Atos 22
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NVT
1 Doŋ nɛ ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ kuwoma abee ŋ naabalɩya, ma gyegili nɩɩ wɩɩ hʋ ŋ aa kana dɩ ŋ basɩ laa ŋ tɩɩ.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Ba aa nɩɩ dɩ Pɔɔl basɩ wɩya ba tɩɩ taal tɩyaŋ gɛɛ, ba buloŋ yaa fʋɩɩ. Ɛɛ rɛ Pɔɔl basɩ tɩya ba a baa,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Ŋ yaa gyuu rɛ. Taasu aa we Silisɩya paalʋʋ tɩyaŋ nɛ ba lʋla ŋ. Ŋ gyɩ yaa haŋbiye rɛ ka ba kana ŋ ko Gyerusalɛm daha, ŋ waa daha tɩyaŋ. Gamaliyɛl rɛ dɩyɛsɩ ŋ. Ʋ gyɩ daga ŋ á naabaala lesiri abee ba ŋmaŋsɩ buloŋ nɛ abee sɩfɩyasɩ. Wɩya hʋ ʋ aa daga ŋ, ŋ mɛ gyɩ kpaa ba tɩŋ Wɩɩsɩ rɛ abee ŋ tɩya buloŋ, anɩɩ ma kɩdɩgɩ buloŋ aa we daha gyɩnaŋ.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ŋ fa tɩŋ naasɩ dɔgɩsɩ nala hʋ aa tɩŋ Yesu ŋmanɩɩ hʋ rɛ kɩŋkaŋ, a gba kpʋ ba badɔmɔŋ. Ba baala abee haana buloŋ nɛ ŋ leŋ ba kasɩ vʋwa, aŋ kasɩ ba tɔ dɩɩsɩ tɩyaŋ mɛ.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ hʋ abee nɩhɩyasɩ hʋ buloŋ aa laŋŋa daha sɩ wuwo basɩ tɩya ma anɩɩ wɩɩ no ŋ aa basɩ yaa wɩtɩɩ rɛ. Ba gyɩ sabɩ teŋ tɩya ŋ nɛ dɩ ŋ kaŋ mʋ Damaasiku a tɩya Gyuuma hʋ aa we doŋ. Ba gyɩ yaa gɛɛ rɛ dɩ ŋ wuwo kasɩ nala hʋ buloŋ aa laa Yesu wɩya di Damaasiku tɩyaŋ, a vʋwa ba a kaŋ ko Gyerusalɛm daha, dɩ ba dɔgɩsɩ ba.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Ɛɛ rɛ Pɔɔl bɩl baa, “Ŋ aa lɩɩ kpa Damaasiku ŋmanɩɩ kɩ mʋ, a ko kpaga bee hʋ anɩɩ wɩɩhaa saŋa gɛɛ sek, pʋlʋŋbal kɩdɩgɩ pirigi lɩɩ wɩɩsɩnyuu a kyaanɩ we ŋ tɩyaŋ.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ŋ tuu tele taŋha aŋ nɩɩ nal taal dɩ ʋ aa basɩ wɩya ŋ lee a baa, ‘Sɔɔl, Sɔɔl! Bee rɛ tɩŋ ɩ kɩ dɔgɩsɩ ŋ nyɛ?”’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ɛɛ rɛ ŋ mɛ pɩyɛsɩ, “Kɩbee rɛ yaa ɩ, ŋ Tɩɩna?” Taal hʋ basɩ baa, “Mɩyaŋ nɛ yaa Yesu aa lɩɩ Nazarɛti, nal hʋ ɩ aa dɔgɩsɩ hʋ.”
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Ŋ bee nala hʋ fa aa val hʋ, ba gyɩ naa kyaanʋʋ hʋ rɛ aŋ fa bɩ nɩɩ nal hʋ aa basɩ wɩya ŋ lee taal.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ɛɛ rɛ ŋ pɩyɛsɩ, “Ŋ Tɩɩna, ŋ yaa bee?” Ŋ Tɩɩna bɩl basɩ baa, “Sii mʋ Damaasiku. Doŋ tɩyaŋ nɛ ba sɩ daga ɩ wɩɩ hʋ Wɩɩsɩ aa lɩɩ ɩ dɩ ɩ yaa.”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Pʋlʋŋ hʋ aa kyʋʋlɩ ŋ sɩya gɛɛ, ŋ bɩl bɩ wuwo dɩ ŋ na. Ɛɛ rɛ ŋ bee nala hʋ fa aa val hʋ kaŋ ŋ noŋ tɩyaŋ a tarɩ ŋ mʋ Damaasiku.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Baal kɩdɩgɩ rɛ fa we doŋ ba kɩ yɩrɩ Ananiyasɩ. Ʋ fa aa fá Wɩɩsɩ rɛ kɩŋkaŋ aŋ fa kɩ tɩŋ mɩrɩsɩ hʋ Moosi fa aa saba biŋ dɩ nala kɩ tɩŋa mɛ. Gyuuma hʋ buloŋ aa we Damaasiku tɩyaŋ fa aa tɩya ʋ gyɩrɩma rɛ weliŋ.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ɛɛ rɛ ʋ ko sɩŋ ŋ logiŋ tɩyaŋ a basɩ tɩya ŋ a baa, “Ŋ naabiye Sɔɔl, kaŋ ɩ sɩya suri! Haŋ lagɩlagɩbiye hʋ ŋ sɩya pirigi suri, ŋ wuwo na ʋ.”
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Ɛɛ rɛ Ananiyasɩ basɩ tɩya ŋ a baa, “Wɩɩsɩ hʋ á bee á naabaala aa tɩŋ, ʋ rɛ lɩɩ ɩ dɩ ɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ ʋ aa kyɛ dɩ ɩ yaa. Ʋ leŋ ɩ na Wɩɩsɩ Tɩpʋlʋŋ tɩɩna hʋ rɛ a nɩɩ ʋ taal mɛ ʋ aa basɩ wɩya tɩya ɩ.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ɩ sɩ yaa ʋ daŋsɩya tɩɩna, a basɩ tɩya nala wɩɩ hʋ ɩ aa nɩya aŋ pɛ na mɛ.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Bee rɛ yaŋ tɩŋ ɩ ha hɔŋ kɩ pɩɩsɩ? Sii mʋ leŋ dɩ ba fo ɩ wɩɩkyʋwalnɩɩ, a sasɩ ɩ wɩbɔmɔ buloŋ ta Yesu feŋ tɩyaŋ.”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Ɛɛ rɛ ŋ mɩɩgɩ mʋ Gyerusalɛm a gyʋʋ wɩɩkyʋwaldɩya a kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ. Saŋa hʋ ŋ aa kyʋwalɩ Wɩɩsɩ hʋ tɩyaŋ nɛ,
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 ŋ na á Tɩɩna Yesu anɩɩ duwoso tɩyaŋ gɛɛ. Ʋ basɩ tɩya ŋ a baa, “Sii lɩɩ Gyerusalɛm tɩyaŋ lagɩ, beewɩya nala hʋ aa we daha bɩ sɩ laa nyʋwa laa ŋ wɩya hʋ ɩ aa sɩ basɩ tɩya ba di.”
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Nyɛ rɛ ŋ mɛ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ Tɩɩna, ba tɩɩ gyɩŋ bee baa lee hʋ kɛ buloŋ ŋ aa mʋwa, ŋ aa gyʋʋ wɩɩkyʋwaldɩɩsɩ rɛ a kasɩ nala hʋ aa laa ɩ wɩya dɩ doŋ tɩyaŋ, a ŋmaa ba aŋ kasɩ ba mʋ tɔ dɩɩsɩ tɩyaŋ.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Saŋa hʋ tɩyaŋ ba aa kpʋ Sɩtɩɩvɩŋ, nal hʋ fa aa yaa ɩ daŋsɩya tɩɩna a basɩ ɩ wɩya kɩ tɩya nala, mɩyaŋ Pɔɔl tɩɩ mɛ fa we doŋ, a laa nyʋwa baa dɩ ba kpʋ ʋ. Ba gyɩ aa kpʋ ʋ hʋ tɩyaŋ mɛ, mɩyaŋ nɛ fa sɩŋ pɔ nala no gannɩ ba fa aa wire biŋ, aŋka ba kpʋ ʋ.”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Nyɛ rɛ ŋ Tɩɩna basɩ tɩyaŋ a baa, “Sii daha, ŋ sɩ tɩma ɩ dɩ ɩ mʋ libolii, nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma lee.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Pɔɔl fa aa basɩ wɩya hʋ gɛɛ, nala hʋ buloŋ nɛ fa gyegile kɩ nɩɩ. Amɛ ʋ aa ko basɩ wɩɩ no, ba bɩl piili kɩ yaa kyagɩŋsɩ a baa, “Ma kpʋ nɩtɔɔ no, ʋ bɩ maga dɩ ʋ we dʋnɩya no tɩyaŋ.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ka ba kɩ yaa kyagɩŋsɩ, aŋ kaŋ ba gannɩ kɩ pigisi aŋ yaa taŋha kɩ yuwo.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Nyɛ rɛ Roma laalyuwolo nɩhɩyawʋ basɩ baa dɩ laalyuwolo hʋ kaŋ Pɔɔl gyʋʋ laalyuwolo dɩɩduwo hʋ. Ʋ baa dɩ ba vɩɩrɩ ʋ aŋ pɩyɛsɩ na wɩɩ hʋ aa tɩŋ nala no buloŋ lɩɩ ʋ hal aŋ kɩ yaa kyagɩŋsɩ nyɛ.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Nyɛ rɛ ba vʋwa ʋ dɩ ba vɩɩrɩ. Saŋa hʋ ba aa yaa siri dɩ ba vɩɩrɩ Pɔɔl hʋ rɛ ʋ pɩyɛsɩ laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ fa aa sɩŋ doŋ a baa, “Ʋ yaa ŋmanɩɩ rɛ dɩ ba vɩɩrɩ nal hʋ aa yaa Roma tɩɩna rɛ, dɩ ba bɩ dii ʋ sarɩya a daga ʋ wɩkyogii koo?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Ʋ aa nɩɩ wɩɩ hʋ Pɔɔl aa basa, ɛɛ rɛ ʋ mɛ mɩɩgɩ mʋ ʋ nɩhɩyawʋ hʋ lee a basɩ tɩya ʋ baa, “Deŋ na wɩɩ hʋ ɩ aa kyɛ dɩ ɩ yaa, baal hʋ yaa Roma tɩɩna rɛ.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Nyɛ rɛ laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ tɩɩ sii kpa mʋ Pɔɔl lee a pɩyɛsɩ ʋ, “Ɩ yaa Roma tɩɩna rɛ? Basɩ tɩya ŋ.” Ɛɛ rɛ Pɔɔl baa dɩ waa.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ mɛ basɩ baa, “Ŋ mɛ yaa kɩdɩgɩ rɛ. Ŋ kɛ ta tuŋ molbiye rɛ yʋga aŋ na ko yaa Roma tɩɩna.” Ɛɛ rɛ Pɔɔl baa, “Ba paalɩ lʋla ŋ ŋ yaa Roma tɩɩna rɛ.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Nyɛ rɛ nala hʋ fa aa kyɛ dɩ ba vɩɩrɩ Pɔɔl aŋ pɩyɛsɩ ʋ wɩya hʋ buloŋ mɩɩgɩ fasɩ kɩ lɩɩ hal mʋhʋ mʋhʋ. Laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ aa ko gyɩma anɩɩ Pɔɔl yaa Roma tɩɩna rɛ, ka ʋ leŋ ba kaŋ kyɔrʋmɔ vʋwa ʋ gɛɛ, kambɩŋ mɩɩgɩ kana ʋ mɛ tɩɩ rɛ.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ɛɛ rɛ laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ kɩ kyɛ dɩ ʋ kɔnɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ aa tɩŋ Gyuuma hʋ kɩ basɩ Pɔɔl wɩya. Ʋ sɩya aa gballa, ʋ leŋ ba kana ʋ puri, a leŋ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee nɩhɩyasɩ hʋ aa laŋŋɩ kɩ vʋʋlɩ wɩya hʋ buloŋ ko laŋŋɩ. Ba aa laŋŋa ko teŋ, ʋ kaŋ Pɔɔl lɩɩ sɩgɩ ba sɩya tɩyaŋ.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.