Mateus 13

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Haŋ kyɛɛ hʋ tɩɩ rɛ Yesu sii lɩɩ dɩya hʋ tɩyaŋ ʋ bee ʋ hatɩnna hʋ fa aa hɔnɔ, a tuu mʋ hɔŋ Galili fuwobal hʋ nyʋwa tɩyaŋ, a kɩ daga nala Wɩɩsɩ wɩya.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Nyɛ rɛ nala ko gol ʋ kyige. Ʋ aa ko na dɩ nala hʋ yʋga gɛɛ, ʋ sii mʋ gyʋʋ hɔŋ nɩɩduworiboro tɩyaŋ, nɩɩ hʋ tɩyaŋ, ka nɩgyamaa hʋ buloŋ sɩŋ fuwo hʋ nyʋwa.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Ɛɛ rɛ ʋ kpa namagɩsɩ a basɩ wɩya yʋga tɩya ba. Ʋ gyɩ maga namaga tɩya ba rɛ a baa, “Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ siye a kaŋ ʋ kɩdoho mʋ dɩ ʋ gyaasɩ.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Ʋ gyɩ aa gyaasɩ kɩna hʋ tɩyaŋ nɛ biye hʋ badɔmɔŋ tele nɩɩbʋʋsɩ tɩyaŋ. Digibiisi ko tuu tʋwasɩ di.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Badɔmɔŋ mɛ gyɩ tele bʋnyɩŋ nyuu tɩyaŋ, a pesi nyʋ.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Amɛ akuu doŋ taŋha aa bɩ yʋga wɩya, ba naaliliye bɩ wuwo gyʋʋ taŋha. Ɛɛ rɛ wɩɩsɩ ko pɔsɔ kaŋ ba, ba sʋba.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Ka kɩdoho hʋ badɔmɔŋ mɛ gyɩ tele sɔsɩ tɩyaŋ, a nyʋ amɛ sɔsɩ hʋ sii waa gɩrɩgɩ ba, ba pʋgɩmɩ.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Ka badɔmɔŋ mɛ gyɩ tele taŋhawelii tɩyaŋ, a nyʋ, a waa, a marɩ weliŋ. Badɔmɔŋ we biye kɔɔ kɔɔ, badɔmɔŋ we mɔllɩboto boto, badɔmɔŋ mɛ mɔlɩya abee fi fi.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Yesu aa maga namaga hʋ teŋ, ʋ baa, ‘Nala hʋ aa kaŋ dɩgɩna, ma gyegili nɩɩ wɩya no weliŋ.”’
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Ɛɛ rɛ Yesu hatɩnna hʋ sii ko pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ ɩ aa kaŋ namagɩsɩ a basɩ wɩya kɩ tɩya nala hʋ?”
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩya hʋ aa yaa wɩfaŋɩya Wɩɩsɩbee koro hʋ tɩyaŋ, ma nala no rɛ Wɩɩsɩ daga ba memii tɩya, amɛ nal buloŋ daa.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Nal hʋ buloŋ aa gyɩŋ wɩya hʋ aa yaa wɩfaŋɩya wɩɩsɩbee koro hʋ tɩyaŋ, ʋ tɩɩna rɛ Wɩɩsɩ sɩ tɩya wɩgyʋŋ dɩ ʋ marɩ gyɩŋ wɩɩsɩbee koro hʋ memii weliŋ. Nal hʋ mɛ buloŋ aa bɩ gyɩŋ wɩya hʋ aa yaa wɩfaŋɩya wɩɩsɩbee koro hʋ tɩyaŋ kɩdɩgɩ buloŋ, mʋhʋ hʋ mɛ gba ʋ fa aa gyɩma Wɩɩsɩ sɩ kaŋ laa ʋ tɩɩna lee.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Wɩɩ hʋ aa tɩŋ ŋ aa kaŋ namagɩsɩ basɩ wɩya kɩ tɩya ba hʋ rɛ nyɛ: Ba aa deŋ deŋ nɛ aŋ bɩ wuwo kɩ na kɩŋ buloŋ, a kɩ gyegili wɩya mɛ aŋ bee nɩɩ wɩɩ buloŋ, aŋ bɩ wuwo kɩ gyɩŋ wɩya memii mɛ.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Wɩya no aa yaa nala no tɩyaŋ nyɛ leŋ wɩɩ hʋ Wɩɩsɩ tɩŋdaal Azaaya gyɩ aa basa kɔnɩ ko yaa wɩtɩɩ rɛ. Ʋ gyɩ baa,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 beewɩya ba bɩ kaŋ wɩgyʋŋ,
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Amɛ, ma kɛ nyuu sʋma rɛ kɩŋkaŋ, beewɩya ma sɩya aa naa rɛ ma dɩgɩna mɛ kɩ nɩɩ wɩya.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, Wɩɩsɩ tɩŋdaala abee tɩpʋlʋŋ tɩmma yʋga rɛ fa kyo dɩ ba na wɩya no ma aa naa nyɛ, aŋ bɩ wuwo na, a fa kyo dɩ ba nɩɩ wɩya no ma aa nɩɩ, aŋ bɩ wuwo nɩɩ ba.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Ma gyegili nɩɩ kɩdohil namaga hʋ memii.”
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ koro hʋ wɩya, aŋ bɩ gyɩŋ ba memii, ba kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ kɩdoho hʋ aa tele nɩɩbʋʋsɩ hʋ tɩyaŋ. Sɩtaanɩ rɛ aa ko kaŋ wɩya hʋ Wɩɩsɩ aa kpaa we ba tɩsɩ tɩyaŋ a lɩɩ.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Kɩna hʋ mɛ aa tele bʋnyɩŋ tɩyaŋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩya a pesi laa di abee teŋfɩyɛlʋʋ.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Amɛ wɩɩ hʋ aa bee pɩŋ ba tɩsɩ tɩya a kɩ pɩɩsɩ, beewɩya ʋ tɩɩna laadii aa bɩ yʋga wɩya, dɩ tʋwara rɛ ko gyʋʋ ʋ koo dɩ ba ko kuu Wɩɩsɩ wɩbii hʋ wɩya a kɩ dɔgɩsɩ ʋ, ʋ aa kpaa ta rɛ.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Kɩna hʋ aa tele sɔsɩ hʋ tɩyaŋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ amɛ dʋnɩya no kɩna wɩya kyɩl ba, ba kyo dɩ ba kaŋ kɩna. Ɛɛ wɩya, ba aa bɩ laa nyʋwa dɩ ba tɩŋ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ, ka wɩya hʋ mɛ aa bee kaŋ doho ba tɩyaŋ.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Kɩna hʋ aa tele taŋhawelii tɩyaŋ nɛ yaa nala hʋ aa nɩɩ Wɩɩsɩ wɩbii hʋ, a gyɩŋ ba memii, ʋ kaŋ doho ba tɩyaŋ badɔmɔŋ we biye kɔɔ kɔɔ, badɔmɔŋ mɔllɩboto boto, badɔmɔŋ mɛ mɔlɩya abee fi fi.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl maga namaga kɩdɩgɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ baal aa sii kpa kɩdoho weliye a mʋ doho ʋ baga tɩyaŋ.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Nyɛ rɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ tebine, saŋa hʋ nala buloŋ aa ko pɩŋ doni gɛɛ, baal hʋ dɔŋ sii kaŋ ɔbii a mʋ mɩsɩ baga hʋ tɩyaŋ, aŋ mɩɩgɩ mʋ ʋ lɩmʋʋlɩya.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Kɩdoho hʋ aa nyʋwa, a ko kɩ lʋla a kɩ we biye gɛɛ tɩyaŋ nɛ ba gyɩma nɩɩ ɔhɔ mɛ pɛɛ rɛ.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Ɛɛ rɛ baal hʋ baga-tʋŋtʋnna ko basɩ tɩya ʋ a baa, “Nɩhɩyawʋ, kɩweliye rɛ ɩ doho ɩ baga hʋ tɩyaŋ, ka lee rɛ ɔhɔ mɛ lɩɩ a we baga hʋ tɩyaŋ?”
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Ɛɛ rɛ ba nɩhɩyawʋ hʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ liise ŋ dɔŋ nɛ mʋʋ yaa gɛɛ.” Ɛɛ rɛ ʋ tʋŋtʋnna hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ɛɛ kɛ leŋ á mʋ kyuri ɔhɔ hʋ ta?”
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Ɛɛ rɛ baal hʋ baa, ‘Aayɩ, beewɩya dɩ mamaa rɛ mʋʋ dɩ ma kyuri ɔhɔ hʋ lagɩlagɩ no, ma sɩ pɛ kyuri kɩdoho hʋ badɔmɔŋ mɛ ta.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Ɛɛwɩya, ma leŋ dɩ kɩdoho hʋ bee ɔhɔ hʋ buloŋ laŋŋɩ waa a we dɔmɔŋ. Dɩ kɩdoho hʋ rɛ ko bɩɩ a yaa kʋmɩɩ, ŋ sɩ leŋ dɩ kʋkʋnna hʋ laa sɩya kyuri ɔhɔ hʋ a vʋwa pɩla a nyɔgɔ ta, aŋ na kʋŋ kɩdoho hʋ a ŋmaa kyaarɩ ko we ŋ busol tɩyaŋ.”’
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl kpa namaga kɩdɩgɩ lo a baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ baal kɩdɩgɩ aa sii kpa kɩdoho kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ masɩtadɩ a mʋ doho ʋ baga tɩyaŋ.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Kɩdoho no bii bɩ maga wɩɩ buloŋ. Ʋ muro rɛ weliŋ a te kɩdoho kɛ buloŋ aa we doŋ. Amɛ dɩ ʋ rɛ ko nyʋ, ʋ aa waa a yaa tɩɩbal lɛ, a yʋga te baga kɩdohii kɛ buloŋ. Digibiisi aa ko sʋwa ba gyannɩ ʋ naasɩ tɩyaŋ.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Nyɛ rɛ Yesu bɩl maga namaga kɩdɩgɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ haaŋ aa kpaa paanʋʋ muŋ kʋrʋba bʋto a we tahaŋbal tɩyaŋ a kpa sɩbʋl mɛ we, a kaŋ ŋmʋra. Mʋhʋ ko kɩ pɛ dɩ muŋ hʋ sii pʋʋsɩ su tahaŋbal hʋ buloŋ.
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Namagɩsɩ rɛ Yesu gyɩ aa kpa a basɩ wɩya no buloŋ kɩ tɩya gyamaa hʋ. Ʋ gyɩ bɩ sɩ basɩ wɩɩ buloŋ dɩ ʋ bɩ kaŋ namaga maga.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Ʋ yaa gɛɛ rɛ dɩ wɩya hʋ Wɩɩsɩ gyɩ aa tɩŋ ʋ tɩŋdaal Azaaya tɩyaŋ a basɩ ko yaa wɩtɩɩ. Ʋ gyɩ baa,
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Nyɛ rɛ Yesu leŋ nɩgyamaa hʋ ta aŋ sii gyʋʋ dɩya. Ɛɛ rɛ ʋ hatɩnna hʋ ko pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Daga ma ɔbii namaga hʋ ɩ aa maga memii.”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Nal hʋ aa doho kɩdoho hʋ rɛ yaa mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Baga hʋ tɩyaŋ ʋ aa doho kɩdoho hʋ mɛ rɛ yaa dʋnɩya no tɩyaŋ ma aa wee. Kidohiweliye hʋ mɛ rɛ yaa nala hʋ aa tɩŋ Wɩɩsɩ nyʋwa a we Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ. Ɔhɔ hʋ mɛ aa nyʋ baga hʋ tɩyaŋ nɛ yaa Sɩtaanɩ nala.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Ʋ dɔŋ hʋ mɛ aa doho ɔbii hʋ rɛ yaa Sɩtaanɩ. Kɩdoho hʋ kyɛkʋmɩɩ mɛ rɛ yaa dʋnɩya kyɛtenii. Nala hʋ mɛ aa sɩ kʋŋ kɩdoho hʋ mɛ rɛ yaa malɩkasɩ.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Ɛɛ hʋ ba aa yaŋ kyuri ɔhɔ hʋ laŋŋɩ a nyɔgɔ ta gɛɛ, ɛɛ tɩɩ rɛ ba sɩ laŋŋɩ Sɩtaanɩ noŋ nala mɛ a we diŋ dʋnɩya kyɛtenii.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye, ŋ sɩ tɩŋ ŋ malɩkasɩ dɩ ba gyʋʋ Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ a tʋwasɩ nala hʋ aa leŋ nala yaa wɩbɔmɔ abee nala hʋ buloŋ aa yaa wɩbɔmɔ.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 A leŋ ba kpa ba yuwo we diŋbal hʋ aa bɩ kaŋ dɩsɩɩ tɩyaŋ. Doŋ tɩyaŋ nɛ ba sɩ wii aŋ kyaŋ ba nyɩŋa.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Ka dɩ tɩpʋlʋŋ tɩmma kɩ tʋla anɩɩ wɩɩpɔsɩɩ ba Kuwo Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ. Nala hʋ aa kaŋ dɩgɩna, ma gyegili nɩɩ wɩya no weliŋ.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl baa, “Nyɛ rɛ Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ: Baal kɩdɩgɩ rɛ mʋʋ kɩ pala baga tɩyaŋ, a kuusi mʋ parɩ salma dɩ ba hogo baga hʋ tɩyaŋ. Ʋ aa naa salma hʋ gɛɛ, ʋ mɩɩgɩ gbaa taŋha tɔ, ka ʋ teŋ buloŋ fɩyɛlɩ. Ɛɛ rɛ ʋ mʋ kpa ʋ kɩna buloŋ a yallɩ, a kaŋ molbii hʋ mʋ yɔbɔ baga hʋ.”
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ bayalʋʋ aa gɔllɩ kɩ kyɛ sɩfɩyaŋbʋyɩ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ pɛɛl.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Ʋ aa ko na sɩfɩyaŋbʋyɩ no kɩdɩgɩ dɩ ʋ weliye ʋ sɩɩ tɩyaŋ, ʋ mɩɩgɩ mʋ kpa ʋ kɩŋ kɩŋ buloŋ yallɩ a mʋ yɔbɔ bʋyɩ hʋ.”
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 Yesu bɩl baa, “Wɩɩsɩbee koro hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ fuwonaŋkasɩla aa kpaa awule a yuwo we nɩɩ tɩyaŋ, a kasɩ fuwonamɩɩsɩ iriŋ iriŋ buloŋ.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Fuwonamɩɩsɩ hʋ aa ko su awule hʋ, fuwonaŋkasɩla hʋ kaŋ awule hʋ tarɩ lɩɩ nɩɩ hʋ nyʋwa, a tʋwasɩ fuwonaŋweliye hʋ buloŋ aŋ kpa kɩna hʋ aa bɩ yaa a yuwo ta.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Nyɛ rɛ ʋ yaŋ sɩ kɩɩ dʋnɩya kyɛtenii mɛ. Malɩkasɩ sɩ tʋwasɩ nɩbɔmɔ a lɩɩ niweliye tɩyaŋ,
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 a kpa ba yuwo we diŋbal aa bɩ sɩ dɩsɩ tɩyaŋ. Doŋ nɛ ba sɩ we a kɩ wii aŋ kɩ kyaŋ ba nyɩŋa.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Ma gyɩŋ wɩya no buloŋ memii rɛ?” Ɛɛ rɛ ba baa, “Waa.”
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩ no daga anɩɩ nal hʋ buloŋ aa gʋnnɩ Wɩɩsɩ teŋ weliŋ a ko yaa ŋ hatɩnnɩ aŋ yaa siri dɩ ʋ gyʋʋ Wɩɩsɩbee koro hʋ tɩyaŋ, ʋ tɩɩna kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ dɩya tɩɩna aa kuwoni mɩbɩnɩya abee mɩfalɩya ʋ busol tɩyaŋ.”
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Yesu aa maga namagɩsɩ no ko teŋ, ʋ sii lɩɩ doŋ
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 a mɩɩgɩ kpa mʋ ʋ bee, a kɩ daga nala ba wɩɩkyʋwaldɩya tɩyaŋ. Nala hʋ buloŋ gyɩ aa nɩɩ wɩya hʋ ʋ aa basa, ba nyʋʋsɩ gyɩ fɩyɛla rɛ weliŋ. Ɛɛ rɛ ba kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ a baa, “Lee rɛ baal no na wɩgyʋŋ abee dee no buloŋ a kaŋ kɩ yaa wɩmagɩla no?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Gyosɛfʋ aa yaa kapiŋta biye hʋ daa gɛɛ? Ʋ naa daa yaa Mɛɛrɩ? Gyemsi abee Gyosɛfʋ abee Siimɔŋ abee Gyudasɩ daa yaa ʋ naabalɩya?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Á bee ʋ naatoliye buloŋ daa we daha nyɛ? Lee tɩyaŋ nɛ ʋ yaŋ na wɩya no buloŋ?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Ɛɛ rɛ ba bɩ laa ʋ wɩya di. Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩsɩ tɩŋdaal kɛ buloŋ, ba aa kɩ tɩya ʋ gyɩrɩma rɛ weliŋ lee buloŋ tɩyaŋ, amɛ ʋ bee nala abee ʋ dɩya nala kɛ sɩɩ aa bee su ʋ.”
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Akuu ba aa bɩ laa ʋ di wɩya, ʋ gyɩ bɩ yaa wɩmagɩla yʋga doŋ tɩyaŋ.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.