Mateus 9
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs BKJ
1 Ɛɛ rɛ Yesu sii gyʋʋ nɩɩduworiboro a kyol fuwo hʋ a mɩɩgɩ kpa mʋ ʋ bee.
1 E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade.
2 Doŋ nɛ nala badɔmɔŋ sii kyʋŋ baal kɩdɩgɩ logiŋdɩgɩ buloŋ aa sʋba abee ʋ wasɩpɩnɩɩ a ko Yesu sɩya. Yesu aa naa dɩ ba laadii yʋga gɛɛ, ʋ basɩ tɩya baal hʋ a baa, “Ŋ Biye, ta leŋ kambɩŋ kana ɩ! Ŋ kpaa ɩ wɩbɔmɔ kyɛ ɩ rɛ.”
2 E eis que lhe trouxeram um homem paralítico, deitado em um leito; e Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, teus pecados são perdoados.
3 Yesu aa basɩ gɛɛ, Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla badɔmɔŋ mɩɩgɩ hɔŋ kɩ gʋrɩmɩ wɩya a baa, “Baal no aa basɩ wɩya gɛɛ rɛ anɩɩ ʋ rɛ yaa Wɩɩsɩ.”
3 E eis que, alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Amɛ Yesu kɛ gyɩŋ wɩɩ hʋ ba gyɩ aa bɩɩnɩ rɛ. Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma kɩ bɩɩnɩ wɩbɔmɔ no.
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?
5 Ŋ aa sɩ baa ‘Ŋ kpaa ɩ wɩbɔmɔ kyɛ ɩ rɛ,’ koo ŋ aa sɩ baa ‘Sii kɩ vala,’ ba tɩyaŋ kɩbee rɛ yaa mɔl?
5 Pois, o que é mais fácil, dizer: Os teus pecados são perdoados; ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Ŋ sɩ dagɩ ma dɩ ma gyɩma anɩɩ mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye kaŋ dee rɛ ŋ aa sɩ wuwo kpa dʋnɩya nala wɩbɔmɔ kyɛ ba.” Ɛɛ rɛ ka ʋ basɩ tɩya baal hʋ a baa, “Sii kpa ɩ wasa a kɩ mʋ dɩya.”
6 Mas, para que saibais que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse então ao paralítico): Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Doŋ nɛ baal hʋ nyagɩ sii sɩŋ, a kɩ mʋ dɩya.
7 E ele levantando-se, foi para sua casa.
8 Nɩgyamaa hʋ buloŋ aa naa gɛɛ, kambɩŋ kaŋ ba, ba dannɩ Wɩɩsɩ anɩɩ ʋ aa kpaa dee no iriŋ a tɩya nihuwobisi.
8 Mas a multidão, vendo isso, maravilhava-se, e glorificaram a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Yesu aa lɩɩ doŋ kɩ mʋ, dɩ lampolaal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Matiwu rɛ hɔŋ ʋ tʋŋtʋnnɩ-dɩya tɩyaŋ gɛɛ. Ɛɛ rɛ Yesu yɩrɩ ʋ a baa, “Sii ko kɩ tɩŋa ŋ hal.” Ʋ sii a kɩ tɩŋ Yesu hal.
9 E passando Jesus dali, viu assentado na coletoria um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Nyɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ buloŋ kpa mʋ Matiwu dɩya, a hɔŋ kɩ di kɩna. Doŋ tɩyaŋ nɛ lampolaala bee wɩbɔŋyaala mɛ ko pɛ ba tɩyaŋ, ba buloŋ kɩ di kɩna hʋ.
10 E aconteceu que, estando Jesus em casa sentado à mesa, eis que, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Farasiima badɔmɔŋ aa naa gɛɛ, ba pɩyɛsɩ Yesu hatɩnna hʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma nɩhɩyawʋ bee lampolaala abee wɩbɔŋyaala no buloŋ hɔŋ kɩ di kɩna?”
11 E os fariseus, vendo isso, perguntaram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Yesu aa nɩɩ wɩɩ no, ʋ mɩɩgɩ basɩ tɩya ba a baa, “Nala hʋ aa kaŋ laaŋfɩya, ba bee kyɛ tɩɩba tɩɩna, see nala hʋ aa wɩɩlɩ.”
12 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Os sãos não têm necessidade de médico, mas sim os que estão enfermos.
13 Ma mʋ deŋ Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ a na wɩɩ no ba aa saba memii. Ba saba rɛ anɩɩ
13 Ide, pois, e aprendei o que significa isto: Eu quero misericórdia, e não sacrifício; porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores ao arrependimento.
14 Ɛɛ rɛ Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ hatɩnna ko Yesu lee a pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ á bee Farasiima kɩ vʋwa nyʋwa aŋka ɩ hatɩnna hʋ kɛ bee vʋwa nyʋwa?”
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, dizendo: Por que nós e os fariseus jejuamos com frequência, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa “Dɩ nal lɛ kpaa hafalɩɩ ka dɩ ʋ bee ʋ kyaŋsɩ hɔŋ, ʋ kyaŋsɩ hʋ tɩya sɩ kyogi? Aayɩ, amɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ we doŋ ba aa sɩ kaŋ baal hʋ mʋ lee kɩdɩgɩ ka dɩ ʋ kyaŋsɩ hʋ vʋwa nyʋwa.”
15 E disse-lhes Jesus: Podem os convidados do noivo estar de luto, enquanto o noivo está com eles? Mas dias virão, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl maga namaga tɩya ba a baa, “Nal buloŋ bɩ sɩ kpa taŋfalɩɩ a ala tɔ gabɩnɩɩ bol. Dɩ ɩ rɛ yaa gɛɛ, taŋfalɩɩ hʋ sɩ kʋʋrɩ, dɩ gabɩnɩɩ hʋ marɩ kɩyasɩ pɛ.
16 Nenhum homem põe remendo de pano novo em roupa velha, porque o remendo rompe a roupa, e faz-se pior a rotura.
17 Ɛɛ tɩɩ rɛ nal buloŋ mɛ bɩ sɩ laa nyʋwa kpa sɩhuwo a we pulbɩnɩɩ tɩyaŋ, see dɩ ʋ kpa we pulfalɩɩ tɩyaŋ. Dɩ gɛɛ daa pulbɩnɩɩ hʋ sɩ pɔsɔ dɩ sɩŋ hʋ bɩsɩ ta. Sɩhuwo maga dɩ ɩ kpa we pulfalɩɩ tɩyaŋ nɛ dɩ sɩŋ hʋ bee pul hʋ buloŋ ta kyogo ta.”
17 Nenhum homem coloca vinho novo em odres velhos; do contrário os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem; mas coloca-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Yesu ha gyɩ aa basɩ wɩya hʋ gɛɛ rɛ, Gyuuma nɩhɩyawʋ kɩdɩgɩ ko ʋ lee, a tuu gbinni ʋ sɩya tɩyaŋ aŋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ toluu rɛ sʋba lagɩlagɩ no, amɛ ko kpa ɩ nosi dɔbɔ ʋ tɩyaŋ dɩ ʋ sii sʋʋ tɩyaŋ.”
18 Enquanto ele ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um certo governante e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas venha e impõe tua mão sobre ela, e ela viverá.
19 Ɛɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ buloŋ sii tɩŋ baal hʋ hal ba kpa kɩ mʋ.
19 Levantando-se, pois, Jesus, o seguiu, e também foram os seus discípulos.
20 — ausente —
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos, padecia de um fluxo de sangue, chegando-se por detrás dele, tocou na orla de sua veste.
21 — ausente —
21 Pois ela dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, eu ficarei sã.
22 Ɛɛ rɛ Yesu mɩɩgɩ galdaasɩ a na ʋ, a basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ toluu, ta leŋ kambɩŋ kana ɩ, ɩ aa laa ŋ di rɛ tɩŋ ɩ deye.” Haaŋ hʋ pirigi na laaŋfɩya haŋ lagɩlagɩbiye hʋ.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo filha, a tua fé te curou! E naquela mesma hora a mulher ficou sã.
23 Ɛɛ rɛ ka Yesu kpa gyʋʋ Gyuuma nɩhɩyawʋ hʋ dɩya. Ʋ gyʋwa dɩ haŋye-taala abee lodaala hʋ sɩna a kɩ wii.
23 E Jesus, chegando à casa do governante, e vendo os flautistas e as pessoas em alvoroço,
24 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma buloŋ mʋ lɩɩ, haŋtolibiye hʋ bɩ sʋba, ʋ ta pɩŋ doo rɛ.” Ɛɛ rɛ ba buloŋ mɩɩgɩ kɩ mʋma ʋ.
24 disse-lhes: Retirai-vos, pois a menina não está morta, mas dorme. E riram dele para o escarnecer.
25 Amɛ ba aa kile nala hʋ buloŋ ba lɩɩ gɛɛ, Yesu mʋ gyʋʋ haŋtolibiye hʋ dɩya, a mʋ kaŋ ʋ noŋ tɩyaŋ, ʋ sii.
25 Mas quando as pessoas foram colocadas para fora, ele entrou, a tomou pela sua mão, e a menina se levantou.
26 Wɩɩ no Yesu aa yaa taalɩ haŋ paalʋʋ hʋ buloŋ.
26 E sua fama acerca disto foi por toda aquela terra.
27 Yesu bɩl aa lɩɩ doŋ kɩ mʋ, nyʋlma balɩya mɛ sii kɩ tɩŋa ʋ hal aŋ huwori kɩ yɩrɩ ʋ a baa, “Yesu, Deviti Biye, fá á sikii.”
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois homens cegos, clamando e dizendo: Filho de Davi, tem misericórdia de nós.
28 Yesu aa mʋʋ gyʋʋ dɩya hʋ, nyʋlma hʋ balɩya mɛ kpa ko ʋ lee. Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Ma laa di anɩɩ ŋ sɩ wuwo tɩɩbɩ ma dɩ ma deye rɛ koo?” Ɛɛ rɛ ba baa, “Waa, á Tɩɩna, á laa di rɛ.”
28 E, quando ele chegou à casa, os homens cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe: Sim, Senhor.
29 Ɛɛ rɛ Yesu dige dige ba sɩya tɩyaŋ aŋ baa, “Ɛɛ hʋ ma aa laa di anɩɩ ʋ sɩ yaa, ŋ sɩ leŋ dɩ ɛɛ yaa.”
29 Então ele tocou nos seus olhos, dizendo: conforme a vossa fé vos seja feito.
30 Ba sɩya suri, ka Yesu basɩ tɩya ba abee sɩfɩyasɩ a baa, “Ma ta ko basɩ wɩɩ no tɩya nal buloŋ.”
30 E seus olhos foram abertos; e Jesus rigorosamente lhes advertiu, dizendo: Vede para que nenhum homem saiba isto.
31 Amɛ ba vɩya aŋ lɩɩ basɩ ʋ wɩya a taalɩ paalʋʋ hʋ buloŋ.
31 Mas eles, saindo, espalharam a sua fama por toda aquela terra.
32 Nyʋlɩma hʋ balɩya aa yaŋ lɩɩ dɩya hʋ tɩyaŋ, dɩ nala badɔmɔŋ mɛ kaŋ baal kɩdɩgɩ gyɩŋbɔmɔ aa kana ʋ bɩ wuwo kɩ basɩ wɩya, a ko Yesu lee.
32 Enquanto eles saíam, eis que lhe trouxeram um homem mudo possuído por um demônio.
33 Ɛɛ rɛ Yesu kile gyɩŋbɔmɔ hʋ baal hʋ tɩyaŋ, ka baal hʋ piili kɩ basɩ wɩya. Ʋ yaa nal buloŋ wɩkperii. Ɛɛ rɛ ba baa, “Á ha bɩ maakyiye na wɩɩ no iriŋ Iziral paalʋʋ tɩyaŋ.”
33 E, o demônio sendo expulso, o mudo falou; e as multidões se maravilharam, dizendo: Nunca se viu algo assim em Israel.
34 Amɛ Farasiima hʋ kɩ basɩ anɩɩ gyɩŋbɔmɔ kuwori rɛ tɩya ʋ dee ʋ wuwo kile gyɩŋbɔmɔ kɩ ta gɛɛ.
34 Os fariseus, porém, diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Ɛɛ rɛ Yesu sii gɔllɩ tɔbala abee tɔbiisi hʋ buloŋ a kɩ daga nala Gyuuma wɩɩkyʋwaldɩɩsɩ tɩyaŋ, aŋ pɛ kɩ basɩ Wɩɩsɩ koro hʋ wɩweliye wɩya, aŋ kɩ tɩɩbɩ nala hʋ wɩɩla iriŋ iriŋ buloŋ aa kana.
35 E Jesus foi por todas as cidades e aldeias, ensinando nas suas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e todas as doenças entre o povo.
36 Ʋ aa naa nɩgyamaa hʋ, sikii buloŋ kana ʋ, beewɩya ʋ naa nɩɩ wɩya yʋga aa dɔŋ ba rɛ, ka ba bɩ kaŋ nal aa sɩ kyiyeli ba. Ba kɩɩ gɛɛ anɩɩ piyese aa bɩ kaŋ pedaal.
36 E, ele vendo as multidões, moveu-se com compaixão delas, porque estavam exaustas e dispersas, como ovelhas que não têm pastor.
37 Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ baa, “Kɩkʋmɩya hʋ yʋga rɛ baga hʋ tɩyaŋ, amɛ tʋŋtʋnna hʋ bɩ yʋga ba aa sɩ kʋŋ kɩna hʋ.
37 Então ele disse aos seus discípulos: A seara verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores.
38 Ma yaŋ sʋla baga hʋ tɩɩna dɩ ʋ kyɛ tʋŋtʋnna yʋga dɩ ba kʋŋ baga hʋ kɩna.”
38 Orai, pois, ao Senhor da seara, que envie trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.