Mateus 9

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ɛɛ rɛ Yesu sii gyʋʋ nɩɩduworiboro a kyol fuwo hʋ a mɩɩgɩ kpa mʋ ʋ bee.
1 E, entrando no barco, passou para a outra margem, e chegou à sua cidade. E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado numa cama.
2 Doŋ nɛ nala badɔmɔŋ sii kyʋŋ baal kɩdɩgɩ logiŋdɩgɩ buloŋ aa sʋba abee ʋ wasɩpɩnɩɩ a ko Yesu sɩya. Yesu aa naa dɩ ba laadii yʋga gɛɛ, ʋ basɩ tɩya baal hʋ a baa, “Ŋ Biye, ta leŋ kambɩŋ kana ɩ! Ŋ kpaa ɩ wɩbɔmɔ kyɛ ɩ rɛ.”
2 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo; perdoados te são os teus pecados.
3 Yesu aa basɩ gɛɛ, Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla badɔmɔŋ mɩɩgɩ hɔŋ kɩ gʋrɩmɩ wɩya a baa, “Baal no aa basɩ wɩya gɛɛ rɛ anɩɩ ʋ rɛ yaa Wɩɩsɩ.”
3 E eis que alguns dos escribas diziam entre si: Ele blasfema.
4 Amɛ Yesu kɛ gyɩŋ wɩɩ hʋ ba gyɩ aa bɩɩnɩ rɛ. Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma kɩ bɩɩnɩ wɩbɔmɔ no.
4 Mas Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse: Por que pensais mal em vosso coração?
5 Ŋ aa sɩ baa ‘Ŋ kpaa ɩ wɩbɔmɔ kyɛ ɩ rɛ,’ koo ŋ aa sɩ baa ‘Sii kɩ vala,’ ba tɩyaŋ kɩbee rɛ yaa mɔl?
5 Pois o que é mais fácil? Dizer ao paralítico: Perdoados te são os
6 Ŋ sɩ dagɩ ma dɩ ma gyɩma anɩɩ mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye kaŋ dee rɛ ŋ aa sɩ wuwo kpa dʋnɩya nala wɩbɔmɔ kyɛ ba.” Ɛɛ rɛ ka ʋ basɩ tɩya baal hʋ a baa, “Sii kpa ɩ wasa a kɩ mʋ dɩya.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra autoridade para perdoar pecados — disse então ao paralítico: Levanta-te, toma a tua cama e vai para tua casa.
7 Doŋ nɛ baal hʋ nyagɩ sii sɩŋ, a kɩ mʋ dɩya.
7 E, levantando-se, foi para sua casa.
8 Nɩgyamaa hʋ buloŋ aa naa gɛɛ, kambɩŋ kaŋ ba, ba dannɩ Wɩɩsɩ anɩɩ ʋ aa kpaa dee no iriŋ a tɩya nihuwobisi.
8 E a multidão, vendo isso, maravilhou-se e glorificou a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Yesu aa lɩɩ doŋ kɩ mʋ, dɩ lampolaal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Matiwu rɛ hɔŋ ʋ tʋŋtʋnnɩ-dɩya tɩyaŋ gɛɛ. Ɛɛ rɛ Yesu yɩrɩ ʋ a baa, “Sii ko kɩ tɩŋa ŋ hal.” Ʋ sii a kɩ tɩŋ Yesu hal.
9 E Jesus, passando adiante dali, viu assentado na alfândega um homem chamado Mateus e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Nyɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ buloŋ kpa mʋ Matiwu dɩya, a hɔŋ kɩ di kɩna. Doŋ tɩyaŋ nɛ lampolaala bee wɩbɔŋyaala mɛ ko pɛ ba tɩyaŋ, ba buloŋ kɩ di kɩna hʋ.
10 E aconteceu que, estando ele em casa sentado à mesa, chegaram muitos publicanos e pecadores e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Farasiima badɔmɔŋ aa naa gɛɛ, ba pɩyɛsɩ Yesu hatɩnna hʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma nɩhɩyawʋ bee lampolaala abee wɩbɔŋyaala no buloŋ hɔŋ kɩ di kɩna?”
11 E os fariseus, vendo isso, disseram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Yesu aa nɩɩ wɩɩ no, ʋ mɩɩgɩ basɩ tɩya ba a baa, “Nala hʋ aa kaŋ laaŋfɩya, ba bee kyɛ tɩɩba tɩɩna, see nala hʋ aa wɩɩlɩ.”
12 Jesus, porém, ouvindo, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim, os doentes.
13 Ma mʋ deŋ Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ a na wɩɩ no ba aa saba memii. Ba saba rɛ anɩɩ
13 Ide, porém, e aprendei o que significa: Misericórdia quero e não sacrifício. Porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores, ao arrependimento.
14 Ɛɛ rɛ Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ hatɩnna ko Yesu lee a pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ á bee Farasiima kɩ vʋwa nyʋwa aŋka ɩ hatɩnna hʋ kɛ bee vʋwa nyʋwa?”
14 Então, chegaram ao pé dele os discípulos de João, dizendo: Por que jejuamos nós, e os fariseus, muitas vezes, e os teus discípulos não jejuam?
15 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa “Dɩ nal lɛ kpaa hafalɩɩ ka dɩ ʋ bee ʋ kyaŋsɩ hɔŋ, ʋ kyaŋsɩ hʋ tɩya sɩ kyogi? Aayɩ, amɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ we doŋ ba aa sɩ kaŋ baal hʋ mʋ lee kɩdɩgɩ ka dɩ ʋ kyaŋsɩ hʋ vʋwa nyʋwa.”
15 E disse-lhes Jesus: Podem, andar tristes os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles? Dias, porém, virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão.
16 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl maga namaga tɩya ba a baa, “Nal buloŋ bɩ sɩ kpa taŋfalɩɩ a ala tɔ gabɩnɩɩ bol. Dɩ ɩ rɛ yaa gɛɛ, taŋfalɩɩ hʋ sɩ kʋʋrɩ, dɩ gabɩnɩɩ hʋ marɩ kɩyasɩ pɛ.
16 Ninguém deita remendo de pano novo em veste velha, porque semelhante remendo rompe a veste, e faz-se maior a rotura.
17 Ɛɛ tɩɩ rɛ nal buloŋ mɛ bɩ sɩ laa nyʋwa kpa sɩhuwo a we pulbɩnɩɩ tɩyaŋ, see dɩ ʋ kpa we pulfalɩɩ tɩyaŋ. Dɩ gɛɛ daa pulbɩnɩɩ hʋ sɩ pɔsɔ dɩ sɩŋ hʋ bɩsɩ ta. Sɩhuwo maga dɩ ɩ kpa we pulfalɩɩ tɩyaŋ nɛ dɩ sɩŋ hʋ bee pul hʋ buloŋ ta kyogo ta.”
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; aliás, rompem-se os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Yesu ha gyɩ aa basɩ wɩya hʋ gɛɛ rɛ, Gyuuma nɩhɩyawʋ kɩdɩgɩ ko ʋ lee, a tuu gbinni ʋ sɩya tɩyaŋ aŋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ toluu rɛ sʋba lagɩlagɩ no, amɛ ko kpa ɩ nosi dɔbɔ ʋ tɩyaŋ dɩ ʋ sii sʋʋ tɩyaŋ.”
18 Dizendo-lhes ele essas coisas, eis que chegou um chefe e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Ɛɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ buloŋ sii tɩŋ baal hʋ hal ba kpa kɩ mʋ.
19 E Jesus, levantando-se, seguiu- o, e os seus discípulos também.
20 — ausente —
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos padecia de um fluxo de sangue, chegando por detrás dele, tocou a orla da sua veste,
21 — ausente —
21 porque dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, ficarei sã.
22 Ɛɛ rɛ Yesu mɩɩgɩ galdaasɩ a na ʋ, a basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ toluu, ta leŋ kambɩŋ kana ɩ, ɩ aa laa ŋ di rɛ tɩŋ ɩ deye.” Haaŋ hʋ pirigi na laaŋfɩya haŋ lagɩlagɩbiye hʋ.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E imediatamente a mulher ficou sã.
23 Ɛɛ rɛ ka Yesu kpa gyʋʋ Gyuuma nɩhɩyawʋ hʋ dɩya. Ʋ gyʋwa dɩ haŋye-taala abee lodaala hʋ sɩna a kɩ wii.
23 E Jesus, chegando à casa daquele chefe, e vendo os instrumentistas e o povo em alvoroço,
24 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma buloŋ mʋ lɩɩ, haŋtolibiye hʋ bɩ sʋba, ʋ ta pɩŋ doo rɛ.” Ɛɛ rɛ ba buloŋ mɩɩgɩ kɩ mʋma ʋ.
24 disse-lhes: Retirai-vos, que a menina não está morta, mas dorme. E riram-se dele.
25 Amɛ ba aa kile nala hʋ buloŋ ba lɩɩ gɛɛ, Yesu mʋ gyʋʋ haŋtolibiye hʋ dɩya, a mʋ kaŋ ʋ noŋ tɩyaŋ, ʋ sii.
25 E, logo que o povo foi posto fora, entrou Jesus e pegou-lhe na mão, e a menina levantou-se.
26 Wɩɩ no Yesu aa yaa taalɩ haŋ paalʋʋ hʋ buloŋ.
26 E espalhou-se aquela notícia por todo aquele país.
27 Yesu bɩl aa lɩɩ doŋ kɩ mʋ, nyʋlma balɩya mɛ sii kɩ tɩŋa ʋ hal aŋ huwori kɩ yɩrɩ ʋ a baa, “Yesu, Deviti Biye, fá á sikii.”
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando e dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Yesu aa mʋʋ gyʋʋ dɩya hʋ, nyʋlma hʋ balɩya mɛ kpa ko ʋ lee. Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Ma laa di anɩɩ ŋ sɩ wuwo tɩɩbɩ ma dɩ ma deye rɛ koo?” Ɛɛ rɛ ba baa, “Waa, á Tɩɩna, á laa di rɛ.”
28 E, quando chegou à casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus disse-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Ɛɛ rɛ Yesu dige dige ba sɩya tɩyaŋ aŋ baa, “Ɛɛ hʋ ma aa laa di anɩɩ ʋ sɩ yaa, ŋ sɩ leŋ dɩ ɛɛ yaa.”
29 Tocou, então, os olhos deles, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Ba sɩya suri, ka Yesu basɩ tɩya ba abee sɩfɩyasɩ a baa, “Ma ta ko basɩ wɩɩ no tɩya nal buloŋ.”
30 E os olhos se lhes abriram. E Jesus ameaçou-os, dizendo: Olhai que ninguém
31 Amɛ ba vɩya aŋ lɩɩ basɩ ʋ wɩya a taalɩ paalʋʋ hʋ buloŋ.
31 Mas, tendo ele saído, divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Nyʋlɩma hʋ balɩya aa yaŋ lɩɩ dɩya hʋ tɩyaŋ, dɩ nala badɔmɔŋ mɛ kaŋ baal kɩdɩgɩ gyɩŋbɔmɔ aa kana ʋ bɩ wuwo kɩ basɩ wɩya, a ko Yesu lee.
32 E, havendo-se eles retirado, trouxeram-lhe um homem mudo e endemoninhado.
33 Ɛɛ rɛ Yesu kile gyɩŋbɔmɔ hʋ baal hʋ tɩyaŋ, ka baal hʋ piili kɩ basɩ wɩya. Ʋ yaa nal buloŋ wɩkperii. Ɛɛ rɛ ba baa, “Á ha bɩ maakyiye na wɩɩ no iriŋ Iziral paalʋʋ tɩyaŋ.”
33 E, expulso o demônio, falou o mudo; e a multidão se maravilhou, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Amɛ Farasiima hʋ kɩ basɩ anɩɩ gyɩŋbɔmɔ kuwori rɛ tɩya ʋ dee ʋ wuwo kile gyɩŋbɔmɔ kɩ ta gɛɛ.
34 Mas os fariseus diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Ɛɛ rɛ Yesu sii gɔllɩ tɔbala abee tɔbiisi hʋ buloŋ a kɩ daga nala Gyuuma wɩɩkyʋwaldɩɩsɩ tɩyaŋ, aŋ pɛ kɩ basɩ Wɩɩsɩ koro hʋ wɩweliye wɩya, aŋ kɩ tɩɩbɩ nala hʋ wɩɩla iriŋ iriŋ buloŋ aa kana.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas deles, e pregando o evangelho do Reino, e curando todas as enfermidades e moléstias entre o povo.
36 Ʋ aa naa nɩgyamaa hʋ, sikii buloŋ kana ʋ, beewɩya ʋ naa nɩɩ wɩya yʋga aa dɔŋ ba rɛ, ka ba bɩ kaŋ nal aa sɩ kyiyeli ba. Ba kɩɩ gɛɛ anɩɩ piyese aa bɩ kaŋ pedaal.
36 E, vendo a multidão, teve grande compaixão deles, porque andavam desgarrados e errantes como ovelhas que não têm pastor.
37 Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ baa, “Kɩkʋmɩya hʋ yʋga rɛ baga hʋ tɩyaŋ, amɛ tʋŋtʋnna hʋ bɩ yʋga ba aa sɩ kʋŋ kɩna hʋ.
37 Então, disse aos seus discípulos: A
38 Ma yaŋ sʋla baga hʋ tɩɩna dɩ ʋ kyɛ tʋŋtʋnna yʋga dɩ ba kʋŋ baga hʋ kɩna.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande ceifeiros para a sua

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.