Atos 22
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARA
1 Doŋ nɛ ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ kuwoma abee ŋ naabalɩya, ma gyegili nɩɩ wɩɩ hʋ ŋ aa kana dɩ ŋ basɩ laa ŋ tɩɩ.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Ba aa nɩɩ dɩ Pɔɔl basɩ wɩya ba tɩɩ taal tɩyaŋ gɛɛ, ba buloŋ yaa fʋɩɩ. Ɛɛ rɛ Pɔɔl basɩ tɩya ba a baa,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Ŋ yaa gyuu rɛ. Taasu aa we Silisɩya paalʋʋ tɩyaŋ nɛ ba lʋla ŋ. Ŋ gyɩ yaa haŋbiye rɛ ka ba kana ŋ ko Gyerusalɛm daha, ŋ waa daha tɩyaŋ. Gamaliyɛl rɛ dɩyɛsɩ ŋ. Ʋ gyɩ daga ŋ á naabaala lesiri abee ba ŋmaŋsɩ buloŋ nɛ abee sɩfɩyasɩ. Wɩya hʋ ʋ aa daga ŋ, ŋ mɛ gyɩ kpaa ba tɩŋ Wɩɩsɩ rɛ abee ŋ tɩya buloŋ, anɩɩ ma kɩdɩgɩ buloŋ aa we daha gyɩnaŋ.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Ŋ fa tɩŋ naasɩ dɔgɩsɩ nala hʋ aa tɩŋ Yesu ŋmanɩɩ hʋ rɛ kɩŋkaŋ, a gba kpʋ ba badɔmɔŋ. Ba baala abee haana buloŋ nɛ ŋ leŋ ba kasɩ vʋwa, aŋ kasɩ ba tɔ dɩɩsɩ tɩyaŋ mɛ.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ hʋ abee nɩhɩyasɩ hʋ buloŋ aa laŋŋa daha sɩ wuwo basɩ tɩya ma anɩɩ wɩɩ no ŋ aa basɩ yaa wɩtɩɩ rɛ. Ba gyɩ sabɩ teŋ tɩya ŋ nɛ dɩ ŋ kaŋ mʋ Damaasiku a tɩya Gyuuma hʋ aa we doŋ. Ba gyɩ yaa gɛɛ rɛ dɩ ŋ wuwo kasɩ nala hʋ buloŋ aa laa Yesu wɩya di Damaasiku tɩyaŋ, a vʋwa ba a kaŋ ko Gyerusalɛm daha, dɩ ba dɔgɩsɩ ba.”
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Ɛɛ rɛ Pɔɔl bɩl baa, “Ŋ aa lɩɩ kpa Damaasiku ŋmanɩɩ kɩ mʋ, a ko kpaga bee hʋ anɩɩ wɩɩhaa saŋa gɛɛ sek, pʋlʋŋbal kɩdɩgɩ pirigi lɩɩ wɩɩsɩnyuu a kyaanɩ we ŋ tɩyaŋ.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ŋ tuu tele taŋha aŋ nɩɩ nal taal dɩ ʋ aa basɩ wɩya ŋ lee a baa, ‘Sɔɔl, Sɔɔl! Bee rɛ tɩŋ ɩ kɩ dɔgɩsɩ ŋ nyɛ?”’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ɛɛ rɛ ŋ mɛ pɩyɛsɩ, “Kɩbee rɛ yaa ɩ, ŋ Tɩɩna?” Taal hʋ basɩ baa, “Mɩyaŋ nɛ yaa Yesu aa lɩɩ Nazarɛti, nal hʋ ɩ aa dɔgɩsɩ hʋ.”
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ŋ bee nala hʋ fa aa val hʋ, ba gyɩ naa kyaanʋʋ hʋ rɛ aŋ fa bɩ nɩɩ nal hʋ aa basɩ wɩya ŋ lee taal.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ɛɛ rɛ ŋ pɩyɛsɩ, “Ŋ Tɩɩna, ŋ yaa bee?” Ŋ Tɩɩna bɩl basɩ baa, “Sii mʋ Damaasiku. Doŋ tɩyaŋ nɛ ba sɩ daga ɩ wɩɩ hʋ Wɩɩsɩ aa lɩɩ ɩ dɩ ɩ yaa.”
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Pʋlʋŋ hʋ aa kyʋʋlɩ ŋ sɩya gɛɛ, ŋ bɩl bɩ wuwo dɩ ŋ na. Ɛɛ rɛ ŋ bee nala hʋ fa aa val hʋ kaŋ ŋ noŋ tɩyaŋ a tarɩ ŋ mʋ Damaasiku.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Baal kɩdɩgɩ rɛ fa we doŋ ba kɩ yɩrɩ Ananiyasɩ. Ʋ fa aa fá Wɩɩsɩ rɛ kɩŋkaŋ aŋ fa kɩ tɩŋ mɩrɩsɩ hʋ Moosi fa aa saba biŋ dɩ nala kɩ tɩŋa mɛ. Gyuuma hʋ buloŋ aa we Damaasiku tɩyaŋ fa aa tɩya ʋ gyɩrɩma rɛ weliŋ.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ɛɛ rɛ ʋ ko sɩŋ ŋ logiŋ tɩyaŋ a basɩ tɩya ŋ a baa, “Ŋ naabiye Sɔɔl, kaŋ ɩ sɩya suri! Haŋ lagɩlagɩbiye hʋ ŋ sɩya pirigi suri, ŋ wuwo na ʋ.”
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ɛɛ rɛ Ananiyasɩ basɩ tɩya ŋ a baa, “Wɩɩsɩ hʋ á bee á naabaala aa tɩŋ, ʋ rɛ lɩɩ ɩ dɩ ɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ ʋ aa kyɛ dɩ ɩ yaa. Ʋ leŋ ɩ na Wɩɩsɩ Tɩpʋlʋŋ tɩɩna hʋ rɛ a nɩɩ ʋ taal mɛ ʋ aa basɩ wɩya tɩya ɩ.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Ɩ sɩ yaa ʋ daŋsɩya tɩɩna, a basɩ tɩya nala wɩɩ hʋ ɩ aa nɩya aŋ pɛ na mɛ.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Bee rɛ yaŋ tɩŋ ɩ ha hɔŋ kɩ pɩɩsɩ? Sii mʋ leŋ dɩ ba fo ɩ wɩɩkyʋwalnɩɩ, a sasɩ ɩ wɩbɔmɔ buloŋ ta Yesu feŋ tɩyaŋ.”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Ɛɛ rɛ ŋ mɩɩgɩ mʋ Gyerusalɛm a gyʋʋ wɩɩkyʋwaldɩya a kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ. Saŋa hʋ ŋ aa kyʋwalɩ Wɩɩsɩ hʋ tɩyaŋ nɛ,
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 ŋ na á Tɩɩna Yesu anɩɩ duwoso tɩyaŋ gɛɛ. Ʋ basɩ tɩya ŋ a baa, “Sii lɩɩ Gyerusalɛm tɩyaŋ lagɩ, beewɩya nala hʋ aa we daha bɩ sɩ laa nyʋwa laa ŋ wɩya hʋ ɩ aa sɩ basɩ tɩya ba di.”
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Nyɛ rɛ ŋ mɛ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ Tɩɩna, ba tɩɩ gyɩŋ bee baa lee hʋ kɛ buloŋ ŋ aa mʋwa, ŋ aa gyʋʋ wɩɩkyʋwaldɩɩsɩ rɛ a kasɩ nala hʋ aa laa ɩ wɩya dɩ doŋ tɩyaŋ, a ŋmaa ba aŋ kasɩ ba mʋ tɔ dɩɩsɩ tɩyaŋ.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Saŋa hʋ tɩyaŋ ba aa kpʋ Sɩtɩɩvɩŋ, nal hʋ fa aa yaa ɩ daŋsɩya tɩɩna a basɩ ɩ wɩya kɩ tɩya nala, mɩyaŋ Pɔɔl tɩɩ mɛ fa we doŋ, a laa nyʋwa baa dɩ ba kpʋ ʋ. Ba gyɩ aa kpʋ ʋ hʋ tɩyaŋ mɛ, mɩyaŋ nɛ fa sɩŋ pɔ nala no gannɩ ba fa aa wire biŋ, aŋka ba kpʋ ʋ.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Nyɛ rɛ ŋ Tɩɩna basɩ tɩyaŋ a baa, “Sii daha, ŋ sɩ tɩma ɩ dɩ ɩ mʋ libolii, nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma lee.”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Pɔɔl fa aa basɩ wɩya hʋ gɛɛ, nala hʋ buloŋ nɛ fa gyegile kɩ nɩɩ. Amɛ ʋ aa ko basɩ wɩɩ no, ba bɩl piili kɩ yaa kyagɩŋsɩ a baa, “Ma kpʋ nɩtɔɔ no, ʋ bɩ maga dɩ ʋ we dʋnɩya no tɩyaŋ.”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Ka ba kɩ yaa kyagɩŋsɩ, aŋ kaŋ ba gannɩ kɩ pigisi aŋ yaa taŋha kɩ yuwo.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Nyɛ rɛ Roma laalyuwolo nɩhɩyawʋ basɩ baa dɩ laalyuwolo hʋ kaŋ Pɔɔl gyʋʋ laalyuwolo dɩɩduwo hʋ. Ʋ baa dɩ ba vɩɩrɩ ʋ aŋ pɩyɛsɩ na wɩɩ hʋ aa tɩŋ nala no buloŋ lɩɩ ʋ hal aŋ kɩ yaa kyagɩŋsɩ nyɛ.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Nyɛ rɛ ba vʋwa ʋ dɩ ba vɩɩrɩ. Saŋa hʋ ba aa yaa siri dɩ ba vɩɩrɩ Pɔɔl hʋ rɛ ʋ pɩyɛsɩ laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ fa aa sɩŋ doŋ a baa, “Ʋ yaa ŋmanɩɩ rɛ dɩ ba vɩɩrɩ nal hʋ aa yaa Roma tɩɩna rɛ, dɩ ba bɩ dii ʋ sarɩya a daga ʋ wɩkyogii koo?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Ʋ aa nɩɩ wɩɩ hʋ Pɔɔl aa basa, ɛɛ rɛ ʋ mɛ mɩɩgɩ mʋ ʋ nɩhɩyawʋ hʋ lee a basɩ tɩya ʋ baa, “Deŋ na wɩɩ hʋ ɩ aa kyɛ dɩ ɩ yaa, baal hʋ yaa Roma tɩɩna rɛ.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Nyɛ rɛ laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ tɩɩ sii kpa mʋ Pɔɔl lee a pɩyɛsɩ ʋ, “Ɩ yaa Roma tɩɩna rɛ? Basɩ tɩya ŋ.” Ɛɛ rɛ Pɔɔl baa dɩ waa.
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ mɛ basɩ baa, “Ŋ mɛ yaa kɩdɩgɩ rɛ. Ŋ kɛ ta tuŋ molbiye rɛ yʋga aŋ na ko yaa Roma tɩɩna.” Ɛɛ rɛ Pɔɔl baa, “Ba paalɩ lʋla ŋ ŋ yaa Roma tɩɩna rɛ.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Nyɛ rɛ nala hʋ fa aa kyɛ dɩ ba vɩɩrɩ Pɔɔl aŋ pɩyɛsɩ ʋ wɩya hʋ buloŋ mɩɩgɩ fasɩ kɩ lɩɩ hal mʋhʋ mʋhʋ. Laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ aa ko gyɩma anɩɩ Pɔɔl yaa Roma tɩɩna rɛ, ka ʋ leŋ ba kaŋ kyɔrʋmɔ vʋwa ʋ gɛɛ, kambɩŋ mɩɩgɩ kana ʋ mɛ tɩɩ rɛ.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Ɛɛ rɛ laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ kɩ kyɛ dɩ ʋ kɔnɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ aa tɩŋ Gyuuma hʋ kɩ basɩ Pɔɔl wɩya. Ʋ sɩya aa gballa, ʋ leŋ ba kana ʋ puri, a leŋ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee nɩhɩyasɩ hʋ aa laŋŋɩ kɩ vʋʋlɩ wɩya hʋ buloŋ ko laŋŋɩ. Ba aa laŋŋa ko teŋ, ʋ kaŋ Pɔɔl lɩɩ sɩgɩ ba sɩya tɩyaŋ.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.