Atos 22

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Doŋ nɛ ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ kuwoma abee ŋ naabalɩya, ma gyegili nɩɩ wɩɩ hʋ ŋ aa kana dɩ ŋ basɩ laa ŋ tɩɩ.”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Ba aa nɩɩ dɩ Pɔɔl basɩ wɩya ba tɩɩ taal tɩyaŋ gɛɛ, ba buloŋ yaa fʋɩɩ. Ɛɛ rɛ Pɔɔl basɩ tɩya ba a baa,
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Ŋ yaa gyuu rɛ. Taasu aa we Silisɩya paalʋʋ tɩyaŋ nɛ ba lʋla ŋ. Ŋ gyɩ yaa haŋbiye rɛ ka ba kana ŋ ko Gyerusalɛm daha, ŋ waa daha tɩyaŋ. Gamaliyɛl rɛ dɩyɛsɩ ŋ. Ʋ gyɩ daga ŋ á naabaala lesiri abee ba ŋmaŋsɩ buloŋ nɛ abee sɩfɩyasɩ. Wɩya hʋ ʋ aa daga ŋ, ŋ mɛ gyɩ kpaa ba tɩŋ Wɩɩsɩ rɛ abee ŋ tɩya buloŋ, anɩɩ ma kɩdɩgɩ buloŋ aa we daha gyɩnaŋ.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Ŋ fa tɩŋ naasɩ dɔgɩsɩ nala hʋ aa tɩŋ Yesu ŋmanɩɩ hʋ rɛ kɩŋkaŋ, a gba kpʋ ba badɔmɔŋ. Ba baala abee haana buloŋ nɛ ŋ leŋ ba kasɩ vʋwa, aŋ kasɩ ba tɔ dɩɩsɩ tɩyaŋ mɛ.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ hʋ abee nɩhɩyasɩ hʋ buloŋ aa laŋŋa daha sɩ wuwo basɩ tɩya ma anɩɩ wɩɩ no ŋ aa basɩ yaa wɩtɩɩ rɛ. Ba gyɩ sabɩ teŋ tɩya ŋ nɛ dɩ ŋ kaŋ mʋ Damaasiku a tɩya Gyuuma hʋ aa we doŋ. Ba gyɩ yaa gɛɛ rɛ dɩ ŋ wuwo kasɩ nala hʋ buloŋ aa laa Yesu wɩya di Damaasiku tɩyaŋ, a vʋwa ba a kaŋ ko Gyerusalɛm daha, dɩ ba dɔgɩsɩ ba.”
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 Ɛɛ rɛ Pɔɔl bɩl baa, “Ŋ aa lɩɩ kpa Damaasiku ŋmanɩɩ kɩ mʋ, a ko kpaga bee hʋ anɩɩ wɩɩhaa saŋa gɛɛ sek, pʋlʋŋbal kɩdɩgɩ pirigi lɩɩ wɩɩsɩnyuu a kyaanɩ we ŋ tɩyaŋ.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Ŋ tuu tele taŋha aŋ nɩɩ nal taal dɩ ʋ aa basɩ wɩya ŋ lee a baa, ‘Sɔɔl, Sɔɔl! Bee rɛ tɩŋ ɩ kɩ dɔgɩsɩ ŋ nyɛ?”’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ɛɛ rɛ ŋ mɛ pɩyɛsɩ, “Kɩbee rɛ yaa ɩ, ŋ Tɩɩna?” Taal hʋ basɩ baa, “Mɩyaŋ nɛ yaa Yesu aa lɩɩ Nazarɛti, nal hʋ ɩ aa dɔgɩsɩ hʋ.”
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Ŋ bee nala hʋ fa aa val hʋ, ba gyɩ naa kyaanʋʋ hʋ rɛ aŋ fa bɩ nɩɩ nal hʋ aa basɩ wɩya ŋ lee taal.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ɛɛ rɛ ŋ pɩyɛsɩ, “Ŋ Tɩɩna, ŋ yaa bee?” Ŋ Tɩɩna bɩl basɩ baa, “Sii mʋ Damaasiku. Doŋ tɩyaŋ nɛ ba sɩ daga ɩ wɩɩ hʋ Wɩɩsɩ aa lɩɩ ɩ dɩ ɩ yaa.”
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Pʋlʋŋ hʋ aa kyʋʋlɩ ŋ sɩya gɛɛ, ŋ bɩl bɩ wuwo dɩ ŋ na. Ɛɛ rɛ ŋ bee nala hʋ fa aa val hʋ kaŋ ŋ noŋ tɩyaŋ a tarɩ ŋ mʋ Damaasiku.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 Baal kɩdɩgɩ rɛ fa we doŋ ba kɩ yɩrɩ Ananiyasɩ. Ʋ fa aa fá Wɩɩsɩ rɛ kɩŋkaŋ aŋ fa kɩ tɩŋ mɩrɩsɩ hʋ Moosi fa aa saba biŋ dɩ nala kɩ tɩŋa mɛ. Gyuuma hʋ buloŋ aa we Damaasiku tɩyaŋ fa aa tɩya ʋ gyɩrɩma rɛ weliŋ.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ɛɛ rɛ ʋ ko sɩŋ ŋ logiŋ tɩyaŋ a basɩ tɩya ŋ a baa, “Ŋ naabiye Sɔɔl, kaŋ ɩ sɩya suri! Haŋ lagɩlagɩbiye hʋ ŋ sɩya pirigi suri, ŋ wuwo na ʋ.”
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Ɛɛ rɛ Ananiyasɩ basɩ tɩya ŋ a baa, “Wɩɩsɩ hʋ á bee á naabaala aa tɩŋ, ʋ rɛ lɩɩ ɩ dɩ ɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ ʋ aa kyɛ dɩ ɩ yaa. Ʋ leŋ ɩ na Wɩɩsɩ Tɩpʋlʋŋ tɩɩna hʋ rɛ a nɩɩ ʋ taal mɛ ʋ aa basɩ wɩya tɩya ɩ.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Ɩ sɩ yaa ʋ daŋsɩya tɩɩna, a basɩ tɩya nala wɩɩ hʋ ɩ aa nɩya aŋ pɛ na mɛ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Bee rɛ yaŋ tɩŋ ɩ ha hɔŋ kɩ pɩɩsɩ? Sii mʋ leŋ dɩ ba fo ɩ wɩɩkyʋwalnɩɩ, a sasɩ ɩ wɩbɔmɔ buloŋ ta Yesu feŋ tɩyaŋ.”
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 Ɛɛ rɛ ŋ mɩɩgɩ mʋ Gyerusalɛm a gyʋʋ wɩɩkyʋwaldɩya a kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ. Saŋa hʋ ŋ aa kyʋwalɩ Wɩɩsɩ hʋ tɩyaŋ nɛ,
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 ŋ na á Tɩɩna Yesu anɩɩ duwoso tɩyaŋ gɛɛ. Ʋ basɩ tɩya ŋ a baa, “Sii lɩɩ Gyerusalɛm tɩyaŋ lagɩ, beewɩya nala hʋ aa we daha bɩ sɩ laa nyʋwa laa ŋ wɩya hʋ ɩ aa sɩ basɩ tɩya ba di.”
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Nyɛ rɛ ŋ mɛ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ Tɩɩna, ba tɩɩ gyɩŋ bee baa lee hʋ kɛ buloŋ ŋ aa mʋwa, ŋ aa gyʋʋ wɩɩkyʋwaldɩɩsɩ rɛ a kasɩ nala hʋ aa laa ɩ wɩya dɩ doŋ tɩyaŋ, a ŋmaa ba aŋ kasɩ ba mʋ tɔ dɩɩsɩ tɩyaŋ.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Saŋa hʋ tɩyaŋ ba aa kpʋ Sɩtɩɩvɩŋ, nal hʋ fa aa yaa ɩ daŋsɩya tɩɩna a basɩ ɩ wɩya kɩ tɩya nala, mɩyaŋ Pɔɔl tɩɩ mɛ fa we doŋ, a laa nyʋwa baa dɩ ba kpʋ ʋ. Ba gyɩ aa kpʋ ʋ hʋ tɩyaŋ mɛ, mɩyaŋ nɛ fa sɩŋ pɔ nala no gannɩ ba fa aa wire biŋ, aŋka ba kpʋ ʋ.”
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Nyɛ rɛ ŋ Tɩɩna basɩ tɩyaŋ a baa, “Sii daha, ŋ sɩ tɩma ɩ dɩ ɩ mʋ libolii, nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma lee.”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Pɔɔl fa aa basɩ wɩya hʋ gɛɛ, nala hʋ buloŋ nɛ fa gyegile kɩ nɩɩ. Amɛ ʋ aa ko basɩ wɩɩ no, ba bɩl piili kɩ yaa kyagɩŋsɩ a baa, “Ma kpʋ nɩtɔɔ no, ʋ bɩ maga dɩ ʋ we dʋnɩya no tɩyaŋ.”
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Ka ba kɩ yaa kyagɩŋsɩ, aŋ kaŋ ba gannɩ kɩ pigisi aŋ yaa taŋha kɩ yuwo.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Nyɛ rɛ Roma laalyuwolo nɩhɩyawʋ basɩ baa dɩ laalyuwolo hʋ kaŋ Pɔɔl gyʋʋ laalyuwolo dɩɩduwo hʋ. Ʋ baa dɩ ba vɩɩrɩ ʋ aŋ pɩyɛsɩ na wɩɩ hʋ aa tɩŋ nala no buloŋ lɩɩ ʋ hal aŋ kɩ yaa kyagɩŋsɩ nyɛ.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Nyɛ rɛ ba vʋwa ʋ dɩ ba vɩɩrɩ. Saŋa hʋ ba aa yaa siri dɩ ba vɩɩrɩ Pɔɔl hʋ rɛ ʋ pɩyɛsɩ laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ fa aa sɩŋ doŋ a baa, “Ʋ yaa ŋmanɩɩ rɛ dɩ ba vɩɩrɩ nal hʋ aa yaa Roma tɩɩna rɛ, dɩ ba bɩ dii ʋ sarɩya a daga ʋ wɩkyogii koo?”
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Ʋ aa nɩɩ wɩɩ hʋ Pɔɔl aa basa, ɛɛ rɛ ʋ mɛ mɩɩgɩ mʋ ʋ nɩhɩyawʋ hʋ lee a basɩ tɩya ʋ baa, “Deŋ na wɩɩ hʋ ɩ aa kyɛ dɩ ɩ yaa, baal hʋ yaa Roma tɩɩna rɛ.”
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Nyɛ rɛ laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ tɩɩ sii kpa mʋ Pɔɔl lee a pɩyɛsɩ ʋ, “Ɩ yaa Roma tɩɩna rɛ? Basɩ tɩya ŋ.” Ɛɛ rɛ Pɔɔl baa dɩ waa.
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ mɛ basɩ baa, “Ŋ mɛ yaa kɩdɩgɩ rɛ. Ŋ kɛ ta tuŋ molbiye rɛ yʋga aŋ na ko yaa Roma tɩɩna.” Ɛɛ rɛ Pɔɔl baa, “Ba paalɩ lʋla ŋ ŋ yaa Roma tɩɩna rɛ.”
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Nyɛ rɛ nala hʋ fa aa kyɛ dɩ ba vɩɩrɩ Pɔɔl aŋ pɩyɛsɩ ʋ wɩya hʋ buloŋ mɩɩgɩ fasɩ kɩ lɩɩ hal mʋhʋ mʋhʋ. Laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ aa ko gyɩma anɩɩ Pɔɔl yaa Roma tɩɩna rɛ, ka ʋ leŋ ba kaŋ kyɔrʋmɔ vʋwa ʋ gɛɛ, kambɩŋ mɩɩgɩ kana ʋ mɛ tɩɩ rɛ.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Ɛɛ rɛ laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ kɩ kyɛ dɩ ʋ kɔnɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ aa tɩŋ Gyuuma hʋ kɩ basɩ Pɔɔl wɩya. Ʋ sɩya aa gballa, ʋ leŋ ba kana ʋ puri, a leŋ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee nɩhɩyasɩ hʋ aa laŋŋɩ kɩ vʋʋlɩ wɩya hʋ buloŋ ko laŋŋɩ. Ba aa laŋŋa ko teŋ, ʋ kaŋ Pɔɔl lɩɩ sɩgɩ ba sɩya tɩyaŋ.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.