Mateus 13
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs VC
1 Haŋ kyɛɛ hʋ tɩɩ rɛ Yesu sii lɩɩ dɩya hʋ tɩyaŋ ʋ bee ʋ hatɩnna hʋ fa aa hɔnɔ, a tuu mʋ hɔŋ Galili fuwobal hʋ nyʋwa tɩyaŋ, a kɩ daga nala Wɩɩsɩ wɩya.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Nyɛ rɛ nala ko gol ʋ kyige. Ʋ aa ko na dɩ nala hʋ yʋga gɛɛ, ʋ sii mʋ gyʋʋ hɔŋ nɩɩduworiboro tɩyaŋ, nɩɩ hʋ tɩyaŋ, ka nɩgyamaa hʋ buloŋ sɩŋ fuwo hʋ nyʋwa.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Ɛɛ rɛ ʋ kpa namagɩsɩ a basɩ wɩya yʋga tɩya ba. Ʋ gyɩ maga namaga tɩya ba rɛ a baa, “Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ siye a kaŋ ʋ kɩdoho mʋ dɩ ʋ gyaasɩ.
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Ʋ gyɩ aa gyaasɩ kɩna hʋ tɩyaŋ nɛ biye hʋ badɔmɔŋ tele nɩɩbʋʋsɩ tɩyaŋ. Digibiisi ko tuu tʋwasɩ di.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Badɔmɔŋ mɛ gyɩ tele bʋnyɩŋ nyuu tɩyaŋ, a pesi nyʋ.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Amɛ akuu doŋ taŋha aa bɩ yʋga wɩya, ba naaliliye bɩ wuwo gyʋʋ taŋha. Ɛɛ rɛ wɩɩsɩ ko pɔsɔ kaŋ ba, ba sʋba.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Ka kɩdoho hʋ badɔmɔŋ mɛ gyɩ tele sɔsɩ tɩyaŋ, a nyʋ amɛ sɔsɩ hʋ sii waa gɩrɩgɩ ba, ba pʋgɩmɩ.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Ka badɔmɔŋ mɛ gyɩ tele taŋhawelii tɩyaŋ, a nyʋ, a waa, a marɩ weliŋ. Badɔmɔŋ we biye kɔɔ kɔɔ, badɔmɔŋ we mɔllɩboto boto, badɔmɔŋ mɛ mɔlɩya abee fi fi.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Yesu aa maga namaga hʋ teŋ, ʋ baa, ‘Nala hʋ aa kaŋ dɩgɩna, ma gyegili nɩɩ wɩya no weliŋ.”’
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Ɛɛ rɛ Yesu hatɩnna hʋ sii ko pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ ɩ aa kaŋ namagɩsɩ a basɩ wɩya kɩ tɩya nala hʋ?”
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩya hʋ aa yaa wɩfaŋɩya Wɩɩsɩbee koro hʋ tɩyaŋ, ma nala no rɛ Wɩɩsɩ daga ba memii tɩya, amɛ nal buloŋ daa.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Nal hʋ buloŋ aa gyɩŋ wɩya hʋ aa yaa wɩfaŋɩya wɩɩsɩbee koro hʋ tɩyaŋ, ʋ tɩɩna rɛ Wɩɩsɩ sɩ tɩya wɩgyʋŋ dɩ ʋ marɩ gyɩŋ wɩɩsɩbee koro hʋ memii weliŋ. Nal hʋ mɛ buloŋ aa bɩ gyɩŋ wɩya hʋ aa yaa wɩfaŋɩya wɩɩsɩbee koro hʋ tɩyaŋ kɩdɩgɩ buloŋ, mʋhʋ hʋ mɛ gba ʋ fa aa gyɩma Wɩɩsɩ sɩ kaŋ laa ʋ tɩɩna lee.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Wɩɩ hʋ aa tɩŋ ŋ aa kaŋ namagɩsɩ basɩ wɩya kɩ tɩya ba hʋ rɛ nyɛ: Ba aa deŋ deŋ nɛ aŋ bɩ wuwo kɩ na kɩŋ buloŋ, a kɩ gyegili wɩya mɛ aŋ bee nɩɩ wɩɩ buloŋ, aŋ bɩ wuwo kɩ gyɩŋ wɩya memii mɛ.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Wɩya no aa yaa nala no tɩyaŋ nyɛ leŋ wɩɩ hʋ Wɩɩsɩ tɩŋdaal Azaaya gyɩ aa basa kɔnɩ ko yaa wɩtɩɩ rɛ. Ʋ gyɩ baa,
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 beewɩya ba bɩ kaŋ wɩgyʋŋ,
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 Amɛ, ma kɛ nyuu sʋma rɛ kɩŋkaŋ, beewɩya ma sɩya aa naa rɛ ma dɩgɩna mɛ kɩ nɩɩ wɩya.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, Wɩɩsɩ tɩŋdaala abee tɩpʋlʋŋ tɩmma yʋga rɛ fa kyo dɩ ba na wɩya no ma aa naa nyɛ, aŋ bɩ wuwo na, a fa kyo dɩ ba nɩɩ wɩya no ma aa nɩɩ, aŋ bɩ wuwo nɩɩ ba.
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Ma gyegili nɩɩ kɩdohil namaga hʋ memii.”
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ koro hʋ wɩya, aŋ bɩ gyɩŋ ba memii, ba kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ kɩdoho hʋ aa tele nɩɩbʋʋsɩ hʋ tɩyaŋ. Sɩtaanɩ rɛ aa ko kaŋ wɩya hʋ Wɩɩsɩ aa kpaa we ba tɩsɩ tɩyaŋ a lɩɩ.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Kɩna hʋ mɛ aa tele bʋnyɩŋ tɩyaŋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩya a pesi laa di abee teŋfɩyɛlʋʋ.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Amɛ wɩɩ hʋ aa bee pɩŋ ba tɩsɩ tɩya a kɩ pɩɩsɩ, beewɩya ʋ tɩɩna laadii aa bɩ yʋga wɩya, dɩ tʋwara rɛ ko gyʋʋ ʋ koo dɩ ba ko kuu Wɩɩsɩ wɩbii hʋ wɩya a kɩ dɔgɩsɩ ʋ, ʋ aa kpaa ta rɛ.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Kɩna hʋ aa tele sɔsɩ hʋ tɩyaŋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ amɛ dʋnɩya no kɩna wɩya kyɩl ba, ba kyo dɩ ba kaŋ kɩna. Ɛɛ wɩya, ba aa bɩ laa nyʋwa dɩ ba tɩŋ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ, ka wɩya hʋ mɛ aa bee kaŋ doho ba tɩyaŋ.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Kɩna hʋ aa tele taŋhawelii tɩyaŋ nɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ, a gyɩŋ ba memii, ʋ kaŋ doho ba tɩyaŋ badɔmɔŋ we biye kɔɔ kɔɔ, badɔmɔŋ mɔllɩboto boto, badɔmɔŋ mɛ mɔlɩya abee fi fi.”
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl maga namaga kɩdɩgɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ baal aa sii kpa kɩdoho weliye a mʋ doho ʋ baga tɩyaŋ.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Nyɛ rɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ tebine, saŋa hʋ nala buloŋ aa ko pɩŋ doni gɛɛ, baal hʋ dɔŋ sii kaŋ ɔbii a mʋ mɩsɩ baga hʋ tɩyaŋ, aŋ mɩɩgɩ mʋ ʋ lɩmʋʋlɩya.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Kɩdoho hʋ aa nyʋwa, a ko kɩ lʋla a kɩ we biye gɛɛ tɩyaŋ nɛ ba gyɩma nɩɩ ɔhɔ mɛ pɛɛ rɛ.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 Ɛɛ rɛ baal hʋ baga-tʋŋtʋnna ko basɩ tɩya ʋ a baa, “Nɩhɩyawʋ, kɩweliye rɛ ɩ doho ɩ baga hʋ tɩyaŋ, ka lee rɛ ɔhɔ mɛ lɩɩ a we baga hʋ tɩyaŋ?”
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Ɛɛ rɛ ba nɩhɩyawʋ hʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ liise ŋ dɔŋ nɛ mʋʋ yaa gɛɛ.” Ɛɛ rɛ ʋ tʋŋtʋnna hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ɛɛ kɛ leŋ á mʋ kyuri ɔhɔ hʋ ta?”
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 Ɛɛ rɛ baal hʋ baa, ‘Aayɩ, beewɩya dɩ mamaa rɛ mʋʋ dɩ ma kyuri ɔhɔ hʋ lagɩlagɩ no, ma sɩ pɛ kyuri kɩdoho hʋ badɔmɔŋ mɛ ta.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Ɛɛwɩya, ma leŋ dɩ kɩdoho hʋ bee ɔhɔ hʋ buloŋ laŋŋɩ waa a we dɔmɔŋ. Dɩ kɩdoho hʋ rɛ ko bɩɩ a yaa kʋmɩɩ, ŋ sɩ leŋ dɩ kʋkʋnna hʋ laa sɩya kyuri ɔhɔ hʋ a vʋwa pɩla a nyɔgɔ ta, aŋ na kʋŋ kɩdoho hʋ a ŋmaa kyaarɩ ko we ŋ busol tɩyaŋ.”’
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl kpa namaga kɩdɩgɩ lo a baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ baal kɩdɩgɩ aa sii kpa kɩdoho kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ masɩtadɩ a mʋ doho ʋ baga tɩyaŋ.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Kɩdoho no bii bɩ maga wɩɩ buloŋ. Ʋ muro rɛ weliŋ a te kɩdoho kɛ buloŋ aa we doŋ. Amɛ dɩ ʋ rɛ ko nyʋ, ʋ aa waa a yaa tɩɩbal lɛ, a yʋga te baga kɩdohii kɛ buloŋ. Digibiisi aa ko sʋwa ba gyannɩ ʋ naasɩ tɩyaŋ.”
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Nyɛ rɛ Yesu bɩl maga namaga kɩdɩgɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ haaŋ aa kpaa paanʋʋ muŋ kʋrʋba bʋto a we tahaŋbal tɩyaŋ a kpa sɩbʋl mɛ we, a kaŋ ŋmʋra. Mʋhʋ ko kɩ pɛ dɩ muŋ hʋ sii pʋʋsɩ su tahaŋbal hʋ buloŋ.
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Namagɩsɩ rɛ Yesu gyɩ aa kpa a basɩ wɩya no buloŋ kɩ tɩya gyamaa hʋ. Ʋ gyɩ bɩ sɩ basɩ wɩɩ buloŋ dɩ ʋ bɩ kaŋ namaga maga.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Ʋ yaa gɛɛ rɛ dɩ wɩya hʋ Wɩɩsɩ gyɩ aa tɩŋ ʋ tɩŋdaal Azaaya tɩyaŋ a basɩ ko yaa wɩtɩɩ. Ʋ gyɩ baa,
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Nyɛ rɛ Yesu leŋ nɩgyamaa hʋ ta aŋ sii gyʋʋ dɩya. Ɛɛ rɛ ʋ hatɩnna hʋ ko pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Daga ma ɔbii namaga hʋ ɩ aa maga memii.”
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Nal hʋ aa doho kɩdoho hʋ rɛ yaa mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Baga hʋ tɩyaŋ ʋ aa doho kɩdoho hʋ mɛ rɛ yaa dʋnɩya no tɩyaŋ ma aa wee. Kidohiweliye hʋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa tɩŋ Wɩɩsɩ nyʋwa a we Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ. Ɔhɔ hʋ mɛ aa nyʋ baga hʋ tɩyaŋ nɛ yaa Sɩtaanɩ nala.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Ʋ dɔŋ hʋ mɛ aa doho ɔbii hʋ rɛ yaa Sɩtaanɩ. Kɩdoho hʋ kyɛkʋmɩɩ mɛ rɛ yaa dʋnɩya kyɛtenii. Nala hʋ mɛ aa sɩ kʋŋ kɩdoho hʋ mɛ rɛ yaa malɩkasɩ.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 Ɛɛ hʋ ba aa yaŋ kyuri ɔhɔ hʋ laŋŋɩ a nyɔgɔ ta gɛɛ, ɛɛ tɩɩ rɛ ba sɩ laŋŋɩ Sɩtaanɩ noŋ nala mɛ a we diŋ dʋnɩya kyɛtenii.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye, ŋ sɩ tɩŋ ŋ malɩkasɩ dɩ ba gyʋʋ Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ a tʋwasɩ nala hʋ aa leŋ nala yaa wɩbɔmɔ abee nala hʋ buloŋ aa yaa wɩbɔmɔ.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 A leŋ ba kpa ba yuwo we diŋbal hʋ aa bɩ kaŋ dɩsɩɩ tɩyaŋ. Doŋ tɩyaŋ nɛ ba sɩ wii aŋ kyaŋ ba nyɩŋa.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Ka dɩ tɩpʋlʋŋ tɩmma kɩ tʋla anɩɩ wɩɩpɔsɩɩ ba Kuwo Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ. Nala hʋ aa kaŋ dɩgɩna, ma gyegili nɩɩ wɩya no weliŋ.”
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl baa, “Nyɛ rɛ Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ: Baal kɩdɩgɩ rɛ mʋʋ kɩ pala baga tɩyaŋ, a kuusi mʋ parɩ salma dɩ ba hogo baga hʋ tɩyaŋ. Ʋ aa naa salma hʋ gɛɛ, ʋ mɩɩgɩ gbaa taŋha tɔ, ka ʋ teŋ buloŋ fɩyɛlɩ. Ɛɛ rɛ ʋ mʋ kpa ʋ kɩna buloŋ a yallɩ, a kaŋ molbii hʋ mʋ yɔbɔ baga hʋ.”
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ bayalʋʋ aa gɔllɩ kɩ kyɛ sɩfɩyaŋbʋyɩ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ pɛɛl.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Ʋ aa ko na sɩfɩyaŋbʋyɩ no kɩdɩgɩ dɩ ʋ weliye ʋ sɩɩ tɩyaŋ, ʋ mɩɩgɩ mʋ kpa ʋ kɩŋ kɩŋ buloŋ yallɩ a mʋ yɔbɔ bʋyɩ hʋ.”
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 Yesu bɩl baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ fuwonaŋkasɩla aa kpaa awule a yuwo we nɩɩ tɩyaŋ, a kasɩ fuwonamɩɩsɩ iriŋ iriŋ buloŋ.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Fuwonamɩɩsɩ hʋ aa ko su awule hʋ, fuwonaŋkasɩla hʋ kaŋ awule hʋ tarɩ lɩɩ nɩɩ hʋ nyʋwa, a tʋwasɩ fuwonaŋweliye hʋ buloŋ aŋ kpa kɩna hʋ aa bɩ yaa a yuwo ta.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Nyɛ rɛ ʋ yaŋ sɩ kɩɩ dʋnɩya kyɛtenii mɛ. Malɩkasɩ sɩ tʋwasɩ nɩbɔmɔ a lɩɩ niweliye tɩyaŋ,
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 a kpa ba yuwo we diŋbal aa bɩ sɩ dɩsɩ tɩyaŋ. Doŋ nɛ ba sɩ we a kɩ wii aŋ kɩ kyaŋ ba nyɩŋa.”
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Ma gyɩŋ wɩya no buloŋ memii rɛ?” Ɛɛ rɛ ba baa, “Waa.”
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩ no daga anɩɩ nal hʋ buloŋ aa gʋnnɩ Wɩɩsɩ teŋ weliŋ a ko yaa ŋ hatɩnnɩ aŋ yaa siri dɩ ʋ gyʋʋ Wɩɩsɩbee koro hʋ tɩyaŋ, ʋ tɩɩna kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ dɩya tɩɩna aa kuwoni mɩbɩnɩya abee mɩfalɩya ʋ busol tɩyaŋ.”
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Yesu aa maga namagɩsɩ no ko teŋ, ʋ sii lɩɩ doŋ
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 a mɩɩgɩ kpa mʋ ʋ bee, a kɩ daga nala ba wɩɩkyʋwaldɩya tɩyaŋ. Nala hʋ buloŋ gyɩ aa nɩɩ wɩya hʋ ʋ aa basa, ba nyʋʋsɩ gyɩ fɩyɛla rɛ weliŋ. Ɛɛ rɛ ba kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ a baa, “Lee rɛ baal no na wɩgyʋŋ abee dee no buloŋ a kaŋ kɩ yaa wɩmagɩla no?
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 Gyosɛfʋ aa yaa kapiŋta biye hʋ daa gɛɛ? Ʋ naa daa yaa Mɛɛrɩ? Gyemsi abee Gyosɛfʋ abee Siimɔŋ abee Gyudasɩ daa yaa ʋ naabalɩya?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Á bee ʋ naatoliye buloŋ daa we daha nyɛ? Lee tɩyaŋ nɛ ʋ yaŋ na wɩya no buloŋ?”
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Ɛɛ rɛ ba bɩ laa ʋ wɩya di. Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩsɩ tɩŋdaal kɛ buloŋ, ba aa kɩ tɩya ʋ gyɩrɩma rɛ weliŋ lee buloŋ tɩyaŋ, amɛ ʋ bee nala abee ʋ dɩya nala kɛ sɩɩ aa bee su ʋ.”
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Akuu ba aa bɩ laa ʋ di wɩya, ʋ gyɩ bɩ yaa wɩmagɩla yʋga doŋ tɩyaŋ.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.