Atos 12
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NAA
1 Diɛ obe nwu nkpo kamɛ, Ɔka Herode lakyako bafũbanutɛ bawo ɔkpɛko.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Ni aata baalo Yakobo, dile ni Yohane obilɛma ku kapamii nɛ.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Obe wɔ aanya alɛ suoto layɔɔ ni Yuda batii di lɛsaa le aabla ni oso, aamufũ Petro kafɔɔ di obe wɔ kamɛ boole ni Bloblo wɔ Ninantaka ni dii.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Baayɔ nwɔ baatɛ leeyo, ni baadiki banyuntɛ bana bana akudi ana alɛ batoonyu nwɔ nɛ. Herode latɛ alɛ, abakanko nwɔ lɛɛkpaka, nse batooloo Okpi Diisi Ofe Dii nwu ole.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Nioso baakpee Petro leeyo, banyuntɛ latoonyu nwɔ. Kafɔɔ, bafũbanutɛ nwu latɔɔpɛ ɔlaa baatɔɔta Yaa diisi nɔɔ osie kanya.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Obe wɔ di Herode latɛ alɛ abadiki Petro anta ni batii nse kale lɛsɛ, Petro late aatɔɔkyɔsĩi di banyuntɛ banyɔ obo. Baapɛ nwɔ akpo anyɔ. Mia kafɔɔ banyuntɛ bawo layila di leyo katenkɔ nwu kayoko.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Nfanwu, lɛkpa lewo lakpete leenyo nwu kamɛ. Ni di Yaa tɔkyɛntɛ onwii lawa aabaayila di Petro ɔlɔɔkɔ. Ni aapɛ Petro kɔnɛɛ niimuusi aasɛnkɛsa nwɔ abuɛ alɛ, “Pɛsɛwa, faataka!” Nfanwu ni di akpo nwu lafukuti di nnɛɛ nɔɔ aapɛ kaasɔ nɛ.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ni di Yaa tɔkyɛntɛ nwu latɔkɔ nwɔ alɛ, “Yɔ awu lɛfɔ ku ntokota fakpee.” Ni di Petro labla nkpo nɛ. Ni di Yaa tɔkyɛntɛ nwu lakple aatɔkɔ nwɔ alɛ, “Yɔ awu wua lɛfɔ nwu kafɔɔ fakpee, faatikankoe.”
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Ni di Petro lataka aatikanko nwɔ aadie leeyo nwu kamɛ nɛ. Di obe wɔ mmle nwu kamɛ, diate Petro fɛ lɛsaa le ɔɔnya nii, kɔlaafɔ kule ɔɔsɛ.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Baafe di banyuntɛ kayoko kasale ku kayɔɔfa ni baalaadu abɔɔsaa kayoko kplɛ ka niɛkyɔɔ ni okpoo anu nɛ. Kayoko nwu nkpo kamu, niasɛkɛtɛ suoto, ni baafe ninka kafɔɔ baadie nɛ. Baakyɛ ni sitũ kɛɛkɛ, ni di Yaa tɔkyɛntɛ nwu layɛ di Petro anu aasifi nɛ.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Nfa nfɛ di Petro latofo lɛsaa le niawa ni nɛ. Ni aabuɛ alɛ, “Nwaako, Saate niekyesee tɔkyɛntɛ nɔɔ alɛ abadiki mi di Herode nnɛɛ kamɛ ku asaa ya di Yuda batii konyu osuku alɛ bababla mi ni kamɛ.”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Obe wɔ diabudi nwɔ nii, ni aasifi Maria nwɔ bɔɔlɛɛ ni Yohane Marko ɔya leyo nɛ. Nfa di batii kpinwu lasi baatɔɔpɛ ɔlaa baatɔɔta Yaa nɛ.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Petro lapɛ kayi kokloo kɔnɛɛ, ni di ɔsankobi tɔkyɛntɛ wɔ bɔɔlɛɛ ni Roda lawa alɛ ɔbasɛkɛtɛ kayoko nwu.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Obe wɔ aatofo alɛ Petro sɛlɔ sile nii, suoto layɔɔ nwɔ siawaalɛ! Atasɛkɛtɛ kayoko nwu, ni aatoso aasifi batii nwu kamɛ aalaatɔkɔ ma alɛ Petro ntɔɔwa ayɛ kookloo sɛmaa.
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Kafɔɔ batafũ baanu, nioso baakaalɛ nwɔ alɛ, “Foobuo afĩiɛ?” Ɔsankobi nwu nkpo labensa kanya alɛ, nwaa ni! Ni baabuɛ alɛ, “Loobia Yaa tɔkyɛntɛ wɔ nikonyu ni Petro dile.”
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Di obe nwu nkpo kamɛ kafɔɔ, Petro lakple aayila aatɔɔpɛ ɔpɛ kokloo kɔnɛɛ. Ni baalaasɛkɛtɛ nii nnwɔɔ diale, diabla ma ɔkpɛ osie kanya.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Nioso Petro lawii ma kɔnɛɛ alɛ balo kanana. Ni aatɔkɔ ma mmle okle di Yaa lediki nwɔ ni di leyo katenkɔ nɛ. Ni aatɔkɔ ma alɛ batɔkɔ Yakobo ku bafũbanutɛ ba niebu ni. Nni sɛmaa, aadie aadiɛ ma, aasifi lɛba bamba.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Kaale lasɛ nii, kakpɔkpɔtɔ dibinte labuo di banyuntɛ ba nikonyu ni leyo katenkɔ nwu kamɛ. Baakaalɛ kafɔɔ alɛ, “Be niɛbla Petro, fɛ eefe?”
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Herode lata ma baawolaa nwɔ, kafɔɔ batanya Petro. Nioso aata baakanko leyo bayuntɛ nwu, ni aata osuku alɛ balo ma nɛ. Nni sɛmaa Herode ladie di Yudea aasifi Kaesarea aalaale obe owo ninfa.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Obe wɔ mmle kamɛ, Herode lanya ɔblɔ aakpeeko Tiro ku Sidon batii. Nioso batii bawo lakye Tiro ku Sidon okpoo baakyɛ alɛ bɔɔlaanyɔɔ. Lɛkasale, baalaanya Blasto, otii wɔ nin-yɛ ni di Herode asaa kanya alɛ, akyakaako ma. Ni baakyɛ Herode nfũ baalaabla onwii ku nnwɔɔ, diekye Herode okpoo manwɛ alesaa mankyeko.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Dii le di Ɔka Herode latɛ nii, aakpee akasaa, aasiɛ di lɛkakpomii suoto aakakatɛ ata batii.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Batii nwu layiisa kudu osie kanya alɛ, “Diele otii nikɔkakatɛ, Yaa nikɔkakatɛ!”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Nfanwu, Yaa tɔkyɛntɛ lakpee Herode ofiɛ, diekye atayɔ katansa aata Yaa. Nioso aabuo akudikudi aakpi.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Nioso Yaa ɔlaa biene nwu lakpɛ kuakyaka kayi, bafũbanutɛ kafɔɔ labapɔ kpinwu.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Nioso obe wɔ di Barnaba ku Saulo ntooloo ni ɔkpɛ wɔ baakpee ma ni ɔbla, baakple di Yerusalem, ni baakpaa Yohane wɔ manlɛɛ ni Marko baasifiko nɛ.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.