Atos 13

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Di Antiokia, Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ bawo ku basaatuotɛ lawɛ di bafũbanutɛ dikudi nwu kamɛ. Mma niale Barnaba ku Simeon, nwɔ manlɛɛ ni otii wɛɛfɛɛ ku Lukio wɔ niekye ni Kirene ku Manaen, obisɔ wɔ baananfi ni di Ɔka Herode leyo ku sibisɔ ku Saulo.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Obe wɔ baatoosumu ni Saate, baatoonii ni kanya, Ninwuna Klekle latɔkɔ ma alɛ, “Bidiki Barnaba ku Saulo bise lete bitɛɛ, alɛ baabla ɔkpɛ wɔ oso lɛlɛɛ ma ni.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Nioso baanii kanya, baatika ma nnɛɛ baapɛ ɔlaa baadiki Yaa diisi lɛma, ni baata ma osuku baasifi nɛ.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Yaa Ninwuna Klekle latuo ma osuku, baasifi okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Seleukia. Nfa baayɔ oklo baataalɛ baasifi kasɔ ka nintu lɛmana diekyi ni bɔɔlɛɛ ni Kipro nɛ.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Obe wɔ baabuo ni okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Salami, baasifi Yuda batii kasiisakɔ baalaabuɛ Saate ɔlaa nwu. Marko Yohane kafɔɔ latikanko ma fɛ kyakaakotɛ.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Nle mmle sɛmaa, baataalɛ baasifi baalabuo okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Pafo. Nfa baakyakako Yuda otii onwii niale ni fatɛ bɔɔlɛɛ ni Bar-Yesu. Aabla suoto alɛ ale Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Fatɛ wɔ mmle ku okpoo nwu kanyayilatɛ wɔ bɔɔlɛɛ ni Sergio Paulo niale basiɛwo. Nioso kanyayilatɛ wɔ mmle niale ni numbentɛ lalɛɛ Barnaba ku Saulo alɛ bawa, diekye aamiɛ alɛ onu Yaa ɔlaa nwu.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Kafɔɔ baakyɛ nii, fatɛ wɔ mmle bɔɔlɛɛ ni di Griki sele kamɛ alɛ Elima, lananfiko ma ɔlaa. Aamiɛ alɛ oodiki kanyayilatɛ nwu disibu ku ofũ onu ankyeko ɔlaa wɔ di Saulo ku Barnaba latoobuɛ nii.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 — ausente —
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 — ausente —
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Ni aatɔkɔ nwɔ alɛ Yaa mananfi fɔ kootoko. Anu mabiɛ fɔ flabanya kufĩ kafɔɔ diɛlaase ni di obe owo kamɛ!”
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Di obe wɔ di okpoo kanyayilatɛ nwu lanya ni lɛsaa le mmle diabla nwɔ ɔkpɛ, nioso aafũ Saate ɔlaa nwu aanu. Diekye lɛsaa le baatuo nwɔ ni di Saate suoto labla nwɔ ɔkpɛ.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Nni sɛmaa, Paulo ku mba niatikanko nwɔ ni labuo di oklo kamɛ, baadie di Pafo baasifi Perge wɔ ninkpe ni di Panfilia. Nfa di Yohane Marko lakple ma sɛɛmaa, aakple aasifi Yerusalem nɛ.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Nni sɛmaa, baadie di Perge baasifi Antiokia di Pisidia kɔmɛ suoto. Di Lɛnyɛɛtɛyi suoto, baakyɛ Yuda batii kasiisakɔ baalaasiɛ kaasɔ baatii nwu kamɛ.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Di obe wɔ batɔɔka asaa di Mose kufiofa kukũ ku Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ akpanasaa beeloo nii, kasiisakɔ nwu ɔnɔɔfo labuɛ aatɔkɔ ma alɛ, “Babiloo, nse onwii lee nkpe ɔlaa wɔ nimakpee wo ni osie, ni aawa ababuɛ.”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Nioso Paulo lataka aakplesa kɔnɛɛ alɛ balo. Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Israel batii ku aye ba ninanle ni Israel batii biobu ni Yaa, bikyɔɔ mi atoko!
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Awo Israel batii Yaa ladiki bawa loo, aabla ma kale kplɛ di obe wɔ baale ni bafɔɔ di Egipte kasɔ suoto. Yaa lakpaa ma aadieko di Egipte kasɔ suoto ku osie nɔɔ.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Aanyu ma di ɔfaafuu kamɛ di obe wɔ bakyɛ bookyi nii di alɛɛ afosi ana kamɛ.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Aawɔɔsa nnle nkuɛnsĩ di Kanaan kasɔ suoto, ni aayɔ ma kasɔ aata Israel batii keekple ma kale nɛ.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Ɔsaabla wɔ mmle lafũ alɛɛ alafa ana afosi anɔɔ.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Ni baakaalɛ nwɔ alɛ ase ɔka ata ma. Ni di Yaa lata ma Kis obi Saul wɔ niakye ni Benyamin kɔna kamɛ, aale sɛka alɛɛ afosi ana nɛ.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Kafɔɔ Yaa latakatɛsa nwɔ di sɛɛka suoto, ni aayɔ Dawid aase sɛka nwu nɛ. Dawid wɔ mmle niale otii wɔ suoto di Yaa labuɛ alɛ, ‘Yese obi Dawid ninle otii wɔ di otu nii mbɔmbɔ nii, diekye ababla mi abiesaa amuu.’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 “Di Dawid kɔna kamɛ, ni di Yaa ladiki Dikitɛ wɔ ninle ni Yesu aata Israel batii fɛ mmle abuɛ aatɛ ni nɛ.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Nioso fiɛ di Yesu mawa nii, Ntu Kpeesatɛ Yohane lawa aabatɔkɔ Israel batii bamuu alɛ, bakyi di sikpile lɛma kamɛ, baatika Yaa anu, baakpeesa ma Yaa ntu.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Di obe wɔ di Yohane ɔkpɛ nfɛ kɔwa ni kaloo, aakaalɛ alɛ, ‘Owe bienyu bilɛ nnle? Diele ami ninle otii wɔ bionyu osuku bilɛ abawa ni? Oowo! Otii nwu nkpi mi kamaa ɔɔwa. Otii wɔ ninansiɛko alɛ kabla ɔkpɛ kuonwii nta nii.’
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 “Babiloo, aye ba ninle ni Abraham babi ku aye ba ninanle ni Yuda batii biɔyɛkɛ ni Yaa, didiki le mmle bamuu loo bɛɛyɔ bɛɛta!
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Batii ba ninkpe ni di Yerusalem ku banɔɔfo lɛma ditatofo alɛ Yesu ninle Dikitɛ nwu. Batanu Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ ɔlaa wɔ baabuɛ baatɛ ni kasɔ, bɔɔka ni obe lele di Lɛnyɛɛtɛyi nwu suoto. Kafɔɔ di obe wɔ baalo nwɔ ni lɛpɔɔ, bɛɛta alɛ Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ ɔlaa ntɔɔwa kaanya.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Batanya okpile kuonwii di suoto nɔɔ eesiɛko ni kukpi, kafɔɔ baatɔkɔ Pilato alɛ ata balo nwɔ.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Di obe wɔ batɔɔbla asaa ya di Yaa Kɔkpana Klekle Kukũ labuɛ ni di kukpi nɔɔ suoto beeloo nii, baadiki nwɔ koowoso suoto, baalaakookaa nwɔ di ɔkya kamɛ.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Kafɔɔ Yaa lasɛnkɛsa nwɔ aakyeko bakpi kamɛ, aawako nkpa kamɛ.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Nni sɛmaa, aadiki suoto kpinwu aatuo batii ba niakyɛ ni ku nnwɔɔ baakye Galilea baawa ni Yerusalem. Mma ninle batii ba nikodiki nwɔ ɔlaa mambuɛ ni nɛ.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 — ausente —
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 — ausente —
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Nya ɔlaa wɔ di Yaa labuɛ ni di ɔtaka nɔɔ okye di kukpi kamɛ, diidii alaabuu di ɔkya kamɛ.
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Nioso aakple aabuɛ di Dawid onu bamba kamɛ alɛ,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 “Ɔlaa wɔ mmle diele Dawid kulaka, diekye Dawid lasiɛ aabla Yaa ɔkpɛ obe lele fɛ mmle okle di Yaa komiɛ nii, aakpi nii baakookaa nwɔ, abuu kafɔɔ di ɔkya kamɛ.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Kafɔɔ otii wɔ di Yaa latakatɛsa aakyeko ni kukpi kamɛ, suoto nɔɔ sina ditabuu.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 “Babiloo, binu! Nioso di Yesu wɔ mmle leyooto kamɛ, ni di Yaa mayɔ sikpile lee ankyɛ ye nɛ.
38 — ausente —
39 Otii lele niefũ Yesu eenu, Yaa matɔɔ lɛbɛ, di sikpile se simuu di Mose kufiofa diefuo wo ni odiki diidii.
39 — ausente —
40 Nioso bilolaa binyu! Bitanta sɛlaa se di Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ labuɛ ni lawa ye di suoto.
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Diekye Yaa labuɛ alɛ,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Di obe wɔ di Paulo ku Barnaba nfɛ kodie kaasiikɔ lɛma nwu mansifi nii, batii nwu latɔkɔ ma alɛ bakple bawa, baakple babakakatɛ bata ma di ɔlaa wɔ mmle suoto di Lɛnyɛɛtɛyi le nikɔwa ni kamɛ.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Obe wɔ baatii ntoodie ni kaasikɔ nwu, Yuda batii ku mba nintookyi bɛɛbla ni Yuda batii bɔɔyɛkɛ ni Yaa, latikanko Paulo ku Barnaba. Batɔkyɛntɛ nwu lakakatɛ baakpee ma osie alɛ bakpee ɔnyɛɛ baasiɛ di Yaa sibualɛ nwu kamɛ.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Lɛnyɛɛtɛyi le niatikanko nii, kɛɛkɛɛ niabu se batii bamuu di okpoo nwu lawa baabanu Saate ɔlaa wɔ baabuɛ nii.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Di obe wɔ di Yuda batii banɔɔfo lanya ni batii dikudi le niawa ni kasikɔ nwu, diakple ma ninunsɛɛ, baananfiko Paulo ɔlaa di sɛlaa se aatoobuɛ nii, baatufa nwɔ kafɔɔ.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Kafɔɔ Paulo ku Barnaba lakpee otu baatɔkɔ ma alɛ, “Dikaatɛ alɛ baabuɛ Yaa ɔlaa biene wɔ mmle manta Yuda batii lɛkasale. Kafɔɔ biesĩ nwu ni oso, minoobu suoto bilɛ biawɛ ni nkpa be ninnaa ni kaloo oso, bubadiɛ ye munsifi batii ba ninanle ni Yuda batii nfũ.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Diekye nkpo ninle kufiofa ko di Yaa lata wo ni alɛ,
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Nioso obe wɔ di mba ninanle ni Yuda batii lanu ni ɔlaa wɔ mmle, suoto layɔɔ ma, baatansa Yaa ɔlaa nwu. Nioso batii ba di Yaa ladiki ɛɛta ni nkpa be ninnaa ni kaloo lakple bafũbanutɛ.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Nioso Yaa ɔlaa nwu lakyaka kasɔ nwu kamuu suoto.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Kafɔɔ Yuda batii lata basanko ba diibu ntika ni di suoto, baye ni Yaa ku okpoo banɔɔfo lataka baayila di Paulo ku Barnaba suoto, baatososa ma di okpoo nwu kamɛ.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Nioso di obe wɔ boodie ni di okpoo nwu kamɛ, baafɛntɛ nkpaasɔ lɛma kɔtɛ baatɛ di okpoo nwu diotuo alɛ, okpoo nwu batii diefũ ma nii. Nni nkpo sɛmaa, baadie baasifi Ikonion.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Bafũbanutɛ ba mmle lanya suoto lɛyɔɔ, Yaa Ninwuna kafɔɔ layii ma kamɛ pɔ.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.