Atos 22
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NTLH
1 Doŋ nɛ ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ kuwoma abee ŋ naabalɩya, ma gyegili nɩɩ wɩɩ hʋ ŋ aa kana dɩ ŋ basɩ laa ŋ tɩɩ.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Ba aa nɩɩ dɩ Pɔɔl basɩ wɩya ba tɩɩ taal tɩyaŋ gɛɛ, ba buloŋ yaa fʋɩɩ. Ɛɛ rɛ Pɔɔl basɩ tɩya ba a baa,
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Ŋ yaa gyuu rɛ. Taasu aa we Silisɩya paalʋʋ tɩyaŋ nɛ ba lʋla ŋ. Ŋ gyɩ yaa haŋbiye rɛ ka ba kana ŋ ko Gyerusalɛm daha, ŋ waa daha tɩyaŋ. Gamaliyɛl rɛ dɩyɛsɩ ŋ. Ʋ gyɩ daga ŋ á naabaala lesiri abee ba ŋmaŋsɩ buloŋ nɛ abee sɩfɩyasɩ. Wɩya hʋ ʋ aa daga ŋ, ŋ mɛ gyɩ kpaa ba tɩŋ Wɩɩsɩ rɛ abee ŋ tɩya buloŋ, anɩɩ ma kɩdɩgɩ buloŋ aa we daha gyɩnaŋ.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Ŋ fa tɩŋ naasɩ dɔgɩsɩ nala hʋ aa tɩŋ Yesu ŋmanɩɩ hʋ rɛ kɩŋkaŋ, a gba kpʋ ba badɔmɔŋ. Ba baala abee haana buloŋ nɛ ŋ leŋ ba kasɩ vʋwa, aŋ kasɩ ba tɔ dɩɩsɩ tɩyaŋ mɛ.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ hʋ abee nɩhɩyasɩ hʋ buloŋ aa laŋŋa daha sɩ wuwo basɩ tɩya ma anɩɩ wɩɩ no ŋ aa basɩ yaa wɩtɩɩ rɛ. Ba gyɩ sabɩ teŋ tɩya ŋ nɛ dɩ ŋ kaŋ mʋ Damaasiku a tɩya Gyuuma hʋ aa we doŋ. Ba gyɩ yaa gɛɛ rɛ dɩ ŋ wuwo kasɩ nala hʋ buloŋ aa laa Yesu wɩya di Damaasiku tɩyaŋ, a vʋwa ba a kaŋ ko Gyerusalɛm daha, dɩ ba dɔgɩsɩ ba.”
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Ɛɛ rɛ Pɔɔl bɩl baa, “Ŋ aa lɩɩ kpa Damaasiku ŋmanɩɩ kɩ mʋ, a ko kpaga bee hʋ anɩɩ wɩɩhaa saŋa gɛɛ sek, pʋlʋŋbal kɩdɩgɩ pirigi lɩɩ wɩɩsɩnyuu a kyaanɩ we ŋ tɩyaŋ.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Ŋ tuu tele taŋha aŋ nɩɩ nal taal dɩ ʋ aa basɩ wɩya ŋ lee a baa, ‘Sɔɔl, Sɔɔl! Bee rɛ tɩŋ ɩ kɩ dɔgɩsɩ ŋ nyɛ?”’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ɛɛ rɛ ŋ mɛ pɩyɛsɩ, “Kɩbee rɛ yaa ɩ, ŋ Tɩɩna?” Taal hʋ basɩ baa, “Mɩyaŋ nɛ yaa Yesu aa lɩɩ Nazarɛti, nal hʋ ɩ aa dɔgɩsɩ hʋ.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Ŋ bee nala hʋ fa aa val hʋ, ba gyɩ naa kyaanʋʋ hʋ rɛ aŋ fa bɩ nɩɩ nal hʋ aa basɩ wɩya ŋ lee taal.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Ɛɛ rɛ ŋ pɩyɛsɩ, “Ŋ Tɩɩna, ŋ yaa bee?” Ŋ Tɩɩna bɩl basɩ baa, “Sii mʋ Damaasiku. Doŋ tɩyaŋ nɛ ba sɩ daga ɩ wɩɩ hʋ Wɩɩsɩ aa lɩɩ ɩ dɩ ɩ yaa.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Pʋlʋŋ hʋ aa kyʋʋlɩ ŋ sɩya gɛɛ, ŋ bɩl bɩ wuwo dɩ ŋ na. Ɛɛ rɛ ŋ bee nala hʋ fa aa val hʋ kaŋ ŋ noŋ tɩyaŋ a tarɩ ŋ mʋ Damaasiku.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Baal kɩdɩgɩ rɛ fa we doŋ ba kɩ yɩrɩ Ananiyasɩ. Ʋ fa aa fá Wɩɩsɩ rɛ kɩŋkaŋ aŋ fa kɩ tɩŋ mɩrɩsɩ hʋ Moosi fa aa saba biŋ dɩ nala kɩ tɩŋa mɛ. Gyuuma hʋ buloŋ aa we Damaasiku tɩyaŋ fa aa tɩya ʋ gyɩrɩma rɛ weliŋ.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ɛɛ rɛ ʋ ko sɩŋ ŋ logiŋ tɩyaŋ a basɩ tɩya ŋ a baa, “Ŋ naabiye Sɔɔl, kaŋ ɩ sɩya suri! Haŋ lagɩlagɩbiye hʋ ŋ sɩya pirigi suri, ŋ wuwo na ʋ.”
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Ɛɛ rɛ Ananiyasɩ basɩ tɩya ŋ a baa, “Wɩɩsɩ hʋ á bee á naabaala aa tɩŋ, ʋ rɛ lɩɩ ɩ dɩ ɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ ʋ aa kyɛ dɩ ɩ yaa. Ʋ leŋ ɩ na Wɩɩsɩ Tɩpʋlʋŋ tɩɩna hʋ rɛ a nɩɩ ʋ taal mɛ ʋ aa basɩ wɩya tɩya ɩ.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ɩ sɩ yaa ʋ daŋsɩya tɩɩna, a basɩ tɩya nala wɩɩ hʋ ɩ aa nɩya aŋ pɛ na mɛ.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Bee rɛ yaŋ tɩŋ ɩ ha hɔŋ kɩ pɩɩsɩ? Sii mʋ leŋ dɩ ba fo ɩ wɩɩkyʋwalnɩɩ, a sasɩ ɩ wɩbɔmɔ buloŋ ta Yesu feŋ tɩyaŋ.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Ɛɛ rɛ ŋ mɩɩgɩ mʋ Gyerusalɛm a gyʋʋ wɩɩkyʋwaldɩya a kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ. Saŋa hʋ ŋ aa kyʋwalɩ Wɩɩsɩ hʋ tɩyaŋ nɛ,
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 ŋ na á Tɩɩna Yesu anɩɩ duwoso tɩyaŋ gɛɛ. Ʋ basɩ tɩya ŋ a baa, “Sii lɩɩ Gyerusalɛm tɩyaŋ lagɩ, beewɩya nala hʋ aa we daha bɩ sɩ laa nyʋwa laa ŋ wɩya hʋ ɩ aa sɩ basɩ tɩya ba di.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Nyɛ rɛ ŋ mɛ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ Tɩɩna, ba tɩɩ gyɩŋ bee baa lee hʋ kɛ buloŋ ŋ aa mʋwa, ŋ aa gyʋʋ wɩɩkyʋwaldɩɩsɩ rɛ a kasɩ nala hʋ aa laa ɩ wɩya dɩ doŋ tɩyaŋ, a ŋmaa ba aŋ kasɩ ba mʋ tɔ dɩɩsɩ tɩyaŋ.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Saŋa hʋ tɩyaŋ ba aa kpʋ Sɩtɩɩvɩŋ, nal hʋ fa aa yaa ɩ daŋsɩya tɩɩna a basɩ ɩ wɩya kɩ tɩya nala, mɩyaŋ Pɔɔl tɩɩ mɛ fa we doŋ, a laa nyʋwa baa dɩ ba kpʋ ʋ. Ba gyɩ aa kpʋ ʋ hʋ tɩyaŋ mɛ, mɩyaŋ nɛ fa sɩŋ pɔ nala no gannɩ ba fa aa wire biŋ, aŋka ba kpʋ ʋ.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Nyɛ rɛ ŋ Tɩɩna basɩ tɩyaŋ a baa, “Sii daha, ŋ sɩ tɩma ɩ dɩ ɩ mʋ libolii, nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma lee.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Pɔɔl fa aa basɩ wɩya hʋ gɛɛ, nala hʋ buloŋ nɛ fa gyegile kɩ nɩɩ. Amɛ ʋ aa ko basɩ wɩɩ no, ba bɩl piili kɩ yaa kyagɩŋsɩ a baa, “Ma kpʋ nɩtɔɔ no, ʋ bɩ maga dɩ ʋ we dʋnɩya no tɩyaŋ.”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Ka ba kɩ yaa kyagɩŋsɩ, aŋ kaŋ ba gannɩ kɩ pigisi aŋ yaa taŋha kɩ yuwo.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Nyɛ rɛ Roma laalyuwolo nɩhɩyawʋ basɩ baa dɩ laalyuwolo hʋ kaŋ Pɔɔl gyʋʋ laalyuwolo dɩɩduwo hʋ. Ʋ baa dɩ ba vɩɩrɩ ʋ aŋ pɩyɛsɩ na wɩɩ hʋ aa tɩŋ nala no buloŋ lɩɩ ʋ hal aŋ kɩ yaa kyagɩŋsɩ nyɛ.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Nyɛ rɛ ba vʋwa ʋ dɩ ba vɩɩrɩ. Saŋa hʋ ba aa yaa siri dɩ ba vɩɩrɩ Pɔɔl hʋ rɛ ʋ pɩyɛsɩ laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ fa aa sɩŋ doŋ a baa, “Ʋ yaa ŋmanɩɩ rɛ dɩ ba vɩɩrɩ nal hʋ aa yaa Roma tɩɩna rɛ, dɩ ba bɩ dii ʋ sarɩya a daga ʋ wɩkyogii koo?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Ʋ aa nɩɩ wɩɩ hʋ Pɔɔl aa basa, ɛɛ rɛ ʋ mɛ mɩɩgɩ mʋ ʋ nɩhɩyawʋ hʋ lee a basɩ tɩya ʋ baa, “Deŋ na wɩɩ hʋ ɩ aa kyɛ dɩ ɩ yaa, baal hʋ yaa Roma tɩɩna rɛ.”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Nyɛ rɛ laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ tɩɩ sii kpa mʋ Pɔɔl lee a pɩyɛsɩ ʋ, “Ɩ yaa Roma tɩɩna rɛ? Basɩ tɩya ŋ.” Ɛɛ rɛ Pɔɔl baa dɩ waa.
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ mɛ basɩ baa, “Ŋ mɛ yaa kɩdɩgɩ rɛ. Ŋ kɛ ta tuŋ molbiye rɛ yʋga aŋ na ko yaa Roma tɩɩna.” Ɛɛ rɛ Pɔɔl baa, “Ba paalɩ lʋla ŋ ŋ yaa Roma tɩɩna rɛ.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Nyɛ rɛ nala hʋ fa aa kyɛ dɩ ba vɩɩrɩ Pɔɔl aŋ pɩyɛsɩ ʋ wɩya hʋ buloŋ mɩɩgɩ fasɩ kɩ lɩɩ hal mʋhʋ mʋhʋ. Laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ aa ko gyɩma anɩɩ Pɔɔl yaa Roma tɩɩna rɛ, ka ʋ leŋ ba kaŋ kyɔrʋmɔ vʋwa ʋ gɛɛ, kambɩŋ mɩɩgɩ kana ʋ mɛ tɩɩ rɛ.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ɛɛ rɛ laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ kɩ kyɛ dɩ ʋ kɔnɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ aa tɩŋ Gyuuma hʋ kɩ basɩ Pɔɔl wɩya. Ʋ sɩya aa gballa, ʋ leŋ ba kana ʋ puri, a leŋ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee nɩhɩyasɩ hʋ aa laŋŋɩ kɩ vʋʋlɩ wɩya hʋ buloŋ ko laŋŋɩ. Ba aa laŋŋa ko teŋ, ʋ kaŋ Pɔɔl lɩɩ sɩgɩ ba sɩya tɩyaŋ.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.