Marcos 11
Allahle a neme heteungekoke homofae (SET) vs ARA
1 Yesus naei Yerusalem yore nobewainye mo, nebei eke nibina yo bee hele Betfage bele Betania bele Zaitun moko enene honate. Nebeinye Yesus na moisa orowate yo ro bee ukeumi Betfagere ekete.
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 Yesus yae nda ro beere weumi, “Mai bena yo eke honolere ebu. Nebei yone ebeubobe mo, keledai mbai ha yae wokainyelebe hanennele. Nebei keledai ro miyae yae na uwa ranne ehebeinyui mo. Nebei keledai ha bulaerenebobe yawenehobe mebe.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que aí está diante de vós e, logo ao entrar, achareis preso um jumentinho, o qual ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Ro yae miyae yae hinenayebena, ‘Rahere nebei keledai ha bulaerenebobere?’ mayae bee weumile, ‘Aei yun kena koukokene, na heki ban mo menenjembe.’ ”
3 Se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? Respondei: O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para aqui.
4 Nda ro bee ekete mo, Yesus yae ukeumi wanen hubayeikoke. Keledai kelu nibi kaban enene imae romau bene ha wokainyele hebewole. Nebei keledai hare mo bulaereinyeboke.
4 Então, foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 Nebeinya ro miyae hebate nda beere hinaimi, “Rahere mokoneboberene nebei keledai na ha bulaereungele?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Yesus yae ukeumi hului yae hokolo bee ukeimine, nebei ro miyae ehe kaimikoke nebei keledai yawainyehoke ewate.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus; então, os deixaram ir.
7 Nda keledai Yesusle bokore yawainyehoke ekate. Naei malo keledai moko ranne baikokera mo Yesus na randa yeufebeunguke.
7 Levaram o jumentinho, sobre o qual puseram as suas vestes, e Jesus o montou.
8 Ro miyae helen bolen mewate. Hiwa na malo nibine bewate, hiwa na buro kelana o maensa na fae bele yae insewate nibine alowate.
8 E muitos estendiam as suas vestes no caminho, e outros, ramos que haviam cortado dos campos.
9 Bere ate yo moisa mate yo nemene fomene kaenate,
9 Tanto os que iam adiante dele como os que vinham depois clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Nebei yo waku foi moi baranne!
10 Bendito o reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana, nas maiores alturas!
11 Yesus naei Yerusalem yone ayeuboke Allahle ei mom-mom imae na kaban sele kiyaene eweufike. Nebei imae ei ewerekoke mewerekoke wa eukuke. Be bahewolene na moisa orowate yo me bee oro nen bee bele kulun ukate Betania yore ewate.
11 E, quando entrou em Jerusalém, no templo, tendo observado tudo, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Rene ya heuboke Betania yora Yerusalem yore alainyekoke ewate. Nibine ewate Yesus moni hubawounge.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Yesus nahaufa erele nibi enene ara no mbai fae yae houngeboke. Nobaeinye wa ijoko robounge nda ara no ani bele era, nebeibe na no kelaeunge mekate bae ani mbai ereiboi sele. Fae bangka mo erele, rabuhine ban nebei hee ara no ani omokoinye.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela, porventura, acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos.
14 Yesus nda ara nore weunge, “Waeinya anibe ro miyae anenainyende bele!” Nebei a eleukoke na moisa orowate yo borowate.
14 Então, lhe disse Jesus: Nunca jamais coma alguém fruto de ti! E seus discípulos ouviram isto.
15 Nebeisa ekate Yerusalem yone mo, Yesus Allahle ei mom-mom imae na kaban sele kiyaene eweufike, nebeinya huba raweuboke ro miyae naise hewate yo hukeweumi balayeke. Yahudi naei ban roi ijarowate Yahudi naei roi yae ibewaimi yo naei rambun koloi-koloi bele, aye merpati naise hewate yo naei anuwau bele nemene kou wae beumiyeke.
15 E foram para Jerusalém. Entrando ele no templo, passou a expulsar os que ali vendiam e compravam; derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Hire hare ewaeisi naei naise haete rambun bele nebei Allahle imae eisa eyaroi ei.
16 Não permitia que alguém conduzisse qualquer utensílio pelo templo;
17 Nebeisa Yesus nebeinya ro miyaere kelewoumi, Allahle yenjo kayaayo yae homo molaikokebe huwewaimi, “((Allah yae elele,)) ‘Raei imae obe nda kanina nemene ro miyae ebeli boi-boi anuwau wae enayelende.’ Nebeibe mayae mokaungeboke ‘yoko yo naei nalere yeuboke.’ ”
17 também os ensinava e dizia: Não está escrito:
18 Imam yun-jun bele Musale walora wali heere foloukoke are isaeyaeiboke kelaeimi yo bele nebei a boraiboke, nebeinye Yesusre honaibondere nibi baewate. Nebei holona Yesusre fe yae faewainye, rabuhine ban ro miyae nemene Naei a kelewoumire fa yae bowate.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviam estas coisas e procuravam um modo de lhe tirar a vida; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Be bahewole mo, Yesus na moisa orowate yo bele Yerusalem yora aibaleke ewate.
19 Em vindo a tarde, saíram da cidade.
20 Na rene hele, wenana nibi relahira bukaiboke ewate bae, na moisa orowate yo yae erewate bae, nane ara no kalaukoke, na kambune bele oke.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira secara desde a raiz.
21 Petrus wenana yeuboke bene nekeungehikene Yesusre weunge, “Guru ijoko ereibone! Olomore neungebokae ara no kalaukoke ya.”
21 Então, Pedro, lembrando-se, falou: Mestre, eis que a figueira que amaldiçoaste secou.
22 Yesus yae weumi, “Na helebe wamale, Allahre mo hila rabo halennelena,
22 Ao que Jesus lhes disse: Tende fé em Deus;
23 mai kena wauwau banna, elengkombe a na hele yae hila rabo halembena, nda elu na hului wennele, ‘Raweibo naubune etuwe!’ Allah yae nebei mekaise mokonde benate yakanate.
23 porque em verdade vos afirmo que, se alguém disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Nda abe bene nekenayembe: Mayae ebeli embombe, riyennehimbe rambun inyembere hila rabo elae yae halembe hele, nebei heere Allah enenjembe.
24 Por isso, vos digo que tudo quanto em oração pedirdes, crede que recebestes, e será assim convosco.
25 Nane merau weyae ebelire eungebonderena, wa kena einye hire kena ikele kanaena, nebei ro miyae naei beko bako mokoubokete u benera nundeneikote wa Arai Allah surgana nekele waei beko bako faeinyeneibote.
25 E, quando estiverdes orando, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai, para que vosso Pai celestial vos perdoe as vossas ofensas.
26 Ro miyae hi naei beko bakore u benera enundeikoinya, mai Arai surgane ekenekele Kiyae nane merau waei beko bakore efaeinyeiboi.”
26 [Mas, se não perdoardes, também vosso Pai celestial não vos perdoará as vossas ofensas.]
27 Yesus na moisa orowate yo bele Yerusalem yore bukaiboke ekate. Yesus Allahre ei mom-mom imae na kaban sele kiyaene orowole mo, imam yun-jun, Musale walora wali heere foloukoke are isaeyaeiboke kelaeimi yo, Yahudi yun-jun Yesusre erekainyelene nebeinye na bokore mekate.
27 Então, regressaram para Jerusalém. E, andando ele pelo templo, vieram ao seu encontro os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos
28 Nda yo yae Yesusre hinewainye, “Ndele ro yae nda rambun nemene mokoyae? Wa kenare koyae huluibe mokoyae?”
28 e lhe perguntaram: Com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para as fazeres?
29 Yesus yae beumihoke weumi, “Reyae nane merau mare are hinerensimbere. Mare hinerensimbe mayae wo konsekombe, nebeisa mo mainya a hinaufehike, ‘Ndele ro yae Reyae nda rambun wanen mokale’ Reyae ufembe.
29 Jesus lhes respondeu: Eu vos farei uma pergunta; respondei-me, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Reyae mare hinemale, ‘Yohanes bu koumi kiyaere nde yae ukeungele bu kowoumile, Allah yae, nda ro miyae yae?’ Mayae wo konseko!”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei!
31 Nebei yo nenaei mo kolowainye wa elate, “ ‘Allah yae ukeunge’ a yae umande bae, bensonde wemmele ‘Rahene Yohanes bu kowoumire na helere eleikoi kowaube?’
31 E eles discorriam entre si: Se dissermos: Do céu, dirá: Então, por que não acreditastes nele?
32 Nebeibe yabi-yabi hele ‘ro miyae yae ukainyele mokowole yae’ umanderebe, rabuhine ban ro helen miyae helen mae Yohanesre yendo kayaalo hele elate. Meyae nare fe faemmile.”
32 Se, porém, dissermos: dos homens, é de temer o povo. Porque todos consideravam a João como profeta.
33 Nebeinye wainye, “Meyae isian.”
33 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse: Nem eu tampouco vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.