Marcos 11

Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesus naei Yerusalem yore nobewainye mo, nebei eke nibina yo bee hele Betfage bele Betania bele Zaitun moko enene honate. Nebeinye Yesus na moisa orowate yo ro bee ukeumi Betfagere ekete.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Yesus yae nda ro beere weumi, “Mai bena yo eke honolere ebu. Nebei yone ebeubobe mo, keledai mbai ha yae wokainyelebe hanennele. Nebei keledai ro miyae yae na uwa ranne ehebeinyui mo. Nebei keledai ha bulaerenebobe yawenehobe mebe.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Ro yae miyae yae hinenayebena, ‘Rahere nebei keledai ha bulaerenebobere?’ mayae bee weumile, ‘Aei yun kena koukokene, na heki ban mo menenjembe.’ ”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Nda ro bee ekete mo, Yesus yae ukeumi wanen hubayeikoke. Keledai kelu nibi kaban enene imae romau bene ha wokainyele hebewole. Nebei keledai hare mo bulaereinyeboke.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Nebeinya ro miyae hebate nda beere hinaimi, “Rahere mokoneboberene nebei keledai na ha bulaereungele?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Yesus yae ukeumi hului yae hokolo bee ukeimine, nebei ro miyae ehe kaimikoke nebei keledai yawainyehoke ewate.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Nda keledai Yesusle bokore yawainyehoke ekate. Naei malo keledai moko ranne baikokera mo Yesus na randa yeufebeunguke.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Ro miyae helen bolen mewate. Hiwa na malo nibine bewate, hiwa na buro kelana o maensa na fae bele yae insewate nibine alowate.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Bere ate yo moisa mate yo nemene fomene kaenate,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Nebei yo waku foi moi baranne!
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Yesus naei Yerusalem yone ayeuboke Allahle ei mom-mom imae na kaban sele kiyaene eweufike. Nebei imae ei ewerekoke mewerekoke wa eukuke. Be bahewolene na moisa orowate yo me bee oro nen bee bele kulun ukate Betania yore ewate.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Rene ya heuboke Betania yora Yerusalem yore alainyekoke ewate. Nibine ewate Yesus moni hubawounge.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Yesus nahaufa erele nibi enene ara no mbai fae yae houngeboke. Nobaeinye wa ijoko robounge nda ara no ani bele era, nebeibe na no kelaeunge mekate bae ani mbai ereiboi sele. Fae bangka mo erele, rabuhine ban nebei hee ara no ani omokoinye.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Yesus nda ara nore weunge, “Waeinya anibe ro miyae anenainyende bele!” Nebei a eleukoke na moisa orowate yo borowate.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Nebeisa ekate Yerusalem yone mo, Yesus Allahle ei mom-mom imae na kaban sele kiyaene eweufike, nebeinya huba raweuboke ro miyae naise hewate yo hukeweumi balayeke. Yahudi naei ban roi ijarowate Yahudi naei roi yae ibewaimi yo naei rambun koloi-koloi bele, aye merpati naise hewate yo naei anuwau bele nemene kou wae beumiyeke.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Hire hare ewaeisi naei naise haete rambun bele nebei Allahle imae eisa eyaroi ei.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Nebeisa Yesus nebeinya ro miyaere kelewoumi, Allahle yenjo kayaayo yae homo molaikokebe huwewaimi, “((Allah yae elele,)) ‘Raei imae obe nda kanina nemene ro miyae ebeli boi-boi anuwau wae enayelende.’ Nebeibe mayae mokaungeboke ‘yoko yo naei nalere yeuboke.’ ”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Imam yun-jun bele Musale walora wali heere foloukoke are isaeyaeiboke kelaeimi yo bele nebei a boraiboke, nebeinye Yesusre honaibondere nibi baewate. Nebei holona Yesusre fe yae faewainye, rabuhine ban ro miyae nemene Naei a kelewoumire fa yae bowate.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Be bahewole mo, Yesus na moisa orowate yo bele Yerusalem yora aibaleke ewate.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Na rene hele, wenana nibi relahira bukaiboke ewate bae, na moisa orowate yo yae erewate bae, nane ara no kalaukoke, na kambune bele oke.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Petrus wenana yeuboke bene nekeungehikene Yesusre weunge, “Guru ijoko ereibone! Olomore neungebokae ara no kalaukoke ya.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Yesus yae weumi, “Na helebe wamale, Allahre mo hila rabo halennelena,
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 mai kena wauwau banna, elengkombe a na hele yae hila rabo halembena, nda elu na hului wennele, ‘Raweibo naubune etuwe!’ Allah yae nebei mekaise mokonde benate yakanate.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Nda abe bene nekenayembe: Mayae ebeli embombe, riyennehimbe rambun inyembere hila rabo elae yae halembe hele, nebei heere Allah enenjembe.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Nane merau weyae ebelire eungebonderena, wa kena einye hire kena ikele kanaena, nebei ro miyae naei beko bako mokoubokete u benera nundeneikote wa Arai Allah surgana nekele waei beko bako faeinyeneibote.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Ro miyae hi naei beko bakore u benera enundeikoinya, mai Arai surgane ekenekele Kiyae nane merau waei beko bakore efaeinyeiboi.”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Yesus na moisa orowate yo bele Yerusalem yore bukaiboke ekate. Yesus Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyaene orowole mo, imam yun-jun, Musale walora wali heere foloukoke are isaeyaeiboke kelaeimi yo, Yahudi yun-jun Yesusre erekainyelene nebeinye na bokore mekate.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Nda yo yae Yesusre hinewainye, “Ndele ro yae nda rambun nemene mokoyae? Wa kenare koyae huluibe mokoyae?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Yesus yae beumihoke weumi, “Reyae nane merau mare are hinerensimbere. Mare hinerensimbe mayae wo konsekombe, nebeisa mo mainya a hinaufehike, ‘Ndele ro yae Reyae nda rambun wanen mokale’ Reyae ufembe.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Reyae mare hinemale, ‘Yohanes bu koumi kiyaere nde yae ukeungele bu kowoumile, Allah yae, nda ro miyae yae?’ Mayae wo konseko!”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Nebei yo nenaei mo kolowainye wa elate, “ ‘Allah yae ukeunge’ a yae umande bae, bensonde wemmele ‘Rahene Yohanes bu kowoumire na helere eleikoi kowaube?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Nebeibe yabi-yabi hele ‘ro miyae yae ukainyele mokowole yae’ umanderebe, rabuhine ban ro helen miyae helen mae Yohanesre yendo kayaalo hele elate. Meyae nare fe faemmile.”
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Nebeinye wainye, “Meyae isian.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.