Salmos 34
VulgSistine: Vulgata Sistina (SM_VULGSISTINE) vs VC
VC Versão Católica
1 Psalmus David. Iudica Domine nocentes me, expugna impugnantes me.
1 De Davi. Quando simulou alienação na presença de Abimelec e, despedido por ele, partiu. Bendirei continuamente ao Senhor, seu louvor não deixará meus lábios.
2 Apprehende arma et scutum: et exurge in adiutorium mihi.
2 Glorie-se a minha alma no Senhor; ouçam-me os humildes, e se alegrem.
3 Effunde frameam, et conclude adversus eos, qui persequuntur me: dic animae meae: Salus tua ego sum.
3 Glorificai comigo ao Senhor, juntos exaltemos o seu nome.
4 Confundantur et revereantur, quaerentes animam meam. Avertantur retrorsum, et confundantur cogitantes mihi mala.
4 Procurei o Senhor e ele me atendeu, livrou-me de todos os temores.
5 Fiant tamquam pulvis ante faciem venti: et angelus Domini coarctans eos.
5 Olhai para ele a fim de vos alegrardes, e não se cobrir de vergonha o vosso rosto.
6 Fiat via illorum tenebrae et lubricum: et angelus Domini persequens eos.
6 Vede, este miserável clamou e o Senhor o ouviu, de todas as angústias o livrou.
7 Quoniam gratis absconderunt mihi interitum laquei sui: supervacue exprobraverunt animam meam.
7 O anjo do Senhor acampa em redor dos que o temem, e os salva.
8 Veniat illi laqueus, quem ignorat: et captio, quam abscondit, apprehendat eum: et in laqueum cadat in ipsum.
8 Provai e vede como o Senhor é bom, feliz o homem que se refugia junto dele.
9 Anima autem mea exultabit in Domino: et delectabitur super salutari suo.
9 Reverenciai o Senhor, vós, seus fiéis, porque nada falta àqueles que o temem.
10 Omnia ossa mea dicent: Domine, quis similis tibi? Eripiens inopem de manu fortiorum eius: egenum et pauperem a diripientibus eum.
10 Os poderosos empobrecem e passam fome, mas aos que buscam o Senhor nada lhes falta.
11 Surgentes testes iniqui, quae ignorabam interrogabant me.
11 Vinde, meus filhos, ouvi-me: eu vos ensinarei o temor do Senhor.
12 Retribuebant mihi mala pro bonis: sterilitatem animae meae.
12 Qual é o homem que ama a vida, e deseja longos dias para gozar de felicidade?
13 Ego autem cum mihi molesti essent, induebar cilicio. Humiliabam in ieiunio animam meam: et oratio mea in sinu meo convertetur.
13 Guarda tua língua do mal, e teus lábios das palavras enganosas.
14 Quasi proximum, et quasi fratrem nostrum, sic complacebam: quasi lugens et contristatus sic humiliabar.
14 Aparta-te do mal e faze o bem, busca a paz e vai ao seu encalço.
15 Et adversum me laetati sunt, et convenerunt: congregata sunt super me flagella, et ignoravi.
15 Os olhos do Senhor estão voltados para os justos, e seus ouvidos atentos aos seus clamores.
16 Dissipati sunt, nec compuncti, tentaverunt me, subsannaverunt me subsannatione: frenduerunt super me dentibus suis.
16 O Senhor volta a sua face irritada contra os que fazem o mal, para apagar da terra a lembrança deles.
17 Domine quando respicies? restitue animam meam a malignitate eorum, a leonibus unicam meam.
17 Apenas clamaram os justos, o Senhor os atendeu e os livrou de todas as suas angústias.
18 Confitebor tibi in ecclesia magna, in populo gravi laudabo te.
18 O Senhor está perto dos contritos de coração, e salva os que têm o espírito abatido.
19 Non supergaudeant mihi qui adversantur mihi inique: qui oderunt me gratis et annuunt oculis.
19 São numerosas as tribulações do justo, mas de todas o livra o Senhor.
20 Quoniam mihi quidem pacifice loquebantur: et in iracundia terrae loquentes, dolos cogitabant.
20 Ele protege cada um de seus ossos, nem um só deles será quebrado.
21 Et dilataverunt super me os suum: dixerunt: Euge, euge, viderunt oculi nostri.
21 A malícia do ímpio o leva à morte, e os que odeiam o justo serão castigados.
22 Vidisti Domine, ne sileas: Domine ne discedas a me.
22 O Senhor livra a alma de seus servos; não será punido quem a ele se acolhe.
23 Exurge et intende iudicio meo: Deus meus, et Dominus meus in causam meam.
23 — ausente —
24 Iudica me secundum iustitiam tuam Domine Deus meus, et non supergaudeant mihi.
24 — ausente —
25 Non dicant in cordibus suis: Euge, euge, animae nostrae: nec dicant: Devorabimus eum.
25 — ausente —
26 Erubescant et revereantur simul, qui gratulantur malis meis. Induantur confusione et reverentia qui maligna loquuntur super me.
26 — ausente —
27 Exultent et laetentur qui volunt iustitiam meam: et dicant semper: Magnificetur Dominus, qui volunt pacem servi eius.
27 — ausente —
28 Et lingua mea meditabitur iustitiam tuam, tota die laudem tuam.
28 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 34, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.