Mateus 13

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Haŋ kyɛɛ hʋ tɩɩ rɛ Yesu sii lɩɩ dɩya hʋ tɩyaŋ ʋ bee ʋ hatɩnna hʋ fa aa hɔnɔ, a tuu mʋ hɔŋ Galili fuwobal hʋ nyʋwa tɩyaŋ, a kɩ daga nala Wɩɩsɩ wɩya.
1 Naquele mesmo dia, saindo Jesus de casa, assentou-se à beira-mar;
2 Nyɛ rɛ nala ko gol ʋ kyige. Ʋ aa ko na dɩ nala hʋ yʋga gɛɛ, ʋ sii mʋ gyʋʋ hɔŋ nɩɩduworiboro tɩyaŋ, nɩɩ hʋ tɩyaŋ, ka nɩgyamaa hʋ buloŋ sɩŋ fuwo hʋ nyʋwa.
2 e grandes multidões se reuniram perto dele, de modo que entrou num barco e se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Ɛɛ rɛ ʋ kpa namagɩsɩ a basɩ wɩya yʋga tɩya ba. Ʋ gyɩ maga namaga tɩya ba rɛ a baa, “Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ siye a kaŋ ʋ kɩdoho mʋ dɩ ʋ gyaasɩ.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas e dizia: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Ʋ gyɩ aa gyaasɩ kɩna hʋ tɩyaŋ nɛ biye hʋ badɔmɔŋ tele nɩɩbʋʋsɩ tɩyaŋ. Digibiisi ko tuu tʋwasɩ di.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Badɔmɔŋ mɛ gyɩ tele bʋnyɩŋ nyuu tɩyaŋ, a pesi nyʋ.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Amɛ akuu doŋ taŋha aa bɩ yʋga wɩya, ba naaliliye bɩ wuwo gyʋʋ taŋha. Ɛɛ rɛ wɩɩsɩ ko pɔsɔ kaŋ ba, ba sʋba.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ka kɩdoho hʋ badɔmɔŋ mɛ gyɩ tele sɔsɩ tɩyaŋ, a nyʋ amɛ sɔsɩ hʋ sii waa gɩrɩgɩ ba, ba pʋgɩmɩ.
7 Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Ka badɔmɔŋ mɛ gyɩ tele taŋhawelii tɩyaŋ, a nyʋ, a waa, a marɩ weliŋ. Badɔmɔŋ we biye kɔɔ kɔɔ, badɔmɔŋ we mɔllɩboto boto, badɔmɔŋ mɛ mɔlɩya abee fi fi.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Yesu aa maga namaga hʋ teŋ, ʋ baa, ‘Nala hʋ aa kaŋ dɩgɩna, ma gyegili nɩɩ wɩya no weliŋ.”’
9 Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
10 Ɛɛ rɛ Yesu hatɩnna hʋ sii ko pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ ɩ aa kaŋ namagɩsɩ a basɩ wɩya kɩ tɩya nala hʋ?”
10 Então, se aproximaram os discípulos e lhe perguntaram: Por que lhes falas por parábolas?
11 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩya hʋ aa yaa wɩfaŋɩya Wɩɩsɩbee koro hʋ tɩyaŋ, ma nala no rɛ Wɩɩsɩ daga ba memii tɩya, amɛ nal buloŋ daa.
11 Ao que respondeu: Porque a vós outros é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas àqueles não lhes é isso concedido.
12 Nal hʋ buloŋ aa gyɩŋ wɩya hʋ aa yaa wɩfaŋɩya wɩɩsɩbee koro hʋ tɩyaŋ, ʋ tɩɩna rɛ Wɩɩsɩ sɩ tɩya wɩgyʋŋ dɩ ʋ marɩ gyɩŋ wɩɩsɩbee koro hʋ memii weliŋ. Nal hʋ mɛ buloŋ aa bɩ gyɩŋ wɩya hʋ aa yaa wɩfaŋɩya wɩɩsɩbee koro hʋ tɩyaŋ kɩdɩgɩ buloŋ, mʋhʋ hʋ mɛ gba ʋ fa aa gyɩma Wɩɩsɩ sɩ kaŋ laa ʋ tɩɩna lee.
12 Pois ao que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Wɩɩ hʋ aa tɩŋ ŋ aa kaŋ namagɩsɩ basɩ wɩya kɩ tɩya ba hʋ rɛ nyɛ: Ba aa deŋ deŋ nɛ aŋ bɩ wuwo kɩ na kɩŋ buloŋ, a kɩ gyegili wɩya mɛ aŋ bee nɩɩ wɩɩ buloŋ, aŋ bɩ wuwo kɩ gyɩŋ wɩya memii mɛ.
13 Por isso, lhes falo por parábolas; porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Wɩya no aa yaa nala no tɩyaŋ nyɛ leŋ wɩɩ hʋ Wɩɩsɩ tɩŋdaal Azaaya gyɩ aa basa kɔnɩ ko yaa wɩtɩɩ rɛ. Ʋ gyɩ baa,
14 De sorte que neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 beewɩya ba bɩ kaŋ wɩgyʋŋ,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, de mau grado ouviram com os ouvidos e fecharam os olhos; para não suceder que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.
16 Amɛ, ma kɛ nyuu sʋma rɛ kɩŋkaŋ, beewɩya ma sɩya aa naa rɛ ma dɩgɩna mɛ kɩ nɩɩ wɩya.
16 Bem-aventurados, porém, os vossos olhos, porque veem; e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, Wɩɩsɩ tɩŋdaala abee tɩpʋlʋŋ tɩmma yʋga rɛ fa kyo dɩ ba na wɩya no ma aa naa nyɛ, aŋ bɩ wuwo na, a fa kyo dɩ ba nɩɩ wɩya no ma aa nɩɩ, aŋ bɩ wuwo nɩɩ ba.
17 Pois em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Ma gyegili nɩɩ kɩdohil namaga hʋ memii.”
18 Atendei vós, pois, à parábola do semeador.
19 Nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ koro hʋ wɩya, aŋ bɩ gyɩŋ ba memii, ba kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ kɩdoho hʋ aa tele nɩɩbʋʋsɩ hʋ tɩyaŋ. Sɩtaanɩ rɛ aa ko kaŋ wɩya hʋ Wɩɩsɩ aa kpaa we ba tɩsɩ tɩyaŋ a lɩɩ.
19 A todos os que ouvem a palavra do reino e não a compreendem, vem o maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Kɩna hʋ mɛ aa tele bʋnyɩŋ tɩyaŋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩya a pesi laa di abee teŋfɩyɛlʋʋ.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e a recebe logo, com alegria;
21 Amɛ wɩɩ hʋ aa bee pɩŋ ba tɩsɩ tɩya a kɩ pɩɩsɩ, beewɩya ʋ tɩɩna laadii aa bɩ yʋga wɩya, dɩ tʋwara rɛ ko gyʋʋ ʋ koo dɩ ba ko kuu Wɩɩsɩ wɩbii hʋ wɩya a kɩ dɔgɩsɩ ʋ, ʋ aa kpaa ta rɛ.
21 mas não tem raiz em si mesmo, sendo, antes, de pouca duração; em lhe chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Kɩna hʋ aa tele sɔsɩ hʋ tɩyaŋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ amɛ dʋnɩya no kɩna wɩya kyɩl ba, ba kyo dɩ ba kaŋ kɩna. Ɛɛ wɩya, ba aa bɩ laa nyʋwa dɩ ba tɩŋ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ, ka wɩya hʋ mɛ aa bee kaŋ doho ba tɩyaŋ.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém os cuidados do mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera.
23 Kɩna hʋ aa tele taŋhawelii tɩyaŋ nɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ, a gyɩŋ ba memii, ʋ kaŋ doho ba tɩyaŋ badɔmɔŋ we biye kɔɔ kɔɔ, badɔmɔŋ mɔllɩboto boto, badɔmɔŋ mɛ mɔlɩya abee fi fi.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl maga namaga kɩdɩgɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ baal aa sii kpa kɩdoho weliye a mʋ doho ʋ baga tɩyaŋ.
24 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Nyɛ rɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ tebine, saŋa hʋ nala buloŋ aa ko pɩŋ doni gɛɛ, baal hʋ dɔŋ sii kaŋ ɔbii a mʋ mɩsɩ baga hʋ tɩyaŋ, aŋ mɩɩgɩ mʋ ʋ lɩmʋʋlɩya.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e retirou-se.
26 Kɩdoho hʋ aa nyʋwa, a ko kɩ lʋla a kɩ we biye gɛɛ tɩyaŋ nɛ ba gyɩma nɩɩ ɔhɔ mɛ pɛɛ rɛ.
26 E, quando a erva cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Ɛɛ rɛ baal hʋ baga-tʋŋtʋnna ko basɩ tɩya ʋ a baa, “Nɩhɩyawʋ, kɩweliye rɛ ɩ doho ɩ baga hʋ tɩyaŋ, ka lee rɛ ɔhɔ mɛ lɩɩ a we baga hʋ tɩyaŋ?”
27 Então, vindo os servos do dono da casa, lhe disseram: Senhor, não semeaste boa semente no teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Ɛɛ rɛ ba nɩhɩyawʋ hʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ liise ŋ dɔŋ nɛ mʋʋ yaa gɛɛ.” Ɛɛ rɛ ʋ tʋŋtʋnna hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ɛɛ kɛ leŋ á mʋ kyuri ɔhɔ hʋ ta?”
28 Ele, porém, lhes respondeu: Um inimigo fez isso. Mas os servos lhe perguntaram: Queres que vamos e arranquemos o joio?
29 Ɛɛ rɛ baal hʋ baa, ‘Aayɩ, beewɩya dɩ mamaa rɛ mʋʋ dɩ ma kyuri ɔhɔ hʋ lagɩlagɩ no, ma sɩ pɛ kyuri kɩdoho hʋ badɔmɔŋ mɛ ta.
29 Não! Replicou ele, para que, ao separar o joio, não arranqueis também com ele o trigo.
30 Ɛɛwɩya, ma leŋ dɩ kɩdoho hʋ bee ɔhɔ hʋ buloŋ laŋŋɩ waa a we dɔmɔŋ. Dɩ kɩdoho hʋ rɛ ko bɩɩ a yaa kʋmɩɩ, ŋ sɩ leŋ dɩ kʋkʋnna hʋ laa sɩya kyuri ɔhɔ hʋ a vʋwa pɩla a nyɔgɔ ta, aŋ na kʋŋ kɩdoho hʋ a ŋmaa kyaarɩ ko we ŋ busol tɩyaŋ.”’
30 Deixai-os crescer juntos até à colheita, e, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ajuntai primeiro o joio, atai-o em feixes para ser queimado; mas o trigo, recolhei-o no meu celeiro.
31 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl kpa namaga kɩdɩgɩ lo a baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ baal kɩdɩgɩ aa sii kpa kɩdoho kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ masɩtadɩ a mʋ doho ʋ baga tɩyaŋ.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda, que um homem tomou e plantou no seu campo;
32 Kɩdoho no bii bɩ maga wɩɩ buloŋ. Ʋ muro rɛ weliŋ a te kɩdoho kɛ buloŋ aa we doŋ. Amɛ dɩ ʋ rɛ ko nyʋ, ʋ aa waa a yaa tɩɩbal lɛ, a yʋga te baga kɩdohii kɛ buloŋ. Digibiisi aa ko sʋwa ba gyannɩ ʋ naasɩ tɩyaŋ.”
32 o qual é, na verdade, a menor de todas as sementes, e, crescida, é maior do que as hortaliças, e se faz árvore, de modo que as aves do céu vêm aninhar-se nos seus ramos.
33 Nyɛ rɛ Yesu bɩl maga namaga kɩdɩgɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ haaŋ aa kpaa paanʋʋ muŋ kʋrʋba bʋto a we tahaŋbal tɩyaŋ a kpa sɩbʋl mɛ we, a kaŋ ŋmʋra. Mʋhʋ ko kɩ pɛ dɩ muŋ hʋ sii pʋʋsɩ su tahaŋbal hʋ buloŋ.
33 Disse-lhes outra parábola: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Namagɩsɩ rɛ Yesu gyɩ aa kpa a basɩ wɩya no buloŋ kɩ tɩya gyamaa hʋ. Ʋ gyɩ bɩ sɩ basɩ wɩɩ buloŋ dɩ ʋ bɩ kaŋ namaga maga.
34 Todas estas coisas disse Jesus às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia;
35 Ʋ yaa gɛɛ rɛ dɩ wɩya hʋ Wɩɩsɩ gyɩ aa tɩŋ ʋ tɩŋdaal Azaaya tɩyaŋ a basɩ ko yaa wɩtɩɩ. Ʋ gyɩ baa,
35 para que se cumprisse o que foi dito por intermédio do profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação [do mundo].
36 Nyɛ rɛ Yesu leŋ nɩgyamaa hʋ ta aŋ sii gyʋʋ dɩya. Ɛɛ rɛ ʋ hatɩnna hʋ ko pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Daga ma ɔbii namaga hʋ ɩ aa maga memii.”
36 Então, despedindo as multidões, foi Jesus para casa. E, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Nal hʋ aa doho kɩdoho hʋ rɛ yaa mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye.
37 E ele respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem;
38 Baga hʋ tɩyaŋ ʋ aa doho kɩdoho hʋ mɛ rɛ yaa dʋnɩya no tɩyaŋ ma aa wee. Kidohiweliye hʋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa tɩŋ Wɩɩsɩ nyʋwa a we Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ. Ɔhɔ hʋ mɛ aa nyʋ baga hʋ tɩyaŋ nɛ yaa Sɩtaanɩ nala.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Ʋ dɔŋ hʋ mɛ aa doho ɔbii hʋ rɛ yaa Sɩtaanɩ. Kɩdoho hʋ kyɛkʋmɩɩ mɛ rɛ yaa dʋnɩya kyɛtenii. Nala hʋ mɛ aa sɩ kʋŋ kɩdoho hʋ mɛ rɛ yaa malɩkasɩ.
39 o inimigo que o semeou é o diabo; a ceifa é a consumação do século, e os ceifeiros são os anjos.
40 Ɛɛ hʋ ba aa yaŋ kyuri ɔhɔ hʋ laŋŋɩ a nyɔgɔ ta gɛɛ, ɛɛ tɩɩ rɛ ba sɩ laŋŋɩ Sɩtaanɩ noŋ nala mɛ a we diŋ dʋnɩya kyɛtenii.
40 Pois, assim como o joio é colhido e lançado ao fogo, assim será na consumação do século.
41 Mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye, ŋ sɩ tɩŋ ŋ malɩkasɩ dɩ ba gyʋʋ Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ a tʋwasɩ nala hʋ aa leŋ nala yaa wɩbɔmɔ abee nala hʋ buloŋ aa yaa wɩbɔmɔ.
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, que ajuntarão do seu reino todos os escândalos e os que praticam a iniquidade
42 A leŋ ba kpa ba yuwo we diŋbal hʋ aa bɩ kaŋ dɩsɩɩ tɩyaŋ. Doŋ tɩyaŋ nɛ ba sɩ wii aŋ kyaŋ ba nyɩŋa.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Ka dɩ tɩpʋlʋŋ tɩmma kɩ tʋla anɩɩ wɩɩpɔsɩɩ ba Kuwo Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ. Nala hʋ aa kaŋ dɩgɩna, ma gyegili nɩɩ wɩya no weliŋ.”
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
44 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl baa, “Nyɛ rɛ Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ: Baal kɩdɩgɩ rɛ mʋʋ kɩ pala baga tɩyaŋ, a kuusi mʋ parɩ salma dɩ ba hogo baga hʋ tɩyaŋ. Ʋ aa naa salma hʋ gɛɛ, ʋ mɩɩgɩ gbaa taŋha tɔ, ka ʋ teŋ buloŋ fɩyɛlɩ. Ɛɛ rɛ ʋ mʋ kpa ʋ kɩna buloŋ a yallɩ, a kaŋ molbii hʋ mʋ yɔbɔ baga hʋ.”
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro oculto no campo, o qual certo homem, tendo-o achado, escondeu. E, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ bayalʋʋ aa gɔllɩ kɩ kyɛ sɩfɩyaŋbʋyɩ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ pɛɛl.
45 O reino dos céus é também semelhante a um que negocia e procura boas pérolas;
46 Ʋ aa ko na sɩfɩyaŋbʋyɩ no kɩdɩgɩ dɩ ʋ weliye ʋ sɩɩ tɩyaŋ, ʋ mɩɩgɩ mʋ kpa ʋ kɩŋ kɩŋ buloŋ yallɩ a mʋ yɔbɔ bʋyɩ hʋ.”
46 e, tendo achado uma pérola de grande valor, vende tudo o que possui e a compra.
47 Yesu bɩl baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ fuwonaŋkasɩla aa kpaa awule a yuwo we nɩɩ tɩyaŋ, a kasɩ fuwonamɩɩsɩ iriŋ iriŋ buloŋ.
47 O reino dos céus é ainda semelhante a uma rede que, lançada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Fuwonamɩɩsɩ hʋ aa ko su awule hʋ, fuwonaŋkasɩla hʋ kaŋ awule hʋ tarɩ lɩɩ nɩɩ hʋ nyʋwa, a tʋwasɩ fuwonaŋweliye hʋ buloŋ aŋ kpa kɩna hʋ aa bɩ yaa a yuwo ta.
48 E, quando já está cheia, os pescadores arrastam-na para a praia e, assentados, escolhem os bons para os cestos e os ruins deitam fora.
49 Nyɛ rɛ ʋ yaŋ sɩ kɩɩ dʋnɩya kyɛtenii mɛ. Malɩkasɩ sɩ tʋwasɩ nɩbɔmɔ a lɩɩ niweliye tɩyaŋ,
49 Assim será na consumação do século: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 a kpa ba yuwo we diŋbal aa bɩ sɩ dɩsɩ tɩyaŋ. Doŋ nɛ ba sɩ we a kɩ wii aŋ kɩ kyaŋ ba nyɩŋa.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Ma gyɩŋ wɩya no buloŋ memii rɛ?” Ɛɛ rɛ ba baa, “Waa.”
51 Entendestes todas estas coisas? Responderam-lhe: Sim!
52 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩ no daga anɩɩ nal hʋ buloŋ aa gʋnnɩ Wɩɩsɩ teŋ weliŋ a ko yaa ŋ hatɩnnɩ aŋ yaa siri dɩ ʋ gyʋʋ Wɩɩsɩbee koro hʋ tɩyaŋ, ʋ tɩɩna kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ dɩya tɩɩna aa kuwoni mɩbɩnɩya abee mɩfalɩya ʋ busol tɩyaŋ.”
52 Então, lhes disse: Por isso, todo escriba versado no reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu depósito coisas novas e coisas velhas.
53 Yesu aa maga namagɩsɩ no ko teŋ, ʋ sii lɩɩ doŋ
53 Tendo Jesus proferido estas parábolas, retirou-se dali.
54 a mɩɩgɩ kpa mʋ ʋ bee, a kɩ daga nala ba wɩɩkyʋwaldɩya tɩyaŋ. Nala hʋ buloŋ gyɩ aa nɩɩ wɩya hʋ ʋ aa basa, ba nyʋʋsɩ gyɩ fɩyɛla rɛ weliŋ. Ɛɛ rɛ ba kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ a baa, “Lee rɛ baal no na wɩgyʋŋ abee dee no buloŋ a kaŋ kɩ yaa wɩmagɩla no?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de tal sorte que se maravilhavam e diziam: Donde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Gyosɛfʋ aa yaa kapiŋta biye hʋ daa gɛɛ? Ʋ naa daa yaa Mɛɛrɩ? Gyemsi abee Gyosɛfʋ abee Siimɔŋ abee Gyudasɩ daa yaa ʋ naabalɩya?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas?
56 Á bee ʋ naatoliye buloŋ daa we daha nyɛ? Lee tɩyaŋ nɛ ʋ yaŋ na wɩya no buloŋ?”
56 Não vivem entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Ɛɛ rɛ ba bɩ laa ʋ wɩya di. Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩsɩ tɩŋdaal kɛ buloŋ, ba aa kɩ tɩya ʋ gyɩrɩma rɛ weliŋ lee buloŋ tɩyaŋ, amɛ ʋ bee nala abee ʋ dɩya nala kɛ sɩɩ aa bee su ʋ.”
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra e na sua casa.
58 Akuu ba aa bɩ laa ʋ di wɩya, ʋ gyɩ bɩ yaa wɩmagɩla yʋga doŋ tɩyaŋ.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.