Jó 11
VulgSistine: Vulgata Sistina (SM_VULGSISTINE) vs ARC
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Respondens autem Sophar Naamathites, dixit:
1 Então, respondeu Zofar, o naamatita, e disse:
2 Numquid qui multa loquitur, non et audiet? aut vir verbosus iustificabitur?
2 Porventura, não se dará resposta à multidão de palavras? E o homem falador será justificado?
3 Tibi soli tacebunt homines? et cum ceteros irriseris, a nullo confutaberis?
3 Às tuas mentiras se hão de calar os homens? E zombarás tu sem que ninguém te envergonhe?
4 Dixisti enim: Purus est sermo meus, et mundus sum in conspectu tuo.
4 Pois tu disseste: A minha doutrina é pura; limpo sou aos teus olhos.
5 Atque utinam Deus loqueretur tecum, et aperiret labia sua tibi,
5 Mas, na verdade, prouvera Deus que ele falasse e abrisse os seus lábios contra ti,
6 Ut ostenderet tibi secreta sapientiae, et quod multiplex esset lex eius, et intelligeres quod multo minora exigaris ab eo, quam meretur iniquitas tua.
6 e te fizesse saber os segredos da sabedoria, que é multíplice em eficácia; pelo que sabe que Deus exige de ti menos do que merece a tua iniquidade.
7 Forsitan vestigia Dei comprehendes, et usque ad perfectum Omnipotentem reperies?
7 Porventura, alcançarás os caminhos de Deus ou chegarás à perfeição do Todo-Poderoso?
8 Excelsior caelo est, et quid facies? profundior inferno, et unde cognosces?
8 Como as alturas dos céus é a sua sabedoria; que poderás tu fazer? Mais profunda é ela do que o inferno; que poderás tu saber?
9 Longior terra mensura eius, et latior mari.
9 Mais comprida é a sua medida do que a terra; e mais larga do que o mar.
10 Si subverterit omnia, vel in unum coarctaverit, quis contradicet ei?
10 Se ele destruir, e encerrar, ou juntar, quem o impedirá?
11 Ipse enim novit hominum vanitatem, et videns iniquitatem, nonne considerat?
11 Porque ele conhece os homens vãos e vê o vício; e não o terá em consideração?
12 Vir vanus in superbiam erigitur, et tamquam pullum onagri se liberum natum putat.
12 Mas o homem vão é falto de entendimento; sim, o homem nasce como a cria do jumento montês.
13 Tu autem firmasti cor tuum, et expandisti ad eum manus tuas.
13 Se tu preparaste o teu coração, estende as tuas mãos para ele;
14 Si iniquitatem, quae est in manu tua, abstuleris a te, et non manserit in tabernaculo tuo iniustitia:
14 se há iniquidade na tua mão, lança-a para longe de ti e não deixes habitar a injustiça nas tuas tendas,
15 Tunc levare poteris faciem tuam absque macula, et eris stabilis, et non timebis.
15 porque, então, o teu rosto levantarás sem mácula; e estarás firme e não temerás.
16 Miseriae quoque oblivisceris, et quasi aquarum quae praeterierunt recordaberis.
16 Porque te esquecerás dos trabalhos e te lembrarás deles como das águas que já passaram.
17 Et quasi meridianus fulgor consurget tibi ad vesperam: et cum te consumptum putaveris, orieris ut lucifer.
17 E a tua vida mais clara se levantará do que o meio-dia; ainda que haja trevas, será como a manhã.
18 Et habebis fiduciam, proposita tibi spe, et defossus securus dormies.
18 E terás confiança, porque haverá esperança; olharás em volta e repousarás seguro.
19 Requiesces, et non erit qui te exterreat: et deprecabuntur faciem tuam plurimi.
19 E deitar-te-ás, e ninguém te espantará; muitos acariciarão o teu rosto.
20 Oculi autem impiorum deficient, et effugium peribit ab eis, et spes illorum abominatio animae.
20 Mas os olhos dos ímpios desfalecerão, e perecerá o seu refúgio; e a sua esperança será o expirar da alma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.