ku sibisɔ ku Saulo.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Obe wɔ baatoosumu ni Saate, baatoonii ni kanya, Ninwuna Klekle latɔkɔ ma alɛ, “Bidiki Barnaba ku Saulo bise lete bitɛɛ, alɛ baabla ɔkpɛ wɔ oso lɛlɛɛ ma ni.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Nioso baanii kanya, baatika ma nnɛɛ baapɛ ɔlaa baadiki Yaa diisi lɛma, ni baata ma osuku baasifi nɛ.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Yaa Ninwuna Klekle latuo ma osuku, baasifi okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Seleukia. Nfa baayɔ oklo baataalɛ baasifi kasɔ ka nintu lɛmana diekyi ni bɔɔlɛɛ ni Kipro nɛ.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Obe wɔ baabuo ni okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Salami, baasifi Yuda batii kasiisakɔ baalaabuɛ Saate ɔlaa nwu. Marko Yohane kafɔɔ latikanko ma fɛ kyakaakotɛ.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Nle mmle sɛmaa, baataalɛ baasifi baalabuo okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Pafo. Nfa baakyakako Yuda otii onwii niale ni fatɛ bɔɔlɛɛ ni Bar-Yesu. Aabla suoto alɛ ale Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Fatɛ wɔ mmle ku okpoo nwu kanyayilatɛ wɔ bɔɔlɛɛ ni Sergio Paulo niale basiɛwo. Nioso kanyayilatɛ wɔ mmle niale ni numbentɛ lalɛɛ Barnaba ku Saulo alɛ bawa, diekye aamiɛ alɛ onu Yaa ɔlaa nwu.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Kafɔɔ baakyɛ nii, fatɛ wɔ mmle bɔɔlɛɛ ni di Griki sele kamɛ alɛ Elima, lananfiko ma ɔlaa. Aamiɛ alɛ oodiki kanyayilatɛ nwu disibu ku ofũ onu ankyeko ɔlaa wɔ di Saulo ku Barnaba latoobuɛ nii.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 — ausente —
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 — ausente —
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Ni aatɔkɔ nwɔ alɛ Yaa mananfi fɔ kootoko. Anu mabiɛ fɔ flabanya kufĩ kafɔɔ diɛlaase ni di obe owo kamɛ!”
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Di obe wɔ di okpoo kanyayilatɛ nwu lanya ni lɛsaa le mmle diabla nwɔ ɔkpɛ, nioso aafũ Saate ɔlaa nwu aanu. Diekye lɛsaa le baatuo nwɔ ni di Saate suoto labla nwɔ ɔkpɛ.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Nni sɛmaa, Paulo ku mba niatikanko nwɔ ni labuo di oklo kamɛ, baadie di Pafo baasifi Perge wɔ ninkpe ni di Panfilia. Nfa di Yohane Marko lakple ma sɛɛmaa, aakple aasifi Yerusalem nɛ.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Nni sɛmaa, baadie di Perge baasifi Antiokia di Pisidia kɔmɛ suoto. Di Lɛnyɛɛtɛyi suoto, baakyɛ Yuda batii kasiisakɔ baalaasiɛ kaasɔ baatii nwu kamɛ.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Di obe wɔ batɔɔka asaa di Mose kufiofa kukũ ku Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ akpanasaa beeloo nii, kasiisakɔ nwu ɔnɔɔfo labuɛ aatɔkɔ ma alɛ, “Babiloo, nse onwii lee nkpe ɔlaa wɔ nimakpee wo ni osie, ni aawa ababuɛ.”
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Nioso Paulo lataka aakplesa kɔnɛɛ alɛ balo. Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Israel batii ku aye ba ninanle ni Israel batii biobu ni Yaa, bikyɔɔ mi atoko!
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Awo Israel batii Yaa ladiki bawa loo, aabla ma kale kplɛ di obe wɔ baale ni bafɔɔ di Egipte kasɔ suoto. Yaa lakpaa ma aadieko di Egipte kasɔ suoto ku osie nɔɔ.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Aanyu ma di ɔfaafuu kamɛ di obe wɔ bakyɛ bookyi nii di alɛɛ afosi ana kamɛ.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Aawɔɔsa nnle nkuɛnsĩ di Kanaan kasɔ suoto, ni aayɔ ma kasɔ aata Israel batii keekple ma kale nɛ.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Ɔsaabla wɔ mmle lafũ alɛɛ alafa ana afosi anɔɔ.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Ni baakaalɛ nwɔ alɛ ase ɔka ata ma. Ni di Yaa lata ma Kis obi Saul wɔ niakye ni Benyamin kɔna kamɛ, aale sɛka alɛɛ afosi ana nɛ.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Kafɔɔ Yaa latakatɛsa nwɔ di sɛɛka suoto, ni aayɔ Dawid aase sɛka nwu nɛ. Dawid wɔ mmle niale otii wɔ suoto di Yaa labuɛ alɛ, ‘Yese obi Dawid ninle otii wɔ di otu nii mbɔmbɔ nii, diekye ababla mi abiesaa amuu.’
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 “Di Dawid kɔna kamɛ, ni di Yaa ladiki Dikitɛ wɔ ninle ni Yesu aata Israel batii fɛ mmle abuɛ aatɛ ni nɛ.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Nioso fiɛ di Yesu mawa nii, Ntu Kpeesatɛ Yohane lawa aabatɔkɔ Israel batii bamuu alɛ, bakyi di sikpile lɛma kamɛ, baatika Yaa anu, baakpeesa ma Yaa ntu.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Di obe wɔ di Yohane ɔkpɛ nfɛ kɔwa ni kaloo, aakaalɛ alɛ, ‘Owe bienyu bilɛ nnle? Diele ami ninle otii wɔ bionyu osuku bilɛ abawa ni? Oowo! Otii nwu nkpi mi kamaa ɔɔwa. Otii wɔ ninansiɛko alɛ kabla ɔkpɛ kuonwii nta nii.’
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 “Babiloo, aye ba ninle ni Abraham babi ku aye ba ninanle ni Yuda batii biɔyɛkɛ ni Yaa, didiki le mmle bamuu loo bɛɛyɔ bɛɛta!
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Batii ba ninkpe ni di Yerusalem ku banɔɔfo lɛma ditatofo alɛ Yesu ninle Dikitɛ nwu. Batanu Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ ɔlaa wɔ baabuɛ baatɛ ni kasɔ, bɔɔka ni obe lele di Lɛnyɛɛtɛyi nwu suoto. Kafɔɔ di obe wɔ baalo nwɔ ni lɛpɔɔ, bɛɛta alɛ Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ ɔlaa ntɔɔwa kaanya.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Batanya okpile kuonwii di suoto nɔɔ eesiɛko ni kukpi, kafɔɔ baatɔkɔ Pilato alɛ ata balo nwɔ.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Di obe wɔ batɔɔbla asaa ya di Yaa Kɔkpana Klekle Kukũ labuɛ ni di kukpi nɔɔ suoto beeloo nii, baadiki nwɔ koowoso suoto, baalaakookaa nwɔ di ɔkya kamɛ.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Kafɔɔ Yaa lasɛnkɛsa nwɔ aakyeko bakpi kamɛ, aawako nkpa kamɛ.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Nni sɛmaa, aadiki suoto kpinwu aatuo batii ba niakyɛ ni ku nnwɔɔ baakye Galilea baawa ni Yerusalem. Mma ninle batii ba nikodiki nwɔ ɔlaa mambuɛ ni nɛ.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 — ausente —
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 — ausente —
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Nya ɔlaa wɔ di Yaa labuɛ ni di ɔtaka nɔɔ okye di kukpi kamɛ, diidii alaabuu di ɔkya kamɛ.
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Nioso aakple aabuɛ di Dawid onu bamba kamɛ alɛ,
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 “Ɔlaa wɔ mmle diele Dawid kulaka, diekye Dawid lasiɛ aabla Yaa ɔkpɛ obe lele fɛ mmle okle di Yaa komiɛ nii, aakpi nii baakookaa nwɔ, abuu kafɔɔ di ɔkya kamɛ.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Kafɔɔ otii wɔ di Yaa latakatɛsa aakyeko ni kukpi kamɛ, suoto nɔɔ sina ditabuu.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 “Babiloo, binu! Nioso di Yesu wɔ mmle leyooto kamɛ, ni di Yaa mayɔ sikpile lee ankyɛ ye nɛ.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Otii lele niefũ Yesu eenu, Yaa matɔɔ lɛbɛ, di sikpile se simuu di Mose kufiofa diefuo wo ni odiki diidii.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Nioso bilolaa binyu! Bitanta sɛlaa se di Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ labuɛ ni lawa ye di suoto.
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 Diekye Yaa labuɛ alɛ,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Di obe wɔ di Paulo ku Barnaba nfɛ kodie kaasiikɔ lɛma nwu mansifi nii, batii nwu latɔkɔ ma alɛ bakple bawa, baakple babakakatɛ bata ma di ɔlaa wɔ mmle suoto di Lɛnyɛɛtɛyi le nikɔwa ni kamɛ.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Obe wɔ baatii ntoodie ni kaasikɔ nwu, Yuda batii ku mba nintookyi bɛɛbla ni Yuda batii bɔɔyɛkɛ ni Yaa, latikanko Paulo ku Barnaba. Batɔkyɛntɛ nwu lakakatɛ baakpee ma osie alɛ bakpee ɔnyɛɛ baasiɛ di Yaa sibualɛ nwu kamɛ.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Lɛnyɛɛtɛyi le niatikanko nii, kɛɛkɛɛ niabu se batii bamuu di okpoo nwu lawa baabanu Saate ɔlaa wɔ baabuɛ nii.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Di obe wɔ di Yuda batii banɔɔfo lanya ni batii dikudi le niawa ni kasikɔ nwu, diakple ma ninunsɛɛ, baananfiko Paulo ɔlaa di sɛlaa se aatoobuɛ nii, baatufa nwɔ kafɔɔ.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Kafɔɔ Paulo ku Barnaba lakpee otu baatɔkɔ ma alɛ, “Dikaatɛ alɛ baabuɛ Yaa ɔlaa biene wɔ mmle manta Yuda batii lɛkasale. Kafɔɔ biesĩ nwu ni oso, minoobu suoto bilɛ biawɛ ni nkpa be ninnaa ni kaloo oso, bubadiɛ ye munsifi batii ba ninanle ni Yuda batii nfũ.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Diekye nkpo ninle kufiofa ko di Yaa lata wo ni alɛ,
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Nioso obe wɔ di mba ninanle ni Yuda batii lanu ni ɔlaa wɔ mmle, suoto layɔɔ ma, baatansa Yaa ɔlaa nwu. Nioso batii ba di Yaa ladiki ɛɛta ni nkpa be ninnaa ni kaloo lakple bafũbanutɛ.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Nioso Yaa ɔlaa nwu lakyaka kasɔ nwu kamuu suoto.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Kafɔɔ Yuda batii lata basanko ba diibu ntika ni di suoto, baye ni Yaa ku okpoo banɔɔfo lataka baayila di Paulo ku Barnaba suoto, baatososa ma di okpoo nwu kamɛ.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Nioso di obe wɔ boodie ni di okpoo nwu kamɛ, baafɛntɛ nkpaasɔ lɛma kɔtɛ baatɛ di okpoo nwu diotuo alɛ, okpoo nwu batii diefũ ma nii. Nni nkpo sɛmaa, baadie baasifi Ikonion.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Bafũbanutɛ ba mmle lanya suoto lɛyɔɔ, Yaa Ninwuna kafɔɔ layii ma kamɛ pɔ.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.