Mateus 9

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ɛɛ rɛ Yesu sii gyʋʋ nɩɩduworiboro a kyol fuwo hʋ a mɩɩgɩ kpa mʋ ʋ bee.
1 Entrando num barco, Jesus passou para o outro lado do mar e foi para a sua própria cidade.
2 Doŋ nɛ nala badɔmɔŋ sii kyʋŋ baal kɩdɩgɩ logiŋdɩgɩ buloŋ aa sʋba abee ʋ wasɩpɩnɩɩ a ko Yesu sɩya. Yesu aa naa dɩ ba laadii yʋga gɛɛ, ʋ basɩ tɩya baal hʋ a baa, “Ŋ Biye, ta leŋ kambɩŋ kana ɩ! Ŋ kpaa ɩ wɩbɔmɔ kyɛ ɩ rɛ.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, vendo a fé que eles tinham, disse ao paralítico:
3 Yesu aa basɩ gɛɛ, Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla badɔmɔŋ mɩɩgɩ hɔŋ kɩ gʋrɩmɩ wɩya a baa, “Baal no aa basɩ wɩya gɛɛ rɛ anɩɩ ʋ rɛ yaa Wɩɩsɩ.”
3 Mas alguns escribas diziam entre si: — Ele está blasfemando.
4 Amɛ Yesu kɛ gyɩŋ wɩɩ hʋ ba gyɩ aa bɩɩnɩ rɛ. Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma kɩ bɩɩnɩ wɩbɔmɔ no.
4 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse:
5 Ŋ aa sɩ baa ‘Ŋ kpaa ɩ wɩbɔmɔ kyɛ ɩ rɛ,’ koo ŋ aa sɩ baa ‘Sii kɩ vala,’ ba tɩyaŋ kɩbee rɛ yaa mɔl?
5 Pois o que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
6 Ŋ sɩ dagɩ ma dɩ ma gyɩma anɩɩ mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye kaŋ dee rɛ ŋ aa sɩ wuwo kpa dʋnɩya nala wɩbɔmɔ kyɛ ba.” Ɛɛ rɛ ka ʋ basɩ tɩya baal hʋ a baa, “Sii kpa ɩ wasa a kɩ mʋ dɩya.”
6 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. Então disse ao paralítico:
7 Doŋ nɛ baal hʋ nyagɩ sii sɩŋ, a kɩ mʋ dɩya.
7 E o homem se levantou e voltou para casa.
8 Nɩgyamaa hʋ buloŋ aa naa gɛɛ, kambɩŋ kaŋ ba, ba dannɩ Wɩɩsɩ anɩɩ ʋ aa kpaa dee no iriŋ a tɩya nihuwobisi.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, deram glória a Deus, que tinha dado tal autoridade aos homens.
9 Yesu aa lɩɩ doŋ kɩ mʋ, dɩ lampolaal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Matiwu rɛ hɔŋ ʋ tʋŋtʋnnɩ-dɩya tɩyaŋ gɛɛ. Ɛɛ rɛ Yesu yɩrɩ ʋ a baa, “Sii ko kɩ tɩŋa ŋ hal.” Ʋ sii a kɩ tɩŋ Yesu hal.
9 Quando Jesus saiu dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
10 Nyɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ buloŋ kpa mʋ Matiwu dɩya, a hɔŋ kɩ di kɩna. Doŋ tɩyaŋ nɛ lampolaala bee wɩbɔŋyaala mɛ ko pɛ ba tɩyaŋ, ba buloŋ kɩ di kɩna hʋ.
10 Estando Jesus à mesa, na casa de Mateus, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e os seus discípulos.
11 Farasiima badɔmɔŋ aa naa gɛɛ, ba pɩyɛsɩ Yesu hatɩnna hʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma nɩhɩyawʋ bee lampolaala abee wɩbɔŋyaala no buloŋ hɔŋ kɩ di kɩna?”
11 Vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos de Jesus: — Por que o Mestre de vocês come com os publicanos e pecadores?
12 Yesu aa nɩɩ wɩɩ no, ʋ mɩɩgɩ basɩ tɩya ba a baa, “Nala hʋ aa kaŋ laaŋfɩya, ba bee kyɛ tɩɩba tɩɩna, see nala hʋ aa wɩɩlɩ.”
12 Mas Jesus, ouvindo, disse:
13 Ma mʋ deŋ Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ a na wɩɩ no ba aa saba memii. Ba saba rɛ anɩɩ
13 Vão e aprendam o que significa: “Quero misericórdia, e não sacrifício.” Pois não vim chamar justos, e sim pecadores.
14 Ɛɛ rɛ Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ hatɩnna ko Yesu lee a pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ á bee Farasiima kɩ vʋwa nyʋwa aŋka ɩ hatɩnna hʋ kɛ bee vʋwa nyʋwa?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e perguntaram a Jesus: — Por que nós e os fariseus jejuamos muitas vezes, mas os seus discípulos não jejuam?
15 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa “Dɩ nal lɛ kpaa hafalɩɩ ka dɩ ʋ bee ʋ kyaŋsɩ hɔŋ, ʋ kyaŋsɩ hʋ tɩya sɩ kyogi? Aayɩ, amɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ we doŋ ba aa sɩ kaŋ baal hʋ mʋ lee kɩdɩgɩ ka dɩ ʋ kyaŋsɩ hʋ vʋwa nyʋwa.”
15 Jesus respondeu:
16 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl maga namaga tɩya ba a baa, “Nal buloŋ bɩ sɩ kpa taŋfalɩɩ a ala tɔ gabɩnɩɩ bol. Dɩ ɩ rɛ yaa gɛɛ, taŋfalɩɩ hʋ sɩ kʋʋrɩ, dɩ gabɩnɩɩ hʋ marɩ kɩyasɩ pɛ.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo tira um pedaço da roupa, e o buraco fica ainda maior.
17 Ɛɛ tɩɩ rɛ nal buloŋ mɛ bɩ sɩ laa nyʋwa kpa sɩhuwo a we pulbɩnɩɩ tɩyaŋ, see dɩ ʋ kpa we pulfalɩɩ tɩyaŋ. Dɩ gɛɛ daa pulbɩnɩɩ hʋ sɩ pɔsɔ dɩ sɩŋ hʋ bɩsɩ ta. Sɩhuwo maga dɩ ɩ kpa we pulfalɩɩ tɩyaŋ nɛ dɩ sɩŋ hʋ bee pul hʋ buloŋ ta kyogo ta.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos, porque, se alguém fizer isso, os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Yesu ha gyɩ aa basɩ wɩya hʋ gɛɛ rɛ, Gyuuma nɩhɩyawʋ kɩdɩgɩ ko ʋ lee, a tuu gbinni ʋ sɩya tɩyaŋ aŋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ toluu rɛ sʋba lagɩlagɩ no, amɛ ko kpa ɩ nosi dɔbɔ ʋ tɩyaŋ dɩ ʋ sii sʋʋ tɩyaŋ.”
18 Enquanto Jesus lhes dizia estas coisas, eis que um chefe da sinagoga, aproximando-se, o adorou e disse: — Minha filha morreu agora mesmo; mas venha impor a mão sobre ela, e ela viverá.
19 Ɛɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ buloŋ sii tɩŋ baal hʋ hal ba kpa kɩ mʋ.
19 E Jesus se levantou e o seguiu, juntamente com os seus discípulos.
20 — ausente —
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia, veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele.
21 — ausente —
21 Porque dizia consigo mesma: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
22 Ɛɛ rɛ Yesu mɩɩgɩ galdaasɩ a na ʋ, a basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ toluu, ta leŋ kambɩŋ kana ɩ, ɩ aa laa ŋ di rɛ tɩŋ ɩ deye.” Haaŋ hʋ pirigi na laaŋfɩya haŋ lagɩlagɩbiye hʋ.
22 Então Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Ɛɛ rɛ ka Yesu kpa gyʋʋ Gyuuma nɩhɩyawʋ hʋ dɩya. Ʋ gyʋwa dɩ haŋye-taala abee lodaala hʋ sɩna a kɩ wii.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma buloŋ mʋ lɩɩ, haŋtolibiye hʋ bɩ sʋba, ʋ ta pɩŋ doo rɛ.” Ɛɛ rɛ ba buloŋ mɩɩgɩ kɩ mʋma ʋ.
24 — Saiam daqui! Porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Amɛ ba aa kile nala hʋ buloŋ ba lɩɩ gɛɛ, Yesu mʋ gyʋʋ haŋtolibiye hʋ dɩya, a mʋ kaŋ ʋ noŋ tɩyaŋ, ʋ sii.
25 Mas, quando o povo tinha sido colocado para fora, Jesus entrou, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Wɩɩ no Yesu aa yaa taalɩ haŋ paalʋʋ hʋ buloŋ.
26 E a notícia deste acontecimento se espalhou por toda aquela terra.
27 Yesu bɩl aa lɩɩ doŋ kɩ mʋ, nyʋlma balɩya mɛ sii kɩ tɩŋa ʋ hal aŋ huwori kɩ yɩrɩ ʋ a baa, “Yesu, Deviti Biye, fá á sikii.”
27 Saindo Jesus dali, dois cegos o seguiram, gritando: — Tenha compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Yesu aa mʋʋ gyʋʋ dɩya hʋ, nyʋlma hʋ balɩya mɛ kpa ko ʋ lee. Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Ma laa di anɩɩ ŋ sɩ wuwo tɩɩbɩ ma dɩ ma deye rɛ koo?” Ɛɛ rɛ ba baa, “Waa, á Tɩɩna, á laa di rɛ.”
28 Quando ele entrou em casa, os cegos se aproximaram, e Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — Sim, Senhor!
29 Ɛɛ rɛ Yesu dige dige ba sɩya tɩyaŋ aŋ baa, “Ɛɛ hʋ ma aa laa di anɩɩ ʋ sɩ yaa, ŋ sɩ leŋ dɩ ɛɛ yaa.”
29 Então Jesus tocou nos olhos deles, dizendo:
30 Ba sɩya suri, ka Yesu basɩ tɩya ba abee sɩfɩyasɩ a baa, “Ma ta ko basɩ wɩɩ no tɩya nal buloŋ.”
30 E os olhos deles se abriram. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo:
31 Amɛ ba vɩya aŋ lɩɩ basɩ ʋ wɩya a taalɩ paalʋʋ hʋ buloŋ.
31 Eles, porém, saíram e espalharam a notícia a respeito de Jesus por toda aquela terra.
32 Nyʋlɩma hʋ balɩya aa yaŋ lɩɩ dɩya hʋ tɩyaŋ, dɩ nala badɔmɔŋ mɛ kaŋ baal kɩdɩgɩ gyɩŋbɔmɔ aa kana ʋ bɩ wuwo kɩ basɩ wɩya, a ko Yesu lee.
32 Quando eles saíram, eis que trouxeram a Jesus um mudo endemoniado.
33 Ɛɛ rɛ Yesu kile gyɩŋbɔmɔ hʋ baal hʋ tɩyaŋ, ka baal hʋ piili kɩ basɩ wɩya. Ʋ yaa nal buloŋ wɩkperii. Ɛɛ rɛ ba baa, “Á ha bɩ maakyiye na wɩɩ no iriŋ Iziral paalʋʋ tɩyaŋ.”
33 E, assim que o demônio foi expulso, o mudo passou a falar. E as multidões se admiravam, dizendo: — Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Amɛ Farasiima hʋ kɩ basɩ anɩɩ gyɩŋbɔmɔ kuwori rɛ tɩya ʋ dee ʋ wuwo kile gyɩŋbɔmɔ kɩ ta gɛɛ.
34 Mas os fariseus diziam: — Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
35 Ɛɛ rɛ Yesu sii gɔllɩ tɔbala abee tɔbiisi hʋ buloŋ a kɩ daga nala Gyuuma wɩɩkyʋwaldɩɩsɩ tɩyaŋ, aŋ pɛ kɩ basɩ Wɩɩsɩ koro hʋ wɩweliye wɩya, aŋ kɩ tɩɩbɩ nala hʋ wɩɩla iriŋ iriŋ buloŋ aa kana.
35 E Jesus percorria todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do Reino e curando todo tipo de doenças e enfermidades.
36 Ʋ aa naa nɩgyamaa hʋ, sikii buloŋ kana ʋ, beewɩya ʋ naa nɩɩ wɩya yʋga aa dɔŋ ba rɛ, ka ba bɩ kaŋ nal aa sɩ kyiyeli ba. Ba kɩɩ gɛɛ anɩɩ piyese aa bɩ kaŋ pedaal.
36 Ao ver as multidões, Jesus se compadeceu delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ baa, “Kɩkʋmɩya hʋ yʋga rɛ baga hʋ tɩyaŋ, amɛ tʋŋtʋnna hʋ bɩ yʋga ba aa sɩ kʋŋ kɩna hʋ.
37 Então Jesus disse aos seus discípulos:
38 Ma yaŋ sʋla baga hʋ tɩɩna dɩ ʋ kyɛ tʋŋtʋnna yʋga dɩ ba kʋŋ baga hʋ kɩna.”
38 Por isso, peçam ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.