Mateus 13

Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nebei yana ayeuboke imaera Yesus eukuke eke Galilea bukoba buhaei yaufaeinye nuweuboke nekewole.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Ro miyae helen sele hokoumeke, Yesusre ele yae nainyebokene, Yesus kai einye eunguweuboke nebei ro miyae hokoumeke nanemene buhaei yaufaeisa hebaiboke.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Nda yore Yesus a mekai mahi-mahi ahunewole kelewoumi huwoumi, “Ro mbai na hekere o haka heraeyeikoise eukuke.
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Heraeiwole hee nebei o haka hiwa nibi enene balewate, aye mekate anaikoke baeufoke.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Hiwa ruka bele kanine balewate. Nebei kani hele-hele ranne nda o haka na hibi hele kitewate.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Nebeibe hu naeukoke inyukui naumene, kambu eleman ororoiboi oinye habawate kala-kala bewate.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Hiwa hun isa bele nolone balewate. Hun kaban bewole nda o haka kitewatere aiwaimine herewate.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Hiwa kani foinye balewate, na hibi kitewate, ani mokowate, faru wang-wang hiwa rorele u maehae mbai (100), rorele u name (60), rorele u mbai me bee bele (30) bewate.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Raei a elalere u bene foi nekenayembe.”
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Na moisa orate yo mekate mo Yesusre hinainye, “Rahene nda yore rambun hine-hine ahuneubokae huwamae?”
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Yesus yae weumi, “Raei me kelee u keleene nekate ro miyae holo naeise na nunna honate rambun isaeyembombe naeise mare mo ikembe, ndi yore eyei.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Rabuhine ban Allah na mekai ma haraungebokere baenate ro miyae kelemmile, helen isaeinyate, nebeibe ebaei yo boraikoke a u benera hanenaimikonde.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Nebeinye a ahumbo-ahumbo yae nda yore huwamaele, rabuhine ban
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Naei naeise Allahle yendo kayaalo Yesaya yae nuleungekoke a na hului yeuboke. Nda mekai yae moloukoke,
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Rabuhine ban, nda ro miyae na kena ruka-ruka yaeiboke, angkaei kokun yaeiboke, ijoko nambai kunaikoke.
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 “Nebeibe mayae Raei moisa oraube yo na foi moi sele Raei me u mokalere mai ijoko yae eraube, Raei a elalere mai angkaei yae boraube.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Reyae mare wamale, nana hesele nendahina hele Allahle yenjo kayaayo nane merau ro miyae wali himalainyeboke yo yae kena hele kayeke nda hena eraubere erenaibondere, boraubere boronaibondere, nebeibe nda yo ereiboi oboroiboi sele.”
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 “Nebeinye heke rone a ahuneubokamale na mekai ma borombo.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Nibi enene balewate o haka na mekai ro miyae nde Raei me kelee u keleene nekate ro holone eise ate naei a faeu borombonde, nebeibe mbai sambai isaeyeiboi sele. Walobo yun meke bae na kenane heraeyaibokebe nukeufake.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 O haka heraeyeweke ruka bele kanine balayeke yo, na mekai ro miyae nebei a faeu borolera na rei mai yae hele ei aiboyeunge.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Nebeibe neyae kambu kanire ehireiboi einye hekire ehebeikoi. Nebei a faeu boroke aerene wali beko hubanainyele belene weitasi nare kainye belene nebei wali nibira u hale yae ungaiyende.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 O haka heraeiwole hun isa bele nolone balewate yo nebei niyae ro miyae nebei a faeufe boraiboke yo. Nebeibe nda yo naei wali holere molommibonde aerene buhae hokoiboyoumi nane merau yeisi raeiboi walire kena haehae koyatene, nebei a faeufe ayeikoyainyene anire omokoi.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 O haka heraeiwole kani foi kela foinye balewate yo, nebei ro miyae niyae nda a faeufe borowate nane merau isaeyaeiboke, nebeinye ani mokowate faru wang-wang hiwa rorele u maehae mbai (100) rorele u name (60), rorele u mbai me bee bele (30) bewate.”
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Yesus a hi kiyaebe benen nda yore ahuneuboke huwoumi, “Raei me kelee u keleene nekate ro miyae holo naeise na mekai ma heke ro mbai na hekene o haka foi heraeyekoke yae ahundebondere.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Nebeibe ro miyae ijongkune honowate hee yae, na yokeijo ro meke gandum nolone hun haka heraeyeukokera ewole.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Gandum kitekate anire hurenaimile hee yae nebei hun yaeijakauboke.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 “Nebeinye na kalia yo yae na heke rowale bokore mekate mo wainye, ‘Rowa, o haka foibe wa hekene heraeyeubokaebe, nebeibe makeisabe ndi hun kitekate?’ ”
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 “Nane heke rowa yae weumi, ‘Ra yokeijo ro yae hele nda mekai mokouboke.’
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 “Nebeibe nebei heke rowa yae weumi, ‘Nebei mekai omokoijae, nendon mayae hunde rawembe hee gandumbe rawembombe bele.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Waemmihi nebei hun bele nanembainye kitai ani hokoi-sokoi ya mende nebei hee yae hokonate yore ufemile, Na bere hun korombombe bomone-bomone rinengkombe i ranne hekelengkombere, nebeisa gandum mo arilensimbe honson anuwaunge engkolongkombe.’ ”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Nebei yore Yesus benen weumi, “Raei me kelee u keleene nekate ro miyae holo naeise o kaban naei ko heke ro rouke na hekene eke moloufake yae a ahunerebondere. Nebei o kaban na ro Yunani afaeunge mustard yae elewate.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Nda o haka ko sawi ko wanen mbaibe na kaei-kaei sele. Nebeibe kitele bae nda o reu ha reu hiwa hebatera neyae na kaban sele yeiboyele, maensa akau rorole ate, aye bumana mate nebeinye no yeiboise meisebate.”
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Benen Yesus weumi, “Raei me kelee u keleene nekate ro miyae holo naeise nda mekai a ahunerebondere. Miyae mbai ragi ebi mo roke terigu kaban mokoungehakene alewoungele nanemene ohuleuboke.”
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 A usaei wasaei nemene Yesus a ahumbo-ahumbo yae mo nda ro miyae helende uwoumi.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Nebei ahuba ahunewolera Allahle yenjo kayaayo yae Yesus naei uware nulainyekoke a faeu na hului yaeiboke. Yesusle naeise nda mekai ma moloukoke,
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Nebei ro miyae helende nanene Yesus nukeumiboke. Imae mbainye ayeuboke hee, na moisa orowate yo mekate Yesusre wainye, “Hun gandum heke nolone kitewate ahuba ahuneuboke huwekokae a maere yakaimebone.”
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Yesus yae weumi, “O haka foise heraeyeukoke ro Reyae Allahle bokora mekale ro miyae uware yeubokale Kiyae Niyae.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Na heke nda kani kela niyae. O haka foi nebei Raei me kelee u keleene nekate holona yo. Hun hobo nebei walobo yun naei me kelee u keleene nekate holona yo.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Yokeijo hun hobore heraeiwole kiyae nebei walobo yun niyae. Anire hokonate ya nebei huba mokoikoi ya, anire hokonate yo nebei malaikat yoni-yoni niyae.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 “Hun hobo arilaisike i ranne hayaikoke wanen, nebei mekai mbai huba mokoikoi ya enjembonde.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Reyae Allahle bokora mekale ro miyae uware yeubokale Kiyae malaikat yoni-yonire ufemile Raei me kelee u keleene nekate holona ro miyae nolora ro miyaere mokaimiyeke bekore mokonate yo nane merau me hila u hilare kayeke yo nanemene hele arilenaimihinde.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 Nebei yo i kaban beyele ranne nanemene hekelenaikonde, rime a heraa kili-kili anuwaunge enaikonde.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Nebei hee yae wali himalainyeboke ro miyae Ako Allahle yo yanne hu inyukui wanen enainyaengkonde. Mayae angkaei bele mone borombo.”
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 Yesus nebei yore weumi, “Raei me kelee u keleene nekate holo na mekai nda a ahunerebondere. Rambun na roi bumane hele kani einye honowekebe ro mbai yae hubayeikoke benen kani yae feleungekoke na kena rei mai sele hubawounge. Eke naei rambun-rambun honowainyele nanemene hele naise heukoke beufoke nane rambunde moloufake kanire roi yae rouke.”
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 Yesus nebei yore benen weumi, “Benen Raei me kelee u keleene nekate holo naeise Reyae ro mbai mutiara foise baeweke wanen mae ahunerebonde elerekondere.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Nebei mutiara foi hubayeikokene, eke naei rambun honowainyele nanemene naise heukoke, nebeisa nda mutiara roi yae rouke.”
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 Yesus benen weumi, “Naei mekai mbai Raei me kelee u keleene nekate holo naeise Reyae ela bumokone hayaete ka na mane mane arilate wanen mae ahunerebonde.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Kare baete ela ka yae maemae koikoyole hee ohore yae yoboiboyate maete, nebeisa angken mae roiboyate, foi-foi yo eleikoyate kakaline haweikoyate beko yo hayaete.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Nebei mekai mbai huba mokoikoi ya mendene, malaikat yoni-yoni yae enate me hila u hilare kayeke ro miyaere wali himalainyeboke yo naeisa here bonaimile.
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 Nebeisa me hila u hila bele ro miyae i kaban beyele ranne hekelenaikonde, beko hubanainyelene rime a heraa kili-kili nebei anuwaunge anaikonde.”
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Yesus yae hineumi, “Nda a elale mayae nanemene isaeyaeuboke?”
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Yesus nda yore weumi, “Nebeinye Musale walora wali heere foloukoke are isaeyaeiboke kelaeimi holona ro mbai Raei me kelee u keleene nekate holona ako faeukore ehe koukoke kiyae nda mekai yae yeuboke. Neyae imae rowa wanen, naei rambunde honate anuwaufa eba he neme bele male belere yakammikondere yaroukoke.”
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Are ahunewole huwoumi riyau weubokera, nebei anuwaufa Yesus kulun uke ewole.
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 Yesus ewole kabande yeuboke yone eke. Allahre ei mom-mom imaene eweufike nebeinya ro miyaere a usaei kelewoumi. Borowate yo fa yae bowate elate, “Ndi isaei hebaen makeisa yaroukoke nane merau rambun emere-emere mokole makeinya elae wakebe kitewainye?
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 Aeisaeise nekande Neyae ore ahuneweke kiyaele fa, nenake Maria nauwake wa Yakobus, Yusuf, Simon, Yudas,
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 nane merau nemaen wa nanemene aengkele nanembainye nekande. Nebeinye makeisabe nda wanen nanemene yarowole?”
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Nebei ro miyae Yesusre moi yae bulainyeboke.
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Na yona yanna yo hila rabo ehalei aerene Yesus rambun emere-emere helen nebei anuwaunge omokoikoi.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.