Mateus 27
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NVT
1 Ʋ sɩgballɩya kyɩkyʋwala, Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ hʋ buloŋ abee Gyuuma bee-nɩhɩyasɩ ko laŋŋɩ a vʋʋlɩ yaa nyʋʋdɩgɩ anɩɩ Yesu maga dɩ ba kpʋ ʋ rɛ.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Ɛɛ rɛ ba kana ʋ a leŋ ba vʋwa ʋ, a kana ʋ mʋ Pilato sɩya. Pilato rɛ gyɩ yaa nal hʋ aa laa Roma paalʋʋ kuworibal hʋ naasɩ sɩŋ Gyudɩya paalʋʋ tɩyaŋ.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Gyudasɩ minaafigi tɩɩna hʋ aa nɩya anɩɩ ba aa kyɛ dɩ ba kpʋ Yesu gɛɛ rɛ, ʋ tɩya buloŋ kyogi ʋ aa kpaa Yesu yallɩ wɩya. Ɛɛ rɛ ʋ mɩɩgɩ kaŋ molbinʋʋ mɔlɩya abee fi hʋ a mʋ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Gyuuma bee-nɩhɩyasɩ hʋ lee a baa,
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 “Ŋ yaa wɩbɔŋ nɛ, ŋ aa kpaa nal hʋ aa bɩ kaŋ wɩkyogii a yallɩ tɩya ma dɩ ma kpʋ ʋ.” Ɛɛ rɛ nala hʋ baa, “Á sɩya kɛ bɩl tuwo ɛɛ tɩyaŋ. Ɛɛ kɛ yaa ɩ mɛ dʋŋ wɩɩ rɛ.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Ɛɛ rɛ Gyudasɩ kpa molbiye hʋ yuwo ta Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩyaŋ aŋ lɩɩ mʋ yuwo ŋmaŋ.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Ɛɛ rɛ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ hʋ paa molbiye hʋ aŋ baa, “Kyal molbiye rɛ nyɛ. Ʋ yaa sɩna rɛ á lesiri tɩyaŋ anɩɩ á aa sɩ kpa ba pɛ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ molbiye tɩyaŋ.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Doŋ nɛ ba vʋʋlɩ dɩ ba gyɩŋ wɩɩ hʋ ba aa sɩ kpa molbiye hʋ yaa. Nyɛ rɛ ba kpa molbiye hʋ yɔbɔ taŋha viimɔɔl kɩdɩgɩ lee, a kɩ hogo nɩhʋwala doŋ.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Ɛɛ rɛ tɩŋ ba kaŋ doŋ kɩ yɩrɩ Kyal Taŋha abee gyɩnaŋ buloŋ.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Ba aa yaa gɛɛ, wɩya hʋ Wɩɩsɩ gyɩ aa tɩŋ ʋ tɩŋdaal Gyɛrimaya tɩyaŋ a basɩ ko yaa wɩtɩɩ rɛ. Ʋ gyɩ baa,
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 “Iziral tɩmma gyɩ laa nyʋwa anɩɩ baal no yalɩɩ ba tɩɩ aa wee rɛ yaa molbinʋʋ mɔlɩya bee fi. Ɛɛ rɛ ba laa molbii no a kpa yɔbɔ taŋha viimɔɔl kɩdɩgɩ lee anɩɩ á Tɩɩna Wɩɩsɩ aa daga gɛɛ.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Saŋa no tɩyaŋ dɩ Yesu sɩŋ Gyudɩya paalʋʋ buloŋ nɩbal hʋ sɩya tɩyaŋ nɛ. Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ɩ rɛ yaa Gyuuma kuwori hʋ koo?” Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Waa, ɛɛ rɛ ɩ tɩɩ basɩ gɛɛ.”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Amɛ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Gyuuma bee-nɩhɩyasɩ hʋ basɩ wɩya hʋ ba aa baa ʋ yaa kyogi, ka ʋ bɩ laa wɩɩ buloŋ basɩ.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Nyɛ rɛ ba paalʋʋ nɩbal hʋ pɩyɛsɩ ʋ abaa, “Ɩ bɩ nɩɩ wɩya hʋ buloŋ ba aa baa dɩ ɩ yaa kyogi?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Amɛ Yesu bɩ suri ʋ nyʋwa. Ʋ bɩ laa wɩdɩgɩ mɛ basɩ. Ɛɛ rɛ wɩɩ hʋ kperi Pilato.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Dɩ Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ Kyɛbal hʋ rɛ ko pele buloŋ, Pilato fa aa leŋ ba lɩɩ nal hʋ nala hʋ aa kyɛ rɛ nala hʋ ba aa kaŋ tɔ nɩtɔdɩya tɩyaŋ a ta.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Saŋa no tɩyaŋ ba gyɩ kaŋ baal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Barabaasɩ tɔ nɩtɔdɩyaŋ nɛ. Barabaasɩ gyɩ yaa biibɔŋ nɛ nal buloŋ gyɩma ʋ wɩya.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Nɩgyamaa hʋ aa laŋŋa gɛɛ, Pilato pɩyɛsɩ ba abaa, “Kɩbee rɛ mɛ kyo dɩ ŋ lɩɩ tɩya ma? Barabaasɩ koo Yesu, nal hʋ ma aa yɩrɩ Krisita hʋ?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Pilato gyɩ gyɩma rɛ anɩɩ Gyuuma nɩhɩyasɩ hʋ tɩsɩ gyɩ aa hɔllɩ Yesu wɩyaalɩya rɛ, ɛɛ rɛ tɩŋ ba kana ʋ ko ʋ lee.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Pilato gyɩ aa hɔŋ sarɩya hʋ lidiilii tɩyaŋ, ʋ haaŋ tɩya tɩŋdarɩ dɩ ba mʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ta yaa baal no wɩɩ buloŋ. Ʋ bɩ kaŋ wɩkyogii buloŋ. Dɩya tebine ŋ dɩya naa tʋwara rɛ weliŋ ŋ duwoso tɩyaŋ a mʋ kɩ tile baal no tɩyaŋ.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Ɛɛ rɛ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Gyuuma bee nɩhɩyasɩ hʋ mʋrɩ nɩgyamaa hʋ we dɩ ba leŋ dɩ Pilato lɩɩ Barabaasɩ ta aŋ leŋ dɩ ba kpʋ Yesu.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Ɛɛ rɛ Pilato pɩyɛsɩ nɩgyamaa hʋ a baa, “Nala no balɩya tɩyaŋ, kɩbee rɛ ma kɩ kyɛ dɩ ŋ lɩɩ tɩya ma?” Ɛɛ rɛ ba baa, “Barabaasɩ!”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Ɛɛ rɛ Pilato pɩyɛsɩ nala hʋ a baa, “Aŋka Yesu hʋ ma aa yɩrɩ Krisita, bee rɛ ma baa ŋ yaa ʋ?” Ɛɛ rɛ ba buloŋ baa, “Leŋ dɩ ba kpaasɩ ʋ mal daagarɩɩ tɩyaŋ.”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Ɛɛ rɛ Pilato pɩyɛsɩ ba a baa, “Wɩbɔŋ bee rɛ ʋ yaa?” Ɛɛ rɛ ba nɔsɩ a te buŋbuŋ hʋ a baa, “Leŋ dɩ ba kpaasɩ ʋ mal daagarɩɩ tɩyaŋ.”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Pilato aa ko na anɩɩ kyagɩŋsɩ hʋ marɩ yʋga gɛɛ, ʋ naa anɩɩ ʋ bɩl bɩ kaŋ wɩyaalɩɩ buloŋ, ka nala hʋ sɩŋ dɩ ba laa taawɛɛ. Ɛɛ rɛ ʋ kpa nɩɩ a sɔmɔ ʋ nosi nɩgyamaa hʋ sɩya tɩyaŋ aŋ baa, “Ŋ noŋ tuwo baal no kpʋyɩ tɩyaŋ. Ʋ haakye we ma lee.”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Ɛɛ rɛ nɩgyamaa hʋ buloŋ baa, “Dɩ ámaa rɛ kyogo wɩɩ no tɩyaŋ, leŋ dɩ Wɩɩsɩ dɔgɩsɩ ma abee á biisi akuu á aa kpʋʋ ʋ wɩya.”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Ɛɛ rɛ Pilato lɩɩ Barabaasɩ tɩya ba aŋ leŋ ba vɩɩrɩ Yesu aŋ kpa ʋ tɩya ba dɩ ba kaŋ mʋ kpaasɩ mal daagarɩɩ tɩyaŋ.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Ɛɛ rɛ Pilato laalyuwolo hʋ badɔmɔŋ kaŋ Yesu gyʋʋ Pilato gyaŋwuwo. Laalyuwolo hʋ nɩkaalɩya buloŋ mɛ ko pɛ ba tɩyaŋ a laŋŋɩ ka Yesu we ba tʋtʋʋ.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Nyɛ rɛ ba wuri Yesu gannɩ buloŋ aŋ kpa gafɩyaŋdolii kɩdɩgɩ laalɩ ʋ anɩɩ ba Kuwori aa kɩ laalɩ gɛɛ.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Aŋ kyɛ sɔsɩ a kaŋ sʋwa nyupugi anɩɩ kuwori nyupugi gɛɛ a kpa kyigi ʋ aŋ kpa daaŋ aa kɩɩ gɛɛ anɩɩ kuwori daatɩgɩɩ we ʋ noduu tɩyaŋ aŋ aa tuu gbinni ʋ sɩya a yaa ʋ sɩya a baa, “Gyuuma kuwori, Wɩɩsɩ sɩ tɩya ɩ mɩɩbol dolii!”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Ka ba tʋ naŋtʋwɔl a we ʋ tɩyaŋ aŋ laa daaŋ hʋ mɛ ŋmaa ŋmaa ʋ nyuu tɩyaŋ.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Ba aa yaa ʋ sɩya hʋ ko teŋ, ba wuri gafɩyaŋ dolii hʋ aŋ paa ʋ tɩɩ gannɩ a laalɩ ʋ aŋ kana ʋ lɩɩ ŋmanɩɩ dɩ ba mʋ kpaasɩ ʋ mal daagarɩɩ tɩyaŋ.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Ba aa kana ʋ lɩɩ kɩ mʋ dɩ ba kpaasɩ mal daagarɩɩ hʋ nyuu gɛɛ rɛ, ba kyeŋ baal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Siimɔŋ aa lɩɩ Sariini. Ɛɛ rɛ laalyuwolo hʋ fɩla ʋ, ʋ laa Yesu daagarɩɩ hʋ a baasɩ.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Ɛɛ rɛ ba ko pele lee kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Golgota. Feŋ hʋ memii rɛ yaa nyukuŋkogilo.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Ba aa mʋʋ pele doŋ, ba kpa kɩhaanɩ badɔmɔŋ we sɩŋ tɩyaŋ a kpa tɩya Yesu dɩ ʋ nyʋwa. Ʋ aa kyumo mʋhʋ a na dɩ ʋ hayɛ gɛɛ, ʋ vɩya nyʋwayɩ.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Ɛɛ rɛ ba kpaasɩ ʋ mal daagarɩɩ hʋ nyuu aŋ yuwo gbaŋŋa a kaŋ ʋ gannɩ kpaa dɔmɔŋ,
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 aŋ hɔŋ doŋ pɔ ʋ.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Wɩya hʋ ba aa baa dɩ ʋ yaa kyogi, ba gyɩ sabɩ ba rɛ a mal daagarɩɩ hʋ tɩyaŋ a baa, “Yesu, Gyuuma kuwori hʋ rɛ nyɛ.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Ba gyɩ kpaasɩ gaala balɩya mɛ a pɛ Yesu tɩyaŋ, kɩdɩgɩ we ʋ noduu, kɩdɩgɩ mɛ we ʋ nogɔbɔ.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ba aa kpaasɩ ʋ mal daagarɩɩ hʋ tɩyaŋ gɛɛ, nala hʋ aa tɩŋ doŋ kɩ baŋ kɩ tʋʋsɩ ʋ aŋ kaŋ ba nyuni kɩ kyugisi
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 a baa, “Ɩ rɛ yaa nal hʋ aa baa dɩ ɩ sɩ ŋmaa á Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ lo aŋ bɩl wuwo saa ʋ kyɛyɛ boto paga tɩyaŋ. Ɩ aa yaa Wɩɩsɩ Biye kɩŋkaŋ, tuu daagarɩɩ hʋ nyuu a laa ɩ tɩɩ ta.”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Ɛɛ tɩɩ rɛ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla abee tɔɔ hʋ nɩhɩyasɩ mɛ gyɩ kɩ yaa Yesu sɩya a kɩ basɩ,
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 “Na ʋ wuwo laa nala kɩ ta rɛ, bee rɛ yaŋ tɩŋ ʋ bɩ wuwo laa ʋ tɩɩ kɛ kɩ ta. Na ʋ baa ʋ rɛ yaa Iziral kuwori, ʋ lɩɩ daagarɩɩ hʋ nyuu ko tuu dɩ á na a laa ʋ wɩya di.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Ʋ yelli Wɩɩsɩ rɛ aŋ gba baa dɩ ʋ yaa Wɩɩsɩ Biye rɛ. Tɔɔ, ɛɛ kɛ dɩ Wɩɩsɩ sɩ laa ʋ, ʋ ko tuu laa ʋ lagɩlagɩ no dɩ á na.”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Gaala hʋ balɩya mɛ ba aa kpaasa a pɛ Yesu tɩyaŋ, ba mɛ tʋʋsɩ ʋ gɛɛ tɩɩ.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Wɩɩsɩ aa ko maga nyutʋtʋʋ, lee hʋ buloŋ bil gɛɛ timm a mʋ pele dɩdaana, ka lee bɩl na kyaanɩ.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Ɛɛ rɛ Yesu faasɩ yɩrɩ ʋ taal tɩyaŋ a baa, “Eloyi, Eloyi, lama sabakitani.” Ʋ memii rɛ yaa: “Ŋ Tɩɩna Wɩɩsɩ, bee rɛ tɩŋ ɩ vɩya ŋ ta nyɛ?”
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Dɩ nala badɔmɔŋ sɩŋ doŋ a nɩɩ wɩya hʋ ʋ aa basa. Ɛɛ rɛ ba basɩ tɩya dɔmɔŋ baa, “Wɩɩsɩ tɩŋdaal Ilaagya rɛ baal hʋ kɩ yɩrɩ gɛɛ.”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Haŋ lagɩlagɩ hʋ nala hʋ kɩdɩgɩ fa aa sɩŋ doŋ fá mʋ kpa sɩbʋl gbara a kaŋ mʋ yuu sɩkyaakyaa a kpa tʋʋ kaakelii tɩyaŋ a kaŋ mʋ we ʋ nyʋwa tɩyaŋ dɩ ʋ nyʋwa.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Ɛɛ rɛ nɩkaalɩya hʋ baa dɩ nyɛ kɛ ba lem-ʋ ka dɩ ba gyegili na dɩ Ilaagya sɩ ko kpa ʋ tuu daagarɩɩ hʋ nyuu koo.
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Ɛɛ rɛ Yesu faasɩ wii aŋ wiyesi ʋ wiyesi-kateŋse.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Haŋ lagɩlagɩ hʋ dɩ patɩɩsa hʋ fa aa bori Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩya sɩŋ ʋ nyuu tɩyaŋ aŋ kɩyɛsɩ balɩya ko tuu. Ɛɛ rɛ ka taŋha buloŋ gyigili, bʋwa warɩ warɩ,
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 bilni suri suri, Wɩɩsɩ nala yʋga mɛ sii sʋʋ tɩyaŋ.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Yesu aa sii sʋʋ hal tɩyaŋ, nala hʋ aa sii sʋʋ tɩyaŋ mʋ Gyerusalɛm nɛ, a leŋ nɩgyamaa na ba.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Laalyuwolo nɩhɩyawʋ abee laalyuwolo hʋ fa aa sɩŋ doŋ a kɩ pɔ Yesu aa naa taŋha aa gyigile gɛɛ abee wɩya hʋ buloŋ aa yaa, kambɩŋ kaŋ ba. Ɛɛ rɛ ba baa, “Wɩtɩɩ, baal no kɔnɩ yaa Wɩɩsɩ Biye rɛ.”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Ka haana yʋga mɛ fa sɩŋ libolii a kɩ deŋ. Haana no fa aa tɩŋ Yesu hal lɛ a lɩɩ Galili paalʋʋ a kɩ pɛ ʋ tɩyaŋ.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Haana no badɔmɔŋ nɛ yaa Mɛɛrɩ Magidalina abee Gyemsi bee Gyosɛfʋ ma nɩɩna Mɛɛrɩ a yaŋ bee Zebedi haaŋ.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Dɩdaana aa ko pele, kɩna tɩɩna kɩdɩgɩ aa lɩɩ Arimatiya ba kɩ yɩrɩ Gyosɛfʋ mɛ sii ko Gyerusalɛm. Ʋ mɛ fa yaa Yesu hatɩnna hʋ kɩdɩgɩ rɛ.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Ɛɛ rɛ ʋ sii mʋ Pilato lee a sʋla ʋ dɩ ʋ leŋ dɩ ʋ kpa Yesu mʋ hogo. Ɛɛ rɛ Pilato laa nyʋwa anɩɩ ba mʋ kpa tɩya ʋ.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Ɛɛ rɛ Gyosɛfʋ mʋ kpa Yesu a we ʋ liŋe,
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 a kpa ʋ hogo ʋ tɩɩ bʋʋfalɩɩ kɩdɩgɩ ʋ fa aa lurigo bʋyɩ tɩyaŋ a biliŋsi bʋbal a ko tɔ bʋwa hʋ nyʋwa aŋ mʋ.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Ka Mɛɛrɩ Magidalina abee Mɛɛrɩ kɩdɩgɩ hʋ tɩɩna fa hɔŋ doŋ a kyaasɩ bʋwa hʋ lee.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Ʋ sɩya aa gballa, Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ, Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Farasiima sii mʋ Pilato lee a basɩ tɩya ʋ a baa,
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 “Nɩhɩyawʋ, á liise wɩɩ rɛ. Saŋa hʋ tɩyaŋ wɩnyɩyɛl no gyɩ aa we ʋ mɩɩbol tɩyaŋ, ʋ gyɩ basa anɩɩ dɩ ʋ rɛ sʋba, ʋ sɩ mɩɩgɩ sii sʋʋ tɩyaŋ kyɛyɛ boto kyɛɛ.
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Ɛɛ wɩya leŋ dɩ nala mʋ hɔŋ pɔ ʋ bil hʋ weliŋ dɩ kyɛyɛ boto hʋ pele, dɩ ʋ hatɩnna hʋ ta wuwo mʋ gaa lɩɩ ʋ aŋ basɩ tɩya nala anɩɩ Wɩɩsɩ kyisi ʋ sʋʋ tɩyaŋ nɛ. Ɛɛ hʋ ʋ hatɩnna hʋ aa mʋrɩ nala hʋ, nyɛ kɛ rɛ ba yaŋ sɩ marɩ mʋrɩ nala te gɛɛ.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Ɛɛ rɛ Pilato basɩ tɩya ba dɩ ba kaŋ laalyuwolo mʋ dɩ ba hɔŋ pɔ bil hʋ nyʋwa weliŋ anɩɩ ɛɛ ba tɩɩ aa gyɩma.
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Ɛɛ rɛ ba mʋ magɩlɩ bʋyɩ hʋ aa tɔ bʋwa hʋ nyʋwa aŋ leŋ laalyuwolo sɩŋ pɔ doŋ buloŋ.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.