Mateus 9

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɛɛ rɛ Yesu sii gyʋʋ nɩɩduworiboro a kyol fuwo hʋ a mɩɩgɩ kpa mʋ ʋ bee.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 Doŋ nɛ nala badɔmɔŋ sii kyʋŋ baal kɩdɩgɩ logiŋdɩgɩ buloŋ aa sʋba abee ʋ wasɩpɩnɩɩ a ko Yesu sɩya. Yesu aa naa dɩ ba laadii yʋga gɛɛ, ʋ basɩ tɩya baal hʋ a baa, “Ŋ Biye, ta leŋ kambɩŋ kana ɩ! Ŋ kpaa ɩ wɩbɔmɔ kyɛ ɩ rɛ.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Yesu aa basɩ gɛɛ, Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla badɔmɔŋ mɩɩgɩ hɔŋ kɩ gʋrɩmɩ wɩya a baa, “Baal no aa basɩ wɩya gɛɛ rɛ anɩɩ ʋ rɛ yaa Wɩɩsɩ.”
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Amɛ Yesu kɛ gyɩŋ wɩɩ hʋ ba gyɩ aa bɩɩnɩ rɛ. Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma kɩ bɩɩnɩ wɩbɔmɔ no.
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 Ŋ aa sɩ baa ‘Ŋ kpaa ɩ wɩbɔmɔ kyɛ ɩ rɛ,’ koo ŋ aa sɩ baa ‘Sii kɩ vala,’ ba tɩyaŋ kɩbee rɛ yaa mɔl?
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Ŋ sɩ dagɩ ma dɩ ma gyɩma anɩɩ mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye kaŋ dee rɛ ŋ aa sɩ wuwo kpa dʋnɩya nala wɩbɔmɔ kyɛ ba.” Ɛɛ rɛ ka ʋ basɩ tɩya baal hʋ a baa, “Sii kpa ɩ wasa a kɩ mʋ dɩya.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Doŋ nɛ baal hʋ nyagɩ sii sɩŋ, a kɩ mʋ dɩya.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Nɩgyamaa hʋ buloŋ aa naa gɛɛ, kambɩŋ kaŋ ba, ba dannɩ Wɩɩsɩ anɩɩ ʋ aa kpaa dee no iriŋ a tɩya nihuwobisi.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Yesu aa lɩɩ doŋ kɩ mʋ, dɩ lampolaal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Matiwu rɛ hɔŋ ʋ tʋŋtʋnnɩ-dɩya tɩyaŋ gɛɛ. Ɛɛ rɛ Yesu yɩrɩ ʋ a baa, “Sii ko kɩ tɩŋa ŋ hal.” Ʋ sii a kɩ tɩŋ Yesu hal.
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Nyɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ buloŋ kpa mʋ Matiwu dɩya, a hɔŋ kɩ di kɩna. Doŋ tɩyaŋ nɛ lampolaala bee wɩbɔŋyaala mɛ ko pɛ ba tɩyaŋ, ba buloŋ kɩ di kɩna hʋ.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Farasiima badɔmɔŋ aa naa gɛɛ, ba pɩyɛsɩ Yesu hatɩnna hʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma nɩhɩyawʋ bee lampolaala abee wɩbɔŋyaala no buloŋ hɔŋ kɩ di kɩna?”
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 Yesu aa nɩɩ wɩɩ no, ʋ mɩɩgɩ basɩ tɩya ba a baa, “Nala hʋ aa kaŋ laaŋfɩya, ba bee kyɛ tɩɩba tɩɩna, see nala hʋ aa wɩɩlɩ.”
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 Ma mʋ deŋ Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ a na wɩɩ no ba aa saba memii. Ba saba rɛ anɩɩ
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Ɛɛ rɛ Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ hatɩnna ko Yesu lee a pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ á bee Farasiima kɩ vʋwa nyʋwa aŋka ɩ hatɩnna hʋ kɛ bee vʋwa nyʋwa?”
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa “Dɩ nal lɛ kpaa hafalɩɩ ka dɩ ʋ bee ʋ kyaŋsɩ hɔŋ, ʋ kyaŋsɩ hʋ tɩya sɩ kyogi? Aayɩ, amɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ we doŋ ba aa sɩ kaŋ baal hʋ mʋ lee kɩdɩgɩ ka dɩ ʋ kyaŋsɩ hʋ vʋwa nyʋwa.”
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl maga namaga tɩya ba a baa, “Nal buloŋ bɩ sɩ kpa taŋfalɩɩ a ala tɔ gabɩnɩɩ bol. Dɩ ɩ rɛ yaa gɛɛ, taŋfalɩɩ hʋ sɩ kʋʋrɩ, dɩ gabɩnɩɩ hʋ marɩ kɩyasɩ pɛ.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 Ɛɛ tɩɩ rɛ nal buloŋ mɛ bɩ sɩ laa nyʋwa kpa sɩhuwo a we pulbɩnɩɩ tɩyaŋ, see dɩ ʋ kpa we pulfalɩɩ tɩyaŋ. Dɩ gɛɛ daa pulbɩnɩɩ hʋ sɩ pɔsɔ dɩ sɩŋ hʋ bɩsɩ ta. Sɩhuwo maga dɩ ɩ kpa we pulfalɩɩ tɩyaŋ nɛ dɩ sɩŋ hʋ bee pul hʋ buloŋ ta kyogo ta.”
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Yesu ha gyɩ aa basɩ wɩya hʋ gɛɛ rɛ, Gyuuma nɩhɩyawʋ kɩdɩgɩ ko ʋ lee, a tuu gbinni ʋ sɩya tɩyaŋ aŋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ toluu rɛ sʋba lagɩlagɩ no, amɛ ko kpa ɩ nosi dɔbɔ ʋ tɩyaŋ dɩ ʋ sii sʋʋ tɩyaŋ.”
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Ɛɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ buloŋ sii tɩŋ baal hʋ hal ba kpa kɩ mʋ.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 — ausente —
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 — ausente —
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Ɛɛ rɛ Yesu mɩɩgɩ galdaasɩ a na ʋ, a basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ toluu, ta leŋ kambɩŋ kana ɩ, ɩ aa laa ŋ di rɛ tɩŋ ɩ deye.” Haaŋ hʋ pirigi na laaŋfɩya haŋ lagɩlagɩbiye hʋ.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Ɛɛ rɛ ka Yesu kpa gyʋʋ Gyuuma nɩhɩyawʋ hʋ dɩya. Ʋ gyʋwa dɩ haŋye-taala abee lodaala hʋ sɩna a kɩ wii.
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma buloŋ mʋ lɩɩ, haŋtolibiye hʋ bɩ sʋba, ʋ ta pɩŋ doo rɛ.” Ɛɛ rɛ ba buloŋ mɩɩgɩ kɩ mʋma ʋ.
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Amɛ ba aa kile nala hʋ buloŋ ba lɩɩ gɛɛ, Yesu mʋ gyʋʋ haŋtolibiye hʋ dɩya, a mʋ kaŋ ʋ noŋ tɩyaŋ, ʋ sii.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Wɩɩ no Yesu aa yaa taalɩ haŋ paalʋʋ hʋ buloŋ.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 Yesu bɩl aa lɩɩ doŋ kɩ mʋ, nyʋlma balɩya mɛ sii kɩ tɩŋa ʋ hal aŋ huwori kɩ yɩrɩ ʋ a baa, “Yesu, Deviti Biye, fá á sikii.”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Yesu aa mʋʋ gyʋʋ dɩya hʋ, nyʋlma hʋ balɩya mɛ kpa ko ʋ lee. Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Ma laa di anɩɩ ŋ sɩ wuwo tɩɩbɩ ma dɩ ma deye rɛ koo?” Ɛɛ rɛ ba baa, “Waa, á Tɩɩna, á laa di rɛ.”
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Ɛɛ rɛ Yesu dige dige ba sɩya tɩyaŋ aŋ baa, “Ɛɛ hʋ ma aa laa di anɩɩ ʋ sɩ yaa, ŋ sɩ leŋ dɩ ɛɛ yaa.”
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Ba sɩya suri, ka Yesu basɩ tɩya ba abee sɩfɩyasɩ a baa, “Ma ta ko basɩ wɩɩ no tɩya nal buloŋ.”
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Amɛ ba vɩya aŋ lɩɩ basɩ ʋ wɩya a taalɩ paalʋʋ hʋ buloŋ.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Nyʋlɩma hʋ balɩya aa yaŋ lɩɩ dɩya hʋ tɩyaŋ, dɩ nala badɔmɔŋ mɛ kaŋ baal kɩdɩgɩ gyɩŋbɔmɔ aa kana ʋ bɩ wuwo kɩ basɩ wɩya, a ko Yesu lee.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Ɛɛ rɛ Yesu kile gyɩŋbɔmɔ hʋ baal hʋ tɩyaŋ, ka baal hʋ piili kɩ basɩ wɩya. Ʋ yaa nal buloŋ wɩkperii. Ɛɛ rɛ ba baa, “Á ha bɩ maakyiye na wɩɩ no iriŋ Iziral paalʋʋ tɩyaŋ.”
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Amɛ Farasiima hʋ kɩ basɩ anɩɩ gyɩŋbɔmɔ kuwori rɛ tɩya ʋ dee ʋ wuwo kile gyɩŋbɔmɔ kɩ ta gɛɛ.
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Ɛɛ rɛ Yesu sii gɔllɩ tɔbala abee tɔbiisi hʋ buloŋ a kɩ daga nala Gyuuma wɩɩkyʋwaldɩɩsɩ tɩyaŋ, aŋ pɛ kɩ basɩ Wɩɩsɩ koro hʋ wɩweliye wɩya, aŋ kɩ tɩɩbɩ nala hʋ wɩɩla iriŋ iriŋ buloŋ aa kana.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Ʋ aa naa nɩgyamaa hʋ, sikii buloŋ kana ʋ, beewɩya ʋ naa nɩɩ wɩya yʋga aa dɔŋ ba rɛ, ka ba bɩ kaŋ nal aa sɩ kyiyeli ba. Ba kɩɩ gɛɛ anɩɩ piyese aa bɩ kaŋ pedaal.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ baa, “Kɩkʋmɩya hʋ yʋga rɛ baga hʋ tɩyaŋ, amɛ tʋŋtʋnna hʋ bɩ yʋga ba aa sɩ kʋŋ kɩna hʋ.
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Ma yaŋ sʋla baga hʋ tɩɩna dɩ ʋ kyɛ tʋŋtʋnna yʋga dɩ ba kʋŋ baga hʋ kɩna.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.