Mateus 13
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NTLH
1 Haŋ kyɛɛ hʋ tɩɩ rɛ Yesu sii lɩɩ dɩya hʋ tɩyaŋ ʋ bee ʋ hatɩnna hʋ fa aa hɔnɔ, a tuu mʋ hɔŋ Galili fuwobal hʋ nyʋwa tɩyaŋ, a kɩ daga nala Wɩɩsɩ wɩya.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Nyɛ rɛ nala ko gol ʋ kyige. Ʋ aa ko na dɩ nala hʋ yʋga gɛɛ, ʋ sii mʋ gyʋʋ hɔŋ nɩɩduworiboro tɩyaŋ, nɩɩ hʋ tɩyaŋ, ka nɩgyamaa hʋ buloŋ sɩŋ fuwo hʋ nyʋwa.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Ɛɛ rɛ ʋ kpa namagɩsɩ a basɩ wɩya yʋga tɩya ba. Ʋ gyɩ maga namaga tɩya ba rɛ a baa, “Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ siye a kaŋ ʋ kɩdoho mʋ dɩ ʋ gyaasɩ.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Ʋ gyɩ aa gyaasɩ kɩna hʋ tɩyaŋ nɛ biye hʋ badɔmɔŋ tele nɩɩbʋʋsɩ tɩyaŋ. Digibiisi ko tuu tʋwasɩ di.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Badɔmɔŋ mɛ gyɩ tele bʋnyɩŋ nyuu tɩyaŋ, a pesi nyʋ.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Amɛ akuu doŋ taŋha aa bɩ yʋga wɩya, ba naaliliye bɩ wuwo gyʋʋ taŋha. Ɛɛ rɛ wɩɩsɩ ko pɔsɔ kaŋ ba, ba sʋba.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Ka kɩdoho hʋ badɔmɔŋ mɛ gyɩ tele sɔsɩ tɩyaŋ, a nyʋ amɛ sɔsɩ hʋ sii waa gɩrɩgɩ ba, ba pʋgɩmɩ.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Ka badɔmɔŋ mɛ gyɩ tele taŋhawelii tɩyaŋ, a nyʋ, a waa, a marɩ weliŋ. Badɔmɔŋ we biye kɔɔ kɔɔ, badɔmɔŋ we mɔllɩboto boto, badɔmɔŋ mɛ mɔlɩya abee fi fi.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Yesu aa maga namaga hʋ teŋ, ʋ baa, ‘Nala hʋ aa kaŋ dɩgɩna, ma gyegili nɩɩ wɩya no weliŋ.”’
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Ɛɛ rɛ Yesu hatɩnna hʋ sii ko pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ ɩ aa kaŋ namagɩsɩ a basɩ wɩya kɩ tɩya nala hʋ?”
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩya hʋ aa yaa wɩfaŋɩya Wɩɩsɩbee koro hʋ tɩyaŋ, ma nala no rɛ Wɩɩsɩ daga ba memii tɩya, amɛ nal buloŋ daa.
11 Jesus respondeu:
12 Nal hʋ buloŋ aa gyɩŋ wɩya hʋ aa yaa wɩfaŋɩya wɩɩsɩbee koro hʋ tɩyaŋ, ʋ tɩɩna rɛ Wɩɩsɩ sɩ tɩya wɩgyʋŋ dɩ ʋ marɩ gyɩŋ wɩɩsɩbee koro hʋ memii weliŋ. Nal hʋ mɛ buloŋ aa bɩ gyɩŋ wɩya hʋ aa yaa wɩfaŋɩya wɩɩsɩbee koro hʋ tɩyaŋ kɩdɩgɩ buloŋ, mʋhʋ hʋ mɛ gba ʋ fa aa gyɩma Wɩɩsɩ sɩ kaŋ laa ʋ tɩɩna lee.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Wɩɩ hʋ aa tɩŋ ŋ aa kaŋ namagɩsɩ basɩ wɩya kɩ tɩya ba hʋ rɛ nyɛ: Ba aa deŋ deŋ nɛ aŋ bɩ wuwo kɩ na kɩŋ buloŋ, a kɩ gyegili wɩya mɛ aŋ bee nɩɩ wɩɩ buloŋ, aŋ bɩ wuwo kɩ gyɩŋ wɩya memii mɛ.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Wɩya no aa yaa nala no tɩyaŋ nyɛ leŋ wɩɩ hʋ Wɩɩsɩ tɩŋdaal Azaaya gyɩ aa basa kɔnɩ ko yaa wɩtɩɩ rɛ. Ʋ gyɩ baa,
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 beewɩya ba bɩ kaŋ wɩgyʋŋ,
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 Amɛ, ma kɛ nyuu sʋma rɛ kɩŋkaŋ, beewɩya ma sɩya aa naa rɛ ma dɩgɩna mɛ kɩ nɩɩ wɩya.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, Wɩɩsɩ tɩŋdaala abee tɩpʋlʋŋ tɩmma yʋga rɛ fa kyo dɩ ba na wɩya no ma aa naa nyɛ, aŋ bɩ wuwo na, a fa kyo dɩ ba nɩɩ wɩya no ma aa nɩɩ, aŋ bɩ wuwo nɩɩ ba.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Ma gyegili nɩɩ kɩdohil namaga hʋ memii.”
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ koro hʋ wɩya, aŋ bɩ gyɩŋ ba memii, ba kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ kɩdoho hʋ aa tele nɩɩbʋʋsɩ hʋ tɩyaŋ. Sɩtaanɩ rɛ aa ko kaŋ wɩya hʋ Wɩɩsɩ aa kpaa we ba tɩsɩ tɩyaŋ a lɩɩ.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Kɩna hʋ mɛ aa tele bʋnyɩŋ tɩyaŋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩya a pesi laa di abee teŋfɩyɛlʋʋ.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Amɛ wɩɩ hʋ aa bee pɩŋ ba tɩsɩ tɩya a kɩ pɩɩsɩ, beewɩya ʋ tɩɩna laadii aa bɩ yʋga wɩya, dɩ tʋwara rɛ ko gyʋʋ ʋ koo dɩ ba ko kuu Wɩɩsɩ wɩbii hʋ wɩya a kɩ dɔgɩsɩ ʋ, ʋ aa kpaa ta rɛ.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Kɩna hʋ aa tele sɔsɩ hʋ tɩyaŋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ amɛ dʋnɩya no kɩna wɩya kyɩl ba, ba kyo dɩ ba kaŋ kɩna. Ɛɛ wɩya, ba aa bɩ laa nyʋwa dɩ ba tɩŋ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ, ka wɩya hʋ mɛ aa bee kaŋ doho ba tɩyaŋ.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Kɩna hʋ aa tele taŋhawelii tɩyaŋ nɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ, a gyɩŋ ba memii, ʋ kaŋ doho ba tɩyaŋ badɔmɔŋ we biye kɔɔ kɔɔ, badɔmɔŋ mɔllɩboto boto, badɔmɔŋ mɛ mɔlɩya abee fi fi.”
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl maga namaga kɩdɩgɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ baal aa sii kpa kɩdoho weliye a mʋ doho ʋ baga tɩyaŋ.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Nyɛ rɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ tebine, saŋa hʋ nala buloŋ aa ko pɩŋ doni gɛɛ, baal hʋ dɔŋ sii kaŋ ɔbii a mʋ mɩsɩ baga hʋ tɩyaŋ, aŋ mɩɩgɩ mʋ ʋ lɩmʋʋlɩya.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Kɩdoho hʋ aa nyʋwa, a ko kɩ lʋla a kɩ we biye gɛɛ tɩyaŋ nɛ ba gyɩma nɩɩ ɔhɔ mɛ pɛɛ rɛ.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Ɛɛ rɛ baal hʋ baga-tʋŋtʋnna ko basɩ tɩya ʋ a baa, “Nɩhɩyawʋ, kɩweliye rɛ ɩ doho ɩ baga hʋ tɩyaŋ, ka lee rɛ ɔhɔ mɛ lɩɩ a we baga hʋ tɩyaŋ?”
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Ɛɛ rɛ ba nɩhɩyawʋ hʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ liise ŋ dɔŋ nɛ mʋʋ yaa gɛɛ.” Ɛɛ rɛ ʋ tʋŋtʋnna hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ɛɛ kɛ leŋ á mʋ kyuri ɔhɔ hʋ ta?”
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 Ɛɛ rɛ baal hʋ baa, ‘Aayɩ, beewɩya dɩ mamaa rɛ mʋʋ dɩ ma kyuri ɔhɔ hʋ lagɩlagɩ no, ma sɩ pɛ kyuri kɩdoho hʋ badɔmɔŋ mɛ ta.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Ɛɛwɩya, ma leŋ dɩ kɩdoho hʋ bee ɔhɔ hʋ buloŋ laŋŋɩ waa a we dɔmɔŋ. Dɩ kɩdoho hʋ rɛ ko bɩɩ a yaa kʋmɩɩ, ŋ sɩ leŋ dɩ kʋkʋnna hʋ laa sɩya kyuri ɔhɔ hʋ a vʋwa pɩla a nyɔgɔ ta, aŋ na kʋŋ kɩdoho hʋ a ŋmaa kyaarɩ ko we ŋ busol tɩyaŋ.”’
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl kpa namaga kɩdɩgɩ lo a baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ baal kɩdɩgɩ aa sii kpa kɩdoho kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ masɩtadɩ a mʋ doho ʋ baga tɩyaŋ.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Kɩdoho no bii bɩ maga wɩɩ buloŋ. Ʋ muro rɛ weliŋ a te kɩdoho kɛ buloŋ aa we doŋ. Amɛ dɩ ʋ rɛ ko nyʋ, ʋ aa waa a yaa tɩɩbal lɛ, a yʋga te baga kɩdohii kɛ buloŋ. Digibiisi aa ko sʋwa ba gyannɩ ʋ naasɩ tɩyaŋ.”
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Nyɛ rɛ Yesu bɩl maga namaga kɩdɩgɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ haaŋ aa kpaa paanʋʋ muŋ kʋrʋba bʋto a we tahaŋbal tɩyaŋ a kpa sɩbʋl mɛ we, a kaŋ ŋmʋra. Mʋhʋ ko kɩ pɛ dɩ muŋ hʋ sii pʋʋsɩ su tahaŋbal hʋ buloŋ.
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Namagɩsɩ rɛ Yesu gyɩ aa kpa a basɩ wɩya no buloŋ kɩ tɩya gyamaa hʋ. Ʋ gyɩ bɩ sɩ basɩ wɩɩ buloŋ dɩ ʋ bɩ kaŋ namaga maga.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Ʋ yaa gɛɛ rɛ dɩ wɩya hʋ Wɩɩsɩ gyɩ aa tɩŋ ʋ tɩŋdaal Azaaya tɩyaŋ a basɩ ko yaa wɩtɩɩ. Ʋ gyɩ baa,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Nyɛ rɛ Yesu leŋ nɩgyamaa hʋ ta aŋ sii gyʋʋ dɩya. Ɛɛ rɛ ʋ hatɩnna hʋ ko pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Daga ma ɔbii namaga hʋ ɩ aa maga memii.”
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Nal hʋ aa doho kɩdoho hʋ rɛ yaa mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye.
37 Jesus respondeu:
38 Baga hʋ tɩyaŋ ʋ aa doho kɩdoho hʋ mɛ rɛ yaa dʋnɩya no tɩyaŋ ma aa wee. Kidohiweliye hʋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa tɩŋ Wɩɩsɩ nyʋwa a we Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ. Ɔhɔ hʋ mɛ aa nyʋ baga hʋ tɩyaŋ nɛ yaa Sɩtaanɩ nala.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Ʋ dɔŋ hʋ mɛ aa doho ɔbii hʋ rɛ yaa Sɩtaanɩ. Kɩdoho hʋ kyɛkʋmɩɩ mɛ rɛ yaa dʋnɩya kyɛtenii. Nala hʋ mɛ aa sɩ kʋŋ kɩdoho hʋ mɛ rɛ yaa malɩkasɩ.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Ɛɛ hʋ ba aa yaŋ kyuri ɔhɔ hʋ laŋŋɩ a nyɔgɔ ta gɛɛ, ɛɛ tɩɩ rɛ ba sɩ laŋŋɩ Sɩtaanɩ noŋ nala mɛ a we diŋ dʋnɩya kyɛtenii.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye, ŋ sɩ tɩŋ ŋ malɩkasɩ dɩ ba gyʋʋ Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ a tʋwasɩ nala hʋ aa leŋ nala yaa wɩbɔmɔ abee nala hʋ buloŋ aa yaa wɩbɔmɔ.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 A leŋ ba kpa ba yuwo we diŋbal hʋ aa bɩ kaŋ dɩsɩɩ tɩyaŋ. Doŋ tɩyaŋ nɛ ba sɩ wii aŋ kyaŋ ba nyɩŋa.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Ka dɩ tɩpʋlʋŋ tɩmma kɩ tʋla anɩɩ wɩɩpɔsɩɩ ba Kuwo Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ. Nala hʋ aa kaŋ dɩgɩna, ma gyegili nɩɩ wɩya no weliŋ.”
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl baa, “Nyɛ rɛ Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ: Baal kɩdɩgɩ rɛ mʋʋ kɩ pala baga tɩyaŋ, a kuusi mʋ parɩ salma dɩ ba hogo baga hʋ tɩyaŋ. Ʋ aa naa salma hʋ gɛɛ, ʋ mɩɩgɩ gbaa taŋha tɔ, ka ʋ teŋ buloŋ fɩyɛlɩ. Ɛɛ rɛ ʋ mʋ kpa ʋ kɩna buloŋ a yallɩ, a kaŋ molbii hʋ mʋ yɔbɔ baga hʋ.”
44 — O
45 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ bayalʋʋ aa gɔllɩ kɩ kyɛ sɩfɩyaŋbʋyɩ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ pɛɛl.
45 — O
46 Ʋ aa ko na sɩfɩyaŋbʋyɩ no kɩdɩgɩ dɩ ʋ weliye ʋ sɩɩ tɩyaŋ, ʋ mɩɩgɩ mʋ kpa ʋ kɩŋ kɩŋ buloŋ yallɩ a mʋ yɔbɔ bʋyɩ hʋ.”
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 Yesu bɩl baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ fuwonaŋkasɩla aa kpaa awule a yuwo we nɩɩ tɩyaŋ, a kasɩ fuwonamɩɩsɩ iriŋ iriŋ buloŋ.
47 — O
48 Fuwonamɩɩsɩ hʋ aa ko su awule hʋ, fuwonaŋkasɩla hʋ kaŋ awule hʋ tarɩ lɩɩ nɩɩ hʋ nyʋwa, a tʋwasɩ fuwonaŋweliye hʋ buloŋ aŋ kpa kɩna hʋ aa bɩ yaa a yuwo ta.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Nyɛ rɛ ʋ yaŋ sɩ kɩɩ dʋnɩya kyɛtenii mɛ. Malɩkasɩ sɩ tʋwasɩ nɩbɔmɔ a lɩɩ niweliye tɩyaŋ,
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 a kpa ba yuwo we diŋbal aa bɩ sɩ dɩsɩ tɩyaŋ. Doŋ nɛ ba sɩ we a kɩ wii aŋ kɩ kyaŋ ba nyɩŋa.”
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Ma gyɩŋ wɩya no buloŋ memii rɛ?” Ɛɛ rɛ ba baa, “Waa.”
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩ no daga anɩɩ nal hʋ buloŋ aa gʋnnɩ Wɩɩsɩ teŋ weliŋ a ko yaa ŋ hatɩnnɩ aŋ yaa siri dɩ ʋ gyʋʋ Wɩɩsɩbee koro hʋ tɩyaŋ, ʋ tɩɩna kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ dɩya tɩɩna aa kuwoni mɩbɩnɩya abee mɩfalɩya ʋ busol tɩyaŋ.”
52 Jesus disse:
53 Yesu aa maga namagɩsɩ no ko teŋ, ʋ sii lɩɩ doŋ
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 a mɩɩgɩ kpa mʋ ʋ bee, a kɩ daga nala ba wɩɩkyʋwaldɩya tɩyaŋ. Nala hʋ buloŋ gyɩ aa nɩɩ wɩya hʋ ʋ aa basa, ba nyʋʋsɩ gyɩ fɩyɛla rɛ weliŋ. Ɛɛ rɛ ba kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ a baa, “Lee rɛ baal no na wɩgyʋŋ abee dee no buloŋ a kaŋ kɩ yaa wɩmagɩla no?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Gyosɛfʋ aa yaa kapiŋta biye hʋ daa gɛɛ? Ʋ naa daa yaa Mɛɛrɩ? Gyemsi abee Gyosɛfʋ abee Siimɔŋ abee Gyudasɩ daa yaa ʋ naabalɩya?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Á bee ʋ naatoliye buloŋ daa we daha nyɛ? Lee tɩyaŋ nɛ ʋ yaŋ na wɩya no buloŋ?”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Ɛɛ rɛ ba bɩ laa ʋ wɩya di. Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩsɩ tɩŋdaal kɛ buloŋ, ba aa kɩ tɩya ʋ gyɩrɩma rɛ weliŋ lee buloŋ tɩyaŋ, amɛ ʋ bee nala abee ʋ dɩya nala kɛ sɩɩ aa bee su ʋ.”
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Akuu ba aa bɩ laa ʋ di wɩya, ʋ gyɩ bɩ yaa wɩmagɩla yʋga doŋ tɩyaŋ.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.