Atos 13

Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Di Antiokia, Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ bawo ku basaatuotɛ lawɛ di bafũbanutɛ dikudi nwu kamɛ. Mma niale Barnaba ku Simeon, nwɔ manlɛɛ ni otii wɛɛfɛɛ ku Lukio wɔ niekye ni Kirene ku Manaen, obisɔ wɔ baananfi ni di Ɔka Herode leyo ku sibisɔ ku Saulo.
1 Ora, na igreja em Antioquia havia profetas e mestres, a saber: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes o tetrarca, e Saulo.
2 Obe wɔ baatoosumu ni Saate, baatoonii ni kanya, Ninwuna Klekle latɔkɔ ma alɛ, “Bidiki Barnaba ku Saulo bise lete bitɛɛ, alɛ baabla ɔkpɛ wɔ oso lɛlɛɛ ma ni.”
2 Enquanto eles ministravam perante o Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: Separai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Nioso baanii kanya, baatika ma nnɛɛ baapɛ ɔlaa baadiki Yaa diisi lɛma, ni baata ma osuku baasifi nɛ.
3 Então, depois que jejuaram, oraram e lhes impuseram as mãos, os despediram.
4 Yaa Ninwuna Klekle latuo ma osuku, baasifi okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Seleukia. Nfa baayɔ oklo baataalɛ baasifi kasɔ ka nintu lɛmana diekyi ni bɔɔlɛɛ ni Kipro nɛ.
4 Estes, pois, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Obe wɔ baabuo ni okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Salami, baasifi Yuda batii kasiisakɔ baalaabuɛ Saate ɔlaa nwu. Marko Yohane kafɔɔ latikanko ma fɛ kyakaakotɛ.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus, e tinham a João como auxiliar.
6 Nle mmle sɛmaa, baataalɛ baasifi baalabuo okpoo wɔ bɔɔlɛɛ ni Pafo. Nfa baakyakako Yuda otii onwii niale ni fatɛ bɔɔlɛɛ ni Bar-Yesu. Aabla suoto alɛ ale Yaa ɔlaa buɛtɛtɛ.
6 Havendo atravessado a ilha toda até Pafos, acharam um certo mago, falso profeta, judeu, chamado Bar-Jesus,
7 Fatɛ wɔ mmle ku okpoo nwu kanyayilatɛ wɔ bɔɔlɛɛ ni Sergio Paulo niale basiɛwo. Nioso kanyayilatɛ wɔ mmle niale ni numbentɛ lalɛɛ Barnaba ku Saulo alɛ bawa, diekye aamiɛ alɛ onu Yaa ɔlaa nwu.
7 que estava com o procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou a Barnabé e Saulo e mostrou desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Kafɔɔ baakyɛ nii, fatɛ wɔ mmle bɔɔlɛɛ ni di Griki sele kamɛ alɛ Elima, lananfiko ma ɔlaa. Aamiɛ alɛ oodiki kanyayilatɛ nwu disibu ku ofũ onu ankyeko ɔlaa wɔ di Saulo ku Barnaba latoobuɛ nii.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador {porque assim se interpreta o seu nome}, procurando desviar a fé do procônsul.
9 — ausente —
9 Todavia Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos nele,
10 — ausente —
10 disse: ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os caminhos retos do Senhor?
11 Ni aatɔkɔ nwɔ alɛ Yaa mananfi fɔ kootoko. Anu mabiɛ fɔ flabanya kufĩ kafɔɔ diɛlaase ni di obe owo kamɛ!”
11 Agora eis a mão do Senhor sobre ti, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. Imediatamente caiu sobre ele uma névoa e trevas e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Di obe wɔ di okpoo kanyayilatɛ nwu lanya ni lɛsaa le mmle diabla nwɔ ɔkpɛ, nioso aafũ Saate ɔlaa nwu aanu. Diekye lɛsaa le baatuo nwɔ ni di Saate suoto labla nwɔ ɔkpɛ.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhando-se da doutrina do Senhor.
13 Nni sɛmaa, Paulo ku mba niatikanko nwɔ ni labuo di oklo kamɛ, baadie di Pafo baasifi Perge wɔ ninkpe ni di Panfilia. Nfa di Yohane Marko lakple ma sɛɛmaa, aakple aasifi Yerusalem nɛ.
13 Tendo Paulo e seus companheiros navegado de Pafos, chegaram a Perge, na Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Nni sɛmaa, baadie di Perge baasifi Antiokia di Pisidia kɔmɛ suoto. Di Lɛnyɛɛtɛyi suoto, baakyɛ Yuda batii kasiisakɔ baalaasiɛ kaasɔ baatii nwu kamɛ.
14 Mas eles, passando de Perge, chegaram a Antioquia da Psídia; e entrando na sinagoga, no dia de sábado, sentaram-se.
15 Di obe wɔ batɔɔka asaa di Mose kufiofa kukũ ku Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ akpanasaa beeloo nii, kasiisakɔ nwu ɔnɔɔfo labuɛ aatɔkɔ ma alɛ, “Babiloo, nse onwii lee nkpe ɔlaa wɔ nimakpee wo ni osie, ni aawa ababuɛ.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai.
16 Nioso Paulo lataka aakplesa kɔnɛɛ alɛ balo. Ni aatɔkɔ ma alɛ, “Israel batii ku aye ba ninanle ni Israel batii biobu ni Yaa, bikyɔɔ mi atoko!
16 Então Paulo se levantou e, pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas, e os que temeis a Deus, ouvi:
17 Awo Israel batii Yaa ladiki bawa loo, aabla ma kale kplɛ di obe wɔ baale ni bafɔɔ di Egipte kasɔ suoto. Yaa lakpaa ma aadieko di Egipte kasɔ suoto ku osie nɔɔ.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais, e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso,
18 Aanyu ma di ɔfaafuu kamɛ di obe wɔ bakyɛ bookyi nii di alɛɛ afosi ana kamɛ.
18 e suportou-lhes os maus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos;
19 Aawɔɔsa nnle nkuɛnsĩ di Kanaan kasɔ suoto, ni aayɔ ma kasɔ aata Israel batii keekple ma kale nɛ.
19 e, havendo destruído as sete nações na terra de Canaã, deu-lhes o território delas por herança durante cerca de quatrocentos e cinquenta anos.
20 Ɔsaabla wɔ mmle lafũ alɛɛ alafa ana afosi anɔɔ.
20 Depois disto, deu-lhes juízes até o profeta Samuel.
21 Ni baakaalɛ nwɔ alɛ ase ɔka ata ma. Ni di Yaa lata ma Kis obi Saul wɔ niakye ni Benyamin kɔna kamɛ, aale sɛka alɛɛ afosi ana nɛ.
21 Então pediram um rei, e Deus lhes deu por quarenta anos a Saul, filho de Cis, varão da tribo de Benjamim.
22 Kafɔɔ Yaa latakatɛsa nwɔ di sɛɛka suoto, ni aayɔ Dawid aase sɛka nwu nɛ. Dawid wɔ mmle niale otii wɔ suoto di Yaa labuɛ alɛ, ‘Yese obi Dawid ninle otii wɔ di otu nii mbɔmbɔ nii, diekye ababla mi abiesaa amuu.’
22 E tendo deposto a este, levantou-lhes como rei a Davi, ao qual também, dando testemunho, disse: Achei a Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 “Di Dawid kɔna kamɛ, ni di Yaa ladiki Dikitɛ wɔ ninle ni Yesu aata Israel batii fɛ mmle abuɛ aatɛ ni nɛ.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel um Salvador, Jesus;
24 Nioso fiɛ di Yesu mawa nii, Ntu Kpeesatɛ Yohane lawa aabatɔkɔ Israel batii bamuu alɛ, bakyi di sikpile lɛma kamɛ, baatika Yaa anu, baakpeesa ma Yaa ntu.
24 havendo João, antes do aparecimento dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo de arrependimento.
25 Di obe wɔ di Yohane ɔkpɛ nfɛ kɔwa ni kaloo, aakaalɛ alɛ, ‘Owe bienyu bilɛ nnle? Diele ami ninle otii wɔ bionyu osuku bilɛ abawa ni? Oowo! Otii nwu nkpi mi kamaa ɔɔwa. Otii wɔ ninansiɛko alɛ kabla ɔkpɛ kuonwii nta nii.’
25 Mas João, quando completava a carreira, dizia: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo, mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as alparcas dos pés.
26 “Babiloo, aye ba ninle ni Abraham babi ku aye ba ninanle ni Yuda batii biɔyɛkɛ ni Yaa, didiki le mmle bamuu loo bɛɛyɔ bɛɛta!
26 Irmãos, filhos da estirpe de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a nós é enviada a palavra desta salvação.
27 Batii ba ninkpe ni di Yerusalem ku banɔɔfo lɛma ditatofo alɛ Yesu ninle Dikitɛ nwu. Batanu Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ ɔlaa wɔ baabuɛ baatɛ ni kasɔ, bɔɔka ni obe lele di Lɛnyɛɛtɛyi nwu suoto. Kafɔɔ di obe wɔ baalo nwɔ ni lɛpɔɔ, bɛɛta alɛ Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ ɔlaa ntɔɔwa kaanya.
27 Pois, os que habitam em Jerusalém e as suas autoridades, porquanto não conheceram a este Jesus, condenando-o, cumpriram as mesmas palavras dos profetas que se ouvem ler todos os sábados.
28 Batanya okpile kuonwii di suoto nɔɔ eesiɛko ni kukpi, kafɔɔ baatɔkɔ Pilato alɛ ata balo nwɔ.
28 E, se bem que não achassem nele nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Di obe wɔ batɔɔbla asaa ya di Yaa Kɔkpana Klekle Kukũ labuɛ ni di kukpi nɔɔ suoto beeloo nii, baadiki nwɔ koowoso suoto, baalaakookaa nwɔ di ɔkya kamɛ.
29 Quando haviam cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, o puseram na sepultura;
30 Kafɔɔ Yaa lasɛnkɛsa nwɔ aakyeko bakpi kamɛ, aawako nkpa kamɛ.
30 mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 Nni sɛmaa, aadiki suoto kpinwu aatuo batii ba niakyɛ ni ku nnwɔɔ baakye Galilea baawa ni Yerusalem. Mma ninle batii ba nikodiki nwɔ ɔlaa mambuɛ ni nɛ.
31 e ele foi visto durante muitos dias por aqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais agora são suas testemunhas para com o povo.
32 — ausente —
32 E nós vos anunciamos as boas novas da promessa, feita aos pais,
33 — ausente —
33 a qual Deus nos tem cumprido, a nós, filhos deles, levantando a Jesus, como também está escrito no salmo segundo: Tu és meu Filho, hoje te gerei.
34 Nya ɔlaa wɔ di Yaa labuɛ ni di ɔtaka nɔɔ okye di kukpi kamɛ, diidii alaabuu di ɔkya kamɛ.
34 E no tocante a que o ressuscitou dentre os mortos para nunca mais tornar à corrupção, falou Deus assim: Dar-vos-ei as santas e fiéis bênçãos de Davi;
35 Nioso aakple aabuɛ di Dawid onu bamba kamɛ alɛ,
35 pelo que ainda em outro salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
36 “Ɔlaa wɔ mmle diele Dawid kulaka, diekye Dawid lasiɛ aabla Yaa ɔkpɛ obe lele fɛ mmle okle di Yaa komiɛ nii, aakpi nii baakookaa nwɔ, abuu kafɔɔ di ɔkya kamɛ.
36 Porque Davi, na verdade, havendo servido a sua própria geração pela vontade de Deus, dormiu e foi depositado junto a seus pais e experimentou corrupção.
37 Kafɔɔ otii wɔ di Yaa latakatɛsa aakyeko ni kukpi kamɛ, suoto nɔɔ sina ditabuu.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção experimentou.
38 “Babiloo, binu! Nioso di Yesu wɔ mmle leyooto kamɛ, ni di Yaa mayɔ sikpile lee ankyɛ ye nɛ.
38 Seja-vos pois notório, varões, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Otii lele niefũ Yesu eenu, Yaa matɔɔ lɛbɛ, di sikpile se simuu di Mose kufiofa diefuo wo ni odiki diidii.
39 E de todas as coisas de que não pudestes ser justificados pela lei de Moisés, por ele é justificado todo o que crê.
40 Nioso bilolaa binyu! Bitanta sɛlaa se di Yaa ɔlaa babuɛtɛtɛ labuɛ ni lawa ye di suoto.
40 Cuidai pois que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 Diekye Yaa labuɛ alɛ,
41 Vede, ó desprezadores, admirai-vos e desaparecei; porque realizo uma obra em vossos dias, obra em que de modo algum crereis, se alguém vo-la contar.
42 Di obe wɔ di Paulo ku Barnaba nfɛ kodie kaasiikɔ lɛma nwu mansifi nii, batii nwu latɔkɔ ma alɛ bakple bawa, baakple babakakatɛ bata ma di ɔlaa wɔ mmle suoto di Lɛnyɛɛtɛyi le nikɔwa ni kamɛ.
42 Quando iam saindo, rogavam que estas palavras lhes fossem repetidas no sábado seguinte.
43 Obe wɔ baatii ntoodie ni kaasikɔ nwu, Yuda batii ku mba nintookyi bɛɛbla ni Yuda batii bɔɔyɛkɛ ni Yaa, latikanko Paulo ku Barnaba. Batɔkyɛntɛ nwu lakakatɛ baakpee ma osie alɛ bakpee ɔnyɛɛ baasiɛ di Yaa sibualɛ nwu kamɛ.
43 E, despedida a sinagoga, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram a Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a perseverarem na graça de Deus.
44 Lɛnyɛɛtɛyi le niatikanko nii, kɛɛkɛɛ niabu se batii bamuu di okpoo nwu lawa baabanu Saate ɔlaa wɔ baabuɛ nii.
44 No sábado seguinte reuniu-se quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Di obe wɔ di Yuda batii banɔɔfo lanya ni batii dikudi le niawa ni kasikɔ nwu, diakple ma ninunsɛɛ, baananfiko Paulo ɔlaa di sɛlaa se aatoobuɛ nii, baatufa nwɔ kafɔɔ.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Kafɔɔ Paulo ku Barnaba lakpee otu baatɔkɔ ma alɛ, “Dikaatɛ alɛ baabuɛ Yaa ɔlaa biene wɔ mmle manta Yuda batii lɛkasale. Kafɔɔ biesĩ nwu ni oso, minoobu suoto bilɛ biawɛ ni nkpa be ninnaa ni kaloo oso, bubadiɛ ye munsifi batii ba ninanle ni Yuda batii nfũ.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Era mister que a vós se pregasse em primeiro lugar a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e não vos julgais dignos da vida eterna, eis que nos viramos para os gentios;
47 Diekye nkpo ninle kufiofa ko di Yaa lata wo ni alɛ,
47 porque assim nos ordenou o Senhor: Eu te pus para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até os confins da terra.
48 Nioso obe wɔ di mba ninanle ni Yuda batii lanu ni ɔlaa wɔ mmle, suoto layɔɔ ma, baatansa Yaa ɔlaa nwu. Nioso batii ba di Yaa ladiki ɛɛta ni nkpa be ninnaa ni kaloo lakple bafũbanutɛ.
48 Os gentios, ouvindo isto, alegravam-se e glorificavam a palavra do Senhor; e creram todos quantos haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Nioso Yaa ɔlaa nwu lakyaka kasɔ nwu kamuu suoto.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Kafɔɔ Yuda batii lata basanko ba diibu ntika ni di suoto, baye ni Yaa ku okpoo banɔɔfo lataka baayila di Paulo ku Barnaba suoto, baatososa ma di okpoo nwu kamɛ.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres devotas de alta posição e os principais da cidade, suscitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus termos.
51 Nioso di obe wɔ boodie ni di okpoo nwu kamɛ, baafɛntɛ nkpaasɔ lɛma kɔtɛ baatɛ di okpoo nwu diotuo alɛ, okpoo nwu batii diefũ ma nii. Nni nkpo sɛmaa, baadie baasifi Ikonion.
51 Mas estes, sacudindo contra eles o pó dos seus pés, partiram para Icônio.
52 Bafũbanutɛ ba mmle lanya suoto lɛyɔɔ, Yaa Ninwuna kafɔɔ layii ma kamɛ pɔ.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.