Apocalipse 16
Yaa Kanya Ninii Fɔle Sɛlɛɛ (SNW) vs NTLH
1 Ni lanu sɛlɔ siene latɔɔkakatɛ di Yaa Olekatakɔ nwu nkpo kamɛ siatɔɔtɔkɔ Yaa batɔkyɛntɛ bakuɛnsĩ alɛ, “Bitɔɔkyɛ biɛlaanyɛɛnɛ Yaa ɔblɔ babɛɛsi bakuɛnsĩ nwu nkpo bikpete kaayi suoto.”
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ kasale lakyɛ aalaanyɛɛnɛ lɛsaa le ninsi ni di bɛɛsi nɔɔ kamɛ aakpete kaayi nɛ. Ni di batii ba suoto di bɔkɛɛ nwu nkpo ninkpe ni kobe nsũ ntika nii ku mba niasumu ni lɛtembi nɔɔ nwu latika nkɔ kpile be ninunu ni nɛ.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ nyɔɔfa lalaanyɛɛnɛ lɛsaa le ninsi ni di bɛɛsi nɔɔ kamɛ aakpete di lekpo kamɛ nɛ. Ninfɛ di ntu nwu nkpo lakple fɛ otii wɔ nintookpi ni ntɔ nɛ. Ni di asaa ya amuu ninsi ni leekpo nwu kamɛ lakpi nɛ.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ tiɛfa kafɔɔ lanyɛɛnɛ lɛsaa le ninsi ni di bɛɛsi nɔɔ kamɛ aakpete di sekle kamɛ ku ntu ntaakɔ, ni siakple ntɔ nɛ.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Ni lanu Yaa tɔkyɛntɛ wɔ nin-yɛ ni nintu kanya labuɛ alɛ,
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 Batii ba mmle lawii batii lɛfɔ ku Yaa ɔlaa bauɛtɛtɛ lɛfɔ ntɔ kaasɔ.
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Ninfɛ lanu sɛlɔ lakye Yaa oleɔta akyikye nwu nkpo ɔlɔɔkɔ siabuɛ alɛ, “Saate Yaa wɔ ninlenke ni, fanta lɛbɛ le niesiɛko nii, fankanko kafɔɔ di osuku kanya.”
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ naafa lanyɛɛnɛ lɛsaa le ninsi ni di bɛɛsi nɔɔ kamɛ aakpete di kufĩ suoto nɛ. Ni kuufĩ lawɛ abe kuafiɛ batii fɛ ɔtɔ nɛ.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Batii lafiɛ ku difila siene le mmle diata alɛ baabuɛ mbusuo sɛlaa di Yaa wɔ ninkpe ni osie di abuo ya mmle suoto. Baasĩ kafɔɔ alɛ bolookyi siikpile lɛma suoto bayɔ katansa bata Yaa.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ nɔɔle layɛɛnɛ lɛsaa le ninsi ni di bɛɛsi nɔɔ kamɛ aakpete di bɔkɛɛ nwu ninkpe ni kobe lɛkakpomii suoto nɛ. Ninfɛ diitunu lasoo kasɔ di bɔkɛɛ nwu ninkpe ni kobe sɛka kalekɔ suoto nɛ. Batii lanu sɛkplalomii lɛma ta dibuo le bɔɔnya ni oso.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Batii ba mmle labuɛ mbusuo sɛlaa di Yaa wɔ niɛbla ni osi suoto ta dibuo lɛma ku nkɔ kpile ninunu nwu oso. Baasĩ kafɔɔ alɛ bolookyi siikpile lɛma suoto.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ kuɔnle lanyɛɛnɛ lɛsaa le ninsi ni di bɛɛsi nɔɔ kamɛ aakpete di Eufrate okle kplɛ nwu kamɛ nɛ. Ni di okle nwu nkpo lasɔɔ, di mmle okle di baka ba niekye ni kufĩ katunkɔ, baawɛ osuku manfe nii.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Ninfɛ lanya anwuna kpile atiɛ anwii ninte ni fɛ apɔtɔlɔ latoodie di kɔsaanwu yɛkɛle kplɛkplɛ nwu kanya ku bɔkɛɛ nwu ninkpe ni kobe kanya kamɛ ku laatɛ ɔlaa buɛtɛtɛ kanya kamɛ nɛ.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Anwuna ya mmle nwu nkpo nle anwuna kpile ya nimbla ni sɛkpɛ se nimbla ni ɔkpɛ. Anwuna atiɛ ya mmle nwu nkpo lakyɛ kayi ka mmle baka bamuu nfũ alɛ baasiisa suoto alɛ baakpɛ di Yaa wɔ ninlenke ni di dii kplɛ nɔɔ nwu nkpo suoto.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 “Nu! Kɔwa fɛ mmle di yu nwa nii! Suoto siyɔɔ otii wɔ di anu nɔɔ nte ni kesekese, eelolaa awu nɔɔ eenyu ni alɛ alaakyɛ lɛkyɔtɔ akpee suoto sinunsɔ di batii anu di lɛkpaka.”
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Ninfɛ di anwuna nwu nkpo lasiisa baka nwu nkpo di lɛba le manlɛɛ ni di Hebri sele kamɛ alɛ Armagedon nɛ.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Ninfɛ di Yaa tɔkyɛntɛ kuɛnsinle lanyɛɛnɛ lɛsaa le ninsi nwɔ ni di bɛɛsi kamɛ aakpete kɔɔfɛɛfɔ kamɛ nɛ. Ni sɛɛlɔ kplɛ sinwii ladie di lɛkakpomii nwu nkpo suoto di Olekatakɔ nwu kamɛ siabuɛ alɛ, “Kutooloo!”
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Ni sɛɛpalalaa lakyako omumuna nɛ. Sɛlɔ siene kpinwu latoodie, kanto latookpududuu osie kanya, kasɔ kafɔɔ latũkũ osie kanya. Diɛyɔ di obe wɔ di Yaa lɛbla ni batii, kasɔ nwu nkpo okle diitũkũ diidii. Nle mmle ninle kasɔ ka niatũkũ lɛɛyɛkɛ nsi nɛ!
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Okpoo kplɛ nwu nkpo labiɛ kuasɛ di akyuu atiɛ, sekpoo kplɛ kafɔɔ di nnle mmuu kamɛ labiɛ. Yaa lanyuma Babilon okpoo kplɛ nwu sikpile, aata nwu kuanyi opũ nɔɔ nwu nkpo nieyii ni ku ɔblɔ nɔɔ siene nwu fɛɛ.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Nsɔ be di ntu lamana diakyi ni ku abokote layɛ fɛɛ.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Atubakanii abinte lakpa aakye osi abapɛ baatii suoto di onutũ lɛnya kawo ni lɛklapoosasaa kɔlafa. Batii labuɛ mbusuo sɛlaa di Yaa suoto ta atubakanii nwu nkpo oso, diekye dibuo nwu nkpo lawɛ osie.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.